Waarom ik na zestig (!) jaar mijn NRC-abonnement heb opgezegd
Onwelriekende walmen in Israël-verslaggeving
De krant waar ik vroeger reikhalzend naar uitkeek, legde ik de laatste tijd vol walging weg. Hoe is dat zover gekomen? Ik heb er toch nog lang over zitten dubben. Eigenlijk drong bij mij, na de steeds eenzijdiger berichtgeving en de soms stuitende stellingnames in de NRC na het bloedbad dat Hamas op 7 oktober 2023 in het zuiden van Israël aanrichtte, zich steeds sterker het gevoel op, dat ik van die krant – na zestig jaar – toch maar afscheid moest nemen.
Ik heb het, achteraf beschouwd, nog lang volgehouden. Ik kon in het verschraalde en steeds eenzijdiger Nederlandse krantenaanbod ook geen aantrekkelijk alternatief vinden. Zeker onder het bewind van de Belgische krantenmiljonairs is er in ons land al lang geen sprake meer van een pluriform medialandschap. Meer dan ooit mis ik het libertijnse geluid van de Amsterdamse krant, waarop ik mij als student in 1964 abonneerde: “Het Algemeen Handelsblad”. Er ging een wereld voor me open. Want thuis lazen we, in de Biblebelt op de Veluwe, “Het Vrije Volk”, de VARA-gids, et cetera: ja, ik kom uit een rood nest…
Modern en vrijzinnig
Dit Algemeen Handelsblad, een modern opgemaakte krant met een keur van, toen in mijn ogen, vrijzinnige redacteuren (Hofland, Spoor, Gruyters, Van Mierlo, Blokker, Constandse), smolt begin jaren zeventig samen met de deftige, toen wat saaie Rotterdamse NRC. Die fusie leidde enige decennialang tot een uitstekende kwaliteitskrant, met gezaghebbende opinies, grondige, bezonnen analyses en met tal van spraakmakende bijdragen op hoog niveau. Ik noem, uit mijn hoofd: K.L. Poll, Heldring, Karel van het Reve, Rudy Kousbroek, Gerrit Komrij, Maarten ’t Hart en Andreas Burnier.
Bergafwaarts
Het ging voor mij – achteraf bezien – deze eeuw bergafwaarts met de krant, eerst heel geleidelijk, de laatste jaren in sneltreinvaart. De genuanceerde, weloverwogen analyses en commentaren verdwenen uit de krant. De ‘Woke’-golf en de gretigheid waarmee modieuze grillen werden omarmd leken de boventoon te voeren. Journalistiek activisme overstroomde de kolommen.
In mijn column van 30 januari 2024 schreef ik over de Israël- aversie in de krant: “Voor de NRC is het echt een obsessie geworden. Ik heb nog eens de edities van de afgelopen maanden doorgebladerd; elke dag, zeker nadat het Israëlische leger na die weerzinwekkende pogrom op 7 oktober Gaza was binnengetrokken, gaat de NRC vol op het orgel met Israël-kritiek.”
Het is sindsdien, anderhalf jaar later, alleen nog maar erger geworden. De berichtgeving is onevenwichtig, Israël-critici krijgen volop ruimte. Er wordt vaak selectief gewinkeld in nieuwsbronnen en al even selectief geciteerd: de Israëlische opinies worden als ongeloofwaardig, als propaganda afgeserveerd. Bronnen als Hamas en Al Jazeera worden kritiekloos voor waarheid aangenomen; de in Gaza voor internationale persbureaus werkzame Gazaanse “journalisten” zijn voor de ‘kwaliteitsmedia’ onweerlegbare, gezaghebbende bronnen.
‘Journalisten’
Hoe onterecht dat is beschreef Matti Friedman, die zelf als AP-correspondent in Jeruzalem jarenlang meemaakte hoe, door intimidatie van Hamas, de berichtgeving van zijn contactpersonen in Gaza werd gecensureerd of ‘verknipt’. Hij schreef over het ‘journalistiek activisme’ (“When we started to lie”, in The Free Press 09-10-24):
“Het belangrijkste dat ik zag tijdens mijn tijd als correspondent in de Amerikaanse pers, leek mij, gebeurde onder mijn collega’s. De praktijk van de journalistiek – dat wil zeggen, deskundige analyse van rommelige gebeurtenissen op planeet Aarde – werd vervangen door een soort agressief activisme dat weinig ruimte liet voor afwijkende meningen. Het nieuwe doel was niet om de werkelijkheid te beschrijven, maar om lezers naar de juiste politieke conclusie te leiden, en als dit nu bekend klinkt, was het zowel nieuw als verrassend voor de jongere versie van mijzelf die het geluk had om in 2006 een baan te krijgen bij het Jeruzalem-bureau van de AP.
Het verhaal waar ik deel van uitmaakte, stelde in feite voor dat de kwalen van de westerse beschaving – racisme, militarisme, kolonialisme, nationalisme – werden belichaamd door Israël, dat zwaarder werd behandeld dan enig ander vreemd land. Israël neemt een honderdste van een procent van de oppervlakte van de wereld in beslag, en een vijfde van een procent van de landmassa van de Arabische wereld.
Door selectief de nadruk te leggen op sommige feiten en niet op andere, door de historische en regionale context uit te wissen en door oorzaak en gevolg om te draaien, schilderde het verhaal Israël af als een land waarvan de motivaties alleen kwaadaardig konden zijn, en een land dat niet alleen verantwoordelijk was voor zijn eigen acties, maar ook voor het uitlokken van de acties van zijn vijanden.
De activistische journalisten, zo ontdekte ik, werden gesteund door een geaffilieerde wereld van progressieve ngo’s en academici die we experts noemden, waardoor een ‘gedachtenlus’ ontstond die bijna ongevoelig was voor externe informatie. Dit alles had tot gevolg dat een massapubliek een zogenaamd feitelijk verhaal kreeg met een krachtige emotionele stoot en een bekende schurk.”
Er is dus niets veranderd sinds die jaren.
Journalistiek activisme
Nuance en tegengeluid dringen nog maar nauwelijks tot de kolommen door. Bijdragen waarin geprobeerd wordt een meer evenwichtiger -zo u wilt – geluid te laten horen waarin ook oog is voor Israëlische opvattingen, worden in de NRC botweg geweigerd, of – als ze al geplaatst worden – gevolgd door artikelen, waarin die opinie wordt neergesabeld. De ‘selecteur’ van de ingezonden brieven gaat daar dan ook nog eens dunnetjes overheen.
Kortom: een en al journalistiek activisme, tot in de cultuurkaternen toe. En dan laat ik het maandelijks magazine – een op glanzend papier gedrukt vehikel van advertenties voor dure hebbedingen – ongenoemd, want ongelezen (= ongenietbaar): in de doos met oud papier voor de plaatselijke voetbalclub. Gelukkig dat Heldring de teloorgang van zijn krant niet hoeft mee te maken, schreef ik al eens.
Guur
Het klimaat in Nederland is guur geworden. Daar dragen de media (en de politiek: Kati Piri) aan bij. In het interview met Wierd Duk in De Telegraaf (2 november 2023) zei ik dat Nederland voor Joden geen veilig land meer is.
De media (enkele uitgezonderd zoals De Telegraaf, GeenStijl) zijn daarvoor medeverantwoordelijk: die hebben hun journalistieke plicht verzaakt om kritisch en niet eenzijdig te berichten en ze dragen daarmee bij aan het gewoon maken van Jodenhaat. Een anti-Israël narratief voert de boventoon en de gekleurde berichtgeving (en de vaak geënsceneerde beelden van Hamas-‘journalisten’ en Al Jazeera) uit Gaza wordt zonder enige kritische reflectie als onweerlegbare waarheid rondgebazuind.
Internationale organisaties (UNRWA, Artsen zonder Grenzen, WHO, e.d.) waken er wel voor om Hamas te ontrieven en dragen zo hun steentjes bij aan de gekleurde berichtgeving. Bestuurders van universiteiten en academische ziekenhuizen buigen als riet voor anti-Israëlbetogers. Joodse studenten voelen zich niet meer veilig, Israëlische wetenschappers, medici en sporters zijn niet meer welkom of worden gehinderd of opgejaagd. Zelfs in Leiden. Waar is de Cleveringa van heden?
“Het antisemitisme is weer volop aanwezig en zal waarschijnlijk virulenter worden”, schreef ik al in mijn column op 13 oktober 2023. Ik had gelijk en het is nog veel erger geworden.
Onwelriekend
Daarom verdraag ik de onwelriekende walmen die opstijgen uit de kolommen van de NRC niet meer. De zwarte voorpagina op maandag 1 september was voor mij de spreekwoordelijke druppel. Elk oorlogsslachtoffer is er een teveel, maar te veel van die ‘journalisten’ waren aantoonbaar (want domweg te zien op hun social media) strijders van Hamas.
Hoe onafhankelijk zijn deze Gazaanse journalisten? Zeker, hun beelden (vaak geënsceneerd) zijn hartverscheurend, maar waarom worden ze nooit kritisch bevraagd? Waarom heb ik ze nooit over de bouw van die tunnels gehoord, heb ik ze nooit vragen horen stellen waar die kostbare ondergrondse infrastructuur dan wel voor moet dienen en waarom de bevolking daar niet kon schuilen?
Is ‘kritisch tegels lichten’ niet bij uitstek een taak van journalisten? Dat geldt ook voor de Nederlandse journalistiek, die zich teveel laat meeslepen tot activisme en gemakzuchtige overschrijfjournalistiek.
Daarom eindig ik voor al die journalisten en opinievormers met een citaat van de grote schrijver Amos Oz: “Those who do not distinguish between degrees of evil are doomed to become the servants of evil”.
Vond je dit artikel goed? Steun Freek van Beetz via pinchas.backme.org.
Over de auteur
- Freek van Beetz, studeerde Planologie en Politicologie, was van 2001-2010 adviseur van de MP van de Ned.Antillen. Auteur van Vergeefse Moeite ( roman,2023),Uitzicht op Zee (roman, 2015) en van Het laatste Kabinet (2010) en Het einde van de Antillen (2013).www.freekvanbeetz.nl
Recent gepubliceerd
Antisemitisme4 september 2025Waarom ik na zestig (!) jaar mijn NRC-abonnement heb opgezegd
Antisemitisme4 mei 2025De valse inclusiviteit van 4 mei 2025
Migratie18 februari 2025Hoe en waarom van de voorrangsregeling voor asielzoekers
Antisemitisme13 september 2024Een ongemakkelijke waarheid: hekel aan Joden mag weer…
Ik heb de NRC rond 1990 een aantal jaren gelezen en ook toen al was het linkse zweem merkbaar. Gelukkig niet zo penetrant als in de VK, Trouw en Groene Amsterdammer.
Die achterstand hebben ze inmiddels goed gemaakt.
De NRC deed mee aan de Gleichschaltung in 40-45 met de nationaal-socialisten en nu doen ze hetzelfde kunstje met de internationaal-socialisten (ook bekend als globalisten).
In de NRC staan bijna alleen maar opinies, meningen en bijna geen nieuws. Net als de bovengenoemde kranten is het een propagandablad voor mensen die elke dag hetzelfde willen lezen op nieuw papier en zo willen controleren of ze nog wel op de goede lijn zitten.
Maar waar komt die ommezwaai vandaan?
Links is er altijd al geweest en tot 1990 was links nog wel te verdragen.
Na 2000 werd links met de tijd steeds dominanter tot wat het nu is.
Hoe kan dat?
Ze opereren steeds schaamtelozer en bedienen zich van taaltechnieken zoals het claimen van woorddefinities. Een oudere truuk van de jaren 70 is het wegrelativeren van alles wat hen niet past.
Het is de uitkomst van een richtingenstrijd binnen het socialisme. Het westen had de sociaal-democraten, het Sovjet-blok het communisme. Het verschil tussen deze twee draaide om twee standpunten: de klassenstrijd en de wereldrevolutie.
Al in de jaren 1970 begon de sociaal-democratie richting globalisme te bewegen, onder invloed van de bevrijding theologie en de derde weg beweging.
Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie versnelde dat als de enige oplossing voor de sociaal-democraten.
De reden is dat er eigenlijk geen klassen meer bestaan in marxistische zin en dat de wereldrevolutie dus niet meer nodig is.
Dat is niet wat ik denk. De samenstelling van de bevolking is aan het veranderen. Er ontstaat een nieuwe cultuur.
Die verandering gaat logaritmisch en komt steeds meer in een stroomversnelling.
De richtingenstrijd is bepalend voor het beleid. In Europa hebben de sociaal-democraten in de jaren 1970 ingezien dat de arbeiders alleen interesse hadden in meer welvaart en niet in meer klassenstrijd.
Vervolgens namen de sociaal-democraten elementen uit het globalisme over, zoals diversiteit. Al in de jaren 1980 merkten we dat met de toename van immigratie.
En inderdaad het gaat in een versnelling: eerst alleen legale arbeidsmigranten, tegenwoordig illegaal, asiel, het maakt allemaal niet uit.
Ik lees uit dit artikel nog steeds het feit, dat de islamisering in Nederland ernstig onderschat wordt.
Maar wel, met name onderschat (of zelfs bewierookt) door links-Nederland
Ja, dat onderscheid moet je zeker maken. Ik vind het griezelig dat links Nederland niet lijkt te beseffen weke ramp in wording gaande is in ons land. Nu weer dat rare advies over op scholen de kinderen in hun eigen taal met elkaar laten praten. Hoe kan dat nou goed zijn voor hun ontwikkeling in Nederland en het Nederlands.
Sterker nog: links ziet islamisering als diversiteit, gelijkheid van godsdienst en verdere afbrokkeling van de natie-staat.
Ze zien islamisering dus als een positieve ontwikkeling.
Links zal er in de toekomst achter komen hoe zeer ze zich vergist heeft.
Dan is er geen links of rechts, alleen nog maar islam.
Ik griezel er van. Heb gelukkig geen nazaten.
Dat zien ze niet of willen ze absoluut niet zien.
Kijk naar queers voor Palestina, ze zouden daar van een flat worden gegooid maar dat boeit ze niet
Niet te begrijpen dat hele bossen meeste zo naïef dom en eigenwijs kunnen zijn. En bet-weterig en in mijn ogen dus ook kwaadaardig. Ons land en onze cultuur gaan in rap tempo naar de bliksem. Het is ook niet meer te keren, ben ik bang…..
Wat een een scherpe analyse over de teloorgang van wat eens een kwaliteitskrant was. Ik heb om vergelijkbare redenen vier jaar gelden na 42 jaar afscheid genomen van die andere “kwaliteitskrant” de Volkskrant. Asha ten Broeke en Sander Schimmelpenninck waren gewoon niet meer te harden. Voor al die mensen die verweesd naar een nieuwe krant op zoek zijn, raad ik de Telegraaf aan. Zij hebben zeldzame goed columnisten als Plasterk, Wierd Duk, Marbe, Ellian, Visser etc.
En Marianne Zwagerman niet te vergeten. En Nausicaa Marbe!!
Wierd Duk eet van 2 walletjes.
En vraag mij af hoelang tolereren ze Marianne en Nausicaa nog??
Welke twee walletjes bedoel je? Ik volg hem al meer dan 6 jaar, maar behalve dat hij een conservatief wereldbeeld voorstaat is mij geen ander walletje opgevallen. Nausicaa schreef vroeger overigens voor de Volkskrant en ik was dan ook niet verbaasd dat ze eruit gewerkt werd door die krant. Gelukkig vond ze onderdak bij de Telegraaf.
Ik vind Wierd Duk een geweldig goede journalist en duider van politiek maatschappelijke ontwikkelingen en gebeurtenissen. Intelligente eerlijke man.
Ze hebben echt goede columnisten en journalisten. Ze hebben ook beter nieuws en duidingsprogramma Nieuws van de Dag dan de andere zenders. NPO kijk ik ip nooit meer.
U hebt het langer uitgehouden dan ik; de NRC heb ik vorig jaar vaarwel gezegd om dezelfde reden. Oa ook na een interventie in een ingezonden brief van mijn hand, van de toenmalige chef opinie Lotfi El Hamidi, over wie in dit verband genoeg is gemeld. Een leesbaar alternatief is er in Nederland overigens nauwelijks. En hoorbaar ook niet. Op Radio1 is de obsessie met Israël bijna karikaturaal geworden; er gaat geen programma, zin voorbij, of er moet en passant iets gemeld over ‘de genocide’.
Dank voor uw column dus. Een druppel op een gloeiende plaat, maar verkoeling voor mijn kokende emoties.
Ik zou zo dit hele artikel letterlijk over kunnen nemen om mijn gedachten omtrent dagblad Trouw te beschrijven. In de vijftig jaar heb ik deze krant ook zien veranderen van een krant in het midden naar een krant waar het links activisme ten aanzien van Israël en klimaat met een flinke dot woke ervan afdruipt. Maar zij vinden zichzelf heel evenwichtig, net als bij de NRC
Vroeger toen wij nog wachtten op het einde van het Sovjet rijk was de NRC de krant die je als steun kon gebruiken. Na het vallen van de Muur was het of men in het Westen dacht dat zij de communisme nu moeten overnemen. Kort daarop begon de ommekeer in Nederland. De vijand was weg nu kon alles. Rechts viel in een diepe slaap en links begon stilletjes het land over te nemen. Voor mij was het signaal het afschaffen van de kijk en luistergeld. Men blij met een directe rekening minder maar niemand had toen bedacht het overname van de media betekende want opzeggen kon niet meer. Sindsdien gaat het bergafwaarts want de EU is snel veranderd tot een moloch die steeds meer op de Sovjet unie van weleer lijkt. De Sovjet unie hield het viertig jaar lang en dat is ongeveer dezelfde tijd sinds de ommekeer hier. Zal het een teken zijn van verandering? Links staat te trappelen, wie stopt ze?
Herkenbaar. Ik heb de NRC al ~10 jaar geleden opgezegd. Bij de verkiezingen in Amerika gingen zo volledig overboord met, ik gebruik het woord niet graag, maar het was haat. Er werd veel informatie weggelaten die een foute indruk achterliet. Ik ergerde mij ook aan hoe alles gebalanceerd moest worden voor vrouwen en elk bericht at niet 100% positief voor vrouwen waren als misogynie werd weggezet. Ik huiver om eraan te denken wat ze vandaag met de nieuw BLM ‘femicide’ allemaal afdrukken.
Maar ik mis de NRC van 30 jaar geleden, was altijd vreugde als die op de mat plofte.
De NRC heb ik nooit willen lezen omdat deze yuppenkrant een hoogdravende arrogantie tentoonspreide waar je misselijk van werd en nu nog erger nu ga je over je nek van die leeghoofdige propagandisten!!
Idem dito
Follow The Money is ook “politiek correct” geworden en draait mee in de anti-israel propagandamolen. Ik heb mijn jaarlijkse bijdrage inmiddels stopgezet.
Freek heeft het lang volgehouden. Ik groeide op met de NRC, ben altijd geabonneerd geweest tot tien jaar geleden, toen trok ik het globalisme en de zelfgenoegzaamheid niet meer. Het ergste was de schijn van evenwichtigheid terwijl ze duidelijk de globalistische ideologie hadden en enorm eenzijdig waren en iedereen met een andere mening voor gek verklaarden, zeker Carolien de Gruyter is dichtgetikt in haar ivoren toren. En dan de pretentie weloverwogen te zijn. Het deed me pijn het abonnement op te zeggen nadat het zo lang deel van mijn leven was geweest. Maar de opluchting was groot. Nog weken na het opzeggen kreeg ik een opgelucht gevoel als ik eind van de middag langs mijn vestibule liep, het gevoel die ergernis van de krant hoef in niet meer te ondergaan, zo erg was het voor mij met de NRC.
Nog wel een aardig verhaal over de NRC. Rond 1935 klaagde een Duitse collega van mijn vader over de censuur. Mijn vader gaf het advies een abonnement op de NRC te nemen. De man heeft tot 1942 de krant gelezen, de Duitse censuur heeft deze omzeiling nooit doorgrondt.
Ik ken het NRC eigenlijk niet maar las wel trouw de columns van Youp van ’t Hek die hij voor het NRC schrijft.
Tot ong. 2 weken geleden: Youp, de man die in zijn columns elke gelegenheid aanpakte om Marjolein Faber af te zeiken, repte met geen woord over Lisa die nota bene in zijn stad Amsterdam werd vermoord door een asielzoeker.
Was de dader een rechts-extremist geweest dan was links-lullende en rechts-vullende
Youpie helemaal los gegaan.
Nu ik bovenstaande column van Freek van Beetz heb gelezen, zit ik me oprecht af te vragen of er druk van bovenaf is uitgeoefend op van ’t Hek.
Of zie ik spoken?
Trinco verstand kwam gelukkig met de jaren. Voortschrijdend inzicht kan je het ook noemen.
Van die Youp (rijmt een woord: begint en eindigt met een P) vind ik al jaren een ongelooflijke blaaskaak.
Druk van bovenaf is uitgeoefend op van ’t Hek. Geen druk met wel genoeg onder de tafel doorgeschoven. Zwart, dat hij daarna rap ging wit wassen.
U ziet geen spoken
Ook youpie durft niet,vroeger was hij scherp met pen en mond echter de angst heeft gewonnen.
Ik heb nrc na 7 jaar abonnement opgezegd, in 2001. Als klokkenluider heb ik in de jaren ’90 een schandalige corruptiezaak geopenbaard aan een ‘gerespecteerde nrc journalist’. Die heeft daar helemaal niets mee gedaan. Andere ‘journalisten’ van 2 ‘gerespecteerde’ kranten overigens ook niet. In die tijd werd mij pijnlijk duidelijk dat het credo van de ‘gerespecteerde pers’ over ‘onafhankelijk en objectief journalisme’ een wassen neus is. Nieuws in de krant brengt leugens in het land. En met de door de Eu gesteunde dpg en mediahuis is dat alleen maar heel veel erger geworden.
De overgrote meerderheid der autochtone Nederlanders zijn ongelooflijk schaamteloze idioten die joden uitleveren en hun land opgeven!
Ik voel mij verraden.
Dat nieuws is niet bedoeld voor autochtone Nederlanders.
Dat nieuws is bedoeld voor de nieuwe Nederlander met de nieuwe cultuur.
Nee, ik bedoel de autochtone Nederlanders!
Marc, dat kan ik mij levendig voorstellen. Ik schaam me dood voor al die mensen die gedachteloos en klakkeloos al die onzin die over Israël wordt verspreid, voor waar aannemen. Ik heb zelfs een nichtje die ik toevallig sprak enkele weken na 7 oktober 2023. Zij durfde met droge ogen te beweren dat het op 7 oktober wel meeviel, want dat had ze gehoord van iemand die vaak in Israël kwam. Ik heb er niet op gereageerd omdat ik simpelweg niet wist hoe ik op zoveel naïviteit moest reageren. Ik heb de beelden gezien en de verhalen van slachtoffers en overlevenden gehoord. Zouden die mensen zoiets zelf moeten meemaken om de ernst ervan te kunnen begrijpen? Of als er een bekende van ze bij betrokken is? Ik probeer in voorkomend geval wel wat tegengeluid te laten horen. Dan zeg ik dat ik niet begrijp dat er, bij de honderden brandhaarden die er over de hele wereld zijn, alleen het conflict in Israël/Gaza dagelijks aandacht krijgt in zowat alle media. Wat maakt dat dat conflict zoveel erger is dan andere conflicten in de wereld? Het zijn de redacties die die keuzes maken en ik zou willen weten waarom ze steeds ervoor kiezen om over Israël te berichten en dat de zoveelste slachtpartij op een christelijke gemeenschap in Afrika een berichtje is op pagina 3. Op die manier probeer ik mensen een beetje aan het denken te zetten. Ik weet niet of het helpt. Ik weet wel dat ik voor 100% achter Israël sta. Ik hoop ook dat joden in Nederland wat militanter worden eigenlijk, in de zin van dat ze durven te laten zien dat ze joods zijn. Ja ik weet de risico’s. Maar persoonlijk word ik dan nijdig en een tikje rebels, en doe ik het juist. Je hoeft je als jood echt nergens voor te schamen of te verdedigen. Degenen die iets uit te leggen hebben zijn de anderen.
Beste Helen,
De beelden van 7 oktober op tv zijn de gekuiste versies. Je zal ermee bekend zijn dat de Israëlische autoriteiten de ernstigste moorden en mishandelingen uit de publiciteit houden om de achterblijvende families te ontzien. Ongetwijfeld zullen ze op islamitische sites wel te zien zijn, want die vieren hun barbaarsheid voluit. Redacties bij de NPO zullen die ongetwijfeld ook hebben gezien, maar die zullen het uit propagandistische overwegingen daarom juist niet uitzenden. Voor mij hoeft het ook niet. Aan de mondelinge getuigenissen van zowel slachtoffers als die enkele journalist die het wel heeft gezien heb ik meer dan genoeg. Maar de meeste mensen zijn vaak niet in staat zich de acties van Hamas voor te stellen. Dat zet hun niet alleen op achterstand om de omvang van de gebeurtenissen ten volle te beseffen, ze zetten daarmee de hele samenleving, incluis te ondernemen politieke acties van regeringswege, op te grote afstand. Het oordeelsvermogen verminderd dan teveel. Dat zie je terug bij vreemdelingen als die Veldkamp. Zelfs Baudet zit op het traject ‘waar twee vechten, … ‘
Redacties van media zijn, evenals de universiteiten, zwaar door Hamas cum suis geïnfiltreerd.
Vaak hoor je mensen de acties van Hamas veroordelen, maar is Netanyahu toch een schurk. Ik kan mij zijn acties echter heel goed voorstellen. Ik denk dat ik dan net zo gehandeld zou hebben.
Het probleem voor Israel is eigenlijk dat ze als volk te klein zijn. Door de geschiedenis heen zijn er talloze volken van hun oorspronkelijke plaats verdreven of uitgemoord. Maar als je als volk zo klein bent is het moeilijk je blijvend te handhaven. Zeker te midden van zoveel barbaarsheid als dat je in de islamitische wereld, of Europa, aantreft.
Wierd Duk heeft er wel beelden van gezien want er werden journalisten ook gevraagd waarschijnlijk omdat anders niemand zou geloven dat die lui zo wreed kunnen zijn te doen wat ze deden.
Belachelijk dat daar nu makkelijk overheen wordt gestapt, juist ook door mensen die de intelligentie zouden moeten hebben een evenwichtig beeld te hebben.
Ik heb het artikel met belangstelling gelezen en ik moet zeggen dat het ingelofelijk is dat de heer van Beetz het zolang heeft uitgehouden. 25 jaar ben ik op NRC geabonneerd geweest en ik las de krant van de eerste tot de laatste pagina en alles er tussen in. Na thuiskomst van mijn werk lekker tot rust komen met de krant. Echter, na het aanstellen van de heer B. Knapen als hoofdredacteur begon het verval. En die zette zich door met die zette zich door met Folkert Jensma. Een week na de moord op Pim Fortuyn heb ik mijn abonnement opgezegd. Zoals de krant er nu voor staat is volgens mij het gevolg van de links globalistische overname en de infiltratie van Islamitische redacteuren.
Eigenlijk kunnen we dan dus vaststellen dat NRC zwaar antisemitisch is, als ze dit al direct etaleren na 7 oktober. Dus eigenlijk horen er andere letters boven de krant…..NSB ( vind ik dan, hè lezende hoe ze zich bij die krant sinds 7 okt opstellen. Hamas kondigt n.b gewoon aan dat ze Israël vernietigd willen zien…….zijn de journalisten en redacteuren van NRC soms gek?
Ik mis in het artikel de verklaring voor de teloorgang van het NRC.
Waarom gaat de heer van Beetz daar niet op in?
Ik ben het helemaal met de schrijver eens. Zou er bij opiniez nog een colum gewijd worden aan Bibi’s files welke gisteren avond op tv was bij de VPRO?
Het is toch eigenlijk een schande dat dit in Nederland uitgezonden mag worden op de publieke kanalen, ook nog deels van mijn geld.
Het ging in de 90 er jaren al mis met de richting van de krant. De interesse concentreerde zich geheel en al op de stad Amsterdam, zodanig dat bij een adres waar een tentoonstelling was niet eens meer werd vermeld dat het in Amsterdam was. Inteelt voor de Geest.
Ik vind het heel knap van auteur dat hij die “krant” zolang getolereerd heeft. Bij ons is die al jaren geleden in de ban gedaan. Gevolg is nu geen enkele krant meer en in het begin liep ik nog wel gewoontegetrouw rond de bezorg tijdstippen regelmatig naar de brievenbus maar missen doe ik ze inmiddels geen van allen meer.
Voor mij nooit meer de NRC!
Al jarenlang weg ermee!!
1-09 die voorpagina ook gelukkig gemist
Ben geen “Zwartkijker” wat ik al lang wist
Beste Freek, en ook o.a. beste André, Anton, H. Nijhuis en Ni28,
Dat het NRC (Nee, het is ‘de NRC’. Altijd leuk met volk dat los gaat op Latijns) spijtig afgegleden is sinds de eerste helft van de jaren 90 … tsja. Idem trouwens Parool met die guitige nieuwe columniste die weliswaar het hoofddoekje heeft afgedaan, maar werkelijk in elke column toch weer een Gaza-link ziet.
Play silly games, win stupid prizes …
Kranten, tijdschriften, media, etc. bestaan bij de gratie van voor hoeveel de (virtuele) achterkanten verkocht worden aan publiciteit. Als je kijkt naar een willekeurige krant van 30 jaar geleden en eentje van anno nu, dan is duidelijk dat er heel veel minder verdiend wordt aan advertenties. En met Schraalhans Keukenmeester vallen de hapjes altijd tegen.
Na de Val van de Muur hadden ‘we’ gewonnen en wat doorging voor het reëel bestaand socialisme niet. Niet dat dat erg gevonden werd, want de meesten daar wilden heel graag zoals ons zijn. Dubbel gewonnen dus.
Maar Ome Deng had al eerder verkondigd dat ‘Get rich’ ‘glorious’ was, waarbij het niet de bedoeling was dat die glorie op iets anders zou afstralen dan de krachtig in de dageraad wapperende rode vaandels.
Kortom, hetgene waarmee ‘wij’ gewonnen hadden was sowieso een momentopname. Een geheel met – bij nader inzien – de nodige middelpuntvliedende krachten, al was het alleen maar om de luie zelfvoldaanheid van ‘The end of history’ à la Fukayama.
En om met de onvolprezen TV-serie ‘De familie Knots’ te spreken: ‘Ondertussen ….. ‘ zijn niet alleen Tante Til, Onkel X en neef Herbert met verschillende dingen aan de slag gegaan. De meest noeste bijtjes moeten we toch zoeken in de milieuhoek, waar – zeker met de opkomst van de Postcodeloterij-moloch – een links-rechts symbiose gefixt is.
Goede, evenwichtig onderbouwde column. Dank. Ik geloof bijna niks en niemand meer over dit item. Alleen hier op opiniez wordt evenwichtiger verslag gedaan. En Bart Nijman en Wierd Duk vind ik geloofwaardig. NPO journaal niet.
Amos Oz: “Those who do not distinguish between degrees of evil are doomed to become the servants of evil”.
Heel waar en dank voor het delen,
Joodse mensen hebben nimmer een acceptatie gekend in zowel Europa als het midden oosten, Bewaking van Joodse scholen is al heel lang noodzaak in ons land.
Wat in de huidige speelt is wat socioloog en hoogleraar Frank Furedi noemt, de collectieve domheid. Meningen worden feiten en debat wordt nimmer op basis van argumenten gevoerd. Een andere mening wordt aangevallen zeker indien feiten worden getoond.
Niet “voor” dan ben je “tegen”.
Zo ook t.a.v. Israël maar ook t.a.v. ons slavernijverleden, de “witte man”.
Dit alles leidt tot algehele onveiligheid met als toppunt “het aanvallen van Joodse mensen” maar ook homoseksuelen.
Meisjes die geen davidster durven dragen en mannen die niet meer hand in hand durven lopen.
Dit àlles excelleert door het gedrag van Arabische en Turkse landgenoten. Beïnvloed door het moslimbroederschap.
De politie is inmiddels duidelijk gefrustreerd over de zachtheid waarmee men moet optreden tegen deze daders. En de politiek blijft slap met als toppunt linkse stadhouders.
Het gevolg is toenemende macht bij populistische rechtse leiders. Maar wat anders nog?
Verzet moet komen uit patriottisch intellectuele hoek. Dat is er maar gaat traag, men is voorzichtig. Hoop.
Van die zachtheid van de politie was geen spoor te bekennen tijdens de coronademonstraties die gedomineerd werd door vreedzame ouderen.
Ook het veelgenoemde personeelstekort zag je toen niks van terug.