Het stikstofbeleid is gebouwd op een verzinsel
De natuur staat niet op omvallen
- Het stikstofbeleid is gebouwd op een verzinsel - 25 juni 2026
- Twee horrorscenario’s voor overvol, energiearm en islamiserend Nederland - 12 mei 2026
- We moeten af van het financiële rondpompcircus in de Zorg - 18 april 2026
Beeld: Gemini (AI)
Al jarenlang zijn natuuractivisten bezig om met hun stikstofbeleid onze boeren en vissers kapot te maken. Dat is alleen vanuit het gezichtspunt van onze economie, maar ook vanuit dat van onze natuur een onvergeeflijke blunder. Het is de hoogste tijd dat burgers duidelijk wordt gemaakt dat de angstboodschap van deze activisten – “de natuur in Nederland staat op omvallen” – voor geen meter klopt. Burgers moeten gaan inzien dat deze activisten zich óók het recht toe-eigenen de natuur van ons land geheel naar hún inzichten in te richten.
Wist u dat in de Romeinse tijd de natuur in ons land er totaal anders uitzag dan in de 17e eeuw (Gouden Eeuw) en weer heel anders dan nu? Nederland was vroeger dicht bebost, maar door menselijk ingrijpen is daar weinig van over. Nederland is door de eeuwen heen van een authentiek natuurlandschap naar een kunstmatig cultuurlandschap geëvolueerd. Met andere woorden, Nederland is door menselijk ingrijpen een soort aangeharkt park geworden. Natuuractivisten hebben het altijd over natuurherstel, maar natuurherstel, wat bedoelen ze hiermee? Herstel naar welk tijdperk? En wie beslissen dat? Jawel, het blijken precies dezelfde natuuractivisten te zijn die met hun stikstofhetze de landbouwsector om zeep helpen.
In het volgende zal ik uitleggen dat ons huidige natuurbeleid aan alle kanten rammelt en grote schade aan onze economie toebrengt. Ook zal ik aangeven dat de heilig verklaarde Natura 2000-gebieden in feite gewoon Cultura 2000-gebieden zijn en véél doelmatiger kunnen worden ingericht dan natuuractivisten nu met hun ideologische concepten doen. De conclusie is dat het huidige stikstofbeleid in de prullenmand kan.
Rekenmodellen bepalen het politieke beleid
Al decennialang is het beleid van de politiek gebaseerd op een doortrapte tactiek: geef regeringsbeleid een wetenschappelijk sausje door het te baseren op een zogenaamd wetenschappelijk rekenmodel. Door in het model allerlei sluwe aannames te maken – die wetenschappelijk onverantwoord zijn – bevestigen de modelresultaten wél de plannen van de politiek, maar komen die modelresultaten niét overeen met de werkelijkheid. Daarom hebben politici een bloedhekel aan betrouwbare metingen.
Helaas doen universiteiten er graag aan mee, want collaboratie levert veel overheidssubsidies op. List en bedrog dus, helaas ook in de wetenschap! Een bekend voorbeeld uit het verleden is het rekenmodel voor klimaatverandering (denk aan de voorgekookte klimaattafels). Dat model heeft geleid tot het peperdure net zero CO₂-beleid en de zwaar verliesgevende windturbines. Denk ook aan het tot stand komen van het onzinnige rekenmodel voor stikstof (Aerius) en de daarbij behorende kritische depositiewaarde (KDW). De Nederlandse KDW is een factor 1000 kleiner dan die van onze omringende landen!
Uitvoering van het ondeugdelijke Nederlandse stikstofbeleid is dan ook niet alleen volslagen onmogelijk, het heeft tot nu toe alleen maar gedoe opgeleverd. Nog erger, ons stikstofbeleid heeft een groot deel van het land platgelegd! Ondertussen blijft de politiek met dit schadelijke beleid vrolijk doorgaan.
Hoe een klein land groot kan zijn
Als we kijken naar de waarde van onze voedselexport, dan is Nederland al jarenlang de grootste exporteur wereldwijd. De wereld spreekt terecht in superlatieven over onze boeren en tuinders. Hoe krijgt een klein land (slechts 42 duizend km²) dat voor elkaar? Wel, in het kort, dat is ons gelukt door een aantal elkaar versterkende factoren:
- Nederland ligt in een delta. De zeer vruchtbare grond in onze delta is bij uitstek geschikt voor hoogwaardige agrarische activiteiten (35% van ons land bestaat uit vruchtbare zee- en rivierklei).
- Dankzij onze innovatieve boeren en tuinders zijn we in het bezit van zeer productieve en technologisch geavanceerde landbouw (kassen, precisielandbouw, veredeling).
- We hebben een van de grootste havens van Europa (Rotterdam) waar uitvoer van hoogwaardige producten zoals groenten, fruit, bloemen, zuivel en zaden plaatsvindt. Bij elkaar zo’n 90 miljard aan Nederlandse producten en 50 miljard wederuitvoer.
- We hebben een wereldberoemde landbouwuniversiteit (Wageningen Universiteit).
Essentieel is dat alle vier factoren meehelpen aan dit indrukwekkende Nederlandse succes. Dus als de politiek onze boeren en tuinders het leven onmogelijk blijft maken met hun stikstofgedram valt onze hele voedselsector om en verdwijnt ruim 100 miljard aan export! Kijkend naar de schaarste aan vruchtbare grond op onze planeet, moet Nederland het geschenk van zoveel vruchtbare zee- en rivierklei koesteren en niet verspillen.
Duidelijk is dat we bij een verder groeiende bevolking op het gebied van grondgebruik lastige beslissingen moeten gaan nemen. Minder voedselproductie? Minder natuurgrond? Minder grond voor bebouwing? Daar moeten we het niet achteraf over hebben als zaken zijn misgegaan. Ik wacht al jaren op zo’n strategische discussie in ons parlement. Regeren is toch vooruitzien?
Wat is de waarheid over onze natuur?
Zoals bij het klimaatsysteem, is ook het gedrag van ecosystemen uiterst complex. Ook hier is meer bescheidenheid op z’n plaats. We weten nog maar weinig van de wisselwerking tussen de miljarden dieren, planten, schimmels en micro-organismen – boven en onder de grond. Toch worden we in de media overstelpt met alarmistische berichten die glashard beweren dat we met onze natuur in een noodtoestand verkeren.
Maar, net zoals we dat zagen bij de klimaatnoodtoestand, moeten we ons ook hier afvragen of dat wel zo is. Als we niet alleen luisteren naar activistische biologen, maar ook praten met hun kritische collega’s, dan krijgen we een zoveel positiever geluid te horen: “Er is geen natuurcrisis”. Dat het op een aantal plaatsen niet goed gaat vraagt om ingrijpen, maar het publiek de stuipen op het lijf jagen met de boodschap dat de natuur in Nederland op ‘omvallen’ staat, is volgens deze kritische biologen onverantwoord! Zie ook het overzicht van Arnout Jaspers (2023) hierover.
Wat secretaris-generaal van de VN, António Guterres, doet bij het klimaat, deed voormalig vicevoorzitter van de EU, Frans Timmermans, bij de natuur. Echter, beiden hebben inhoudelijk geen greintje idee. Het is dus geen verrassing dat kritische biologen waarschuwen dat het huidige natuurbeleid vol zit met dubieuze waardeoordelen over biodiversiteit. Maar net als in het klimaatbeleid, krijgen kritische biologen nauwelijks een podium.
Let wel, net als bij klimaatbeleid dienen ook bij natuurbeleid de feiten te kloppen en de gebruikte modellen betrouwbaar te zijn. Bovendien, bij ingewikkelde processen moeten metingen leidend zijn. Niet alleen jaargemiddelden, maar ook fijn gesampelde tijdreeksen. Niet trendkrommes, maar variaties rond trendkrommes geven de geheimen bloot van oorzaak en gevolg. Het publiceren van angstscenario’s vergroot alleen maar het wantrouwen in de rekenmodellen.
Natuurbeleid vraagt om een volledige koerswijziging
Ons natuurbeleid is volledig vastgelopen. Wat zou er nu moeten gebeuren? Er is in ons land een grote consensus over de vervuiling van de natuur – lucht, water en bodem – door de mens. Dat moet onvoorwaardelijk stoppen. De natuur is geen vuilnisbak! De aanpak van die antropogene vervuiling is vooral een technologische uitdaging: ‘schoner produceren’. Kijk daarvoor naar het grote succes in de vorige eeuw bij het terugdringen van zwavel (SO₂) in de lucht.
Maar over het terugdringen van de ‘CO₂-vervuiling’ in het kader van natuurbeleid is dringend een nieuwe discussie nodig. Immers, het CO₂-molecuul is dé bouwsteen van het leven op aarde. Met een te laag CO₂-gehalte in de atmosfeer (minder dan 150 ppm) verdwijnt vrijwel al het leven op aarde. Een hoger CO₂-gehalte dan nu (420 ppm) bevordert de groei van bomen en planten en verhoogt de opbrengst van vele gewassen in de landbouw. Het kwalificeren van CO₂-emissie als natuurvervuiling is volslagen onzinnig en vraagt om een grondige heroriëntatie! Interessant is dat de positieve rol van CO₂ bóven de grond ook geldt voor stikstofverbindingen ónder de grond.
Net als bij het klimaatsysteem staan modellen van ecosystemen nog in de kinderschoenen. Vakkundige ecologen zijn bij uitstek geschikt om politici objectieve, zinvolle en uitvoerbare adviezen te geven over wélke natuur we wáár het beste kunnen nastreven. Een natuurgebied dwingen zich te ontwikkelen tot een gewenst natuurpark dat indruist tegen de natuurlijke dynamiek aldaar, is niet alleen vechten tegen de natuur, maar vraagt ook een vermogen aan onderhoud.
Kortom, ook bij beleidszaken over onze natuur moeten voor- én nadelen aan de orde komen en vervolgens worden afgewogen in een kosten-baten analyse (KBA). Alleen met een KBA is een beslissing verantwoord. Natuurbeleid moet dus niet in handen zijn van activistische biologen maar van vakkundige ecologen die historisch besef bezitten, die de grote complexiteit van ecosystemen doorgronden en die rekening houden met de realiteit dat ook het natuurlijke systeem weerbaar is. Zowel bóven als ónder het aardoppervlak.
Onzinnige voorbeelden
Gebiedsidentiteit en maatwerk zijn in het natuurbeleid van ons cultuurlandschap belangrijke uitgangspunten. Beleidsmakers moeten leren van mislukte experimenten, zoals bijvoorbeeld de Oostvaardersplassen. Beste klimaatactivisten, je kunt in Nederland geen grotesk ecosysteem construeren als integraal onderdeel van ons cultuurlandschap. Leerzaam is ook het gedoe rond de korenwolf in Zuid-Limburg. Al meer dan 25 jaar worden deze hamsters daar in het wild uitgezet, maar ze worden vrijwel hetzelfde jaar door hun natuurlijke vijanden aldaar opgegeten. Totale kosten bedragen nu al meer dan €30 miljoen. Wordt het niet tijd om dat heilloze gevecht van de mens met de natuur in het cultuurlandschap te stoppen?
En wat doen we met de oprukkende wolf? In ons cultuurlandschap kent de wolf weinig natuurlijke vijanden, maar wel heel veel prooidieren. Dat is hét recept voor een explosieve wolvengroei. We moeten niet afwachten, maar tijdig een gezond-verstand-wolvenbeleid gaan voeren! Hetzelfde geldt voor de bevers in onze cultuurwaterschappen. Ze worden wettelijk met verve beschermd, maar ze maken van onze dijken gatenkaas!
Van Natura 2000 naar Cultura 2000
Samenvattend: ons huidige natuurbeleid rammelt aan alle kanten en veroorzaakt grote schade aan onze economie (denk aan onze ruim 100 miljard export van agrarische producten). Het beleid is gebaseerd op de aanname dat ons natuurlandschap authentiek is en dat daarbij alles in het werk moet worden gesteld om dit ongerepte natuurlandschap te behouden (‘natuurbehoud’) en dat veranderingen in het natuurlandschap koste wat het kost hersteld moeten worden (‘natuurherstel’).
Die aannames zijn fundamenteel onjuist. Door de eeuwen heen hebben wij dijken gebouwd, land ingepolderd, onze delta intensief ontgonnen en natuurparken aangelegd. Voltaire zei daarover: “God schiep de wereld, maar de Nederlanders schiepen Nederland.” Ons land is door de eeuwen heen geëvolueerd van een authentiek natuurlandschap naar een kunstmatig cultuurlandschap. Dat vraagt om een totaal andere koers in ons natuurbeleid en een compleet andere kijk op en behandeling van stikstof, waarbij het met name draait om de stikstofverbindingen ammoniak (NH₃) en stikstofoxiden (NOx).
De heilig verklaarde Natura 2000-gebieden zijn eigenlijk gewoon Cultura 2000-gebieden. Het beleid dat daarbij hoort moet dan ook volledig anders zijn dan het huidige Natura 2000-beleid. Ter illustratie, waarom mogen er geen stikstofminnende Cultura-2000 gebieden komen met bomen en planten die uitstekend gedijen in een stikstofrijke omgeving? Twee vliegen in één klap: een hogere biodiversiteit, precies wat iedereen wil, en aangrenzende boerenbedrijven kunnen gewoon doorboeren!
Als de bliksem naar een nieuw stikstofbeleid
Tot slot, in het hier voorgestelde Cultura 2000-beleid zijn onze superboeren (land) en onze supervissers (water) onmisbaar. Zij kennen de natuur in ons cultuurlandschap als geen ander en zijn daarom de strategische partners bij uitstek van kundige ecologen. Denk hierbij ook aan de vele innovatieve ideeën van onze boeren, zoals urine en feces gescheiden opvangen (zie ook prof. H. De Boer) en van deze natuurlijke grondstoffen hoogwaardige producten maken zoals natuurlijke kunstmest (Renure).
Ik nodig de politiek uit om de hier beschreven nieuwe visie op ons natuurlandschap en het daarbij behorende nieuwe stikstofbeleid mee te nemen in de komende parlementaire debatten.
OpinieZ bestaat dankzij u!
Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Wilt u een bijdrage doen?
→ Doneer direct aan OpinieZ via GoFundMe
→ Doneer belastingvrij aan Stichting Recht voor zijn Raap via WhyDonate
De Stichting Recht voor zijn Raap is een onafhankelijke ANBI-stichting die vrije meningsvorming in Nederland bevordert en daarmee OpinieZ mogelijk maakt. Uw gift is onder voorwaarden fiscaal aftrekbaar. Voor een periodieke schenkingsovereenkomst (minimaal 5 jaar en volledig fiscaal aftrekbaar) kunt u contact opnemen met stichtingrvzr@gmail.com.
De werkelijkheid wordt afgemaakt als een complottheorie. Klimaatwaanzin wordt misbruikt om de boeren weg te krijgen om het land vol te kunnen storten met windmolens en beton om de massamigratie oftewel omvolking door islamisering mogelijk te maken. De linkse droom van samensmelting van alle kleurtjes in een happy family zal eerder tot een nachtmerrie leiden dan de droom. Als je bedenkt dat al deze waanzin uit de linkse hoek komt moet je niet raar kijken dat er een antwoord op komt uit de rechter zijde. Hoeveel ellende hebben deze gasten veroorzaakt en nog vinden ze kiezers die erin trappen. Al die weggegooide geld terwijl wij al 25 jaar konden genieten van van kernenergie zonder al die domme crisissen van nu. De spook van het communisme vaart nog steeds door het Westen en je vraagt je af wie het kan stoppen.
Een uitstekende analyse van Guus Berkhout! We moeten toe naar een veel beter down-to-earth beleid ten aanzien van gebruik van ons schaarse zeer vruchtbare land, gebaseerd op realiteitszin en wars van onzinnige CO2, en ook stikstof luchtfietserij. Inderdaad, ons ecosysteem (biologisch, niet digi) functioneert op basis van microbiomen en andere biomen die zich in bodem, water en planten bevinden. CO2 is een bron van plant- en alg-leven, geen gif. Niveaus van onder de 200 ppm zijn zeer bedreigend voor de continuiteit van onze fauna, omdat planten bij deze en lagere niveaus problemen krijgen bij de fotosynthese. En, wij, als deel van het dierenrijk, dus ook! 420 ppm, het huidige niveau, is prima. Overigens, zonder excessieve ontbossing redt de natuur, via de cycli van koolstof, stikstof en zwavel (C, N en S), zich prima. Geen zorgen hier.
Een verhaal met gelijke strekking is te geven over stikstof: ik ben zeer blij met de klaver in het gras, waarin rhizobia hun nuttige bindingswerk doen en het onnutte atmosferische N2 (was dit niet de ‘deken’ waar Jetten het eens over had?) terugzetten naar de gereduceerde vorm NH3/NH4+ (glutamine) in de cel.
Een goed plan, Guus, om een expert team, waarin goede ecologen, samen te stellen om e.e.a. eens goed uit te werken. Dit buiten politici. Wie schuift aan?
In de tijd van de dinosauriërs lag het Co2 promillage op 2000 ppm, dus veel hoger dan nu.
Het idee dat 400 ppm een soort grenswaarde zou vormen, is op niets gebaseerd. Er is zelfs een NGO opgericht om het CO2 niveau onder de 400 ppm te brengen.
Een project van de VN heeft aangetoond dat sinds de jaren 1970 de bomen in Afrika sneller groeien dan voorheen en dus meer CO2 opnemen.
Yes, klopt helemaal. Historische CO2 niveaus hebben sterk gefluctueerd, en waren met ca 30 jaar terug waarden rondom 262 ppm zeer laag. Nu 420 ppm is goed voor het plantleven; dit is ook in Wageningen aangetoond in fytotrons met verschillende niveaus CO2, met Douglas sparren als onderzoeksobjecten. Zeer goed experimenteel onderzoek (peer reviewed) uit de jaren 80-90. Dus, geen vuiltje aan de lucht hier. Zie ook de NASA satellietwaarnemingen ten aanzien van de vergroening van de aarde, samengaand met de stijging van CO2 van de toenmalige 262 naar de huidige 420 ppm. Alles goed en wel, hier geen ‘safety signals, maar hoe vertellen wij dat aan onze politici, om het beleid en de uitgaven te verbeteren (beleid), en te matigen (uitgaven)?
Verder: verzuring ja (bij opname van ammonia/ammoniak in de bodem). Maar, bodems, zeker klei-achtige, zijn meestal sterk bufferend, en microbiomen kunnen daarnaast binnenkomende verzurende stikstofvormen snel omzetten naar aminozuren en dan eiwitten. Andere organismen zorgen dan weer voor nitrificatie, resulterend in nitriet en nitraat. Die stoffen spoelen inderdaad uit; monitoring via metingen is dan wellicht nodig (GEEN modellen, maar metingen; frequent samplen, frequent meten. Meten is weten, modellen niet). Met uitzondering van heel zanderige bodems zie ik hier ook geen (groot) langetermijnprobleem.
Samenvattend: er is zoveel mis in ons NL beleid aangaande stikstof en ook CO2 dat een herziening ervan, gestoeld op data, zeer dringend nodig is. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, Rob.
Inderdaad. Het doet mij denken aan het sprookje van de kleren van de keizer. Zolang iedereen gelooft in het stikstofprobleem bestaat het. De Wetenschap houd het in stand want die voelen zich belangrijk vanweg de waarheidsclaim maar deze claim betreft slecht een heel klein deel van de werkelijkheid. En het kabinet bestaat uit kwaadaardige Alfa’s met alleen babbelmacht. Zie het communismesprookje.
Helaas heeft Guus gelijk en kan/wil de politiek zijn vingers niet branden door het advies van de Raad van State naast zich neer te leggen. Ze laten liever Nederland naar de verdoemenis gaan dan de rechter te trotseren.
Het voorzorgsbeginsel mag nu ook wel eens in het belang van de boeren, burgers en bedrijven worden gehanteerd.
En die rechter had beter moeten weten. Hij is dus niet geschikt voor zijn functie.
Welke wel?
De meesten zijn linksers die aan kromspraak doen.
Gaaf artikel, wel een paar opmerkingen:
1) er is wel meer stikstofdepositie dan wenselijk is, maar dat is niet echt een probleem dat urgent is. De depositie daalt al 30 jaar en er zijn nog mogelijkheden om die verder te doen dalen zonder de veestapel drastisch te verminderen.
2) de stikstofdepositie heeft vooral invloed op verzuring van de grond (vanwege de instabiliteit van NH3 en NH4) en dat veroorzaakt vergrassing en vermossing. De plantjes die daar onder lijden, de 527 plantjes op de rode lijst zijn nu al heel zeldzaam, dus het is de vraag of we die gaan missen als ze helemaal verdwijnen in ons land en wel nog 4 km over de grens voorkomen. Misschien een goede gelegenheid om Europees te gaan denken?
3) boeren voegen elk jaar stikstof toe aan hun land om verarming van de grond te voorkomen. Dat is omdat alle menselijk voedsel afhankelijk is van peptide bindingen en alleen stikstof door planten niet zomaar uit lucht of water betrokken kan worden. Dus stikstof op zich is niet schadelijk, maar wel de verzuring die het met zich meebrengt.
Vergeet de stikstofbinding niet: N2 (lucht) naar glutamine. Door bacterien als rhizobia en Azotobacter, Paenibacillus, etc.. Dus: microbiele verrijking van voedselarme grond… Dat wij in NL, door mest, een overschot N hebben, is een andere zaak.
Hebben de aloude landbouwmethodes daar niet allang een antwoord op? Land braak laten liggen en/of aardappels erop.
Wat nog minstens zo erg is, is dat niemand in Den Haag bezig is om te voorkomen dat we nóg een keer in zo’n shitshow terecht komen. En daar is alle reden voor want de KRW heeft alle potentie om weer zo’n drama te worden. En dan komt er ook nog fosfor en daarna waarschijnlijk het hele periodieke systeem erachteraan. Een paar voorzetten:
1. Schaf het groepsactierecht af. Dit leidt tot veel te veel macht voor NGOs en activistische rechters. Het primaat voor beleid hoort in de TK te liggen en niet bij een ongekozen D66-rechter. Het is belachelijk dat gekozen politici naar rechters kijken om wat voor beleid ze moeten/mogen voeren.;
2. Perk de macht én subsidies van gesubsidieerde NGOs in. Deze macht leidt tot een eenzijdige waardering van belangen terwijl beleid een zaak van afwegen van belangen moet zijn.
3. Betrek je informatie ook uit andere bronnen dan het RIVM. Het RIVM slaat iedere discussie over normering dood, waarschijnlijk vanuit ideologische en prestige-overwegingen;
4. Zet geen nationale kop op Europese regelgeving. De stikstofhysterie is hier een goed voorbeeld van. Waarom moeten wij 1000x zo streng zijn als de buurlanden?
5. Stel je harder op in Europa. Als regelgeving ook maar de potentie heeft om problemen of nog meer bureaucratie te veroorzaken, gebruik dan je veto of eis een opt out waarna je naar eigen inzicht alsnog regels in kunt voeren. Het moet afgelopen zijn met ‘het moet van Europa’.
Een deel van de motivatie tegen de veeboeren is dat hun bedrijf op industriële ofwel kapitalistische wijze is ingericht en opgezet.
Dat is volgens linkse mensen ‘onnatuurlijk’ terwijl biologische landbouw kleinschalig is en weinig mest veroorzaakt.
Het stikstofbeleid is dus net als het Co2 beleid ideologisch bepaald. Want de concrete doelen zijn onhaalbaar.
Helemaal mee eens, ook met de meeste van de reacties. Ondanks dat verandert er niets! Ga in gesprek met de minister en andere politici en bespeel de media actief obv een gedegen communicatie strategie. Overigens, simpele feiten moeten wel kloppen, anders al bij voorbaat gezien als onbetrouwbaar: oppervalakte NL is 42.000 km2 en niet 420.000 km2 ……
Oppervlakte NL is 41.500 km2 waarvan 18 % wateroppervlakte blijft over 33.900 km2 grond waarop zo’n 540 personen per km2 rondscharrelen.
Verder mis ik bij alle aangedragen argumenten de stelling van Sir David Attenborough On Human Overpopulation
“All of our environmental problems become easier to solve with fewer people, and harder – and ultimately impossible – to solve with ever more people.”
Alle hedendaagse crises hebben een gemeenschappelijke factor namelijk de mens in aantal en consumptie cq de impact op onze planeet. Een impact die het begrip duurzaam gebruik al decennia onmogelijk maakt.
De crises zijn daarmee meer een symptoom van het echte probleem van een zwaar overvraagde planeet. Dit is al eens voorgelegd bij Clintel maar men wilde daar niet op ingaan. Wellicht bedreigt deze uitleg hun bestaansrecht.
Nee, niet de mens in aantal, maar een voedselverspiling van 80-90% is een onvoorstelbaar groot probleem. Overconsumptie heet dat. Om over de afval van gebruiksartikelen nog maar te zwijgen. Onze TV is 15 jaar oud en doet het nog zeer goed, dus waarom vervangen? Vanwege stroomverbruik soms? Terwijl we opgeroepen worden om meer te verbruiken ofzo?
Grappig dat reacties die beginnen met Nee dat bijna altijd reacties zijn die doen aan frame substitution of reframing – in plaats van in te gaan op aangegeven kader wordt er een nieuw kader tegenover gezet.
Met deze algemene trend wordt elke start van serieuze discussie om zeep geholpen.
Sorry, maar dat bedoelde ik nu juist niet. Het gaat mij meer om het feit, dat de hoeveelheid mensen niet de belangrijkste factor is. Natuurlijk is de mensheid verkeerd verdeeld over de aarde en natuurlijk is de ongeremdheid in aanwas niet goed, maar aan die zaken is veel te doen als men wil. Ik geloof absoluut niet in een kille sanering van het mensdom. U toch ook niet, hoop ikwant dat is het wat de machthebbers voorstaan, om nog meer te nemen. Het voert hier te ver om dat verder uit te diepen, maar mijn punt is meer, dat er nog zoveel meer anders eerst moet worden gedaan, om ons milieu te sparen, want in principe is er ruimte genoeg op de gehele aarde. Dat is wat ik bedoelde te zeggen en ik mag toch aannemen, dat u niet het soort persoon bent, die vindt dat mensen na een actief werkzaam leven direct maar een spuitje moeten krijgen, omdat ze niet meer productief zijn.
Heel hard, maar dat zou je uit uw bijdrage kunnen halen en daar reflecteerde ik op. Niet dat ik overal pasklare oplossingen voor heb, maar ik wens op geen moment associaties te hebben met de moderne communisten van Nederland, die dit zeker wel voor ogen hebben.
“Sorry, maar dat bedoelde ik nu juist niet. Het gaat mij meer om het feit, dat de hoeveelheid mensen niet de belangrijkste factor is. “
FG helaas wel want ook de aangegeven overconsumptie of voedselverspilling is gekoppeld aan aantal mensen.
“Natuurlijk is de mensheid verkeerd verdeeld over de aarde en natuurlijk is de ongeremdheid in aanwas niet goed, maar aan die zaken is veel te doen als men wil. “
FG Veel aan te doen – ja – als men wil – ja maar die wil is er nauwelijks.
“Ik geloof absoluut niet in een kille sanering van het mensdom. “
FG Dat wordt ook nergens aanbevolen.
“U toch ook niet, hoop ikwant dat is het wat de machthebbers voorstaan, om nog meer te nemen. Het voert hier te ver om dat verder uit te diepen, maar mijn punt is meer, dat er nog zoveel meer anders eerst moet worden gedaan, om ons milieu te sparen, want in principe is er ruimte genoeg op de gehele aarde. “
FG nee ik ook niet maar wat machthebbers voorstaan is mij niet bekend. Volgens vele deskundigen en volgens verschillende benaderingen is er een ruimte tekort op onze planeet.
“Dat is wat ik bedoelde te zeggen en ik mag toch aannemen, dat u niet het soort persoon bent, die vindt dat mensen na een actief werkzaam leven direct maar een spuitje moeten krijgen, omdat ze niet meer productief zijn.”
FG dat eerste was niet uit je eerdere reactie op te maken. Het tweede is nergens in mijn schrijven gesuggereerd. Dit is toch echt iets wat in eigen gedachten opkomt.
“Heel hard, maar dat zou je uit uw bijdrage kunnen halen en daar reflecteerde ik op. “
FG idd heel hard maar ook een heel onjuiste mening die nogmaals blijkbaar in eigen brein woekert.
Zie verder tweede deel.
Tweede deel,
“Niet dat ik overal pasklare oplossingen voor heb, maar ik wens op geen moment associaties te hebben met de moderne communisten van Nederland, die dit zeker wel voor ogen hebben.”
FG nogmaals ik weet niet wat anderen mogelijk als geheime agenda hebben.
En over oplossingen kan men pas denken als de problemen worden gezien en dan zijn we terug bij het citaat van Sir David Attenborough
“All of our environmental problems become easier to solve with fewer people, and harder – and ultimately impossible – to solve with ever more people.”
PS ook Attenborough suggereert niet dat het spuitje moet worden ingezet.