Ook in België een politieke aardverschuiving
Centrumrechtse regering in de maak
Titelfoto: Bart de Wever door Paul van Welden, CC BY-SA 4.0.
De verkiezingen op 11 juli jl. voor het federale en de regionale parlementen in België kregen in de internationale pers weinig aandacht. Dit kwam door de tegelijkertijd plaatsvindende verkiezingen voor het Europees Parlement. De politieke aardverschuiving die ook bij onze zuiderburen plaatsvond bleef daardoor onderbelicht. De centrumlinkse Vivaldi-regering werd weggevaagd en een centrumrechtse Arizona-regering is in de maak. Een column van oud-diplomaat Johannes Vervloed.
De zogenoemde Vivaldi-regering van zeven centrumlinkse partijen werd bij de verkiezingen op 11 juli overtuigend weggestemd. Premier de Croo trok zijn conclusies en bood onmiddellijk zijn ontslag aan bij de koning. Een kabinet De Wever is inmiddels in de maak. Het zal naar verwachting in september aantreden. Dat zou dan de kortste formatie in de Belgische geschiedenis zijn.
Centrumrechts
Het lijkt erop dat ook België een centrumrechtse regering krijgt. De trend die we in heel Europa zien gaat ook aan België niet voorbij. De verkiezingen van afgelopen 11 juli verliepen desastreus voor centrumlinks. Vooral in Wallonië was hun verlies dramatisch, waar de socialistische PS decennialang de dienst had uitgemaakt. Maar ook in Vlaanderen werden de regerende partijen – met de Open VLD van premier de Croo voorop – afgestraft.
Uitslag verkiezingen België voor federaal parlement. pic.twitter.com/Ye2YgQT2te
— Johannes Vervloed (@Diplo_JV) July 13, 2024
Het probleem met Vivaldi was ingebakken. Een coalitie met zeven partijen wordt het zelden over iets eens. Het bleek meer dan waar. Geen enkele (broodnodige) hervorming kwam tot stand. Niet op het gebied van het pensioenstelsel, het belastingregime noch de (versoepeling van de) arbeidsmarkt. Met als gevolg een steeds verder oplopende staatsschuld, die inmiddels ruim honderd procent van het BBP bedraagt.
Cordon sanitaire
De uitslag van de verkiezingen gaf niet onmiddellijk een antwoord op de vraag: “Wat nu?”. Welke coalitie kan er met dit resultaat gevormd worden? Een overvloed aan mogelijkheden diende zich volgens de mainstream media aan. Waar men, in ieder geval aanvankelijk, geen rekening mee had gehouden is de opheffing van het cordon sanitaire, waarin zich zowel het Vlaams Belang (de Vlaamse PVV) als de N-VA van partijleider en burgemeester van Antwerpen Bart de Wever bevonden. Met de omvangrijke winst van de N-VA, de teleurstellende uitslag van Vlaams Belang (in vergelijking met de polls) en de afstand die De Wever nam van Vlaams Belang werd het cordon sanitaire in feite opgeheven voor de N-VA.
De Wever werd opeens degene die een mogelijke nieuwe coalitie tot stand zou kunnen brengen. Hij werd daarbij geholpen door twee partijen in Wallonië, te weten Les Engagés en de klassiek liberale MR (Mouvement Réformateur). Deze twee partijen presenteerden zich onder hun nieuwe leiding van resp. Maxime Prévol en Georges-Louis Bouchez als centrumrechts. Vooral Prévol was behulpzaam, want zei openlijk dat hij zich een federale regering zonder de socialistische PS kon voorstellen.
Vooruit
Een onzekere factor is nog de Vlaamse Vooruit-partij. Deze Vlaamse variant van de Nederlandse PvdA (de PvdA van voor de fusie met GroenLinks welteverstaan) of nog beter gezegd: de Deense sociaaldemocraten vanwege hun restrictief immigratiebeleid, is in principe bereid in een coalitie onder leiding van De Wever plaats te nemen, maar wil daar het nodige voor terug. Met name op het gebied van (handhaving van de) sociale voorzieningen. Op andere gebieden, waar De Wever mee aan de slag wil, kan Vooruit goed leven: werken moet weer lonen, een gezonde begroting, investeren in defensie en grip krijgen op migratie. Lees het verkiezingsprogramma van Vooruit.
Arizona
Als het De Wever lukt een coalitie te vormen – hij is inmiddels door de koning tot formateur benoemd – zal dat op vele fronten een unicum zijn in de Belgische geschiedenis. Met een premier uit een cordon sanitaire, een formatieperiode van slechts enkele maanden (de laatste duurde 541 dagen) en zonder de PS uit Wallonië. Een naam voor de beoogde coalitie van N-VA, Les Engagés, MR, Vooruit en CD&V (de Vlaamse christendemocraten) is al bedacht: Arizona, met de kleuren van de vlag van die Amerikaanse Staat.
Van Vivaldi naar Arizona
Een nieuwe coalitie in België is in de maak. pic.twitter.com/N1CZCpgTq6— Johannes Vervloed (@Diplo_JV) July 12, 2024
Beleid
Wat kunnen we verwachten van een Arizona-regering? Wel, de N-VA (Nieuwe Vlaamse Alliantie) met premier Bart de Wever zal er in ieder geval een belangrijk stempel op drukken. De partij heeft haar wortels in de soevereiniteitsbeweging van Vlaanderen, de wens voor meer autonomie in het federale België. De wens tot staatshervorming, waarbij Vlaanderen meer zeggenschap krijgt over de eigen inkomsten en daarmee niet langer automatisch opdraait voor het ruimhartige sociale beleid in Wallonië. Een regio, die economisch minder succesvol is dan Vlaanderen en waar veel mensen een uitkering genieten omdat werken niet loont, omdat dat niet substantieel meer inkomen genereert dan de hoogte van de uitkering.
Een staatshervorming moet ertoe leiden dat Wallonië in de woorden van De Wever “zijn eigen broek gaat ophouden”. Of zo’n staatshervorming er komt is echter de vraag. De daarvoor benodigde meerderheid is er in het federale parlement niet. De Wever zal met zijn Waalse coalitiepartners compromissen moeten sluiten en staatshervorming zal daarbij waarschijnlijk een brug te ver zijn.
Rigoureus anders
Wel kunnen we een rigoureus ander economisch beleid verwachten van een Arizona-regering. De N-VA zelf kan op dat gebied vergeleken worden met de oude Nederlandse VVD onder Bolkestein, een klassiek liberaal-conservatieve partij. Maar ook de andere coalitiegenoten staan voor een centrumrechts beleid op economisch gebied.
Met enkele voorbehouden bij Vooruit, zoals vermeld, maar overall zal de inzet zijn: de omvangrijke staatsschuld naar beneden brengen, het belastingstelsel herzien opdat werken weer loont en het pensioenstelsel toekomstbestendig maken. Overige gebieden waarop een ander beleid wordt verwacht zijn asiel en veiligheid. België kampt net als Nederland met een onhoudbare hoge instroom van migranten en kent inmiddels wijken die sterk beginnen te lijken op de banlieues in Frankrijk, met no-go zones. Maar ook daarbuiten voelen veel mensen zich niet meer veilig op straat.
Onze ridicuul hoge uitkeringen voor vluchtelingen missen hun effect niet.
Hier gaat onze zuurverdiende welvaartsstaat finaal aan kapot.
Toch blijven we stemmen op partijen die dit beleid mogelijk maken.
Onze kinderen gaan ons haten als alles "op" is.https://t.co/kDGrQOdPHP— Unpleasant Truths (@UnpleasantTrut2) July 16, 2024
Nederland
Een vergelijking met de Nederlandse situatie, in het bijzonder met het nieuwe Nederlandse kabinet, gaat maar gedeeltelijk op. De Belgische PVV, Vlaams Belang, zit niet in de regering. Om te kunnen regeren met een werkbare coalitie heeft de Wever afstand moeten nemen van Vlaams Belang. De Wever was al vóór de verkiezingen niet enthousiast over samenwerking met de Vlaamse zusterpartij, die allebei soevereiniteit voor Vlaanderen nastreven. Maar toen ná de verkiezingen bleek dat de twee partijen niet over een meerderheid in het Vlaamse parlement beschikten was samenwerking helemaal van tafel.
België en Nederland zijn buren, zitten samen met Luxemburg in de Benelux en zijn wederzijds belangrijke handelspartners. Dat er binnenkort naar verwachting twee regeringen zullen zijn met voor een belangrijk deel dezelfde politieke signatuur en eenzelfde beleidsinzet op vele terreinen zal de samenwerking tussen beide landen zeker ten goede komen. Dromen over een terugkeer van België of een deel daarvan, Vlaanderen, in ons koninkrijk is echter gespeend van elke realiteitszin.
Vlaanderen en Nederland
Jaren geleden deed ik een opfriscursus Frans in het Belgische Spa. Als onderdeel van de intensieve taalcursus kwamen wij als cursisten ook ‘s avonds in ongedwongen sfeer bij elkaar. De vraag kwam op wat er zou gebeuren als België uiteen viel. De Waalse leraren twijfelden geen moment. Wallonië zou zich aansluiten bij Frankrijk. Toen de Vlaamse cursisten gevraagd werd of Vlaanderen zich dan ook bij Nederland zou aansluiten was het antwoord een verongelijkt “nee”. Hoe kon een dergelijke suggestie (door de Nederlandse cursisten) worden geopperd? Kenden jullie dan niet de geschiedenis, hadden jullie nog nooit het verschil ervaren tussen een Vlaams en een Nederlands restaurant en hebben jullie niet gemerkt hoe anders dan in het ‘koude Noorden’ wij mensen bejegenen?
De volgende dag zongen de Nederlandse cursisten een toontje lager. Ons latente superioriteitsgevoel was geknakt en we waren weer met beide benen op de grond gezet.
Over de auteur
Ik denk dat het nuttig is om het onderscheid te maken tussen politieke intenties en politieke manoeuvres om het publiek te bespelen.
–
Bart de Wever en de N-VA doen dit spelletje al sinds 2004. Vóór de verkiezingen wat rechtse praat om kiezers weg te lokken bij Vlaams Belang (VB). En suggereren dat het cordon sanitaire dat rond VB is aangelegd door de linkse partijen, opgeheven zou kunnen worden, onder voorwaarde dat ze bepaalde politieke punten verzachten of laten vallen. Dat geeft media aandacht – en media aandacht levert stemmen op.
–
Na de verkiezingen is alles plotseling heel anders. Want dan zijn de stemmen binnenboord en wordt er weer vrolijk een linkse coalitie gevormd, net als voorheen. Laat u niets wijsmaken: de N-VA is, net als de VVD, een rechtse partij die voortdurend linkse politiek uitvoert. Op die manier eten ze van twee walletjes en zitten ze in een dominante positie.
In het artikel wordt gerept van een centrumrechtse coalitie. Laten we even kijken naar de feiten.
De coalitie zal bestaan uit: N-VA, Vooruit, Les Engagés, CD&V en Open VLD, MR.
Links: Vooruit
Liberaal: Les Engagés, MR, Open VLD
Christendemocratisch: CD& V
Centrum-nationalistisch: N-VA.
In België hebben deze partijen altijd braaf meegewerkt aan de linkse agenda: meer migranten, meer energietransitie, meer EU.
Ook in de EU zitten ze links van het spectrum.
CD&V en Les Engagés zitten in de Europese Volkspartij, samen met CDA.
Vooruit zit in de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten (Democraten is een modern eufemisme voor Socialisten).
Open VLD en MR zitten in de fractie “Renew Europe”, samen met D66 en VVD.
Alleen de N-VA zit in een fractie die optreedt onder de naam Conservatieven, maar waar ook een groep aan deelneemt die EVA heet en die een groen-linkse agenda hanteert.
Ik kan hier niets rechts in zien. Liberaal is altijd gematigd links geweest. Wie liberaal als ‘rechts’ bestempeld, staat zelf dus links van liberaal.
Al deze partijen zijn ofwel openlijk links, ofwel gematigd links, ofwel voeren linkse politiek uit. Ze hebben altijd meegedaan aan het cordon sanitair tegen Vlaams Belang. Misschien dat hun woorden soms wat rechtse associaties opwekken, maar hun politiek is altijd links geweest.
Sommige mensen zijn blijven hangen in links-rechts retoriek. Het gaat tegenwoordig over globalisme versus nationalisme en centrum-rechts (lees CDA en VVD) zit over het algemeen volledig vast in de globalistische hoek. Wat inderdaad betekent dat ze volledig de EU en NAVO lijn blijven volgen wat betreft immigratie, klimaathysterie en oorlog met Rusland, indirect met China en de rest van het Globale Zuiden.
ja, de VVD blijft ook maar spaken in het kabinetswiel steken. Nou zaniken ze weer dat dhr Schoof niet naar Hongarije mag om met dhr Orban te spreken en nader kennis te maken.
En gisteren zeiden ze het bij Oranjezomer ook al ( ik kan Valentijn Driessen en Rutger Castricum er wel voor omarmen) dat het eens tijd wordt dat iemand probeert contacten te leggen, maar dan niet alleen met Zelensky, maar voor een oplossing heb je ook contact met Poetin nodig. En als het Orban nu lukt om te bemiddelen? Kan iedereen toch alleen maar heel blij zijn? Maar nee………. niet de EU bobo’s. kennelijk hebben die andere plannen. Welke blijft dan even ongewis. Maar misschien hadden ze wel belang bij een florerende wapen industrie???
Het enige belang is dat het vijandbeeld Rusland blijft bestaan. Voor inderdaad de wapenindustrie, maar ook voor alle (soms particuliere) enorme belangen die de EU en de VS in Joekreen hebben.
Zit net een stuk te lezen over Oekraïnse kippenboeren.
Die worden schathemeltje rijk van de onterechte EU bijdrage, de Nederlandse kippenboeren worden kapot gemaakt door de PFAS hype.
Dat is, aangenomen dat Frankrijk Wallonië wil hebben. Anders wordt Wallonië zelfstandig, net als Vlaanderen, met Brussel als stadstaat in het midden. Zo zijn er wel meer afscheidingsbewegingen: Schotland, Noord-Ierland bij Ierland en Wales dan ook maar onafhankelijk. In Duitsland heeft het welvarende zuiden er genoeg van te betalen voor de rest. Padania in Noord-Italië, wat eilanden in de Middellandse zee. Corsica los van Frankrijk. Catalonia natuurlijk en Baskenland niet te vergeten. Het Hongaars sprekende deel in Roemenië. Met een beetje goede wil valt Europa uiteen in 1000 Liechtenstein’s. Ik juich dat eigenlijk wel toe.
Wallonië bij Frankrijk lijkt mij wel een goed idee. Hoef je niet zover te rijden voor een Franse Carrefour Hypermarche, met de prettige wijnen die ze daar verkopen.
Het is in ieder geval een stuk minder gevaarlijk dan een groot “verenigd” Europa. Het begint er steeds meer op te lijken dat ze ons allemaal dood willen hebben.
Toch een goed bericht dat de partijen die een cordon sanitaie leggen het lid op de neus krijgen. Wat een arrogantie om andere partijen uit te sluiten. Nu ontstaat speelruimte voor een ander beleid, wie weet komen de waalse en vlaamse politiek dichter bij elkaar.
Het cordon sanitaire bestond alleen tegen Vlaams Belang. Bart de Wever heeft in februari gesuggereerd dat hij een coalitie met VB zou willen aangaan, mits ze bepaalde punten inleveren.
Daarover is een onderzoek verricht in maart (door VRT nieuws) waaruit bleek dat alleen bij de N-VA een hoog percentage (53 %) het cordon sanitaire zou willen doorbreken. Bij alle andere partijen lag het percentage lager, tussen 20 en 35 %.
Het is er niet van gekomen en het toont maar weer eens hoe ver politieke partijen bereid zijn te gaan om alles bij het oude te houden en het publiek te bespelen.
Bron cijfers: artikel: “Een coalitie met Vlaams Belang of niet? Kiezers van alle Vlaamse partijen (en zeker N-VA) zijn verdeeld”
Inderdaad nooit goed om een partij een cordon sanitair op te leggen. Zeker niet als je over democratie blijft praten. Zit iets fundamenteels fout in de hersenkamer lijkt me. Maar zoals altijd hobbelt Belgie wat verkiezingsuitslag betreft altijd achter de uitslag van de Nederlandse verkiezingen aan. Vlaams Belang gaat dus ook zijn goesting krijgen. Kwestie van tijd!!
NVA dat in een cordon sanitaire heeft gezeten ? Als Vlaming heb ik daar nooit wat over gehoord of gelezen, het is gewoon niet waar. Sterker nog, NVA heeft als grootste partij aan de voorlaatste regering deelgenomen. Enkel het VB werd in een cordon geplaatst en het is NVA geweest die, ondanks de belofte, dat cordon nooit heeft willen doorbreken, ook niet op gemeentelijk bestuursniveau. Overigens is die belofte niet de enige die BDW en zijn partij hebben gebroken. Tot heden heeft De Wever Vlaanderen nog geen meter vooruit geholpen.
Leedvermaak is hier niet op zijn plaats maar Filip Dewinter heeft met zijn boek over Omvolking (Camus) het eerste debat in Nederland met de regering van schaduw premier Wilders een slechte dienst bewezen.
Vlaams belang wil wel (terecht) onafhankelijk worden van Wallonië maar tegelijk een vazal blijven van de in Brussel zetelende Europese dictatuur, dus geen Bexit.
Vlaams belang wil een rechtse Europese Unie maar de Europese (politieke) Unie is per definitie een linkse constructie als voorportaal naar een wereld dictatuur.
Als eerste generatie Zeeuws-Vlaming (vaders familie al 400 jaar Zwolle en omstreken) en moeders Hugenoten na 1715 uit Guînes (Calais) weet ik dat de weerwil van Vlamingen met Nederland samen te gaan zoals orangisten Filip Dewinter en Martin Bosma dat voorstaan te maken heeft met een ouder Vlaams nationaal bewustzijn dan Holland, bij West Frankische rijk ingedeeld zijn en Holland bij het Duits Roomse rijk, maar vooral dat Nederland 450 jaar geleden een 80 jarige soevereine revolutie heeft gevoerd tegen de Spanjaarden en Antwerpen 300 jaar blokkeerde, terwijl de Zuidelijke Nederlanden tot pas na de ondergang van Napoleon en na afsplitsing van het nieuw uit de Engelse duim gezogen Koninkrijk der Nederlanden eindelijk zijn eigen weg ging onder het juk van de Walen.
Can’t blame them.
In de westerse landen zitten nog op alle domeinen teveel mensen aan de macht, die zichzelf als vijanden van realisme zien. En elk realisme trachten te smoren, daar het hun persoonlijke keizerrijkjes bedreigt. Niet het landsbelang, niet het verbeteren van de economische situatie, niet de leefbaarheid van steden en dorpen vinden zij belangrijk. Slechts voor de bühne deugen, ten koste van alles.
Een cordon sanitaire zou overigens naar mijn mening in een echte democratie niet mogen bestaan. Als de stemmen op een partij die ‘men’ niet lust niet mogen meetellen, lijkt mij dat verraad aan die kiezers. Of toch tenminste een ongelijke behandeling.
Dat je Vlaanderen niet bij Nederland moet hebben mag duidelijk zijn. De cultuurverschillen zijn ondanks een gelijkwaardige taal te groot. Ik heb er wel zaken mee gedaan en als je afspraken maakt, kom je er vrij snel achter dat de interpretatie nogal verschillend is. Of Vlamingen zoveel hartelijker zijn, dat betwijfel ik. Eerder wantrouwig en bokkig.