Advertenties

Dreigend geweld in en rond Europa

De hautaine houding van EU-supercommissaris Timmermans, een niet-afzetbaar, machtswellustig taaltalent zonder kiezersmandaat, die meent de groeiende onrust onder de Europese bevolking te kunnen wegnemen met Donderpreken voor Gelovigen en Lessen in Democratie voor Domoren, laat zien dat de Brusselse bestuurskliek ieder contact met de realiteit is kwijtgeraakt.

Zelfs het Brussel, het controlerende orgaan, is tot op het bot verrot. Een parlement dat een ‘gepromoveerde’ holocaustontkenner, uitdeler van terreurpensioenen en verteller van antisemitische bloedsprookjes, de aartsleugenaar Abbas, een heldenontvangst bereidt, is moreel failliet. Ook Nederlandse EU-parlementsleden klapten luid tijdens zijn weerzinwekkende antisemitische speech en parlementsvoorzitter Schultz vond de toespraak van de oude terreurbaas bijzonder inspirerend. De ’kom ons Palestijnen tegemoet en alle terreur in de wereld zal stoppen’ uitspraak werd met een staande ovatie beloond in dit nepparlement.

Mogherini en politieke islam
De Hoge Vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid Federica Mogherini, noemt Abbas haar dierbare vriend. Menig dierbare vriend van Mogherini is zelf dictator of dol op dictaturen. Haar vrienden wonen in Teheran of in andere totalitaire hoofdsteden. In islamitische kringen is men dol op deze dwaze marxiste en vurig wegbereidster van de politieke islam in Europa. Alleen binnen ondemocratische instituten als de EU kan zo’n links leeghoofd omhoogvallen. Volgens dit malle meisje en haar collega commissarissen behoren de ingreep in Libië, de houding ten opzichte van Rusland en de deal met Iran tot de grootste successen van het EU-buitenlandbeleid.

Het mede door Obama en Kerry geïnspireerde Brusselse buitenland- en veiligheidsbeleid vormt een grotere bedreiging voor Europa dan het juridisch juk, de financiële Noord-Zuid herverdeling en het Orwelliaanse karakter van de EU. Het oncontroleerbare en almaar bemoeizuchtiger EU-buitenland- en veiligheidsbeleid veroorzaakt oorlogsdreiging aan onze buitengrenzen, oorlogsgeweld in de islamitische wereld en lokt terreur en geweld uit in Europa. Nu de Commissie openlijk pleit voor een eigen EU-leger om haar buitenland- en veiligheidsbeleid te ondersteunen, is het tijd om de Brusselse bureaucratie een halt toe te roepen. De Commissie en het parlement dienen uit oogpunt van onze veiligheid voorgoed te verdwijnen.

NAVO
Europa heeft al een gezamenlijk leger: de NAVO. Een organisatie waarvan het merendeel der leden niet eens bereid is de helft van hun contributie te betalen waardoor Amerika, het land waar links zo graag tegenaan schopt, opdraait voor de rekening en de verdediging van ons continent. Tijdens de recente NAVO-top in Warschau is nogmaals aangedrongen op het nakomen van alle afgesproken verplichtingen. Met Hillary Clinton valt te marchanderen, maar met een pragmatische Republikein in het Witte Huis is het afgelopen met potverteren en gratuit commentaar.

De NAVO is opgericht om Europa te beschermen tegen potentiële vijanden en niet om politieagent te spelen, de humanist uit te hangen of de rest van de wereld naar links-sociale opvattingen te modelleren. Een Republikeinse president en nieuwe realistische Europese regeringen dienen de organisatie te wijzen op haar primaire taak. De NAVO moet weer een volwaardige strijdmacht van betrouwbare partners worden met als kerntaak afschrikking en de bescherming van ons grondgebied.

Clinton
Het lidmaatschap van Turkije dient zo snel mogelijk beëindigd te worden. Het is een onbetrouwbare partner gebleken en brengt het bondgenootschap onnodig in gevaar. Uiteraard moet Europa zich verdedigen tegen Poetins power politics, maar laat ons niet vergeten hoe we Rusland hebben vernederd. Nadat Reagan en Gorbatsjov de koude oorlog beëindigden dreef de lichtzinnige en incapabele Bill Clinton de spot met Boris Jeltsin en zijn gevallen imperium.

Clinton heeft Rusland ernstig in de steek gelaten, politiek benadeeld en verzuimd het land te steunen in haar pogingen tot economische hervorming en politieke wederopbouw. Ook Europa draagt hieraan schuld. De rekening voor onze nalatigheid krijgen wij nu gepresenteerd. Europees wapengekletter draagt niet bij tot ontspanning aan onze oostgrens. Een oplossing kan alleen gevonden worden in diplomatie. Een offensieve, escalerende opstelling werkt contra-productief. Een constructieve dialoog is dringend gewenst.

Arabische Lente
De bloedige implosie van de Arabische wereld kunnen wij stoppen noch verhinderen. Europees ingrijpen maakt de ramp groter. Iedereen kan zien dat de hoopvolle scenario’s van arabisten als Federica Mogherini of onze Petra Stienen en Laila al-Zwaini kant noch wal raken. Er ontstaan geen democratieën of rechtstaten, men geeft er niets om mensenrechten en alle grenzen zijn vloeibaar of fictief.

Verradelijke intellectuelen als Tariq Ramadan, naar Nederland gehaald door het PvdA-boegbeeld Aboutaleb, draaien Westerse intellectuelen een rad voor ogen met hun geraffineerde leugens en bedrog. Deze gladde islamisten trachten het publiek voor hun islamitische karretje te spannen. Alle islamisten hebben hun eigen agenda. Een keuze maken of een voorkeur uitspreken is vragen om moeilijkheden.

De door democratisch Amerika en links Europa zo geliefde Moslimbroeders brachten ons Morsi, Hamas en sluipende islamisering. Saoedi-Arabië financiert de gewelddadige ondermijning van onze Westerse cultuur. Steun aan Iran veroorzaakt oorlogen met soennitisch landen in de regio, vergroot het lijden van minderheidsgroepen en versterkt de macht van terreurorganisaties als Hezbollah. Bovendien verhoogt een Iraans machtsoverwicht de kans op de introductie van kernwapens op dit islamitische slagveld.

Vreedzame islam en Europa
Deze kunstmatig bijeengehouden wereld, deze idyllische mythe van een vreedzame islam, valt razendsnel uiteen in stammen en sekten. Nu het erop aankomt is de Arabische Liga een machteloos corrupt instituut waar de Arabische bevolking niets aan heeft. Het bestaansrecht van de Liga was louter gebaseerd op antisemitische Israëlhaat en totalitaire machtsblokvorming. Landen bestaan niet meer en samenlevingen vallen uit elkaar. Koninkrijken worden van binnenuit bedreigd. Er woedt een eeuwenoude hevige stammenstrijd. Een meedogenloze slachtpartij waarvan het einde niet in zicht is.

Door ons krankzinnige immigratiebeleid importeren wij deze strijd in Europa. De kans dat dit sektarische geweld wordt voortgezet binnen onze grenzen is levensgroot. Op diverse plekken in Europa gaan de strijdende partijen elkaar al te lijf. Een reden te meer om de immigratie uit islamitische landen te stoppen en onze romantische kijk op de islamitische cultuur te herzien in lijn met de gruwelijke realiteit. Continuering van het huidige EU-buitenland-, veiligheids- en immigratiebeleid leidt onvermijdelijk tot onbeheersbaar geweld, ernstige cultuurconflicten en toenemende terreuraanslagen in Europa. Degenen die desondanks doorgaan op de oude voet zijn roekeloos onverantwoordelijk en brengen de Europese bevolking in ernstig gevaar.

Schmierende Rutte
Ook in eigen land zijn we opgescheept met politici die weigeren de realiteit onder ogen te zien. Premier Rutte liet zich voor het zomerreces in café Nieuwspoort interviewen door Nieuwsuuranker Marielle Tweebeeke, voor de gelegenheid stoutmoedig geschoeid in stoere enkellaarsjes. Het bleek een zorgvuldig uitgedachte act voor twee schmierende acteurs en een polerende barman met smetvrees. Zelfs de lichtman had zijn uiterste best gedaan om van deze eenakter iets bijzonders te maken.

Met het paars van de noodgedwongen samenwerking en het oranje van volks Nederland werd het cafédecor stemmig uitgelicht. De stoel van Rutte was zorgvuldig neergezet. Rutte’s hoofd bevond zich tijdens het interview precies op de scheidslijn paars-oranje. Doordat het oranje decorvlak beduidend groter was dan het paarse werd de indruk gewekt dat onze EU-premier vooral opkomt voor de Nederlandse belangen. Terwijl Rutte de Oekraïne-referendumuitslag lenig voor zich uitschoof, de mislukkingen van Timmermans goedpraatte en ijdeltuit Koenders en het EU-buitenlandbeleid prees werd hij door de Nieuwsuurcrew in een warm oranje zonnetje gezet. Het was in alle opzichten het meest treurige en bedrieglijke interview van dit jaar. En dat is zelfs voor Marielle en haar Nieuwsuurredactie een enorme prestatie.

Het nieuwe realisme
De wal zal het schip wel keren is een veelgehoorde kreet. Maar het Europese schip lijkt onze haven compleet te gaan verwoesten. Alleen een Republikein in het Witte Huis zou de koers van Europa drastisch kunnen wijzigen. Een Republikeins Amerika biedt hervormingsgezinde Europeanen de kans het noodlottige tij te keren. De EU in haar huidige vorm dient zo spoedig mogelijk verdwijnen. Alle denkbare oplossingen zijn uitgebreid besproken en bekend. Hechte handelsovereenkomsten tussen soevereine Europese staten en samenwerkingsverbanden opgesplitst in economisch gelijkwaardige zones met eigen munten. Landen die weer baas zijn in eigen huis en hun eigen grenzen bewaken. Soevereine staten die zonder morren bijdragen aan een sterke NAVO, die de vrije Westerse levenswijze beschermt en verdedigt.

De oude utopische, cultuurrelativistische politiek dient plaats te maken voor het nieuwe realisme. De tijd dringt. De bevolking heeft, zoals altijd, allang gezien dat het zo niet verder kan. Wie in zeven talen het volk wil leiden dient ook in zeven talen te luisteren. De geschiedenis leert dat elites die het volk negeren en kleineren uiteindelijk worden afgezet. Of dat goedschiks of kwaadschiks zal zijn ligt nog altijd in handen van de huidige politieke kaste. Maar niet voor lang. Laat, nu het nog kan, het gezonde verstand zegevieren.

Over de auteur

Uri van As
Uri van As
Adjunct-hoofdredacteur http://OpinieZ.com  | Schrijft stukken die worden (voor)gelezen in rechtszalen, Den Haag en redactielokalen
Advertenties

1

Reacties zijn welkom. Graag kernachtig, niet meer dan 15 regels (ca. 200 woorden). Er wordt gemodereerd. De spelregels staan in de voettekst. De redactie gaat niet in discussie over geweigerde reacties.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op

[…] Bron: Dreigend geweld in en rond Europa […]