Overwinning Marine Le Pen kan zorgen voor kanteling in EU
De gok van Macron
Titelfoto: Emmanuel Macron door Palacio do Planalto, CC BY-ND 2.0.
De verkiezingen voor het Europese parlement hebben een verschuiving naar rechts opgeleverd. Europees gezien zijn de winnaars centrumrechts (de christendemocraten die de laatste tijd een iets rechtsere koers varen) en de conservatieve of nationaal denkende fracties. In Frankrijk bracht het Rassemblement National (RN) van Marine Le Pen een vernietigende nederlaag toe aan Renaissance van president Macron, die prompt nieuwe nationale parlementsverkiezingen uitschreef. Analyse van Jan Gajentaan.
Na de verpletterende nederlaag – RN haalt ca. 31,5% van de stemmen, Renaissance met 15,2% minder dan de helft daarvan – kondigde Macron al kort na het verschijnen van de exit-polls nieuwe nationale parlementsverkiezingen aan voor 30 juni (eerste ronde) en 7 juli (tweede ronde). De Europese lijsttrekker van RN, Jordan Bardella, had dat de afgelopen periode ook geëist, maar de bedoeling was na de zomer. Macron zet nu grote druk op het proces door de verkiezingen zo snel te houden. Technisch onmogelijk volgens verschillende burgemeesters.
EU27 (European Parliament election), Europe Elects result projection on Day II at 3:30 PM CEST:
Seats: Total 720 (+15)
Centre-right EPP: 189 (+11)
Centre-left S&D: 137 (-3)
Liberal RE: 81 (-21)
National-conservative ECR: 81 (+13)
Right-wing ID: 62 (+3)
Greens/EFA: 54 (-18)… pic.twitter.com/1i1kKmFNNN— Europe Elects (@EuropeElects) June 10, 2024
Macron gokt erop dat het bekende ‘front républicain’ hem zal redden. Dit komt erop neer dat alle partijen behalve die van Le Pen, van links tot rechts elkaar steunen in de tweede ronde zodat maar weinig kandidaten van RN het halen. Dit recept functioneert steeds minder, enerzijds omdat Marine Le Pen een veel gematigder profiel heeft dan haar vader, anderzijds omdat de problemen veroorzaakt door ongecontroleerde immigratie en de daaruit voortkomende onveiligheid alle welmenende Fransen – ook als zij zelf een immigratie-achtergrond hebben – naar de keel grijpt.
Jordan Bardella premierskandidaat
In het verleden heb ik veel geschreven over Marine Le Pen, een fascinerende politica. Intelligent, vastbesloten, een sterke politieke antenne en als jurist zich zeer bewust van de valkuilen. Zo zal Marine Le Pen, in tegenstelling tot Geert Wilders, nooit moslims in het algemeen bekritiseren, maar altijd een onderscheid maken tussen gematigde moslims en extremisten. De laatsten hebben geen plaats in het Frankrijk dat zij voor zich ziet. Verder wil zij korte metten maken met woke identiteitspolitiek en juist het nationale saamhorigheidsgevoel versterken.
Marine Le Pen wil, als zij parlementsverkiezingen wint, rechtse coalitie met premier Jordan Bardella. Prioriteiten: strijd tegen onveiligheid en (ongecontroleerde) immigratie, herstel koopkracht.
Als dat lukt: steun in de rug voor coalitie PVV-VVD-NSC-BBB en een bondgenoot in EU! https://t.co/MGjVLNflx6— Jan Gajentaan (@jangajentaan) June 10, 2024
Na de zet van Macron om razendsnel verkiezingen uit te schrijven, kwam Marine Le Pen meteen met een aantal tegenzetten. Op de eerste plaats riep zij de rechtse partijen op om samen te werken om de meerderheid te halen in het nieuwe parlement. Dan gaat het o.a. om Reconquête van Éric Zemmour, waar Le Pen’s nicht Marion Maréchal de (succesvolle) Europese lijsttrekker was en om Debout La France van Nicolas Dupont-Aignan. Maar ook de gematigd rechtse Les Républicains, de gaullistische partij (voorheen UMP geheten) van wijlen Chirac en Sarkozy, zal zich mogelijk aansluiten, al is daar intern veel verzet tegen. Hun voorzitter Eric Ciotti lijkt vastbesloten om toch door te zetten.
Rechts blok
Inmiddels is de situatie met het te vormen rechtse blok er niet overzichtelijker op geworden. RN ligt overhoop met Zemmour van Reconquête waardoor er met hen nog geen akkoord is. Een deel van Les Républicains steunt liever Macron en een ander deel Marine Le Pen, waardoor deze partij gespleten wordt. We zullen zien hoe zich dat verder ontwikkelt.
La France est en danger.
L’alliance contre-nature de la gauche avec les Insoumis qui prônent l’antisémitisme, et l’impuissance du bloc macroniste, nous menacent .
J’appelle à une alliance avec tous ceux qui partagent des idées de droite. pic.twitter.com/LY9hexis9h
— Eric Ciotti (@ECiotti) June 11, 2024
Ook maakte Marine Le Pen bekend dat niet zij, maar de jonge en charismatische Jordan Bardella (28) de beoogde premierskandidaat is van het rechtse blok. Daarmee voorkomt Le Pen dat zij als premier moet dienen onder ‘baas’ Macron en houdt zij de handen vrij voor de presidentsverkiezingen over drie jaar waar Macron niet meer aan kan deelnemen, omdat hij aan het maximum zit van twee termijnen.
Redden wat er nog te redden valt!
Natuurlijk, één zwaluw maakt nog geen zomer. De Europese verkiezingen zijn in Frankrijk een verkiezing op basis van evenredige vertegenwoordiging zoals wij die ook kennen. De parlementsverkiezingen gaan met een districtenstelsel. Macron gokt hij erop dat hij Le Pen weer kan verslaan door het systeem van uitsluiten (front républicain) in de tweede ronde.
Aan de andere kant wordt RN steeds sterker. Dat komt enerzijds door het sterke leiderschap van Marine Le Pen, maar natuurlijk ook door de onoplosbare problemen als gevolg van het falende immigratiebeleid. Denk aan de vele aanslagen met islamitische achtergrond, het onthoofden van docenten en priesters door islamisten, of het krankzinnige geweld bij straatrellen. Het land lijkt af te stevenen op een burgeroorlog als er niets gebeurt. Daarom zullen dit keer ook veel gematigden stemmen op de partij van Marine Le Pen, zoals in ons land op de PVV. Hun motto is: redden wat er nog te redden valt!
'Het tijd verdrongen schrikbeeld van een burgeroorlog komt in Frankrijk steeds dichterbij'.
Goed stuk van René ter Steege op de site van Syp. https://t.co/3GQYR2r5Ta
— Jan Gajentaan (@jangajentaan) July 5, 2023
Gamechanger
Als Les Républicains of in ieder geval een deel van hen zich aansluiten bij het rechtse blok, kan dat een gamechanger zijn: dit blok zal dan vaker winnen in de tweede rondes. Als het Jordan Bardella lukt om – samen met andere rechtse partijen en/of politici – een werkbare meerderheid te halen in het Franse parlement, dan komt er waarschijnlijk een cohabitation zoals we die ooit gezien hebben met de rechtse president Chirac en de linkse premier Jospin, maar dan omgekeerd wat betreft rechts en links.
Ze verdelen dan de macht, waarbij de president vooral bezig is met internationale plichtplegingen en de premier de binnenlandse politiek bepaalt. Ze gaan samen naar een EU-top als die er is.
Europa van de landen
Mocht Jordan Bardella over een maand de Franse premier zijn, dan zal er een grote schok gaan door de EU. Dit effect is mijns inziens veel belangrijker dan een al dan niet werkbare rechtse meerderheid in het Europees parlement. Frankrijk is immers de grote roerganger achter de federalisering van de EU. De Franse voorzitter van de Europese Commissie Jacques Delors was de grote mastermind achter het Verdrag van Maastricht in 1992 toen tot EU en euro werd besloten, met ook landen als Italië en (wat later) Griekenland in de eurozone. Waartegen Nederland zich tevergeefs verzette.
Realorechts
Een realorechtse regering in Frankrijk onder premier Jordan Bardella zal ongetwijfeld als belangrijkste doelstelling hebben het onder controle brengen van de immigratie. Dat kan in de op dit vlak volstrekt disfunctionele EU alleen door toepassen van het ‘Deense model’: als natie weer zelf je immigratie- en asielbeleid bepalen, ook als dat vraagt om een vorm van grensbewaking. Zo’n regering in Frankrijk zal een grote steun in de rug zijn voor de nieuwe coalitie in Nederland, PVV-VVD-NSC-BBB.
Al sinds kort na WO2 wordt in Europa gesproken over de keuze tussen ‘l’Europe des patries‘, het Europa van de samenwerkende landen, zoals De Gaulle het beoogde, of ‘La patrie de l’Europe‘: het federale Europa, beoogd door de founding fathers Schuman en Monnet en hun verre nazaten Jacques Delors (inmiddels wijlen) en Emmanuel Macron. Een meerderheidsregering in Frankrijk met RN van Marine Le Pen als bepalende factor, zal ongetwijfeld zwaar inzetten op het Europa van de landen oftewel ‘l’Europe des patries‘.
‘Deense’ opt-out
Er is veel over gespeculeerd of premier Dick Schoof straks in de EU een ‘Deense’ opt out op het vlak van asiel en immigratie kan verkrijgen voor ons land. Volgens politiek-correcte media en politici zoals blaaskaak Frans Timmermans, is dat volstrekt onmogelijk. Maar als de in de EU allesbepalende grootmacht Frankrijk dat straks zélf gaat doen, kunnen ze het ons ook niet weigeren. De essentiële taak van premier Schoof om de asielinstroom sterk te beperken, door het bewerkstelligen van een ‘Deense’ opt-out voor immigratie, wordt dan makkelijker dan we ooit hadden durven dromen.
Over de auteur
- Amsterdammer in Rotterdam, blogger, schrijver van e-books, voetbalvader, in het dagelijks leven Recruitment / Human Resources Consultant.
Recent gepubliceerd
EU12 maart 2026EU-migratiepact is geen panacee voor alle kwalen
Politiek Nederland25 februari 2026Mona Keijzer weg bij BBB: wat nu?
Politiek Nederland11 februari 2026Nu is het tijd om een realorechtse alliantie te bouwen
Politiek Nederland21 januari 2026Is met de PVV-afsplitsing ‘constructief rechts’ een feit?
Veel waardering voor dit artikel dat een goed beeld schetst van de situatie van Macron. In Frankrijk speculeert men elke dag over het aftreden van Macron.
Wat NL betreft: onze behoefte is geen opt-out, want dat duurt te lang. Hongarije heeft geen opt-out, en ook Finland, Polen, Bulgarije, Zweden, Slovenie hebben geen opt-out.
Ze hebben namelijk iets dat veel beter werkt: een regering die onmiddelijk durft op te treden tegen illegale migranten.
Amen!
Het wordt zo langzamerhand een beetje aandoenlijk: ja, nu gaat het veranderen. Als dat, dat en dat nog even gebeurt… ja, dan kan het. Zie je wel dat de democratie werkt. Ik hoor het al zeker 10 jaar bij elke verkiezing, nationaal of Europees. Ik geloof er niet meer in. Net zoals ik niet geloof dat deep state Dick Schoof ook maar iets wat lijkt op een opt-out gaat bedingen. Het gaat heel anders verlopen. Hoe? Dat weet ik ook niet. Maar de democratie heeft zijn tijd gehad.
De democratie is beschadigd, uitgehold en uitgerekt. Maar is nog steeds de enige bestuursvorm op onze aardbol die burgers een enigszins beschermd leven kan bieden.
Het alternatief is anarchie en/of dictatuur.
De vele tekortkomingen en misstanden zijn over het algemeen minder te wijten aan de democratische vorm op zich, dan aan de machtswellust van wat u de deep state noemt.
Neem de verkiezingen. Democratisch pur sang. Toch kregen we de afgelopen jaren na rechts te kiezen een links beleid door de strot geduwd. Met vanaf de linkerflank actieve ondermijning middels zeer dubieuze methoden.
Neem de rechtsstaat. We hebben op papier een onafhankelijk OM, en de trias politica, maar de tendens om activistisch te vervolgen is meer dan overduidelijk. De vvmu is absoluut voor sommigen, en voor diegenen die het gangbare narratief in vraag stellen absoluut niet.
Neem de rechterlijke macht. Een rechter mag volgens de democratische wetten niet op de stoel van de politiek gaan zitten. Trias politica. Toch gebeurt dit bij herhaling.
Hopelijk heeft díe beschadigde, uitgeholde, uitgerekte en misbruikte democratie inderdaad zijn langste tijd gehad. En gaan we terug naar democratie zoals die is bedoeld. Voor álle burgers.
“Het alternatief is anarchie en/of dictatuur.”
Ik denk dat er meer varianten zijn. De monarchie was zo slecht nog niet. Maar dat waren andere tijden met een duidelijk klassenonderscheid. Ook de democratie komt in verschillende varianten. Het Romeinse Rijk begon als een aristocratische republiek. Anarchie betekent: zonder heersers, niet chaos. Dat maken de heersers zelf er van. Maar misschien leiden alle varianten uiteindelijk tot een oligarchie, zoals de Duits-Italiaanse socioloog Robert Michels voorspelde met zijn ijzeren wet van de oligarchie. Misschien wordt er ook wat nieuws verzonnen of een AI ontwikkeld ipv voortdurende schuivende politici. We gaan het waarschijnlijk nog meemaken.
Inderdaad, Marine en Jordan een zeer sterk koppel.
Laat Marine het voortouw nemen voor een andere vorm van de EU.
Terug naar de tijd van een soort EEG.
Het verschil in benadering van moslims tussen Wilders en Le Pen is simpel, Nederland heeft veel moslims uit andere landen.
Frankrijk heeft heel veel moslims uit oude kolonies.
Jean-Marie Le Pen, de vader van Marine Le Pen en oprichter van Front National, is meerdere keren veroordeeld voor het doen van antisemitische uitspraken (“de gaskamers waren slechts een ‘detail’ in de geschiedenis”). Walgelijk figuur.
Harteljk dank voor dit artikel en uitstekende analyse. Ik woon zelf inmiddels 34 jaar in Frankrijk en heb de onrust en onvrede na al die jaren zien ontstaan. Blijft toch wel e vraag, waarom heeft Macron deze keuze gemaakt? 1: na het grote verlies voor het EP treedt hij af, wat de RN min of meer bedongen heeft, maar misschien ziet hij los daarvan zijn eigen verlies. 2: Hij gokt op het baantje van Ursula… 30 juni al de eerste ronde en 7 juli de tweede ronde. Mooi op tjid. 3: Hij verwacht dat de RN er een zooitje van maakt omdat er vrijwel geen tijd is iets goeds op poten te zetten om in zo’n korte tijdspanne een nieuwe regering te installeren die met een superprogramma komt. Dan gaat de RN af en in worden ze afgeslacht tijdens de verkiezingen van 2027. Macron is een strateeg. We zijn nog niet van hem af.
Macron. Oost-Indisch doof. Weet niet hoe hij om moet gaan met mensen die anders denken. Geen leiderschap waardig. Dit zelfde probleem hadden wij in ons land ook.
De zwakte van rechts is de verdeeldheid tussen diverse partijen met onderlinge verschillen. De laatste decennia was rechts in Nederland zowat verdwenen, onzichtbaar of zelf naar links gedraaid. Met scherpe kantjes afgehaald wordt de burger ook makkelijker bij betrokken zonder zich ongemakkelijk te voelen. In Frankrijk bleek het de oplossing. Maar Macron kent de zwakte van rechts en daarom durft hij de verkiezingen te houden. Als rechts handig is sluiten ze de rijen en verslaan ze Macron die aan de macht zelf geen beweging naar rechts zal doen. Het lijkt er nu op een pokerspel van hem maar hij heeft zich vast al lang voorbereid met de verwachte EU uitslag.
Macron kan ook nog even demissionair doorgaan. Goed voorbeeld doet volgen, blijkt al 2 x iets noordelijker boven België.
Naar mijn mening moet binnen de EU rechts eens met elkaar om de tafel gaan zitten en tot 1 harde rechtse lijn komen. Spijkers met koppen slaan en wat Wilders ook zegt de EU van binnenuit zeer veel zwakker maken met goede argumenten. We weten allemaal nog wel wat Timmermans zei toen hij nog in Brussel zat. Klimaat dit en klimaat zo, maar nu meneer in Den Haag zit is biomassa toch niet zo goed, maar de halve veluwe kon zo naar de biogas centrale. Vluchtelingen moet ver worden teruggedrongen, en dat kan prima met vereende krachten op rechts. MSM kan dat niet hebben want zielig, maar op links is niemand genegen om iemand in huis te nemen! En krijgt links niet zijn zin, dan is het volgende middel natuurlijk toegestaan namelijk overgaan tot geweld. Links is veel te beschermd binnen Brussel en daar moet rechts eindelijk eens flink gaan doorpakken en veel kortere debatten of geld verslindende commisie debatten en raportje zus of zo!
Wat mij betreft moet de Unie juist sterker worden, maar dan wel met name het parlement en niet de macht van de bobo’s. Veranderen dus. Om weinige, maar dan wel goede basiswetten te maken in plaats van al die regeltjes die voor de verschillende landen soms catastrofaal uitpakken. Het verschil in economie, cultuur en volksaard is niet met 1 size fits all te managen. De nadruk zou moeten liggen op samenwerken, maar niet in 1 mal persen. Waarbij de sterke landen verzwakt worden, en de zwakken alleen de hand hoeven op te houden.
Ik heb wel als protest op de PVV gestemd, maar toch heb ik liever JA21. Die zijn salonfähiger. Beetje jammer dat die niet goed van de grond komen. Ik had er wel op willen stemmen, maar ik wilde persé Dat er iets gedaan zou worden aan migratie. Dat wil JA21 ook, maar ik voelde wel aankomen dat Geert de meeste stemmen zou krijgen. Het is een aardige man, maar hij heeft niet helemaal goede mensen. Dat baart mij wel heel vee zorgen.