In 020 heerst hysterisch doorgeslagen woke-feminisme
Gemeenteraadsdebat Stek Oost bizarre vertoning
De emancipatie van vrouwen heeft de samenleving veel goeds gebracht, maar kan ook doorslaan naar het tegendeel. Dat is het geval als vrouwelijk gedrag de norm wordt en ‘witte’ mannen toxische mannelijkheid wordt verweten en als het grote kwaad worden afgeschilderd. Woke met de nadruk op gevoelens in plaats van feiten is doorgeslagen feminisme. Het is zot en absurd wanneer (ook mannelijke) wokies hysterisch gaan huilen, en gevaarlijk wanneer om verkrachtingen wordt gelachen zoals in het recente debat over het Amsterdamse Stek Oost. Wat moeten we hiermee?
Een diep beschamend raadsdebat deze week in Amsterdam: Stek Oost is verworden tot een rampzalig mislukt woonproject dat leidde tot allerlei misstanden, waaronder geweld en ook seksueel geweld richting vrouwen: aanrandingen en verkrachtingen kwamen voor. Desondanks wil men door met dit project; deze week werden er prangende vragen over gesteld in wat een volwassen raadsdebat had moeten zijn.
Dat was het niet. Het werd een giechelsessie omdat het woord ‘piemels’ blijkbaar uitgewoond moest worden op z’n hilariteit, want zoals te verwachten viel was men niet bereid man en paard te noemen en kwam het, voor de zoveelste keer, weer eens neer op ‘mannenprobleem’ en werd de helft van de bevolking, ‘piemeldragend’, weggezet als potentiële verkrachter.
Het was een aanfluiting. Het was infantiel. Het leek op een vrouwennaaikransje waarbij een van de dames heel stout een schuin mopje had verteld – oepsie toch. Als ware bakvissen lagen vooral de linkse dames in een deuk, het zal de slachtoffers van Stek Oost deugd hebben gedaan. Lachen om verkrachting, je moet het maar durven. Lachen om mannen en hun kenmerken: omgekeerd is absoluut verboden, tenzij je van jezelf een sociale paria wilt maken. Wat zegt dat?
Doorgeslagen feminisme
“Woke is doorgeslagen feminisme,” lees ik de laatste tijd veel, en er zit een fiks punt in. Denkers en schrijvers als Helen Andrews, Mary Harrington en Louise Perry schreven en spraken erover, en dan is er een boekje als ‘The Great Feminization’ van J. Stone – een pseudoniem van een verder onbekende man (voorheen ‘James the Obscure’) die zijn gedachten over onze moderne samenleving aan het internet toevertrouwt op zijn website Thoughts of Stone.
Stone opent zijn boekje met een schitterend voorbeeld van hoe het woke-denken voortkomt uit het feminisme, en tegelijkertijd zo antifeministisch is als maar kan. Hij vertelt over wat hij ziet bij de eerste keer dat radicale linkse vrouwen een spreker gecancelled kregen: Larry Summers, destijds (2005) president van de prestigieuze universiteit Harvard. Summers had het in zijn hoofd gehaald om een speech te geven tijdens een conferentie, waarin hij wees op de discrepantie tussen alfa- en bètastudies, en hoe vrouwen minder goed vertegenwoordigd waren in STEM-studies (Science, Technology, Engineering & Math) – en of dat wellicht iets te maken zou kunnen hebben met het verschil tussen mannen en vrouwen.
De respons was woedend, de boel werd geweldig opgeblazen en Summers, die zich in die speech had gehouden aan harde cijfers en onderzoeksresultaten en weinig anders deed dan een aantal kritische vragen stellen (hoe schokkend in een academisch milieu), verontschuldigde zich een aantal keren en gooide tenslotte de handdoek in de ring en trad af. Het is een verhaal dat we sindsdien al honderden keren zagen, bij heel wat bekende of besturende mensen die toetsen aan zaken die woke-feministes niet willen horen.
Flauw vallen
Maar het voorbeeld dat Stone benadrukt is de reactie van Nancy Hopkins, professor in biologie, die verklaarde dat ze weg was gelopen bij die speech omdat ze anders zou ‘overgeven of flauwvallen’.
Hoe welhaast Victoriaans-stereotyperend wil je het hebben? Stone wijst daar terecht op: dus een professor als Hopkins, een academica dus, is niet in staat tot een rationele respons, nee: er moet vlugzout aan te pas komen, want ze valt zowat flauw van wat de man zegt. Vrouwen die flauwvallen als ze iets schokkends meemaken – is dat waar een dikke eeuw emancipatie ons heeft gebracht? Dat we nog steeds, net als onze voormoeders in korset, bij elke schok vlugzout nodig hebben en behoed moeten worden voor de minder leuke kanten van het leven omdat we er te emotioneel voor zijn en het daarom niet aankunnen?
Instabiel en emotioneel
Exact het argument van mannen die door feministes worden gezien als patriarchaal, namelijk ‘vrouwen zijn te instabiel en te emotioneel om te besturen en om wetenschappelijk bij te kunnen dragen’, wordt door het type respons dat de woke-feministes geven elke keer weer bevestigd. Hoeveel filmpjes zagen we al van woedende, overstuur-zijnde, huilende (hoi Carice) of hysterisch krijsende vrouwen die het niet trokken dat Trump president werd, dat het klimaat verandert, dat er mensen zijn die tegen migratie zijn of zelfs maar het idee dat er mensen rondlopen die de wereld anders bezien dan zij? En die daar geen enkel rationeel argument bij hebben, maar steevast hun emoties, waar ze blijkbaar geen enkele controle over hebben, hysterisch de wereld in slingeren?
Hoeveel rationele discussies, gevuld met argumenten, zagen we al met wokies – en hoeveel emotionele, hysterische toestanden waarin amper een zinnig woord werd geuit maar waarin de emoties alle ruimte kregen, met bijbehorende decibellen? Want dat laatste beeld overheerst toch echt. Hebben die ouderwetse mannen dan gelijk? Want feministe zijn volgens woke-regels betekent redeneren en reageren vanuit de onderbuik, en heftig ook. Het betekent emoties, nog meer emoties, en daarna nog wat – ratio schijnt er niet meer aan te pas te komen.
Woke en vrouwen
Woke is een wonderlijke wereld van huilbuien, woedeaanvallen, morele verontwaardiging en Don Quichotte-achtig oprukken tegen vermeend kwaad in de wereld. Woke is op geen enkele manier rationeel te noemen. En het wordt vooral gedreven door vrouwen: het idee dat vrouwen steeds meer kiezen voor kinderloosheid, maar hun moederlijke gevoelens wel ergens op moeten projecteren en dus aan kruistochten beginnen tegen werkelijk en vermeend onrecht in de wereld, om zo de zwakkeren van de wereld te helpen beschermen, is niet de meest vergezochte. Over de invloed van vrouwen in ons onderwijs schreef ik al een stuk en ik maakte er zelfs een reportage over: ook die invloed is groot en wordt steeds groter.
Verschillen
Mannen en vrouwen hebben nu eenmaal verschillende talenten, verschillende vormen van aanleg en capaciteiten. We weten allemaal dat mannen een beter richtingsgevoel hebben dan vrouwen, en dat vrouwen beter zijn in multitasking dan mannen – grofweg gezegd. Even grofweg: mannen zijn vechters en houden van conflicten; vrouwen zijn verzorgers en vermijden conflicten. Een geweldig verschil dat alleen al de manier waarop deze twee geslachten met problemen omgaan enorm beïnvloedt.
De feminisering van de westerse samenleving ontstond, zeggen vrouwen als Andrews en Harrington, toen vrouwen steeds meer het werkveld van mannen begonnen te betreden. Al snel veranderde er van alles, en veel daarvan ten goede. Zoals het bespreekbaar maken van seksuele intimidatie op de werkvloer, het glazen plafond (of dat nou wel of niet bestaat) of de omgangsvormen met elkaar op de werkvloer. Vrouwen lieten hun invloed gelden en terecht. We zijn nu eenmaal de helft van de wereldbevolking en we mogen prima onze stempel drukken.
Problematisch
Maar het wordt een probleem als vrouwen gaan eisen dat mannen zich als vrouwen gaan gedragen. Dat ze hun eigen gedrag gaan zien als ‘fout’ en zich dienen te schamen om wie en wat ze zijn – en dat punt lijken we nu wel bereikt te hebben. Vooral de blanke man moet het al tijden ontgelden, blijkbaar ligt alles dat fout is in de wereld aan ‘de witte CIS-man’.
Problematisch wordt het ook als machtige vrouwen hun emoties niet de baas zijn en er onredelijk mee omgaan, zoals we onlangs zagen in de ‘pingpingping’-video van een raadsvergadering waarin de vrouwelijke voorzitter – daar gaan we weer – bepaalde zaken die werden gezegd emotioneel niet aankon of wilde. Ze wilde het kort gezegd niet horen, en misbruikte haar positie om de spreker keer op keer het woord te ontnemen met een irritant pingeltje. Wellicht was ze flauwgevallen als ze dat niet had gedaan, of had haar maag zich omgekeerd; we zullen het nooit weten. Maar erg rationeel kwam het niet over. De weigering om ook hier de feiten te benoemen speelde mee: alle mannen moeten blijkbaar gezien worden als seksuele roofdieren. Punt. Fijn voor al die mannen die wel weten hoe ze beschaafd met vrouwen moeten omgaan – en die zijn volgens mij toch echt in de meerderheid.
Zot
Van de zotte wordt het als mannen dat hysterisch-Victoriaanse ‘ik kan het niet aan’-gedrag gaan imiteren: in de raadszaal van Eindhoven gebeurde dat onlangs tijdens een debat. FvD’er Nicolas Knoester had een motie ingediend om regenboogschilderingen uit de openbare ruimte te verwijderen, en dat viel bijzonder slecht bij Bart Habraken van GroenLinks, die, met de handen eerst voor zijn ogen, emotioneel werd en riep: “Dit doet echt pijn! Dit doet mij pijn, dit doet collega’s pijn, je doet mensen pijn in Eindhoven die zich geraakt voelen. Wil de heer Knoester excuses aanbieden naar (sic) al die mensen die vanavond met dit voorstel pijn worden aangedaan?” Bij zijn laatste woorden was te horen dat hij inmiddels huilde.
De onredelijkheid van die uitbarsting hoef ik, denk ik, niet uit te leggen; wel wil ik zeggen dat ‘gekwetst zijn’ nog niet betekent dat je gelijk hebt. Meneer Habraken vindt emoties, en niet rationele argumenten, belangrijker – en gaat daarnaast volledig voorbij aan de gevoelens van het FvD-raadslid, dat – op een wel rationele wijze – deze duidelijk maakte in zijn pleidooi voor die motie. De slachtoffers van Stek Oost en anderen die seksueel geweld meemaakten hoeven ook niet te rekenen op een excuus voor de hilariteit omtrent hun trauma’s deze week in de Amsterdamse raadszaal – en ik vermoed zomaar dat die hilariteit heel veel mensen heel veel pijn heeft gedaan.
Absurd
Wat moeten we hiermee? Zelf ben ik een groot voorstander van fiftyfifty: vrouwen zijn nu eenmaal ‘die andere helft’ en wij horen net zo goed mee te doen en onze invloed te hebben. Maar dit – en dat zeg ik als feministe – is absurd gedrag, een absurde manier van redeneren, als we feiten ondergeschikt maken aan wat we bij die feiten voelen. Het is destructief. Het is ondemocratisch. Het is onintelligent en erger: het is discriminerend. Het zorgt ervoor dat de emoties van de hardste schreeuwers en machtigste mensen het beleid bepalen en de rest wegdrukken – en dat is absoluut geen basis voor een stabiele, eerlijke samenleving ‘waarin iedereen zichzelf mag zijn’, zoals de wokies zelf graag roepen.
Het is het omgekeerde van survival of the fittest. Het is de glorificatie van slachtofferschap en incompetentie.
Vond je dit artikel goed? Steun Ines van Bokhoven via inesvanbokhoven.backme.org
OpinieZ is en blijft gratis voor u! Maar we kunnen een bijdrage in onze kosten natuurlijk goed gebruiken. U kunt een donatie doen via GoFundMe. U helpt daarmee OpinieZ in de lucht te houden. Dank voor uw aandacht.
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Linkse politiek27 mei 2026Sektarisch links vertoont steeds meer fascistische trekken
Migratie14 mei 2026Nee, meneer Paternotte: overheid praat niet met burgers over AZC’s
Politiek Nederland9 mei 2026Een verwarde vuurwerkbom in de D66-brievenbus
Migratie23 april 2026Gerechtvaardigde AZC-protesten Loosdrecht keihard neergeslagen
Na bijna 60 jaar in Nederland weet ik dat er of niets gedaan wordt of het slaat door in een enorme betutteling waar de logica het snel begeeft. Amsterdam vond ik een mooie stad waar ik graag kwam maar dat is nu veranderd. Ik kom niet meer in de stad waar de linkse aanwezigheid zoveel kapot heeft gemaakt al merk je dat als toerist niet gelijk aan der lijve. Die je best om Nederlands te leren maar in de winkel en restaurants wordt je uitsluitend in het Engels aangesproken. De straten zijn zwart van de mensen en ik krijg het gevoel van waar zijn de Nederlanders gebleven en wat doe ik hier eigenlijk? Je voelt je steeds meer buitenlander veel meer dan toen ik hier nog pas was.
Precies hetzelfde heb ik ook. Ben 55 jaar getrouwd met een Nederlandse en woon sinds meer dan 35 jaar in NL. Het totaal niet meer overeen met het land, wat ik heb leren kennen in 1970. Natuurlijk verandert een land en maatschappij in de loop det jaren. Maar het gaat helemaal de verkeerde kant op. Ook in mijn geboorteland Duitsland.
Wij zijn blij al oud te zijn en vrezen het ergste voor onze kinderen en kleinkinderen!
Ik was hier met vakantie met mijn vriendin in augustus 1968 en 2 dagen voordat wij terug zouden keren vielen de Russen binnen. Tien konden wij niet terug want grenzen waren dicht en een gehaketak met de autoriteiten kregen wij na een jaar gevangenisstraf. Toen was onze toekomst bepaald. En nu zien wij hier alles dezelfde communistische kant op te gaan en nog erger door de islamisering. Kinderen maken zich minder zorgen dan wij maar hun tijd komt nog wel dat zij begrijpen wat wij bedoelen. Ik zie geen verbetering komen eerder verslechtering. Het was een leuke land hier maar dat is helaas een verleden. Ik deel uw zorgen.
Verandering is op zich niet erg, en van alle tijden. Het grote verschil is dat sinds meerdere decennia veranderingen op zowat elk domein top down afgedwongen worden, terwijl daarvoor veranderingen (in leefwijze, taal, religiebeleving enz.) min of meer organisch van onderop plaatsvonden.
De grootste dwingeland daarbij is de EU, een dictatuur van ongekozenen.
ik ben vroeger wel eens in A’dam wezen winkelen, maar het is niet echt een heel leuke stad. En nou al helemaal niet meer, met dat akelige bestuur en een slechte burgemeester die niks kan.
Een communistische bolwerk waar mensen of blind zijn of niets willen zien.
De genoemde voorbeelden – huilen, onderbreken, verwijzen naar gekwetsheid – zijn typisch linkse technieken om de ander iets te verwijten en in de verdediging te drukken. Met emotie en sentiment kunnen deze mensen iets bereiken dat ze nooit door eigen kunnen of eigen verdienste kunnen bereiken.
In de natuur is nu eenmaal niets gelijk verdeeld: intelligentie, ambitie, talent, doorzettingsvermogen: sommige mensen hebben er veel van, sommige mensen hebben er heel weinig van en de meesten van ons zitten er tussen in.
Met linkse tactieken worden anderen, de samenleving, het systeem, verantwoordelijk gemaakt voor iets wat buiten hun macht ligt. Mensen zijn zelf verantwoordelijk voor wat ze doen met de mogelijkheden die het leven hen aanreikt.
Linkse tactieken en de woke waanzin gaan de ondergang van ons continent veroorzaken. Het is bepaald niet ‘wakker’, maar juist doorgeslagen in een soort van comateuze dwangimpulsen.
Allerhoogste tijd voor verzet. Massaal verzet.
‘De mens is een controversieel experiment van de natuur’.
De heer Huxley kon het niet beter uitdrukken.
Dit gedrag doet mij denken aan een verwend kind dat haar zin niet krijgt.
Beste H.Nijhuis,
Inderdaad, maar verwende kinderen in tijden van overvloed ….
Zolang de welvaart voortduurt – en we zijn niet echt bezig om daar een voldragen basis, net zero of niet, aan te geven – blijf je dit soort gedrag houden en is er ruimte.
Dat ligt ook aan het verlies van een dominante, sturende thema’s in de maatschappij, want ‘iedereen moet zich zelf kunnen zijn’. Dat is niet van vandaag of gisteren, maar begint de grenzen van zijn eigen onmogelijkheden te raken.
Maar ja, nu is het gemiddelde rijtjeshuis in NL ruim meer dan een miljoen Hfl’s waard, bestellen we next-day-delivery allerlei leuke dingen uit China, geeft TikTok veel vermaak en afleiding (maar zou in China veel constructiever zijn) en krijgen kleine en grote Einsteins geen feed-back meer uit de echte wereld, maar zijn bij voorbaat al meer dan geniaal.
Het wereldbeeld en zelfbeeld waar veel jeugd momenteel mee opgroeit klopt niet en helpt henzelf ook niet verder.
Maar ja, dan krijgt het kroost en de ouders door dat de slotsom van wat voor opvoeding doorgaat tegenwoordig een sprookje was met een onprettige uitkomst.
Het kan zeker anders maar dat is lang niet zo makkelijk en leuk zoals het nu gaat.
Ik ben een blanke hetero man, maar ben daar niet trots op. Trots ben je immers op dingen waar jij persoonlijk invloed op heb gehad, een prestatie. Schamen doe ik mij er echter ook niet voor en ik laat mij door die waanzinnige woke terreur ook niets aanpraten wat hier in de verste verte maar op lijkt. Woke is naar mijn mening een kwaadaardige antiwesterse, antidemocratische en in de kern racistische ideologie die met wortel en tak uitgeroeid dient te worden alvorens onze samenleving totaal vergiftigd is.
Niemand heeft het recht trots te zijn op de kenmerken waarmee men ter wereld komt.
Die zijn gegeven. Trots kun je alleen zijn op de dingen die je in jouw leven en dat van anderen ter verbetering tot stand brengt.
Daarom staat b.v. het uitventen van het homo-zijn van Jetten mij tegen. Hij hoeft het zeker niet te verbergen, maar dit gegeven als een asset te pas en te onpas opvoeren gaat veel te ver. Hetzelfde voor alle ‘van kleuren’ en ’tranzen’.
Je zou toch zo’n huilstruik in je bed aantreffen…
Vast geen goede opmerking, maar daar dacht ik steeds aan bij al die woke mannen.
Inderdaad, ook ik zie die verwijfde (gefeminiseerd is te positief) karikaturen niet als echte man. Liever een echte vent, met alle mitsen en maren.
U zegt dat “woke” erg emotioneel is, met het uiten van heel veel gevoelens. Maar als ik die Amsterdamse linkse woke raad bekijk, hoe ze omgaan met verkrachtingen, in hun eigen favoriete woningproject, Stek Oost, en dat lachend afdoen met grappen over “piemels” en “ledematen” van “alle daders” (“mannen”), ook de mee hinnikende Halsema, dan toont men de ware aard: gevoelloos leedvermaak van de machthebbers die zich aangevallen voelen.
Maar goed Halsema wordt alom zeer geprezen. Hoort ze over een schrijnend geval van vele misbruikte vrouwen door een statushouder in Stek Oost, dan reageert ze verbolgen “IK ben niet ingelicht”: https://www.bnnvara.nl/zembla/artikelen/politie-ambtenaren-en-woningcorporatie-al-vroeg-op-de-hoogte-van-verkrachtingszaak-stek-oost-burgemeester-niet-ingelicht
De “IK” van Halsema blijkt gewoon een ouderwets machtsmens te verhullen. In de vergadering worden het hinnikende bestuur, incluis Halsema, immers geconfronteerd met een motie van wantrouwen. En dat betekent een aanval op de Amsterdamse woke kliek, en die lacht erom, en ontwijkt het probleem met een vals argument, en hinniken ze, zonder enige empathie te tonen voor de slachtoffers, om ernstige strafrechtelijk criminele misstanden in Stek Oost. De slachtoffers doen er niet meer toe, want Femke en haar kliek worden aangevallen. En dan blijken al de emoties en geveinsde nobelheid allemaal toneelspel: het gaat ze om macht, pure piemelmacht: verkrachten mag.
ik prijs halsema helemaal niet. ze is de burgemeester van de stad waar ik al 43 jaar woon en ze heeft alles stuk gemaakt met haar activistische groenslinks.
Rectificatie. Er was geen motie van wantrouwen ingediend. Groot Wassink, salaris ongeveer 10.000,- euro per maand, had aangeraden een motie van wantrouwen in te dienen, omdat hij vond dat er wantrouwen heerste tegen “gemengde woonvorm” projecten, waar hij in gelooft. Die (enkele?) misstanden, had hij eerder al weg gerelativeerd, als “die komen overal voor”. “Nou”, zei mijn buurman: “In Auschwitz, een gemende woonvorm van Nazi’s en Joden, kwamen ook misstanden voor, die in die tijd overal voorkwamen. Groot Wassink heeft, met wat relativeren, daar wel een punt. Toch lijkt het mij wel erg uitkijken met dat soort gebazel.”
Ben een feministe, maar waar nu de doorgedraaide vrouwenbewegingen voorstaan, daar neem ik afstand van. Ons onderwijssysteem is nodig aan revisie toe. Niet alleen veel vrouwen maar ook mannen ontbreekt het heden ten dagen aan rationeel en kritisch denken, missen het zogenaamde gezond verstand. Diversiteit op basis van kwaliteit.
ik ben vrouw maar geen ‘feministe’. Doe maar gewoon. Ik vind mannen vaak prettiger om mee te werken. Ook leukere gesprekken op verjaardagen.
En ik vind het ook leuk als ze de deur voor me open houden.
Heb in mijn werkzame leven veel in de mannenwereld vertoefd en met grote tevredenheid. Ben voor gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen en soms zijn de mannen beter geschikt voor sommige taken en andersom de vrouwen. Wanneer een vrouw emotioneel haar fouten probeert goed te praten en niet wil toegeven dat ze fout zit, daar heb ik nooit veel clementie meegehad.
De Gemeenteraad van Amsterdam levert opnieuw het bewijs dat Deugen een doorslaand succes is geworden!
Ik geloof niet dat er zoiets als vrouwelijk gedrag bestaat, noch zoiets als mannelijk gedrag. Wel gedrag dat in de regel vooral bij vrouwen, dan wel vooral bij mannen wordt aangetroffen. Maar dit terzijde.
Wat bij vrouwen meer speelt, mijn inziens, is dat zij die zich op hun vrouw-zijn laten voorstaan en daarmee met tribale kracht en motivatie het domein van sektarisme betreden. Of, in termen van het indertijd ‘moderne’ socialisme, zij maken zich schuldig aan het salonfähig maken van discriminatie.
Met andere woorden: het discrimineren van mannen is een typisch westers probleem, gecreëerd door westerse vrouwen gericht op westerse mannen. Dit type feminisme is niet gericht op belangenbehartiging, maar op het uitsluiten van personen van het mannelijk geslacht.
Dat is precies de reden waarom deze tribalistische vrouwen, zoals die in die raadsvergadering, op gelijke wijze de ‘ping’ in het toetsenbord gebruiken zoals delen van de mannelijke bevolking op niet daartoe geëigende momenten hun geslachtsdeel presenteren en daarmee dingen afdwingen op een manier die niet gewenst is.
Omdat de strijd tussen man en vrouw door westerse mannen wel, en door niet-westerse mannen niet wordt toegestaan, richt ping-vrouw zich uitsluitend op blanke mannen. En daarmee begaan dit type vrouw voor een 2e maal de doodzonde van discriminatie. Ditmaal die naar huidskleur.
Ondertussen neem ik mijn hoed af voor die man in die vergadering: hij bleef niet alleen consistent, maar behield ook nog eens zijn kalmte.
Die ping-vrouw in die vergadering lijdt wellicht aan penisnijd? (Toegegeven: beetje flauw).
Misschien heeft u gelijk, maar mijn eigen ervaringen in mijn lange werkzame leven zijn toch anders. Jarenlang als enige vrouw onder mannen gewerkt, no problem. In geen enkel opzicht. De laatste 12 jaar in teams van vrouwen. Kippenhok, afgunst, nijd, elke kritische opmerking op zichzelf betrekken, vaak met tranen…
Persoonlijk denk ik dat mannen en vrouwen elkaar wel heel goed aanvullen. De man in het algemeen voor het grotere plaatje, de vrouw voor de details.
Uiteraard is dat nooit op alles en iedereen van toepassing.
ja, mannen in je team maakt de sfeer een stuk gezelliger. Dat vond ik als vrouw, werkend in de zorg altijd heel prettig.
ja, hij sprak ze inderdaad aan dat het een ernstig probleem betrof. Die vrouwen kon het duidelijk niet schelen. Bizar toch? Ik kon ze wel wat doen om dat dedain gedrag en die hilariteit.
Precies. Het slachtoffer van die migrant zal je dochter of zus maar zijn. Het was een schaamteloze vertoning.
wat ongelofelijk irritant en arrogant zo met die ping iemand steeds het woord ontnemen. en wb de amsterdamse gemeenteraad die moeten zich keihard schamen. helaas vinden ze zich geweldig.
ja, dat waren waardeloze vrouwen. Echt waardeloos. Die zouden met pek en veren het gemeentehuis uit moeten worden gejaagd. Inclusief burgemeester en die Zita Pels is ook vreselijk. Echt wat een minderwaardige vrouw vind ik dat.
Ijzersterk stuk! Als vader van alleen maar dochters is het ook nog eens vechten tegen de woke-ideologie die ze steeds meer op school door de strot geduwd krijgen.
Heb zelf meegemaakt dat ik bij een sollicitatie op de Radboud universiteit naar nota bene een bèta vacature vragen kreeg van een professor wat ik toch vond van het gender probleem in de bètawetenschappen. Dezelfde universiteit waar ik 30 jaar eerder nog college kreeg over wat er in de vroege embryonale ontwikkeling allemaal mis kon gaan waardoor je zeldzame aandoeningen kreeg die je geslacht beïnvloeden (heersten toen best taboes op, maar het werd wel degelijk besproken). En genderdysforie stond nog in het handboek van psychologen (de DSM IV toentertijd). Nu moeten we meegaan in de bizarre gedachtengang van meerdere genders. Doorgeslagen “vooruitgang”…
Goede column. Ik kon die woke vrouwen wel wurgen daar in de A’damse vergadering. Als vrouw schaam ik me rot dat dit soort onderkruipsels dat zich vrouw noemt zich zo gedragen tijdens een vergadering over een serieus gevaar. En we weten allemaal dat het gaat om die asielzoeker mannen die daar zonder vrouw zitten en sowieso vrouwen niet respecteren en zeker geen westerse vrouwen. Nederlandse mannen hebben hier helemaal niks mee van doen.
Ik vind dat die hele raad plus burgemeester en wethouders daar er uit gesmeten moet worden zonder wachtgeld of uitkering en met als boete terugbetaling van minstens 10 jaar salaris dat ze opstreken voor hun wanbeleid.
Ik durf er wat om te verwedden dat de meeste Nederlanders het helemaal met u eens zijn. Maar aangezien ze op ‘woke-moslinks’ tot in de haarvaten van elke institutie zitten en elkaar dekken, vrees ik dat er iets ingrijpends zal moeten gebeuren voor men weer tot bezinning komt.
Vooral in de politiek hoor ik zulke vrouwen met open mond en kromme tenen aan.
Ze gedragen zich overgevoelig of juist overdreven pinnig, staan niet open voor enige vorm van kritiek en eerlijk gezegd vind ik ze meestal erg dom overkomen.
Deze vrouwen draaien de emancipatieklok in rap tempo 100 jaar terug.