Advertenties

Mijn CIDI-encycliek

Het spreekwoord Nomen est omen gaat wat mij betreft niet op voor het CIDI. De journalistenreis die ik vorige week op uitnodiging van het CIDI meemaakte was pluriform in al zijn facetten. Van rechts tot links en van Palestijn tot Israëliër. Alle aspecten van het conflict (volgens Israël), of de bezetting (volgens de Palestijnen) kwamen aan bod.

We spraken en discussieerden met mensen van het Israëlische leger (IDF), vredesorganisaties, een kolonist, journalisten, hoogleraren, de woordvoerder van Fatah, een lid van Hamas, Israëlische politici en de Nederlandse Ambassadeur met een deel van zijn staf. Echt eenzijdig kan je dat niet noemen.

Veelzijdig
De kritiek die in de Main Stream Media vaak wordt geuit op deze reis is, naar mijn mening, onterecht en ongeloofwaardig. De sprekers die het CIDI benadert zijn stuk voor stuk van hoog niveau en veelzijdig in de benadering van het conflict. Wat mij overigens opviel, is dat over het algemeen de Israëliërs pragmatischer in hun denken zijn dan de Palestijnen, die bijna constant de slachtofferrol opzochten.

Daarom krijgt u van mij een trilogie. Vandaag de uitspraken van de sprekers die mij het meest zijn bijgebleven. In deel 2 zal ik mijn mening geven over de Palestijnen zoals ik die beleefd heb en in deel 3 geef ik weer hoe sommige kolonisten tegen het conflict aankijken.

Dr. Julia Chaitin, vredesactiviste voor Another Voice: Zelfs na meerdere raketten op mijn kibboets zal ik niet verhuizen, dit is mijn land.
En ondanks de tientallen raketten die bij de laatste Gaza-oorlog op haar kibboets vielen, blijft Julia in vrede geloven en neemt zij via de telefoon en Skype contact op met mensen in Gaza, juist om de andere kant niet te ontmenselijken.

Yossie Klein Halevi, journalist: De mening van Europa in het vredesproces is voor Israëliërs volledig irrelevant, zeker nu de EU Joodse producten gaat labelen.
Ik onderschrijf die mening van harte. Het is van de gekke dat er van de ruim 200 conflictgebieden ter wereld de EU juist Israël een Apartheidsbehandeling geeft.

Michael Oren, Knessetlid voor de gematigde partijKulanu: Laat mij u verder verwarren met feiten over Israël…
Dat is inderdaad Israël in een notendop, niets is zwart-wit en 50 tinten grijs is te weinig om de vele gecompliceerde lagen die de Israëlische samenleving telt samen te vatten.

Issawi Frej, Knessetlid voor de linkse partij Meretz: Nul Palestijnse vluchtelingen terug naar Israël.en Israëlische Arabieren moeten integreren in Zionistische partijen.
Deze uitspraken vond ik zelf grote verrassingen. Meretz is qua opvattingen vergelijkbaar met GroenLinks. De Verenigde Arabische Lijst (het Israëlische DENK) is hem een gruwel in het oog. Ook zijn uitspraak dat het recht op de terugkeer voor Palestijnen de prullenbak in kan, was voor mij een ogenopener.

Hilik Bar, Knessetlid voor de sociaal-democratische partij HaAvoda: Geen samenwerking met de huidige regering, omdat dat ons als Arbeiderspartij zetels kost.
De Israëlische PvdA doet dus een CDA’tje en kiest voor zichzelf en niet voor het nationaal belang. Hilik Bar gaf een mooi inzicht in de Israëlische politieke verhoudingen.

Khaled Abu Toameh, Arabisch-Israëlische journalist: Er is maar een partij schuldig aan het ontbreken van het vredesproces en dat zijn de Palestijnen, laat je niet inpakken in Ramallah.
Duidelijke taal van een insider.

Osama Qawasmeh, woordvoerder Fatah: Wanneer een journalist liegt over mijn familie mag ik hem opsluiten.
Deze woordvoerder had zo zijn eigen interpretatie van persvrijheid.

Dr. Ayman H. Daraghmeh, Volksvertegenwoordiger voor Hamas op de WestBank: Binnen de Palestijnse Staat krijgen mannen en vrouwen gelijke rechten.
Geen commentaar.

Bashar Masri, Palestijnse ondernemer: Wanneer Israël mij tegenwerkt, dan bel ik mijn internationale contacten om druk uit te oefenen.
Ik heb bewondering voor deze no-nonsens Palestijn. Een aanpakker en een doener, geen huiler en achteroverzitter. Er zouden meer van die Palestijnen moeten zijn.

Uri Heilbron, kolonist in Shilo: Jordanië bezette de Westbank in 1948, Israël bevrijdde de Westbank in 1967.
Een no-nonsense kolonist die overigens wel naar oplossingen zoekt en begrijpt dat de Palestijnen niet weggaan.

Elliot Chodoff, reserve-majoor binnen de IDF en hoogleraar strategische studies aan de universiteit van Haifa: Binnen vijf jaar komt er een Duits-Russische oorlog.
Elliot Chodoff was voor mij persoonlijk het hoogtepunt van de CIDI-reis. Hij wond geen doekjes om zijn woorden en was erg duidelijk in zijn geopolitieke standpunten. Zijn uitspraak over een Duits-Russische oorlog lijkt bizar, maar in het licht van de huidige ontwikkelingen is het logisch. Zijn tip: let op de Baltische staten. Het volgende doelwit voor de Russen.

Meir Javedanfar, hoogleraar Iraanse studies aan de IDC: Iran is geen existentiële dreiging voor Israël.
Meir vertelde dat de langdurige droogte in Iran de grootste bedreiging voor het regime is.

Yossi Beilin, architect van het Oslo-akkoord: Hoezo is er geen gesprekspartner bij de Palestijnen?
Yossi Beilin gelooft hoe dan ook in een vredesverdrag met de Palestijnen en wil ver gaan dit te bereiken. Idealistisch of naïef? Geen idee, hij durft in ieder geval risico’s te nemen.

Ik dank het CIDI en Hana Luden voor een onvergetelijke reis en mijn speciale dank gaat uit naar de begeleiders Naomi Mestrum en Michael Hess die met onvoorstelbaar geduld het programma in goede banen leidden.

Over de auteur

Frank Berkemeier
Ik ben een anarchoconservatief. Schrijf op IsraNed en OpinieZ. Volg mij op Twitter via @Berkemef