La Douce France staat in brand

• Over
• Laatste berichten

Jan Gajentaan

Amsterdammer in Rotterdam, blogger

Laatste berichten van Jan Gajentaan (alles zien)

• La Douce France staat in brand - 19 oktober 2026
• Kan Mona Keijzer de verdeeldheid op rechts opheffen? - 2 oktober 2026
• Begrotingsperikelen: CDA en D66 slaan linksaf - 3 september 2026

AI-illustratie. Geen weergave van een werkelijke gebeurtenis

Het afgelopen weekend werd Frankrijk overspoeld door een golf van geweld en vernielingen vanwege een door verschillende groepen vooraf aangekondigde protestdag op zaterdag 17 oktober. Agenten werden belaagd, winkels geplunderd, gezinnen beroofd en in elkaar geslagen, restaurants en scholen in brand gestoken. Jan Gajentaan, met de liefde voor La Douce France opgegroeid, ziet maar één uitweg: Marine Le Pen.

Liefde voor Frankrijk

De liefde voor Frankrijk en de Franse taal en cultuur is mij met de paplepel ingegoten. Mijn moeder studeerde Franse taal- en letterkunde aan de universiteit van Nijmegen. Tijdens onze laatste vakantie – zij overleed jong in 1965 – verbleven we in een hotel aan de kust bij La Baule. Mijn grote jeugdliefde eind jaren zeventig was een Franse dame uit Grenoble – afijn, tal van zoete herinneringen² aan wat we ooit La Douce France noemden.

Agressie vanuit geïslamiseerde buitenwijken

Voor een exact chronologisch verslag van de gebeurtenissen afgelopen weekend moet u niet bij mij zijn; ik moet bekennen dat ik het al enige tijd niet kan aanzien en het nieuws uit Frankrijk sporadisch volg. Het land verkeert economisch en sociaal al decennia in een impasse, de agressie vanuit de veelal geïslamiseerde buitenwijken neemt alsmaar toe. De aanslagen in Frankrijk in 2015 staan ons nog helder voor de geest. Ongeremde moordpartijen op de redactie van een satirisch blad, bij een concert en op Joodse scholen.

De agressie nu lijkt niet direct aangestuurd te worden door IS maar is veel massaler en daarom, zo mogelijk, nog verontrustender. Dat een deel van de demonstranten wellicht terechte grieven heeft (falend onderwijs, te hoge prijzen etc.) raakt volledig ondergesneeuwd door zinloos geweld van jongeren uit de banlieues. Ik las ook dat dit weekend bewust winkels van Joodse eigenaren in brand werden gestoken. Dat betekent, als het klopt, dat we in West-Europa weer een nieuwe Kristallnacht hebben: hoe diep kan je zinken? Ook het historische stadhuis van Limoges¹ ging in vlammen op.

Franse politieke elite onmachtig

De Franse politieke elite blijkt telkens weer onmachtig. Net als bij ons zijn ze niet in staat om te komen tot een vorm van gecontroleerde immigratie, waarbij alleen (en in beperkte mate) mensen worden toegelaten die economisch een toegevoegde waarde hebben en Franse/westerse normen en waarden omarmen. De immigratie-puinhoop wordt alleen maar erger.

Daar komt bij dat Frankrijk inmiddels een kwart eeuw de euro als munt heeft, maar nooit de economische en sociale hervormingen heeft doorgevoerd die nodig waren. Zowel rechtse als linkse presidenten liepen stuk op een muur van verzet en ook Emmanuel Macron, het politieke wonderkind die het land zou hervormen, is hopeloos vastgelopen.

Frankrijk wankelt: Macron moet kiezen of kabelen

In de tijd van nationale munten was het ook al zo dat hervormingen stukgestaakt werden, maar kon het land de eigen munt nog devalueren waarna de Franse auto’s weer goedkoop verkocht werden in het buitenland en het toerisme aantrok. Nu is die ontsnappingsroute er niet meer en steekt het centralistisch geleide land zich steeds meer in de schulden; de staatsschuld bedraagt inmiddels bijna 120% van het bbp, het dubbele van wat is toegestaan in de eurozone.

Marine Le Pen president?

Volgend jaar zijn er presidentsverkiezingen in Frankrijk. Marine Le Pen, die twee keer die verkiezingen verloor van Emmanuel Macron, komt nu in de peilingen als de winnaar naar voren. De onvoorstelbare agressie van de afgelopen weken zal haar positie waarschijnlijk versterken, ondanks een veroordeling vanwege vermeende corruptie en het in opspraak raken van haar gewenste premier Jordan Bardella door gepubliceerde antisemitische Facebook-berichten in zijn jeugd, die hij ontkent. De radicaal linkse Mélenchon die de relschoppers juist aanmoedigde, heeft zijn kansen verspeeld.

Marine Le Pen³ volg ik al heel lang. Zij is een intelligente vrouw, van opleiding juriste. Op de multiculturele problematiek en de rol van islam heeft zij – terecht of onterecht – een veel meer genuanceerde visie dan Geert Wilders. Marine probeert de radicale of politieke islam te scheiden van goedwillende moslims, terwijl het voor Wilders één pot nat is. Le Pen heeft zelfs een zekere aanhang⁴ onder moslims.

Economisch links

Marine Le Pen staat economisch behoorlijk aan de linkerkant. Zij wil een sociaal en protectionistisch beleid, dat betaald zou moeten worden door te bezuinigen op onzinnige overheidsuitgaven en door beperken van de Franse bijdrage aan de EU. Daar zullen ze niet blij mee zijn in Polen, dat jaarlijks vele miljarden euro’s krijgt van de EU…

De vraag is of Marine Le Pen als president niet hetzelfde zal overkomen als Mitterrand in 1981, die zijn sociale beleid binnen een jaar moest inruilen voor harde bezuinigingen omdat het land anders failliet zou gaan. Sinds enkele jaren heeft Marine Le Pen de politieke steun van de rechtse Eric Ciotti en zijn nieuwe partij UDR. Ciotti was voorzitter van Les Républicains, de centrumrechtse partij van Chirac en Sarkozy, maar heeft zich afgescheiden omdat deze partij weigert in te grijpen bij de immigratieproblematiek.

Mijn hoop is dat Marine Le Pen en Eric Ciotti samen een economisch meer realistische koers zullen voeren zodat het land niet instort. En dan kan het puinruimen beginnen…

Puinruimen

Al met al denk ik dat Marine Le Pen de enige is die West-Europa nog de goede kant op kan sturen. Ik schrijf dit niet zonder bedenkingen, want in haar beweging zitten zeker onaangename en antisemitische tintjes. Maar wat moeten we anders? De politieke elites in West-Europa, ja ook bij ons, zijn volledig verdwaald in een appeasement-koers ten opzichte van de radicale islam en zijn niet bij machte hun rampzalige immigratiebeleid bij te stellen.

Marine Le Pen heeft heldere ideeën over de toekomst van Frankrijk en wil een Europa van zelfstandige, samenwerkende naties, zoals wijlen De Gaulle het ook voor zich zag. Het zal afgelopen zijn met de open grenzen. Momenteel worden in haar partij (Rassemblement National) plannen ontwikkeld voor een systeem in de Schengenzone waarbij aan de nationale grenzen weer gecontroleerd wordt, maar mensen met een EU-paspoort daar zo min mogelijk last van hebben.

Ik moest dit weekend ook denken aan de legendarische woorden van Pim Fortuyn⁵:
“Ik wens iedereen die denkt dat het wel zal meevallen met de agressie van de Islam veel sterkte. Zalig zijn de onnozelen van geest en ik hoop dat de ideologische strijd die ons ongevraagd wordt opgedrongen gewonnen zal worden door de kinderen van de verlichting, door redelijk verdraagzame mensen zoals u en ik.”

We kunnen alleen maar hopen dat er in 2027 in Europa een nieuwe politieke wind gaat waaien met Marine Le Pen als Franse president. Al zal dat mogelijk leiden tot een burgeroorlog in Frankrijk en een zware crisis in de EU. Dus wellicht eerst nog meer puinhoop, voor het puinruimen eindelijk kan beginnen. In Frankrijk, maar ook bij ons.