#Elections2016: Daarom Donald
- Het Kaartenhuiskabinet Rutte-3 - 23 oktober 2017
- Forum voor Democratie gaat niet VVD, maar PVV leegvreten - 29 september 2017
- Het begint met een lolletje - 8 september 2017
Wat velen in eerste instantie vreesden is inmiddels realiteit: Donald Trump is de kandidaat van de Republikeinen voor het Amerikaanse presidentschap. Hij aanvaardde “humble and grateful” ((LOL!)) de taak om het Witte Huis te veroveren. Hoe de Grand Old Party zich ook verzette, de achterban koos massaal voor The Donald. De Republikeinse leiders hebben dat maar te slikken.
Onderklasse
Trump neemt het op tegen Hillary Clinton. Het is een bijzondere strijd: twee door sommigen minst gewenste en door anderen meest gehate kandidaten vechten om het belangrijkste ambt ter wereld. De persoon Donald Trump staat voor alles wat andere politici niet zijn. Hij is agressief, direct, plat, beledigend, aanmatigend en schijnbaar gespeend van elk gevoel voor diplomatie. Hij is precies dat wat de vergeten onderklasse in Amerika zoekt in een leider. Oneliners worden afgevuurd als mitrailleurkogels, beloftes worden gedaan en oplossingen – afgezien van de “zeer haalbare” anti-immigratie muur bij de grens van Mexico en de stop op moslimimmigranten – zijn er niet. Zijn achterban vindt het prachtig en slikt het voor zoete koek.
Elite
Trump lijkt ook bewust vanuit een soort politieke naïviteit te opereren. Hij is geen gestaalde politicus zoals Clinton. Hij is onbevangen en onervaren in het politieke vak. Hij straalt uit dat hij precies weet wat hij moet doen zodra hij achter het bureau van – nu nog – Obama zit. Dat werkt verfrissend. Veel Amerikanen walgen van de kille politiek-correcte elite waarvan Obama en Clinton deel van uitmaken. Ze willen verandering zien.
Dynastieën
Het zal goed zijn voor de Verenigde Staten als het land breekt met een traditie waarin politieke dynastieën zijn ontstaan en waar je familienaam bepaalt of je wel of niet het hoogste politieke ambt kan bekleden. Denk aan de Kennedy’s, de Bushes en natuurlijk de Clintons. Door haar studie aan Yale had Hillary baanzekerheid. Ze werkte bij een gedegen advocatenkantoor met een riant inkomen. Dagelijkse problemen waarmee de midden- en onderklasse werden geconfronteerd gingen persoonlijk aan haar voorbij. Veel kiezers geloven niet dat zij weet hoe het is om financiële en zakelijke tegenslagen te ondergaan. Ze is zelf nooit ontslagen of verstoken gebleven van gezondheidszorg.
American Spirit
Hillary wekt niet de indruk dat zij begrijpt wat er in de midden- en onderklasse van Amerika omgaat. Die afstandelijkheid zorgt ervoor dat zij door grote groepen diep wordt gewantrouwd. Ondanks zijn puissante rijkdom lijkt Trump wel te begrijpen waar de gewone Amerikaan mee zit. Hij weet ook hoe het is om een bedrijf te leiden, op te bouwen, failliet te gaan en om zich weer terug te vechten. Die energieke vechtlust, die betrokkenheid bij de hardwerkende, gewone man, is Trump’s sterke punt. Hij belichaamt The American Spirit.
Zal hij alles kunnen waarmaken wat hij belooft? Ik verwacht het niet. Dat doet er ook niet toe. De massa die nu nog onzichtbaar is in het Washington van de op Ivy League-universiteiten geschoolde politici zal zich straks gehoord voelen. Hun angsten, hun zorgen zullen doorklinken in het Witte Huis. Voor hen moet er een president komen die hen niet negeert of zijn oren laat hangen naar geldschieters.
Want één ding is duidelijk: Donald Trump is niet te koop. Waar Clinton uit alle mogelijke hoeken zwaar wordt gesponsord, ontvangt Trump nauwelijks donaties. Hij hoeft dan ook straks geen diensten te verlenen aan diegenen die hem hebben geholpen in zijn campagne. Hij is een vrij man.
Daarom zeg ik: doe mij maar Trump.