Globalisme is communisme in een mooier jasje
Waarom de rellen in Europa geen klassenstrijd zijn
- Globalisme is communisme in een mooier jasje - 1 november 2026
- Het veelkoppige monster achter de Franse ‘scholierenprotesten’ - 25 oktober 2026
- Hoe zit het met die gedroomde wereldregering van de VN? - 11 oktober 2026
Rellen Parijs, 17 oktober 2026. Foto:
Jorge Jaramillo CC BY-SA 4.0.
De onrust, rellen en protesten in het Westen wijzen erop dat er hier iets grondig fout is gegaan. Maar wat? Ontspoord kapitalisme, groeiend communisme of de instorting van het globalisme? De meningen verschillen, maar één ding staat vast: het wordt een immense klus om het veelkoppige monster1 achter de rellen te verslaan. In deze column staat het globalisme in de schijnwerpers.
Het is mij een volslagen raadsel hoe iemand in deze tijd nog communist kan zijn. Deze politieke ideologie heeft keer op keer bewezen tot grote ellende te leiden, met een erfenis van zo’n honderd miljoen doden. Toch wemelt het momenteel van de groepen die opstaan tegen de vermaledijde kapitalistische maatschappij, omdat het grootkapitaal heerst, de planeet daardoor wordt vernietigd en de gewone burger de dupe is van de enorme kloof tussen arm en rijk.
Eind van het kapitalisme?
Financieel geograaf Ewald Engelen is hier een mooi voorbeeld van. De huidige rellen in veel landen in Europa hebben niets te maken met migratie, maar richten zich op het ontspoorde kapitalistische systeem dat nu op zijn laatste benen loopt, schreef hij2. Of hij een communist of een socialist is, laat ik hier in het midden, maar wat moet je denken van “een met fascisten geïnfecteerde oproerpolitie”, “de laatste generatie voor de wereld vergaat”, “grootkapitaal” en “klassenongelijkheid”?
De kop van zijn essay luidt: “Europa en de laatste dagen van het Macronisme”. Een originele vondst, dat Macronisme, maar veel te veel eer voor Macron, alsof die ook maar iets heeft uitgevonden, en eigenlijk bedoelt Engelen het kapitalisme. Hij heeft het eerst over de Gele Hesjes-beweging, die protesteerde tegen de verhoging van de brandstofprijzen en in het algemeen tegen de gestegen kosten van levensonderhoud. Een terecht protest, vindt hij, en ik deel zijn mening. De Gele Hesjes namen ook deel aan de recente protesten in Frankrijk en zijn niet van plan daarmee op te houden. Maar over de oorzaken denken we heel anders.
Grootkapitaal
Volgens Ewald is het grootkapitaal de schuldige. Hij meent ook dat de postkoloniale migranten, afkomstig uit de Noord-Afrikaanse arrondissementen van het groot-Franse imperiale rijk, vergelijkbaar zijn met ‘onze’ Molukkers of Surinamers (en voegt daaraan toe: niet met ‘onze’ Turken of Marokkanen, laat staan met ‘onze’ Syriërs, Eritreeërs of Ethiopiërs). Hoe blind kun je zijn voor het feit dat deze postkoloniale migranten de islam aanhangen, en ‘onze’ Molukkers nauwelijks en Surinamers maar in beperkte mate?
Verder gaat Frankrijk heel slecht met zijn migranten om: ze worden opgesloten “in enclaves van radicalisering”, terwijl “migranten bij ons langzaam maar zeker ‘vernederlandsen’ en dus ‘verburgerlijken’”. Mogelijk is het integratiebeleid in Nederland iets minder mislukt dan in Frankrijk, maar ook hier zien we enclaves waarin (moslim)migranten zich vrijwillig hebben verzameld om daar hun islamitische wereld van te maken. Heeft Ewald gemist dat er ook in Nederland oproepen op sociale media (Wollah! Ik zweer bij Allah!) rondgingen om de Franse rellen hier (Den Haag3, Eindhoven4) te herhalen? Komt dat ook door het Macronisme?
Groene totalitaire planeconomie
Nu kan het aan mij liggen, maar ik heb de indruk dat we allang geen ‘kapitalistisch’ systeem meer hebben, maar sluipenderwijs zijn beland in een ‘groene’ totalitaire planeconomie. De jacht op de ‘rijken’ is volop gaande, bezit is verdacht en wordt zo zwaar belast dat mensen Nederland verlaten, ondernemers wordt het ondernemen onmogelijk gemaakt, boeren worden onteigend en vissers moeten hun boten laten slopen. Werken loont nauwelijks en geld verdienen mag niet meer5. En iedereen stikt in onze veel te grote overheid, die werkelijk alles wil regelen, tot en met je menu. Hoezo kapitalistisch? Kapitaal in elke vorm wordt al jarenlang afgebroken. Heeft Ewald Engelen dat soms gemist?
Eigendom onder vuur
Wie herinnert zich niet de slogan ‘You’ll own nothing and you’ll be happy’, uitgevonden door de Deense politica Ida Auken in een essay dat in 2016 werd gepubliceerd op de website van het WEF (World Economic Forum)? In dit stuk beschrijft ze een hypothetische toekomst (2030) waarin mensen geen auto, huis, apparaten of kleding meer bezitten, maar alles delen of huren via diensten. Ze schreef: “I don’t own anything. I don’t own a car. I don’t own a house. I don’t own any appliances or any clothes.”
In 2020 schreef ik hierover een verhaal6 en spotte: mag je in dit Utopia nog je eigen ondergoed en tandenborstel houden? Ondertussen zitten we al opgezadeld met deelauto’s, afgedwongen door het opzettelijk verminderen van parkeerplaatsen. En wat al niet meer?
Diederik Samsom, ja, die van de Green Deal, had het vorig jaar nog over nationalisatie van grond7 en mensen desnoods onteigenen, helemaal in de communistische lijn. En volgens PRO-Kamerlid Habtamu de Hoop is de boer de schuldige, want die houdt grond ‘bezet’8. Denkt hij nu echt dat aardappelen en groente in de supermarkt groeien? We hebben inmiddels ook een D66-minister van Volkshuisvesting, Elanor Boekholt-O’Sullivan, die zonder een spier te vertrekken vindt dat iedereen die een ongebruikte slaapkamer9 heeft daar een asielzoeker moet huisvesten (gaat ze zelf het voorbeeld geven?). Als je niet meer zelf kunt bepalen wat je met je eigendom doet, is dat vernietiging van eigendomsrecht.
We zijn al een eind op weg naar ‘you’ll own nothing’, maar we worden daar helemaal niet happy van. De onvrede groeit als een veenbrand die op allerlei plaatsen al uitslaat.
Zoek de verschillen
Een communistische samenleving elimineert het individu, want er is slechts ruimte voor het collectief onder staatsdwang. Onder zulke onvrije condities verdwijnt alle ondernemingslust en creativiteit, want hard werken levert niets meer op, en onafhankelijke en vindingrijke geesten zijn gevaarlijk, dus moeten ze bestreden worden: opgesloten en uitgeroeid. De angst regeert. Het is logisch dat het resultaat daarvan stagnatie en achteruitgang is, armoede en schaarste. Wie gaat zich nog inzetten voor zo’n samenleving? Dat alles voor een zogenaamd gelijkheidsideaal dat de arbeiders aanzet tot klassenstrijd tegen de rijkere bovenlaag. En als die arbeiders dat niet volgen, lijden zij aan een ‘vals bewustzijn’, aldus Marx.
Neem nu het globalisme. De leidraad is ook hier een ideaal, namelijk een grenzeloze wereld waarin alle volken zich vermengen, armoede niet meer bestaat en de planeet wordt gered van de opwarming door de mens. Deel je dat ideaal niet, dan lijd je ook aan een vals bewustzijn en word je voor klimaatontkenner, xenofoob, nationalist, islamofoob, transfoob, fascist of racist uitgemaakt en krijg je nergens een poot aan de grond. En over de (islamitische) massamigratie mag je al helemaal niets zeggen, want migranten zijn heilig. Verder kampen we met steeds meer (gecreëerde) schaarste en vluchten ondernemers en andere vrije geesten weg.
Waarin verschilt het globalisme van het communisme?
Globalisme is communisme 2.0
Brivael Le Pogam, een succesvolle Franse game-ontwikkelaar en AI-ondernemer die niets moet hebben van een almachtige overheid en dat laat weten ook10, windt er geen doekjes om11. Hij stelt dat het communisme nooit heeft gewerkt. En globalisme, progressivisme of welke naam je eraan ook wilt geven, is hetzelfde project in een mooier jasje: meer centrale controle, minder individuele vrijheid, een kleine elite die alles voor iedereen bepaalt, aldus Brivael.
Hij ziet het instorten van het globalistische project12 als oorzaak van de huidige chaos in het Westen en signaleert twee krachten die dit project om zeep gaan helpen. De eerste is AI, dat het kapitaal niet centraliseert maar overhandigt aan de mensen die bouwen. Dat is precies het tegenovergestelde van ‘you’ll own nothing’. De tweede kracht is de realiteit. Exploderende schulden, instortende publieke voorzieningen ondanks hoge belastingen, toenemende onveiligheid, scholen die niet langer iets onderwijzen: over de realiteit kun je decennialang liegen, maar je kunt niet voorkomen dat hij zich aandient.
Kies je kant
Le Pogam schetst de toekomst en stelt dat een project dat niet werkt, maar op twee manieren kan eindigen11. Het Westen wordt wakker, gaat in de aanval tegen het communisme en doet eindelijk eens iets aan de immigratie en de economie. Of het communisme wint, met waarschijnlijk direct daarna islamitische tirannie13. Oftewel: islamo-links aan de macht, waarna links zal worden kaltgestellt, zoals in Iran is gebeurd. Er is geen tussenweg, stelt hij.
“Dit is het gevecht. Kies je kant.”
Ontvang de beste analyses die de mainstream media niet brengen.
Gratis alle nieuwe OpinieZ-artikelen en analyses in uw mailbox.
Gratis. Afmelden kan altijd met één klik onderaan elke mail.
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
In het Oostblok vergezelde ons al op lagere school een plaatje met vijf getekende kindertjes met verschillende kleurtjes met onderschrift ‘alle kinderen van de hele wereld, verenigd je’. Globalisme voor de kleintjes want je kunt niet vroeg genoeg beginnen. Globalisme en communisme betekent communisme voor iedereen. Helaas ook voor degene die het niet gevraagd heeft. Want communisme wordt opgedrongen door al vroeg beginnende hersenspoeling en bij minder succes doordat het verplichten. Want je wil het toch niet de beste systeem iemand ontzeggen? Hier begint de ‘kazerne’ communisme met haar tirannieke aanpak. De Hollandse betutteling is eigenlijk communistisch aanpak en wij zien het overal. Op scholen begint het bij de kleintjes en gaat zo door want je weet niet beter en zoals velen onder ons zeggen’ maar wij hebben het toch goed’ en ‘dat wil je toch voor iedereen, toch?’ bevestigd dat zelf denken opgeschouwen is tot de tweede plaats. Je wordt geleefd door mensen die voor je denken, zelfstandig kun je praktisch niets meer. In het Oostblok had je nog het voordeel dat er een generatie was die andere tijden zich herinnerde maar hier slikt iedereen het vor zoete koek. De communistische Oostblok werd een schim van onbegrijpelijke werkelijkheid en geen waarschuwing. Dat je huidige situatie slikt en zelfs goedpraat is daar bewijs van. Men gelooft alles wat onder hun neus geschoven wordt en dat komt door de macht van links die ons regeert via activisten en hun rechters en alle instanties en media die zij gekaapt hebben. Het was een stille coup heel lang geleden die ons in deze situatie geleidelijk heeft gebracht. Globalistisch uitgedrukt is het de corrupte VN die deze wereld heeft geschapen.
Defund the UN!
Mee eens.
100 % raak !
(In het verleden heb ik die opportunist Engelen ook al eens op de hak genomen)
Wat een goed artikel! De vrije wereld wordt klein en moet opnieuw worden bevochten. Gelukkig hebben we de SGP, FVD en Trump aan onze zijde.
SGP en Trump verschillen fundamenteel van inzicht met FvD over Israël.
De realiteit is dat er grote verschillen bestaan in economische mogelijkheden tussen allerlei delen van de wereld. Grondstoffen, handelsmogelijkheden, culturele rijkdom, alles is ongelijk verdeeld.
Die natuurlijke en culturele verschillen toeschrijven aan ‘ontspoord kapitalisme’ is de bekende goocheltruc van linkse denkers: alles omkeren en doen alsof de oplossing al bekend is.
Geen kapitalisme, maar ‘alles delen’. Wie produceert er dan nog eigenlijk?
Geen private bedrijvigheid, maar ‘centraliseren’. Dan gaan de globalisten uiteraard de macht uitoefenen, want daar is het om te doen.
Geen grenzen tussen landen handhaven, maar alleen kijken naar ‘mensen’. Wie garandeert dat die ‘mensen’ uit andere culturen dezelfde globalistische visie hebben?
In het communisme was alles van de burger maar in werkelijkheid had de burger niets. Kreten zijn leuk realiteit niet.
Communisme is eigenlijk anarchisme met een Opperste Sovjet. Het resultaat is dat alles van iedereen is en inderdaad dan heeft niemand iets. In de Sovjet-Unie ging het dan om de productiegoederen en was er wel privé-bezit.
Maar Proudhon stelde al vast dat de grens tussen productiegoederen en consumptiegoederen heel dun is. Iemand die een naaimachine thuis heeft, kan daar zijn eigen kleding mee maken. De naaimachine is plotseling een productiegoed geworden: de gebruiker van de naaimachine is een kapitalist geworden.
In Tsjechië deden zij het zo dat het bedrijf genationaliseerd werd dus voor een schijnprijsje ‘gekocht’ en de eigenaar maakten ze de baas. Uiteraard onder hun condities.
Volgens AI en Visegrad gaat de activistische achtergrond van de demonstraties nog wel iets verder dan alleen maar een globalistische ideologie:
De voornaamste organisaties die de demonstraties in Frankrijk organiseren zijn mensenrechten organisaties, en vakbonden en die hebben in het verleden donaties ontvangen van Open Society (Soros) en van de EU.
De organisaties zijn:
1- Ligue des droits de l’homme (LDH): Ontving in 2017 financiering van Open Society. De afdeling in Nantes riep op tot deelname aan de demonstraties van 17 oktober.
2. Human Rights Watch: Profiteerde van een toezegging van Open Society in 2010 voor een financiering van 100 miljoen dollar over een periode van tien jaar. De organisatie bekritiseerde het optreden van de Franse politie op 14 oktober.
3. Internationale Federatie voor Mensenrechten (FIDH): Vermeldt Open Society als een van haar particuliere financiële partners.
4. Wereldorganisatie tegen marteling (OMCT): meldde in 2024 620.616,71 Zwitserse frank te hebben ontvangen van Open Society.
5. Amnesty International: Deze internationale organisatie rapporteerde in 2024 over de toekenning van subsidies via het Open Society-programma en verdedigde het recht op vreedzaam protest in Frankrijk.
6-350.org: Vermeldde Open Society in 2021 als een van haar supporters. De Franse afdeling nam deel aan de beweging rond 17 oktober.
7. Attac France: riep op tot demonstraties op 17 oktober en was mede-uitgever van een rapport uit 2017, waarvan de Franse editie gedeeltelijk gefinancierd werd door de Open Society.
Maar klassenongelijkheid, als je die term tenminste zou willen gebruiken, is er wel degelijk te vinden. Zo kan je wijzen op de onverschilligheid van een groot deel van de Engelse samenleving voor de slachtoffers van Pakistaans-islamitische groominggangs waarvan de minderjarige slachtoffers afkomstig zijn uit de Britse arbeidersklasse. In de Britse bovenlaag is alleen aandacht voor deze slachtoffers te vinden in zover zij conservatief en/ of nationalist zijn.
Van Engelen is natuurlijk een imbeciel. Het soort socialist dat de ‘sociale rechtvaardiging’ van in feite subversieve handelingen door z.g. ‘protesterenden’ zoekt in de theorie onder voorbijgaan van historische realiteiten. Dit verklaart waarom in zijn optiek migratie hier niets mee van doen heeft: de man is ziende blind en horende doof.
Historisch moet mijns inziens deze vreemde gespletenheid in onze samenlevingen terug gevonden worden aan het eind van de jaren 1980 en begin van de jaren 1990. Tijdens de crisis van de jaren 1980 verhuisde de elite van het toenmalige kapitalisme onder het mom van het in ‘globalisme’ herdoopte oligarchisch kapitalisme zeer grote industrieën naar z.g. Derde Wereldlanden. Scheepsbouw ging naar Korea; elektrotechniek naar India e.a. Gevolg was dat de arbeidersklasse in het Westen meer dan gehalveerd werd, waarmee socialistische partijen het grootste deel van hun electoraat verloren. Als die partijen consequent waren geweest, hadden ze zichzelf opgeheven. Maar een bestaande organisatie streeft naar voortbestaan. De PvdA deed dit toen door nieuwe hoofddoelen te formuleren waarbij wat resteerde van de arbeidersklasse aan hun lot werd overgelaten (Schuivende Panelen; 1988; Thijs Woltgens e.a.)
2/2
Dat communisme nog steeds salon fahig is heeft te maken met de theoretische inhoud. Deze inhoud onderscheidt zich van de instrumentele (politieke) toepassing daarvan, in casu de methoden die veel communisten erop nahouden. Theoretisch kan je van mening verschillen over de juistheid ervan; feit blijft dat velen hier een sociale rechtvaardiging lezen. Aanhangers van deze sociale rechtvaardiging bagatelliseren de politieke instrumenten ervan, zoals die sedert 1917 wereldwijd werden toegepast. Tegenstanders van deze leer echter zijn verdeeld in twee groepen: zij die de sociale rechtvaardiging ervan afserveren als onvoldoende en zij die zich verzetten tegen de politieke instrumenten die in het verleden zijn gebruikt én die heden ten dage nog steeds worden gebruikt. Niet alleen in landen als China, maar juist ook in het Westen door Antifa en DEI-aanhangers. Opvallend is met name de steun die deze laatste groeperingen mogen ervaren van volgelingen van wat ooit bekend stond als liberalisme.
Met name Amerikaanse conservatieven hekelen, wanneer zij het communisme kritiseren, juist de politiek van het instrumentele communisme (gebruik van extreem geweld; concentratiekampen). Daar valt wat voor te zeggen: het historische nazisme en fascisme bediende zich van deze zelfde middelen en onderscheidden zich niet van het historische communisme (SU, China, Cambodja, enz.)
Een zwakheid van conservatieven heden ten dage is dat zij nog steeds de negatieve kanten van kapitalisme bagatelliseren, terwijl die er wel degelijk zijn. Met name in westerse en, vooral, niet-westerse oligarchieën is dit kapitalisme terug te vinden. Je zou het niet-staatsgebonden kapitalisme kunnen noemen.
1/2
De basis van communisme is absolute gelijkheid. Daarmee is de onmogelijkheid van communisme tegelijk bewezen.
Globalisme is trouwens geen bewust streven of doel laat staan een ideologie maar gewoon het resultaat van een ontwikkeling waarbij de mens een steeds grotere invloed uitoefent op zijn omgeving en die omgeving heeft grenzen. Dit betekent een steeds complexere wereld waar steeds meer zaken meer en meer met elkaar verbonden raken.
Je kunt alles wel het resultaat van ‘een ontwikkeling’ noemen. Maar veel ‘ontwikkelingen’ zijn het gevolg van welbewuste politieke keuzes. Heb je weleens van het Marrakesh-pact uit 2018 gehoord?
Je kunt alles wel het resultaat van ‘een ontwikkeling’ noemen. Maar veel ‘ontwikkelingen’ zijn het gevolg van welbewuste politieke keuzes. Heb je weleens van het Marrakesh-pact uit 2018 gehoord?”
FG Zeker veel ontwikkelingen zijn gekoppeld aan politieke keuzes maar daarmee is nog niet gezegd dat die keuzes ook de richting van de maatschappelijke ontwikkeling bepalen.
Dat pact is inderdaad een voorbeeld van een bewuste internationale politieke keuze. Het pact is m.i. echter juridisch niet bindend en vormt ook geen enkel bewijs dat globalisering als geheel een centraal aangestuurd politiek project is.
Het illustreert eerder dat overheden wanhopig proberen internationale afspraken te maken over ontwikkelingen die nationale grenzen overschrijden en waarop blijkbaar geen grip te krijgen is. Dat laatste behoort tot de maatschappelijke ontwikkeling.
Ik zou voor minder verwarring duidelijker onderscheid moeten maken tussen Globalisering als ontwikkeling en Globalisme als soort van ideologie
Globalisering – het historische proces waarbij economieën, samenlevingen, technologieën en politieke systemen steeds sterker internationaal verweven raken. Globalisme – een begrip dat doorgaans wordt gebruikt voor opvattingen die internationale samenwerking, integratie of supranationaal bestuur bevorderen. Globalisme kan dus wel degelijk een bewuste politieke overtuiging zijn. Zonder echter dat ik daar een goed resultaat van waar kan nemen.
Globalisering daarentegen is een veel breder proces dat niet door één politieke ideologie wordt veroorzaakt.
En om het nog wat ingewikkelder te maken wordt globalisering versterkt door falen globalitsme om wereldwijde problemen adequaat aan te kunnen pakken.
Ik denk dat je toch wel kunt stellen dat naast de technische en economische ontwikkeling die ook globalisme wordt genoemd, er daarnaast politici en miljardairs zijn die bewust en gretig gebruik van dat globalisme, om er naast de technische en economische ontwikkeling er een politiek project van te maken of er aan vast te knopen.
Volgens mij is globalisme in eerste instantie een idee van de multinationals. Grensoverschrijdende consumenten waardoor kassa! Van de overige grensoverschrijdende beloftes is weinig terecht gekomen.
Dat pact van Marrakesh is in principe inderdaad niet bindend, maar gelet op de manier van opereren van onze D66-rechters valt niet uit te sluiten dat activistische rechters hier via een juridische sluiproute toch weer mee aan de haal gaan.
Anders dan een partij als PvdA maar vergelijkbaar was de situatie voor de NAVO na de val van de SU in 1991: de strijd tegen het communisme, hét argument voor het bestaan van de NAVO, was niet meer. Ook de NAVO streefde naar behoud van de eigen machtsstructuur door hun nieuwe hoofddoelstellingen te formuleren.
Ook de Europese Unie is zo’n machtsstructuur dat een goed deel van zijn bestaansrecht ontleende aan de toenmalige communistische dreiging uit het oosten. Mei 1992, juist vijf maanden ná de val van de Sovjet-Unie in december 1991, besloten de leden van de toenmalige EG tot een politieke unie met het Verdrag van Maastricht. Een grotere historische anomalie is eigenlijk niet aan te wijzen: het juiste antwoord op de val van het communisme had moeten leiden tot ontmanteling van alles wat naar Europees federalisme neigde. Herstel van nationale staten in West-Europa, zoals dit aanvankelijk wél gebeurde in Oost-Europa, werd onder verhevigd anti-nationalisme eerst voorkomen en uitgesteld, en uiteindelijk afgesteld. Mogelijk dat hier de start ligt van het West-Europese DEI-denken.
Waar het in feite om gaat is dat een bepaalde historische periode (in dit geval 1987-1991), met daarin gegeven strijddoelen en strijdmiddelen van beide zijden, ten einde komt, de doelen na afloop van die periode verruild worden en de middelen behouden blijven.
3/2
Beste Alma,
Een beetje spuit 11 na al 30 reacties, maar hierbij mijn ’20 cents’.
Globalisme is geen ideologie maar een methode, waarbij een steeds meer wereldomspannend kapitalisme alles – niet alleen producten, diensten, maar ook politiek, geloof, identiteit, sex, etc. – tot een beprijsd item maakt. Totaal onafhankelijk van wat voor soort machtsstructuur, democratisch of niet, rechtstatelijk of niet.
En laten we wel wezen dat heeft geweldig gewerkt. Kijk maar naar uw Temu, AliExpress, Amazon, Ebay, Coolblue, etc. aankoopjes. En al het overzeese volk dat al uw lekker Bollen extravaganza spulletjes komt afleveren.
De WEF variant verbindt daar allerlei nobele doelen aan met de VN SDGs maar dat is een ander verhaal. Klimaat redden is iets van deze variant, maar ergens ook een middel om controle / macht op een dermate verheven niveau te krijgen dat niemand er meer iets tegen/over kan zeggen. Zie ook in ons zompig ondermaans bestaan het constante verwijzen naar ‘Brussel’.
Communisme – en welke Euro-variant dan ook – is niet zo zeer het doel maar een nauwelijks overdachte uitkomst van enerzijds voormeld succes en anderzijds een humanitaire post-christelijke all-round kumbaya reflex dat het wel leuk/lief/inclusief, etc., etc. moet zijn voor alle menschjens.
Dus windmolens plus, maar niet in mijn achtertuintje want epoxy vlokken, vogels en grondtonen. Wel lekker yoga retraite op Bali, maar auto’s zijn vergif. Welvaart en parallelle groei van het slachtofferdenken (ook direct verbonden met WOII/shoah/uitroepen staat Israël, dus wel een sappig kluifje) doen dan de rest.
Ondanks alle overdaad kom je dan als vanzelf uit in een Mangelwirtschaft en dan zit je heel snel in proto-communistische toestanden.
Ik lees dat stuk van UvA professor dr. Engelen meer als een politiek gekleurd protestschrift, waar wat schuldigen door hem aan het kruis worden getimmerd. Hij tipt maar heel kort aan dat hij tegenstrijdigheden ziet. Het meest verschrikkelijke dat hij ontwaart is “hardrechts cultuur conservatisme”. Zorg nou eerst maar eens, dat Joodse studenten daar op die UvA zonder angst rond kunnen lopen, en niet letterlijk worden opgejaagd door je andere studenten. Ik heb zo een hekel aan dat soort staatsambtenaren, die meteen collaboreren met de fascisten, zoals Engelen.
“Neem nu het globalisme. De leidraad is ook hier een ideaal, namelijk een grenzeloze wereld waarin alle volken zich vermengen, armoede niet meer bestaat en de planeet wordt gered van de opwarming door de mens. Deel je dat ideaal niet, dan lijd je ook aan een vals bewustzijn en word je voor klimaatontkenner, xenofoob, nationalist, islamofoob, transfoob, fascist of racist uitgemaakt en krijg je nergens een poot aan de grond.”
Tja dat ideaal deel ik zeker niet – nee zelfs geef ik aan dat die “grenzeloze wereld” niet bestaat nee dat we steeds meer afraken van wat acceptabel of duurzaam is.
En waar ik voor wordt uitgemaakt zal mij niet deren maar met mijn mening krijg ik ook (hier) nauwelijks poot aan de grond of levert het als ervaren elders vaak een ban op.
Een feit is echter dat die werkelijkheid daar geen snars door verandert.
“Verder kampen we met steeds meer (gecreëerde) schaarste”
Niet alle schaarste is gecreëerd maar dat wil men niet begrijpen.
“De onrust, rellen en protesten in het Westen wijzen erop dat er hier iets grondig fout is gegaan. Maar wat? Ontspoord kapitalisme, groeiend communisme of de instorting van het globalisme?”
Er is een simpele oorzaak aan te wijzen en alles wijst op de effecten van een wereld die wordt overvraagd en een economisch systeem dat door eis van groei daarop gaat vastlopen. Zie de rode draad in alle crises. Maar nee hoor denk vooral aan andere oorzaken want dat geeft enige rust (/sarc)
Heb je ook nog echte argumenten in plaats van een rode draad?
“Heb je ook nog echte argumenten in plaats van een rode draad?”
FG de toon is wat denigrerend maar goed het antwoord is ja.
Uit mijn archief een deel uit een recente reactie:
Crises of niets aan de hand
Of het nu gaat over klimaat, stikstof, asiel of oorlogen: we leven in een tijd van crises geen verzonnen crises maar echte crises. Veelal wordt iedere crisis afzonderlijk benoemd en bestreden, met maatregelen die regelmatig weinig of zelfs geen aantoonbaar positief effect hebben. Misschien is juist dat onvermogen om crises effectief aan te pakken inmiddels óók een crisis.
Volgens mij heeft dat onvermogen twee belangrijke oorzaken. Enerzijds ontbreekt vaak de brede kennis die nodig is om een crisis in haar volledige samenhang te begrijpen. Anderzijds zijn we onvoldoende in staat om de rode draad tussen verschillende crises te zien. Conclusies worden te snel en verkeerd getrokken en men struikelt over maatregelen die te beschouwen zijn als pleisters op een vuile wond.
Die gemeenschappelijke factor of rode draad is de mens en de steeds grotere impact van menselijke activiteiten op onze planeet. De vraag naar energie, grondstoffen, ruimte en natuur heeft op veel gebieden inmiddels een niveau bereikt dat de natuurlijke draagkracht van de aarde onder druk zet. De gevolgen daarvan worden zichtbaar in onder meer de uitputting van grondstoffen en de aantasting van milieu en natuur.
Denkt u dat er primair sprake is van onkunde/onmacht bij het politieke machtsblok? Anders gezegd: dat de intenties van het ambtelijke machtsblok goed zijn, maar dat de competenties tekortschieten? Ik vraag dit, omdat er ook mensen zijn die menen dat er in bepaalde situaties sprake lijkt te zijn van moedwil.
“Denkt u dat er primair sprake is van onkunde/onmacht bij het politieke machtsblok? Anders gezegd: dat de intenties van het ambtelijke machtsblok goed zijn, maar dat de competenties tekortschieten? Ik vraag dit, omdat er ook mensen zijn die menen dat er in bepaalde situaties sprake lijkt te zijn van moedwil.”
Ik denk zeker aan onkunde en onmacht en noem het al lang een dictatuur van het onbenul. Tevens zal er iets zijn van weinig zelfkennis in combinatie met ego. Ik kan mij niet voorstellen een functie te moeten bekleden waarvoor ik mijzelf niet geschikt vind.
Echter rondom die incapabelen zijn er handige lieden die met moedwil misbruik maken van de zwakke leiders en er een dikke boterham aan verdienen. De echte relatie en ook invloed van die OW ers 2.0 op beleid is duister maar die invloed zal groot zijn.
Dank voor deze duidelijke toelichting!
Dat overvragen is niet zozeer in economische zin. Alles moet nu kunnen. Een kerel met vier vrouwen uit Mekka moet kunnen, een kind van 11 dat een ander gender eist, Halsema’s vrijheid voor harddrugs, duizenden dochters in Engeland verkrachten moet tolerant bekeken worden, VN Guterres die massa immigratie van alle tijden vindt (en niet spreekt over de oorlogen die daarmee samenhangen), het wereldmilieu redden, Tesla als imbecielen subsidiëren, wolven en ook binnenkort bruine beren in het dorp laten rondstruinen: het is een grote onbegrensde multiculti Disney sprookjes wereld geworden, terwijl een huis voor jongeren om een gezin te stichten niet meer kan. Neem nog een joint.
Het klopt dat Marx voortbouwde op Malthus wat betreft zijn theorie over de schaarste.
De Club van Rome met Grenzen aan de Groei (1972) herhaalde dit in een modern, globalistische uitvoering.
Inmiddels is gebleken dat bijna alles hergebruikt kan worden: glas, metalen, plastic.
Bovendien zijn de meeste apparaten die energie gebruiken, sinds 1972 aanzienlijk zuiniger geworden.
Er is nog lang geen uitputting van grondstoffen aan de orde.
De groei van consumptie is voornamelijk gebaseerd op verbruik van energie (tv, mobiliteit) en niet zozeer op grondstoffen als glas of metaal.
En er is nog voor eeuwen gas, olie en kolen in de grond. Dus ook daar geen knelpunt.
Vandaar dat de klimaatkwestie is gemaakt, want dan wordt het perspectief anders.
Ik hoopte dat de standaard die de club van Rome had ontwikkeld (ecologische voetafdruk) gebruikt zou gaan worden maar daar is niets van tercht gekomen helaas.
Inderdaad. In 1960 was het leven in Nederland goed. Het was een hechte natie op christelijke grondslag waar de wetgeving mee doordesemd is. Natuurlijk was er tevens genoeg werk aan de winkel maar voor wie meedeed had een boterham en een bescheiden luxe. Die luxe is nu volledig ontploft én de samenstelling van onze natie is zodanig veranderd dat geen natie meer zijn. We stevenen af op chaos. Mét luxe, dat wel.
Kortom, Wij zijn slachtoffers van de welvaart.