Enkele gedachten bij de opening van het Nationaal Holocaustmuseum
Over Jodenhaat en ruggengraatloze bestuurders
- Bestuurlijk onvermogen in ons land is eindeloos - 10 april 2026
- Waarom ik na zestig (!) jaar mijn NRC-abonnement heb opgezegd - 4 september 2025
- De valse inclusiviteit van 4 mei 2025 - 4 mei 2025
Foto: Nationaal Holocaust Museum in aanbouw. Public domain 
Zondag 10 maart wordt het Nationaal Holocaustmuseum geopend. Een gedenkwaardige dag in onze niet zo fraaie geschiedenis. Maar deze gebeurtenis wordt nu al overschaduwd door talloze protesten van Jodenhaters, die het niet eens kunnen opbrengen om deze vernietiging van joodse burgers te erkennen, laat staan erbij stil te staan. “Nooit weer” is nu. Nog nooit is de haat voor Joden zo duidelijk geworden en onze ruggengraatloze bestuurders wenden hun gezicht af. Een column van Freek van Beetz.
[responsivevoice_button voice=”Dutch Male” buttontext=”Beluister dit artikel”]
Zondag 10 maart aanstaande vindt de officiële opening plaats van het Nationaal Holocaustmuseum. Ik heb daarvoor een uitnodiging ontvangen. Vermoedelijke reden: één van de tentoongestelde objecten is de Russische revolver, die mijn vader als (joods) verzetsman in de oorlog droeg en waarschijnlijk ook gebruikte; ik schreef daar al eens over.
Ik ga er met gemengde gevoelens heen. Het naoorlogse Nederland waarin ik opgroeide is de laatste decennia onherkenbaar veranderd. En niet in positieve zin.
Jodenhaat mag kennelijk weer. In de straten en in openbare gebouwen, zelfs tot in het gebouw waar de Tweede Kamer zetelt kan weer openlijk en ook nog lange tijd ongestoord opgeroepen worden tot moord op Joden (als het maar in het Engels of Arabisch is…).
“Een artistiek figuur met tekentalent”
Over mijn vaders verzetsverleden schreef ik een bijdrage (David van Beetz: “Van Beetz was een goed Nederlander”) in Gezichten van Joods Verzet, 2020, een boek over Joden in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voor deze column citeer ik dus ook uit ‘eigen werk’…
Mijn vader had zich, na twee jaar ambachtsschool, bekwaamd tot steenhouwer en beschikte uiteindelijk eind jaren dertig over een eigen werkplaats in de Amsterdamse Jordaan.
In het begin van de oorlogsjaren meldde hij zich op de tekenacademie: hij wilde tekenleraar worden. Maar die opleiding mocht hij van de bezetter niet voltooien: met andere joodse medestudenten werd hij van het examen uitgesloten.
Mijn ouders trouwden op 5 mei (!) 1942 en vonden eind van de zomer dat jaar een onderduikadres op de Veluwe. In een rapport dat na de oorlog over mijn vaders verzetsverleden werd opgemaakt, verklaarde één van de leiders van het verzet op de Veluwe naderhand:
“Eind 1942 is het joodse echtpaar Van Beetz door mij te Heerde ondergebracht bij de dames Schöntaler (…). Nadat ik de heer van Beetz had leren kennen als een artistiek figuur met tekentalent, heb ik hem bij onze groep aangeworven als vervalser van officiële stukken, zoals persoonsbewijzen e.d. (…) Van Beetz was een vakman in het vervalsen. Hij heeft dit regelmatig intensief gedaan tot september 1944. Omdat het vervalsingswerk toen wat afnam is hij in onze groep opgenomen als lid van de KP. Hij ging mee op alle voorkomende karweitjes. (…) Van Beetz heeft veel goed verzetswerk gedaan.”
Verzetswerk
Dat verzetswerk werd gedurende lange tijd gedaan vanuit een boerenhoeve in de buurt van Barneveld. Het Parool wijdde daar op 24 december 1945 een vijf (!) pagina’s lang artikel aan met als titel: “Een doodgewoon boerderijtje op de Veluwe”. In dit artikel wordt uitvoerig beschreven hoe vanuit die afgelegen boerderij met een zendinstallatie spionageberichten werden doorgeseind naar Engeland en tal van risicovolle, gevaarlijke overvallen en sabotage werden voorbereid en uitgevoerd. Velen lieten daarbij het leven.
Mij trof natuurlijk de passage over David van Beetz, mijn vader:
“Eind Augustus 1944 werd de KP-er , David van Beetz (Freek), die bovendien een van de kundigste vervaardigers van valsche Ausweise en persoonsbewijzen was, op “Het Schip” ingekwartierd. Hij kwam daar uitsluitend als KP-man, omdat het risico teveel vergroot zou worden, wanneer een spionage- en Ausweisedienst van een zelfde punt uit werkten. Maar toen de behoefte aan PB- en Ausweise enorm toenam werd Freek toch weer ingeschakeld bij het vervalschingswerk en ten slotte beschikte hij over een vrij volledig “laboratorium” op “Het Schip”.
Dood in de gaskamers
Mijn vader was de oudste zoon in het gezin van een doofstomme (en analfabete!) straatventer in garen en band: Pinehas/Pinchas en Heintje van Beetz. Alleen mijn vader en zijn jongste broer Lou overleefden de verschrikkingen van de oorlog. Zijn broers Sal (Samuel, kleermaker), Arie (Aron, coupeur) en Flip (Philip, perser) werden allen in de zomer van 1942 in Auschwitz vermoord.
Grootvader Pinehas/Pinchas en grootmoeder Heintje werden ruim een half jaar later op 6 april 1943 weggevoerd vanuit Westerbork en op 9 april in Sobibor, meteen na aankomst, vermoord.
Zou mijn vader hebben geweten dat zijn broers, in die zomer van 1942, toen hij samen met mijn moeder in Heerde een schuilplaats had gevonden, al in Auschwitz vermoord waren? Hebben zijn ouders, mijn grootouders dus, al die maanden voordat ook zij werden afgevoerd, ooit beseft dat drie van hun zoons toen al de dood in de gaskamers hadden gevonden?
Ik zal dat nooit te weten komen. Ik heb mijn vader daar nooit naar gevraagd.
Henk Vredeling
In de laatste maanden van de oorlog hielden twee verzetslieden, een Amsterdamse steenhouwer (mijn vader), die zich de naam Freek Schouten had aangemeten en een gereformeerde Wageningse student, Henk Vredeling, zich samen wekenlang schuil boven een apotheek in Amersfoort. Daarna scheidden zich hun wegen.
Kort na de Jom Kippoeroorlog, oktober 1973, toen de toenmalige minister van Defensie Henk Vredeling in het geheim Israël voorzag van defensiematerieel, zocht mijn vader contact met zijn oud-verzetsmaatje. Mijn zuster had die oorlogsweken in een schuilkelder in een kibboets, pal onder de Golanhoogten, doorgebracht, misschien was dat de aanleiding. Vredeling en mijn vader schreven en bezochten elkaar. De oude vriendschap herleefde voor korte tijd. Niet lang daarna, in maart 1977, overleed mijn vader.
Gemengde gevoelens
Waarom haal ik deze geschiedenis op? Omdat ik met gemengde gevoelens naar de opening van het Holocaustmuseum ga. Er zal strenge bewaking zijn, ook al vanwege de aanwezigheid van het staatshoofd en enkele hoge buitenlandse bezoekers, waaronder – misschien – de president van Israël, Isaac Herzog. Maar diens komst is onzeker, omdat pro-Palestijnse organisaties gedreigd hebben met acties, waaronder een arrestatiebevel. Die zware beveiliging rond dit gebouw, met die beladen geschiedenis en met al die objecten en foto’s, verstilde getuigen van niet te bevatten leed, is een navrant teken hoe de tijden zijn veranderd. Joodse instellingen worden al decennia zwaar bewaakt.
Belaagd
Overal, in Europa en de VS, worden Joden belaagd en gemaltraiteerd. Dat is sinds 7 oktober 2023 alleen maar verergerd. De wereld is veranderd en wij staan erbij; zie de bijna wanhopige oproep van Bari Weiss:
Na die ongekende gruwelijke massaslachting op feestende jongeren gingen hun leeftijdsgenoten met Palestijnse vlaggen met antisemitische leuzen (“Gas the Jews”, Sidney, Opera House) in de grote steden, hier en elders in de wereld, de straat op, om juichend steun te betuigen aan deze terreurdaden. In de media heb ik daarover nauwelijks woorden van afkeuring gezien of gehoord. Antisemitisme is sindsdien meer dan ooit salonfähig geworden.
Jodenhaat
De media dragen bij aan het gewoon maken van Jodenhaat: een anti-Israël narratief voert de boventoon en de gekleurde berichtgeving (en de vaak geënsceneerde beelden van Hamas-‘journalisten’ en Al Jazeera) uit Gaza wordt zonder enige kritische reflectie als onweerlegbare waarheid verkondigd. Internationale organisaties (UNRWA, Artsen zonder Grenzen, WHO, e.d.) waken er wel voor om Hamas te ontrieven en dragen hun steentjes bij aan de gekleurde berichtgeving.
Met een nauwelijks verborgen agenda en de oorlog in Gaza als excuus, wil men met doelbewuste provocaties de Joodse burgers treffen op de meest gevoelige plek: de Holocaust. Acties rond de herdenking van de Februaristaking en de bezetting met demonstraties van stationshallen (de treinen naar het Oosten) zijn perfide verwijzingen naar het lot van joden in de bezettingsjaren. Recent bleek ook het (tijdelijk) onderkomen van de Tweede Kamer niet gevrijwaard van oproepen tot verdrijving van de Joden uit hun land.
PvdA/GroenLinks
Ook voor de PvdA/GroenLinks-combinatie is Jodenhaat al lang niet meer taboe. Politici als Kati Piri en Frans Timmermans kunnen, net als veel andere politici in binnen- en buitenland, niet in de schaduw staan van hun illustere voorgangers: ze verschrompelen tot politieke dwergen in vergelijking tot de oude PvdA’ers als Henk Vredeling, Joop den Uyl, en Max van der Stoel, om van notoire antisemieten (Tofik Dibi, Sabine Scharwachter en al die anderen uit kringen van GroenLinks en DENK) maar te zwijgen.
Nooit meer
“Nooit meer” is nu geworden, dat blijkt elke dag opnieuw.
Gelukkig hoeft mijn vader, wiens revolver ik zondag in het Nationaal Holocaustmuseum zal terugzien, dit niet meer mee te maken. Hij heeft zich wel eens laten ontvallen dat fascisme en antisemitisme weer terug konden komen, maar kon niet vermoeden dat met de massa-immigratie uit moslimlanden Jodenhaat de vrije teugel zou krijgen, gefaciliteerd door wegkijkende media en bestuurders zonder ruggengraat.
Vond je dit artikel goed? Steun Freek van Beetz via pinchas.backme.org.
Met ontroering en tot in mijn ziel geraakt Uw artikel gelezen, mijnheer van Beetz.
Ik heb de oorlog meegemaakt en er gaat geen dag voorbij, waarin ik niet denk aan het onvoorstelbare leed onze Joden aangedaan.
Uw vader was een held en Uw artikel is een groots eerbetoon aan hem.
Een land, waarvan regering en overheden niet keihard en meedogenloos optreden tegen anti- semitisme en jodenhaat zal verdoemd zijn.
En alles wijst daarop…
God bless you, mijnheer van Beetz.
Ik heb onder tranen de revolver van Uw vader gezien.
‘Nooit meer’ is gewoon ‘nu weer’ geworden. Luider, activistischer, gewelddadiger en openlijker dan ooit na WW2. Dan we überhaupt voor mogelijk hadden gehouden. Ongehinderd zelfs tot in het parlement.
Ik pleit er voor dat defensie maar eens de rechten en het bestaan van de joden in Nederland gaan verdedigen. Effectief en met breed mandaat.
Want het is echt te gek voor woorden dat allerlei ‘gemeenschappen’ in woord, daad en geld gesteund worden, maar een van de oudste gemeenschappen, de joodse, zonder tegenwerking uitgegumd mogen worden.
Het is te walgelijk voor woorden hoe de PvdA , ooit sympathiek tegenover Israël en haar Israëlische zusterpartij, zo is afgegleden door met GL in zee te gaan, een extreem-linkse partij waar ze niet vies zijn van het nieuwe antisemitisme, namelijk het goedpraten van de pogrom gepleegd door Hamas. Nederland is maar een eng land geworden, waar antisemitisme aan alle kanten goed wordt gepraat. Waar de daders slachtoffers worden gemaakt.
De reden heet Frans Timmermans
Zou die zich nu niet geregeld op het achterhoofd krabbelen, en denken van ‘waar ben ik aan begonnen?’ ? Overigens, een grof schandaal hoe de Amsterdamse burgemeester het heeft toegelaten hoe dat gajes zo tekeer kan gaan bij de opening van het Holocaust museum.. Maar ja, ook niet geheel verwonderlijk, want ook zij is GL .
De Islamitische Jodenhaat is HET voorbeeld van de spiegelen en projecteren, psychologie.
Alles maar dan ook alles waar voornamelijk met als oorzaak de starre, door een psychopate pedofiel bedachte Islam zich in ieder van de 22 dictatoriaal geleidde en in de meeste gevallen totaal gefaalde staten zich schuldig maakt jegens elkaar en andere moslims zien ze, ook al willen ze dat niet, onbewust in de spiegel van hun ziel en projecteren dat onvoorstelbare kwaad vervolgens op de Vrije Democratische, succesvolle kleine Joodse staat en haten die met de haat van hun eigen onvermogen. In het westen hebben ze in de geestelijke misvorming van Links ‘Woke’ hun ideologische medestanders weten te vinden.
De terugkeer van jodenhaat onder invloed van de moslim bevolking in West-Europa maakt vooral duidelijk hoezeer multicultuur en cultuurrelativisme concepten zijn die mooi klinken, maar heel makkelijk misbruikt kunnen worden.
Beide concepten zijn ontwikkeld in de VS rond 1900 en de VS wilde daarmee een voorbeeld zijn voor Europa en liefst de hele wereld.
De VS had makkelijk praten: de indianen waren getemd en hadden het afgeleerd om overwonnen vijanden te scalperen en dood te martelen aan de martelpaal of dood te slaan tijdens een herhaalde spitsroedenloop, waar alle leden van de stam, jong en oud, enthousiast aan mee deden.
Verder had de VS alleen te maken met culturen uit Europa die al lang geleerd hadden elkaar met rust te laten: protestanten, orthodoxen en katholieken.
Na 1918 exporteerde de VS het cultuurrelativisme naar Europa, waar het door links gretig werd ingezet om de ‘nationale cultuur’ te verzwakken en de ‘culturele revolutie’ nog verder invulling te geven. Terwijl de christelijke vorsten als Napoleon zich juist inspanden om de joden gelijke status te geven, gebeurde onder de linkse democratische regeringen het tegenovergestelde.
Want moslims werden van begin af aan vrijgesteld van cultuurrelativisme, van ‘culturele revolutie’ en bleven een ‘natie binnen de natie.’
De gevolgen van dit beleid worden steeds meer duidelijk.
Vandaag de dag beleven wij het zoveelste oplaaien van eeuwenoude haat die van generatie tot generatie gaat en welke ik nooit heb kunnen begrijpen.
Ik heb de tweede wereld oorlog meegemaakt, ook dat mijn Vader en Opa tijdens een razzia zijn opgepakt en ca 3 jaar in Duitsland te werk zijn gesteld.
Ook dat mijn kakschool vriendje Daaf met zijn gehele familie op transport is gesteld, mijn Oma noemde het beestje gelijk bij zijn naam “Die zien we nooit meer terug”.
Ik schaam mij als oudje dat dit nu weer KAN gebeuren in Nederland, mijn vraag is alleen waar is NU de plaats van de vergelding.
Was het niet Churchill die zei de anti-fascisten zullen de nieuwe fascisten zijn? En gelijk had ‘ie. LInkse mensen denken dat ZIJ in het gelijk staan, maar ze zijn anti semitisch. En die Kati Piri vind ik een nare, verachtelijke vrouw. Immens dom en op het randje van kwaadaardig. Zo verblind en echt dom.
Dank voor Uw bericht. Ik hoop dat u toch met een “goed” gevoel de opening zal kunnen bijwonen.
Inderdaad verschrikkelijk, onze laffe bestuurders met hun mooie praatjes. Hun brevet van onvermogen is het feit dat de opening van een holocaustmuseum zwaar moet worden beveiligd. Dat was dertig jaar geleden niet nodig geweest. Laten die bestuurders maar eens publiceren waar het in Nederland mis is gegaan dat die beveiliging nu nodig is.
Heel veel dank voor uw indrukwekkende artikel.
Ik weet zo langzamerhand écht niet meer te reageren.
Ik kan alleen nog maar zeggen: we hebben ze zonder enige kennis van hun cultuur massaal binnen gehaald en toen we het wél wisten er niets tegen gedaan. Dat zullen we weten ook!!!
Helaas lijdt de ene bevolkingsgroep nog veel meer daaronder dan de andere.
Nederland is mijn land en Europa mijn werelddeel niet meer.
Ik voel mij ontheemd in eigen land en geloof na vandaag helemaal niet meer in een oplossing.
Met “ze” bedoel ik uiteraard de aanhangers van de islam en hun knechtjes.
Ja, zo’n gevoel heb ik ook. Heel herkenbaar.
Wat een mooi artikel hr. Beetz.
Hoop dat het mensen aan het denken zet.
Vooral die GroenLinks/ PvdA ers, die zijn de werkelijkheid uit het oog verloren
om misselijk van te worden het antisemitisme overal. op televisie maar vooral ook al dat geschreeuw. dat die mensen niet verwijderd worden uit de stations en tweede kamer zegt genoeg.
Mooi verwoord zelf ga ik een dinsdag naar het Nationale Holocaust Museum toe, ik hoop dat ik het op een rustige en veilige manier kan doen.
Ik zag de berichten over de opening. Met een burgemeester die niet verhindert dat de aanwezigen in rust naar de opening kunnen, wil je toch niets te maken hebben.
Ik vertrok op tijd naar de opening van het museum. Op de fiets via een wat stille route want ik verwachtte veel afzettingen. Tot mijn verbazing zag ik die onderweg nergens. Ik naderde Artis en het Verzetsmuseum. Niks, dagjesmensen, druk. Door de Plantage Kerklaan langs de oude synagoge naar de Plantage Middenlaan. Geen agent te zien. Pas bij bij kruispunt en het Holocaust museum het eerste hekwerk. De kroeg pal er naast was open met een vol terras. Bizar. Een klein groepje mensen met Israelische vlaggen achter hek. In stilte. Het leek een dierentuin. Aan de andere kant van het hek op 30 meter van de ingang museum steeds meer protesterende Hamas-fans. Er was bij mijn aankomst om 12.00 uur nog wel een goed gesprek mogelijk naar het werd er steeds grimmiger en gevaarlijker. Daar geen ME gezien., wel 1 drone. Alleen ME bij de Portugese synagoge later. Onbestaanbaar. Bij de Marathon van Amsterdam is de halve stad een dag afgesloten.
Horror. Zoals na het artikel van Maaike van Charante toegezegd ben ik vanochtend naar de Plantage Middenlaan gefietst. Het was er surrealistisch. Doodeng. Wat een haat. Meerdere mensen gesproken. Een meneer wiens moeder in Sobibór had gezeten: “Ik ben hier vanwege de Holocaust.” Ze was zigeuner. Een Marokkaan die ook veel wist over de geschiedenis van Israel. In hun vlag staat de Davidster. Een meneer met de tekst: “Israel. Holocaust forever” Toe maar. Na bedreigingen aan mijn adres heb ik de fanatieke fans van de verkrachters en moordenaars van Hamas maar achter mij gelaten. De nieuwe NSB-ers. Het was dieptriest. Ik moest maar oprotten. Werd door alles en iedereen gefilmd maar is was vastberaden. Dit nooit meer. Deze week las ik dat drie van mijn ondergedoken ooms in ’44 zijn opgepakt voor baldadigheid. Ze werden door de Moffen op een paardenkar afgevoerd. Doodstraf. De knokploeg in Ursem hoorde ervan en heeft het Duitse konvooi beschoten. Leden van dit verzet zijn later gefusilleerd, bij Rozenoord. aan de Amstel. Ook jongens van 18 jaar. Sommige graven daar hebben nog steeds geen naam. Mijn ooms hebben het overleefd.
Mijn zoon appt net of ik niks beters had te doen. Nee.
.
Bring them home.
De beschaving is met deze demonstratie definitief weg uit Nederland.
Alles wat nu Israël is, was ooit Palestina. Dus!!!!
Verwijst ‘ooit’ naar:
1) het gebiedje dat rond 1200 v Chr werd bezet door binnenvallende Zeevolken en dat ongeveer samenvalt met de huidige Gaza strook?
2) het gebied dat de Romeinse keizer de naam Palestina gaf omdat hij de joden grotendeels had verbannen na een opstand?
3) het gebied dat de Engelsen gaven aan een deel van het mandaatgebied dat ze beheerden in naam van de VN vanaf 1918 en dat voorheen onderdeel was van het Osmaanse Rijk?
Of nog weer anders?
J-P Israel is al 3000 jaar van de joden,palestina en de palestijnen bestaan niet.
Wat ik in de loop van 7 decennia heb geleerd en (breed) gelezen: Palestijnen als volk bestaan inderdaad eigenlijk niet. De Arabieren die in wat nu Israël is leefden, werd op de mouw gespeld dat ze vermoord zouden worden en moesten vluchten. Arabische stammen werden bij elkaar geroepen en tot palestijnen benoemd om te strijden tegen de joden, om ze uit te roeien. Niet alleen in Israël.
Exact. Die Palestijnse PLO vlag is van 1964. Officieel de vlag van de Staat Palestina sinds 1988. Er zijn geen opgravingen, oude kastelen, munten of sagen van dat zogenaamde volk. Het was ooit Ottomaans gebied dus moslims eisen dat gebied op. Niet de Romeinen, de Fillistijnen (van Kreta), Fransen, Grieken, noch de Engelsen.
Dat is zéér simpel gedacht met een groot gebrek aan historische kennis.