- Het Kaartenhuiskabinet Rutte-3 - 23 oktober 2017
- Forum voor Democratie gaat niet VVD, maar PVV leegvreten - 29 september 2017
- Het begint met een lolletje - 8 september 2017
Naar aanleiding van mijn laatste artikel ontving ik veel reacties: zowel positief als negatief. Positieve reacties zijn altijd welkom, negatieve reacties uiteraard ook. Eerlijk gezegd vind ik die laatste groep het meest interessant.
Diverse kwalificaties werden mij toegedicht: van PVV-hater en morbide denker tot landverrader aan toe. Wat ik natuurlijk al wist, werd hiermee weer bevestigd. Er is een groep PVV’ers (een kleine groep, maar toch) die erg moeilijk met kritiek om kan gaan. Het is dus duidelijk dat een vervolg op het eerdergenoemde artikel gewenst is.
Zoals het er nu uitziet zal de PVV onder Wilders een monsteroverwinning binnenhalen. Aan mij zal het niet onmiddellijk liggen, zoals de trouwe lezer weet. Zo’n enorme overwinning is één. Iets anders is om de winst te verzilveren. Mind you, dat wordt nog wel een dingetje.
van PVV-hater en morbide denker tot landverrader aan toe
Zoals onder Rutte2 duidelijk is, is de Tweede Kamer (TK) enorm afhankelijk van de samenstelling van de Eerste Kamer (EK). Heb je de EK niet mee, dan begin je niet veel met een meerderheid in TK. Om een slagvaardige regering te formeren zal Wilders (laten we ervan uitgaan dat het primaat bij hem komt te liggen) een coalitie moeten vormen waarmee hij in beide Kamers een meerderheid heeft.
De PVV heeft 9 zetels in de EK, hij heeft dus minimaal 29 extra zetels nodig voor een meerderheid in deze Kamer. Wat ze ook zeggen, de VVD en het CDA zijn de meest voor de hand liggende partners. Deze partijen hebben samen 25 zetels. Dat is niet voldoende. Er moeten dus een 4e én een 5e partij aanschuiven. Dat zouden de SGP en 50 Plus kunnen zijn. Blijven alle kippen in het hok, dan heeft hij tot 2019 geen problemen in die Kamer.
Bovenstaande verhoudingen zorgen ervoor dat Wilders deze partijen nodig heeft in zijn regering. Laten we weerstand van Rutte en Buma even links liggen en ervan uitgaan dat zij en de anderen genegen zijn mee te werken. Volgens de laatste peilingen levert Wilders die coalitie van 5 partijen in totaal 85 zetels op. Dat is dus ook ruim voldoende voor een meerderheid in de Tweede Kamer.
De volgende vraag is dan: krijgt hij deze 4 partijen op één lijn én zover om in te stemmen met een uittreding uit de EU, het loslaten van de Euro, een actief remigratiebeleid voor Marokkanen en andere omstreden plannen?
Om te regeren zal Wilders dus afstand moeten
doen van zijn belangrijkste punten
Zoals het er nu uitziet is die vraag heel eenvoudig te beantwoorden: nee, dat gaat niet gebeuren. Door vast te houden sluit Wilders zich bij voorbaat uit, laat diens achterban in de kou staan (vanuit de oppositiebankjes bereikt hij niets) en geeft dus ruimte aan een regering die hij niet wil.
Om te regeren zal Wilders dus afstand moeten doen van zijn belangrijkste punten, iets dat hij niet wil. Daarmee kom ik dan weer terug op de door mij gesuggereerde richtingenstrijd: een PVV die minder strak in de leer is, kan meer bereiken. Zo’n partij sluit zichzelf bij voorbaat niet uit, zal daardoor meer kunnen binnenhalen dan tot nu toe het geval is geweest en kan dus daadwerkelijk iets betekenen voor haar achterban.
De PVV (Wilders) staat dus voor een existentiële keuze: blijf ik hardnekkig kiezen voor de uitsluiting (het zogenaamde “cordon volontaire”) of neem ik nu eindelijk eens mijn verantwoordelijkheid?
De klok tikt stug door, de partij zal snel de knoop door moeten hakken.
