- Deugende Fopfeministes bij Buitenhof - 9 mei 2017
- Vrouwenrechten verkwanseld voor oliedollars en salafisme - 26 april 2017
- Vrouwen hebben recht op een legale, veilige abortus - 8 april 2017
“Kankerjood! Tyfushoer! Vuile homo! Houd je bek!” Vuurspuwende ogen, gebalde vuisten, het gezicht in een gespannen grimas. Mijn leerling heeft zichzelf niet meer onder controle en gaat zijn opponent bijna te lijf. Bijna, want gelukkig kan ik hem tegenhouden. Als ik later zijn taalgebruik aan de orde stel, beweert hij dat er vrijheid van meningsuiting is in Nederland en hij daarom alles mag zeggen wat hij vindt.
De volgende les besteed ik aan een discussie over wat nou eigenlijk een mening is en hoe die verschilt van schelden en dreigen. Een mening, zo noteert de klas tenslotte, onderbouw je met argumenten: subjectieve of objectieve, geloofwaardige of ongeloofwaardige. Een mening is heilig noch verkeerd. Verschillende meningen horen bij de vrije, democratische rechtstaat die Nederland is. De politieke machthebbers in ons land kunnen burgers gelukkig niet zomaar het zwijgen opleggen: daar komt een onafhankelijke rechter aan te pas.
Wat pubers doen (voortkomend uit het absolute, zwart-witdenken dat bij hun ontwikkelingsfase hoort), is onder veel volwassenen tegenwoordig ook gebruikelijk. Schelden presenteren als mening. Een debat voeren door de ander de mond te snoeren, desnoods met geweld of bedreiging. De strijd winnen door je tegenstander als slecht mens te framen.
Enkele voorbeelden? Een PVV-stemmer of -politicus kàn niet deugen, want het zijn fascisten, allemaal. En als je niet alle arme mensen van de wereld welkom wil heten om met hen onze vrede en welvaart te delen, ben je tot ver beneden het diepst denkbare morele dieptepunt gezakt. En wie kritiek heeft op de islam en al haar uitwassen is een islamofoob, een moslimhater en ‘dus’ een racist. O, en vergeet de verschrikkelijke Witte Man niet: met zijn Privileges staat hij voorgoed buitenspel, in welk debat dan ook.
Allerlei begrippen worden te pas en te onpas gebruikt waardoor niemand meer precies weet wat ze betekenen. Het is alleen allemaal wel heel erg erg! Als de gangbare termen te zeer versleten lijken, worden nieuwe kwalificaties verzonnen, met als enige doel het diskwalificeren van degenen die de etiketten krijgen opgeplakt.
Het gaat niet meer om de validiteit van je argumenten. Het gaat erom of je deugt.
En wanneer deug je? Als je in ieder mens met een kleurtje, iedere moslim, iedere migrant en iedere vrouw voornamelijk een slachtoffer ziet dat jouw blinde solidariteit verdient. Als je bereid bent van alle tegenwoordige misstanden in de wereld de schuld op je te nemen, omdat je verre voorouders een aandeel zouden kùnnen hebben gehad in slavernij, kruistochten, kolonialisme, imperialisme, kapitalisme en noem het allemaal maar op. Als je begrip toont voor wangedrag, criminaliteit en zelfs halsmisdaden van ‘slachtoffers’, die je nog niet eens van je eigen familie zou accepteren.
Iedereen die niet meegaat in deze semi-intellectuele dwingelandij, maar kritische vragen blijft stellen, tegendraadse opinies blijft schrijven en afwijkende meningen blijft verkondigen, wordt verguisd en afgefakkeld door de zelfbenoemde deugdzamen. Niet met argumenten, maar met stemmingmakerij, ad hominems, laster, roddel en achterklap. Een beetje zoals leerlingen hun meningsverschillen oplossen bij mij op het vmbo-t. Maar over hun ontwikkelingspotentieel ben ik optimistischer. Bij hen is het brein immers nog niet volgroeid.