Een ongemakkelijke waarheid: hekel aan Joden mag weer…
Antisemitisme wordt salonfähig
- Bestuurlijk onvermogen in ons land is eindeloos - 10 april 2026
- Waarom ik na zestig (!) jaar mijn NRC-abonnement heb opgezegd - 4 september 2025
- De valse inclusiviteit van 4 mei 2025 - 4 mei 2025
Titelfoto door tedeytan, CC BY-SA 2.0.
De westerse media zijn het grootste wapen dat Hamas in handen heeft om Israël te vernietigen. Want zij kiezen voor de ‘Palestijnse zaak’, voor de zogenaamde underdog en tegen Israël. Het gevolg is een wereldwijde opleving van Jodenhaat die onweersproken blijft en onbekommerd wordt toegestaan, op straten en pleinen en in universiteiten. De autoriteiten buigen laf mee en Joden zijn nergens meer veilig. Maar als je het kwaad niet kunt herkennen word je een dienaar van het kwaad, schrijft Freek van Beetz.
Het is om gek van te worden. Ik schreef er al vaker over, maar kon me niet voorstellen in wat voor een wereld we inmiddels zijn aanbeland. Sinds 7 oktober mag Jodenhaat kennelijk weer. Openlijk. Niet in obscure blaadjes, niet in de duistere krochten op internet en – zoals te verwachten – onder aanhangers van de religie van de liefde en de vrede, maar gewoon in de publieke media en wat zich voorheen met trots kon scharen onder de banier van kwaliteitskranten en op wat ooit eerbiedwaardige bastions van kennis en wetenschap waren: universiteiten.
We leven in een tijd dat je een vergelijking met de jaren dertig – de Godwin – niet meer uit de weg hoeft te gaan .
Steun voor Hamas
Na de gruwelijke pogrom op 7 oktober – de ‘kwaliteitsmedia’ noemen die tegenwoordig vergoelijkend ”aanvallen van Hamas” – leek het er even, slechts een enkele dag, op dat de wereld eens en voor altijd afstand zou nemen van de terroristenbende Hamas en aanverwante terreurbewegingen als Hezbollah en de Houthi’s.
Niets is minder waar. Nog geen dag na 7 oktober gingen in westerse steden, ook in Rotterdam, demonstranten de straat op met Palestijnse en jihadistische vlaggen en gescandeerde, onverhulde, anti-Joodse leuzen, om steun te betuigen aan Hamas en aan de “Palestijnse Zaak”. De slachtpartij op 7 oktober en de rakettenregen vanuit Gaza en Zuid-Libanon op Israëlische steden deden er niet meer toe; die werden immers toch meestal uit de lucht geschoten. Binnen de kortste tijd kozen media en woordvoerders, die zich maar al te graag de titel ‘expert’ laten aanleunen, partij voor Hamas (want ‘slachtoffer’) en tegen Israël (want ‘dader’). Altijd comfortabel om zonder inzicht en kennis van zaken partij te kunnen kiezen en gemakzuchtige steun voor de underdog ligt sowieso goed in opinieland.
Jodenhaat
In zijn columns in het NIW maakt journalist Frits Barend er geen geheim van dat zijn wereldbeeld sinds 7 oktober is veranderd en dat ook hijzelf veranderde, door het oplaaiende antisemitisme in Nederland en daarbuiten. Een Jodenhaat die niet alleen oogluikend werd toegestaan, maar – nu in mijn woorden – niet wordt weersproken, laat staan bestreden. Voor mij geldt hetzelfde. Eén van de redenen waarom ik al een tijdje niet meer in staat was om een column te schrijven.
Ik kon geen onderwerpen en woorden vinden zonder in herhalingen te vallen. Ik las mijn columns op deze site nog eens opnieuw: van 13 oktober 2023 “Moreel kompas is afwezig bij verslaggeving over Israël”, 6 november 2023 “Huiveringwekkend: antisemitisme is weer volop aanwezig: media en politiek zijn medeschuldig” en 30 januari 2024 “Over de obsessieve anti-Israël berichtgeving in de media”.
Ze blijken nog niets aan actualiteit of zeggingskracht (vind ik zelf…) te hebben ingeboet. Ze zijn, helaas, ook nog steeds actueler dan ooit.
Hoe heeft het zover kunnen komen?
Judenrein
De zekerheden, waaraan ik dacht me vast te kunnen klampen – voor antisemitisme en Jodenhaat zou in dit Nederland geen plaats meer zijn – waren al eerder afgebrokkeld, maar toen dacht ik nog, ach een incident. Ik had beter moeten weten. “Dood aan de Joden” hoor je, weliswaar meestal nog in het Arabisch en in de slogans op de meegedragen banieren van de Houthi’s, maar onverbloemde Jodenhaat schalt steeds veelvuldiger door onze straten, zoals onlangs nog, ongestoord, in Amersfoort.
Want laten we ons geen illusies maken: in dat Free Palestine, waar zo luidkeels om wordt geroepen, zal geen plaats zijn voor Joden, zoals ook nu de gebieden van de Palestijnse Autoriteit en in het Gaza van Hamas Judenrein zijn.
Onveilig
In het buitenland, ik zag beelden uit Engeland, Australië en de VS, zijn joden al lang niet meer veilig en worden scholen, restaurants en woningen belaagd en geïntimideerd door opgewonden oproerkraaiers met het nieuwe symbool van Jodenhaat: de Keffiyeh (Arafatsjaal) als omslagdoek en gezichtsbedekking (hier verboden in de openbare ruimte, maar soit, Nederland immers….). “Gezag heeft al lang geen gezag meer”, schreef ik op X.
Autoriteiten buigen als riet, of zoeken hun heil in gemeenplaatsen en theedrinken (“de-escaleren”). De politie beschermt eerder de betogers dan de belaagden. Het publiek, dat in het gebruik van de openbare ruimte wordt gehinderd, belet of dat zelfs wordt ontzegd, heeft het nakijken. Het moet, in de woorden van burgemeester Halsema, immers “kunnen schuren”. Ze sprak deze, voor mij nogal pijnlijke, woorden naar aanleiding van de weerzinwekkende beelden bij de opening van het Nationaal Holocaustmuseum, op 10 maart jl. Waarom was ik daar zo door getroffen? Ik schreef daar al eerder over, maar de beelden van toen laten mij niet meer los. Ze hebben zich vastgezet in mijn geheugen, ze hebben mijn denken definitief veranderd, niet in positieve zin…
Nationaal Holocaust Museum
Op 10 maart was ik als genodigde aanwezig in Amsterdam bij de plechtigheden rond de opening van het Nationaal Holocaust Museum. Eén van de tentoongestelde objecten in dat museum is de Russische revolver ( met toelichting over het verzetsverleden van mijn vader), die mijn vader, een joodse steenhouwer uit Amsterdam, in de oorlog droeg en waarschijnlijk ook gebruikte.
De voornamelijk Joodse genodigden, Holocaustoverlevenden en nakomelingen van Holocaustslachtoffers, werden, na afloop van de plechtigheid in de monumentale Portugese Synagoge, bij hun korte wandeling naar het Joods Historisch Museum uitgejouwd door een krijsende en scheldende meute van voornamelijk jonge moslima’s met hoofddoek en Arafatsjaaltje. Een beklemmende, vernederende ervaring.
Op die dag, in die tot een belegerde vesting veranderde oude joodse buurt (waar mijn moeder opgroeide en mijn ouders in het huwelijk traden), besefte ik dat het antisemitisme in alle hevigheid is teruggekeerd en zich, naar ik vrees, voorgoed heeft genesteld in een voor mij sindsdien onherkenbaar Nederland.
Jodenhaat is nu meer dan ooit salonfähig geworden.
Israël onveilig
De Franse filosoof-schrijver Bernard-Henri Lévy zei onlangs dat de beestachtige executie van de zes gijzelaars zijn wanhoop bevestigde: “Joden zijn altijd alleen geweest”, (…) “Mijn verwijzing naar Israël maakt deel uit van mijn Jood-zijn”. “Israël ligt aan de basis van de Joodse identiteit en is er onlosmakelijk mee verbonden.”
Die dag, 7 oktober, zegt Lévy, kwam keihard binnen, een dag die de Joodse psyche meer heeft getekend dan welke gebeurtenis dan ook sinds de Holocaust. “Iedereen realiseerde zich dat er geen plaats in de wereld is waar Joden nog veilig zijn”. Vóór 7 oktober was de algemene gedachte dat, als het voor de Joden in het Westen slecht zou worden, er altijd nog Israël was. Zoals ik zelf ook in 2016 schreef: Dankzij Israël is elke jood geen ongedekte cheque meer.
Maar dat nu zelfs Israël meer dan onveilig kon zijn, dat Israël de plaats kon zijn “waar het ergste gebeurt” was voor Lévy een schok.
Vijandige obsessie
Maar er was voor hem nog een tweede schok: “Ik verwachtte op zijn minst een moment van echte solidariteit in het licht van deze enorme misdaad.” In plaats daarvan werden de moordenaars “gezegend, verontschuldigd en geprezen.” De slachtoffers werden “beschuldigd, vervloekt en verantwoordelijk gehouden voor hun lot.”
Lévy vergelijkt de feestelijke reacties op de gebeurtenissen op die dag met de vreugdevolle uitbarstingen in veel delen van de wereld nadat Al-Qaeda de VS had aangevallen. “Mensen dansten in de straten na 11 september. En ze dansten na 7 oktober. Ze hielden van de vernedering van de VS en Israël. “Er was een hunkering onder de “antiliberale, antidemocratische, antiwesterse, antisemitische menigten” naar “iemand die dit zou doen.” Hij herinnert zich “een obscene, walgelijke opluchting dat Israël zo kwetsbaar was, dat de Joden op zo’n gemakkelijke manier opnieuw konden worden gedood.”
Ook oud AP-correspondent Matti Friedman reageerde geschrokken: de manier waarop de oorlog is beschreven en hoe daarop wordt gereageerd, brengt de heropleving van een oud en verwrongen denkpatroon naar de oppervlakte: namelijk een vijandige obsessie met Joden.
Zeg maar gerust in mijn woorden: Jodenhaat mag kennelijk weer.
Media
Daar dragen ook de Nederlandse media (met uitzondering van De Telegraaf en Geen Stijl) kennelijk naar hartenlust aan bij, zoals ik enkele maanden geleden al schreef. Die zijn het morele kompas volstrekt kwijt en het is sinds die tijd alleen maar naargeestiger geworden. Er zijn momenten waarop ik de krant, waar ik sinds 1964 (!) op geabonneerd ben (aanvankelijk Het Algemeen Handelsblad, daarna NRC), vol walging terzijde leg. Rijp voor de oud papieractie van onze lokale voetbalclub. Die weerzin geldt ook voor de vooringenomen berichtgeving (want kritiekloos doorgeefluik van Al Jazeera en Hamas) van de NOS en RTL.
De Britse journaliste en commentator Melanie Phillips zei onlangs bitter: de westerse media zijn het grootste wapen dat Hamas in handen heeft om Israël te vernietigen.
Laat ik daarom afsluiten voor al die journalisten en opinievormers, die beweren zo naarstig op zoek te zijn naar nuance, evenwicht en context, met een citaat van de grote schrijver Amos Oz:
“Those who do not distinguish between degrees of evil are doomed to become the servants of evil”.
Vond je dit artikel goed? Steun Freek van Beetz via pinchas.backme.org.
Mensen haten op basis van dat wat media voorschotelen vind ik een enorm probleem.
Ik haat geen Joden omdat ik er geen ken. En als ik er tien zou kennen, ik zeg maar wat en ik zou toevallig alle tien die mensen haten is dat dan oké om alle Joden ook te haten? Natuurlijk is het antwoord nee.
Interessant is de manier waarop heel veel mensen in mijn omgeving Trump haten.
Is de man een gevaar voor de wereld en is dat gevaar groter dan bij andere willekeurige politici? Alle mensen die ik ken en Trump dus haten doen dat op basis van dat wat de media over hem brengt.
De media spelen een cruciale rol in de mening die mensen over zaken hebben.
Ik hoop dat ik hier niet uit hoef te leggen wie op dit moment de media in handen hebben. We zien het aan de krantenkoppen en programma`s, het is een volkomen nikszeggende eenheidsworst geworden.
Dus als het kennelijk zo simpel is om mensen een mening te laten vormen wordt het lastig. Vooral omdat de mensen die volharden in een afwijkend standpunt op geen enkele manier serieus genomen worden. Het is zelfs zo erg geworden dat je door je afwijkende mening gezien kan worden als een gevaar. En daarbij lijkt het niets uit te maken of je steekhoudende argumenten hebt.
Het beeld dat mensen hebben van de wereld begint steeds enger te worden is mijn mening. Mee bewegen omdat de meerderheid die kant op gaat zit niet in mijn aard.
Mijn grote vrees is dat de wereld er juist niet beter van wordt als ik uitgesloten kan worden omdat ik anders denk. Niet voor mij persoonlijk maar juist voor de mensen die menen dat het veilig is om mee te lopen.
Het is vermoedelijk zo, dat een deel van de burgers op instinctief niveau in de gaten heeft dat de vijanden van Israël zich zeer talrijk over vele landen in de wereld konden verspreiden. Zou het zo kunnen zijn dat menigeen in dit land wél openlijk kritisch over Israël durft te zijn, omdat ze daar geen gevaar van te duchten hebben, maar zwijgt over hun aanvallers uit angst zelf het doelwit te worden?
Dat zou heel goed kunnen, maar het is ook eigenlijk vrij laf. Maar ook zinloos, omdat je uiteindelijk toch het doelwit zult worden. Je kunt beter strijdend ten onder gaan.
Dat strijden is wat mij betreft op geestelijk niveau en heeft als doel niet in ruil voor tijdelijke! privileges te buigen voor dat, wat in essentie van het serpent afkomstig is. Goede verstaanders begrijpen wat ik hier schrijf.
Amen
Zo is het,Amen.
Helaas gaan ‘bijbelleraars’ op youtube ook helemaal Hamas
Het is ongelooflijk hoe je met de Bijbel in de hand de islam kunt verdedigen. Deze meneer (wilco Vos) doet het. vandaar mijn keiharde reactie op youtube
https://youtu.be/1dLBe6qef4U?si=0wLEexKHv2kew-1V
Dank voor Uw uitstekende, doch zeer verontrustende column, meneer van Beetz.
Sinds 7 oktober 2023 is mijn wereldbeeld totaal veranderd.
Die datum vertegenwoordigt het grote Kwaad, onze Joden aangedaan.
En de vergelijking met de jaren ‘30 is volkomen terecht.
Dienaren van het kwaad, , zoals U de woorden van Amos Oz aanhaalt, zijn journalisten en opinievormers.
Mijn gebeden zijn voor Israël en haar Joden!
Aan gebeden hebben ze niets!
Op de Uni moet je zelfs Joden haten
Anders ben je Islamofoob, fascist en verantwoord voor ‘genocide’.
Een Pallievlag of Arafatsjaal bied bescherming in de nachtelijke uren. Een keppeltje of Israëli vlag op straat is levensgevaarlijk.
Anne zit weer in de kast en half Nederland vind dat wederom prima.
Grappig dat linkse mensen achter iedere boom een nazi zien, behalve als ze bruin of links zijn.
Dan zijn ze ineens onzichtbaar.
Wat waren ze blij met de reactie op 7 oktober, nu konden ze eindelijk hun joden haat de vrije loop laten. Net zoals links America na de dood van George Floyd eindelijk hun frustratie over het winnen van Trump met geweld konden botvieren, door het halve land plat te branden en te plunderen.
Je mag het alleen niet zo noemen natuurlijk. Dus wordt er een mooi klinkende term verzonnen zoals “Black lives matter”.
Zo wordt joden haat nu mooi verpakt in “strijd tegen de zionisten en onderdrukking”
In Gaza werd alleen niemand door joden onderdrukt, behalve door Hamas.
Maar ja. Doet er niet toe. Het klinkt lekker.
Bovendien, hoe kun je nou geen hekel aan joden met hun Nobel prijzen en hun buitensporige bijdrage aan literatuur, philosophy, muziek, kunst comedy, geneeskunde wetenschap.
‘De westerse media zijn het grootste wapen dat hamas heeft…’
Hoe schrijnend waar is dit! Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat we deze influence-gezwellen laten woekeren in onze westerse ‘seculiere’ landen. Ik schrijf met opzet niet westerse samenlevingen, want van samen leven is al lang geen sprake meer.
Zelfs het recht (waar is de rechtsstaat?) is ten behoeve van koranaanhangers verbogen. Schreeuwers met pallievlaggen (en verboden (!) gezichtsbedekking) mogen hun jodenhaat ongehinderd door onze straten laten schallen. Univernielers krijgen hun zin.
And so it begins schreef Bas Paternotte. Een uitzonderingspositie voor de arabieren c.q. moslims in NL, terwijl de joden mogen doodvallen.
Mooie en ook verdrietig makende column van Freek van Beetz.
Deze vreselijke uitingen van antisemitisme had ik als oorlogskind , onze Joodse medeburgers graag willen besparen.
De media gaan mee in de modieuze hype onder studenten en veel linkse partijen om de Palestijnen als underdog af te schilderen en Israël als de schuldige aan te wijzen.
Ronald Plasterk heeft hier een zeer lezenswaardige column over geschreven.
Toch denk ik dat de zwijgende meerderheid achter Israël blijft staan.
Alleen moeten wij ons veel luider en duidelijk laten horen.
In het “Free Palestine” zal inderdaad geen plaats zijn voor joden.
Maar ook niet voor:
– homo’s, waarvan de rechten zo graag verdedigd worden door links;
– vrouwenrechten, want Hamas vrouwen moeten sluier dragen net als in Iran, maar daar ziet links wel dat het onderdrukking is;
– secularisme, want dat gaat in tegen tawhid (eenheid God en mens);
– atheïsme, want dat noemen moslims shirk en dat vinden ze een doodzonde. Linkse mensen zijn bijna altijd agnost of atheïst, dus dat wordt heel gezellig voor ze.
En ook in ‘free europe’ als hier eenmaal de sharia wordt ingesteld, dan zal er voor bovengenoemde groepen geen plaats meer zijn. De taliban van de toekomst weten precies wat ze moeten doen met dat soort ongelovigen.
Laat ik nog een Nederlands medium noemen dat ook niet meedoet aan een vijandige obsessie met joden: EW weekblad. Ik begrijp niet waarom de heer van Beek nog een abonnement op een krant aanhoudt die hij steeds vaker met walging terzijde moet leggen. (maar mogelijk heeft hij die intussen opgezegd). Tekenend is dat EW-columnist Liesbeth Wietzes zich al een tijd geleden afvroeg hoe lang het zou duren voordat het standbeeld van Anne Frank zou worden beklad. Intussen is dat al twee keer gebeurd!
Laten we hopen dat uiteindelijk redelijk denkende mensen de overhand krijgen, die zijn er nog altijd.
Zomaar ergens in beschouwingen op De Joetjoebz laatst, een satirische filosoof over de ‘self fulfilling’ wraak op het Westerse verraad van Israël, (vrij vertaald): Europa jaagt z’n Joden weer de tent uit, maar krijgt er nu Arabieren voor terug. Tel uit je winst. Touchė.
De kanarie in de kolenmijn is ernstig ziek. Ik denk dat het tijd wordt om de kolenmijn te verlaten.
De Amerikaanse historicus Victor Hanson beschrijft in zijn boek The end of Everything de vernietiging van vier culturen: die van Thebe door Alexander de Grote, Carthago door de Romeinen, Constantinopel door de Turken en Tenochtitlan (Mexico-Stad) door Cortes. De twee grote overeenkomsten waren: volledige vernietiging van de bevolking in die steden en de volledige vernietiging van de betreffende cultuur: taal, normen, zeden, alles werd vernietigd. De situatie in Tenochtitlan doet mij nog het meest denken aan Israël versus de Palestijnen, omdat het ook daar momenteel om totale vernietiging gaat: die van Israël of die van de Palestijnen. Daarbij speelt de houding van Hamas een doorslaggevende rol, namelijk die van alles of niets. Wanneer een van de twee partijen een dergelijke houding aanneemt, rest de ander niets anders dan eveneens volgens deze regel te handelen.
Binnen die context is een ‘tweestatenoplossing’ een totale illusie. Onwetenden bij VVD, BBB en NSC willen per se toch zo’n oplossing. Gelukkig heeft de PVV dit zinnetje eraan toe weten te voegen: “Het kabinet blijft streven naar een “duurzame oplossing die door beide partijen wordt gedragen”. Want de PVV weet dat zo’n aansluit op de denkwijze van de overige partijen, a la ‘Samen de schouders eronder’ of ‘inclusiviteit’. Maar de PVV weet dat dit niet de werkelijkheid is, en met deze denkwijze de tweestatenoplossing er niet zal komen, eenvoudigweg omdat de Palestijnen dit niet willen.
Netanyahu en de Israëlisch zijn zich daar uiteraard diep van bewust. Het is daarom ook dat Wilders e.a. over de huidige oorlog spreken als het letterlijke gevecht om het bestaan, een existentieel gevecht.
Inmiddels bestaan er drie fronten. Ik hoop van harte dat Israël die wint.
1/2
Niemand die Joodse personen op dit moment haat, heeft bewust 1940-1945 meegemaakt.
De haat die sommige personen ten toon spreiden, is er een van opgefokte frustraties, de Joodse personen in Israël zijn namelijk in staat gebleken, om een zandbak leefbaar te maken.
De rest is jaloers en jaloers zijn is omgeslagen in haat.
Maar … hoewel Cortes aanvankelijk niet uit was op vernietiging van de Azteken, bleken beide partijen zich al snel bewust dat normen- en waardenstelsel van beide partijen te zeer haaks op elkaar stonden. Beide partijen beseften dat de oorlog tot het einde gestreden moest worden en dat dit tot ondergang van een van beide zou leiden.
Net zo waren de Israëlisch niet plan tot totale vernietiging van de Palestijnen over te gaan. De militaire doctrine van Hamas, die de vernietiging van Israël eist, laat geen andere optie dan totale oorlog over. Hierbij zal de vraag blijven tot hoever het denkt te moeten gaan. Totale vernietiging? Wanneer Hamas blijft vasthouden aan hun programma, is dat geen onwaarschijnlijke uitkomst.
Een groot verschil met Tenochtitlan zal echter zijn dat de cultuur waaruit de Palestijnse haat zich ontwikkeld heeft, zal voortbestaan: het is de essentie van de islam.
2/2
Ondanks de ruk naar rechts leven wij nog steeds in een linkse wereld op het rand van het socialisme. Socialisten hebben slachtoffers nodig voor eigen bestaansrecht en er zijn nu meer Palesteinen dood dan Israëliërs. Hoe het begon maakt niet uit want zelfs voor 7 oktober golden de Palesteinen al als slachtoffers. De ex-slachtoffers die bleken eigen broek te kunnen ophouden terwijl omringd door vijanden deugen niet meer als slachtoffers. En daar houdt het op voor links met medelijden want niet nodig als er al nieuwe slachtoffers zijn. Dat het terroristen zijn waar tegen geen protest is uit eigen gelederen maakt niet uit. Dat zij pretenderen alle Joden te doden maakt ook niets uit. Het zijn toch al andere Joden die zich weigeren te laten vermoorden dus geen medelijden. Maar Holocaust gedenken dat blijven die hypocrieten wel doen want zij komen toch altijd op voor de slachtoffer.
“Een ongemakkelijke waarheid: hekel aan Joden mag weer…”
Nu die andere waarheid gaat zeker op: een hekel aan en walging van Hamas aanhangers en andere sneue zielen die als een nieuw soort NSBers met de vijand heulen, dat mag niet alleen weer dat moet..
Het is inderdaad om gek van te worden. Ik heb er geen woorden voor.
De westerse media en overheden zijn vergiftigt met het kwaadaardige islam virus, dood aan de Joden en anders gelovigen!
Nederlanders kunnen stemmen op de juiste politieke partijen en ze kunnen stemmen met de ‘voeten”. Kranten opzeggen, Manifestaties niet bijwonen, voorstellingen afzeggen enzovoort.