- Het Kaartenhuiskabinet Rutte-3 - 23 oktober 2017
- Forum voor Democratie gaat niet VVD, maar PVV leegvreten - 29 september 2017
- Het begint met een lolletje - 8 september 2017
Volgende week is het zover. Donderdag 23 juni 2016 mag het Britse volk zich uitspreken voor of tegen het beëindigen van het lidmaatschap van de Europese Unie. Zoals het er nu naar uitziet zal de meerderheid van de bevolking kiezen voor uittreden uit de EU. Daarmee wordt dan een eerste stap gezet in de ontmanteling van een orgaan dat als een goed idee begon en zich ontwikkelde tot een oncontroleerbaar en ondemocratisch monster.
Bindend
Anders dan ons Oekraïne-referendum is het Britse referendum bindend. De regering moet de uitslag dus overnemen. Daarmee is niet gezegd dat de UK volgende week vrijdag wellicht geen EU-lid meer is. Hoe wordt er bijvoorbeeld omgegaan met Engelsen die in EU-lidstaten werken? Wat wordt hun status, mogen zij blijven, hebben ze visa nodig? Dat soort zaken moet allemaal worden uitgezocht. Het is immers voor het eerst dat een land uittreedt. De EU-verdragen kennen zelfs geen uittredingsprocedure.
Er zullen ook nieuwe handels- en economische verdragen tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk moeten worden gesloten. Ook vanwege de EU aangepaste Britse wetgeving zal ingrijpend moeten worden gewijzigd. Dit is niet in een vloek en een zucht geregeld. Dat hele proces van de Brexit zal waarschijnlijk vele jaren in beslag nemen.
Export
Wat de effecten van een Brexit zullen zijn op de EU en op het Verenigd Koninkrijk is nog niet duidelijk. Hoe zullen de beurzen zich ontwikkelen, hoe zit het met de werkgelegenheid? Hoe ontwikkelt het Britse pond zich ten opzichte van de Euro? De kans bestaat dat het pond fors in waarde zal dalen. Dat zal absoluut implicaties hebben op de Nederlandse export naar het Verenigd Koninkrijk
Soevereiniteit
Of de Brexit er daadwerkelijk komt weten we nu nog niet. Uit alle voorzienbare uitdagingen – ik wil niet spreken van problemen – die een uittreding met zich meebrengt, kunnen we afleiden dat de EU diep in de vezels van de diverse lidstaten is gaan zitten. Er is geen nationale soevereiniteit meer. Indien een land ervoor kiest om baas in eigen huis te worden, heeft dat invloed op alle leden. Of we het willen of niet.
Desintegratie
Ik vind een Brexit het beste wat ons kan overkomen. Daarmee kan dan de voortwoekerende invloed van de ondemocratisch ontworpen en bestuurde EU worden gestopt. De kans is aanwezig dat de Brezit het statrtsein is voor een verdere desintegratie van de EU. Ga maar na: in meerdere lidstaten groeien EU-kritische en anti-EU partijen als kool. Hun populariteit neemt meer en meer toe.
Een Brexit zal meer landen ertoe inspireren om uittreding te overwegen of in ieder geval voor te leggen aan hun bevolking. Ook in ons land zal de discussie over een eventuele Nexit een impuls krijgen. Dat wij niet zoals de Britten een bindend referendum kennen doet daarbij niet ter zake. Het spook van het verlaten van de EU kan simpelweg niet meer terug de kast in.
Onafhankelijkheid
Dat voor de Britten de jaren na een Brexit niet eenvoudig worden, zit er dik in. Dat moet de Britten echter niet ervan weerhouden om deze stap naar het herwinnen van hun gekoesterde nationale onafhankelijkheid te zetten. En het zou ons Nederlanders er niet van moeten weerhouden om hen op enigerlei wijze in het kielzog te volgen.
Want het verlaten van de huidige Unie geeft ons de mogelijkheid om het Europese huis af te breken en opnieuw op te bouwen. Een huis met minder kamers (lidstaten), minder regels, meer democratie, meer nationale soevereiniteit en meer vrijheden. Een systeem dat zich vooral richt op stimulering van economische samenwerking zonder tegelijkertijd de deelnemers politiek vleugellam te maken. Want de politieke unie heeft inmiddels bewezen niet te werken. Daar moeten we dus mee stoppen.
Daarom hoop ik volgende week op een positieve uitslag van het Brexit-referendum.