Met welke hoofdpijndossiers heeft de EU te dealen in 2026?
Hoe 'Brussel' keer op keer vastloopt in de eigen regelzucht
Titelfoto: Europese Raad – Rondetafel conferentie Oekraïne 18 dec. 2025, publicatie onder copyright Europese Unie.
Het jaar 2025 was voor Europa geen onbewogen jaar. Terwijl de oorlog in Oekraïne voortwoedde, zette Donald Trump de Europese Unie fors onder druk, zowel op het gebied van handel als bij veiligheid. Ook in 2026 dreigt het onstuimig tekeer te gaan op het Europese politieke toneel. Een overzicht van de diverse hoofdpijndossiers: het Mercosur-handelsakkoord, Duitse deelstaatverkiezingen, Oekraïne-oorlog, lange termijn-begroting EU, EU-regelneverij en illegale migratie.
1. Wordt het Mercosur-handelsakkoord goedgekeurd?
“Het lijkt zeker dat het (Mercosur-handelsakkoord) midden januari zal worden ondertekend”, stelde een leidende Duitse ambtenaar na de Europese top in december, waar Italië en Frankrijk het voor elkaar kregen dat een beslissing over dit handelsakkoord tussen de EU en Latijns-Amerikaanse landen nog een maand werd uitgesteld. Hij lijkt nogal optimistisch. Ook al stelt de Italiaanse premier Giorgia Meloni zich tevreden met geruststellende maatregelen voor de landbouwsector, die de Europese Commissie volgens haar “op korte termijn” kan verzekeren, kan het Europees Parlement het akkoord nog altijd wegstemmen. Dat gebeurde in 2012 met het zogenaamde ACTA-handelsakkoord, waarbij tegenstanders toen kritiek gaven op de “vage bewoordingen” van het akkoord dat als doel had intellectueel eigendom beter te beschermen.
Een falen van het Mercosur-akkoord zou een grote klap zijn, ook al lopen de onderhandelingen hiervoor nu al meer dan een kwarteeuw. Omwille van het Amerikaanse protectionisme en de toenemende spanningen met China is de EU verwoed op zoek naar een grotere diversificatie op het gebied van handelspartners. Dan komen vooral Latijns-Amerika en Zuidoost-Azië in beeld.
De EU heeft het echter vooral aan zichzelf te danken dat het nog maar moeizaam handelsakkoorden kan afsluiten. Niet alleen zorgt de Europese overregulering ervoor dat de Europese economische sectoren, zoals de landbouwsector, minder happig zijn om producten toe te laten op de Europese markt die in de praktijk de Europese strenge normen niet moeten volgen. De EU probeert telkens ook handelsgesprekken te misbruiken door de eigen beleidskeuzes op te dringen aan de rest van de wereld. Zo moesten de Mercosur-onderhandelingen heropend worden omdat de EU plots nieuwe eisen begon te stellen.
Ook de slechte handelsrelatie met Zuidoost-Azië heeft veel te maken met Europese regelgeving. Met name de Europese ontbossingsrichtlijn (EUDR) – wiens inwerkingtreding zonet nog maar weer eens werd uitgesteld – zette kwaad bloed in landen als Maleisië en Indonesië, die volgens NGO’s grote vooruitgang hebben geboekt bij het tegengaan van ontbossing. Dat komt onder meer door eigen nationale standaarden, die de EU lange tijd weigerde te erkennen, en waarvan het ook nu eist dat het land er nog eens heel wat EUDR-bureaucratie bijneemt.
Dat Trump daarenboven grote uitzonderingen onderhandelde voor de VS gaf bovendien aanleiding tot het verschillend behandelen van handelspartners. Het geeft aan dat de eigen regeldrift niet enkel Europese producenten en consumenten treft, maar ook de goede handelsrelatie met de rest van de wereld. De EU faalde om een handelsakkoord met India te sluiten, en om die reden ziet het er niet naar uit dat dit in 2026 wel zal lukken. India is met name zeer bezorgd over het nieuwe Europese klimaattarief CBAM, nog zo’n reliek uit de eerste regeerperiode van Ursula von der Leyen, dat de Europese markt afschermt en de Europese consument dus met hogere prijzen opzadelt.
2. Bedreigen Duitse deelstaatverkiezingen Kanselier Merz?
In 2026 vinden er verkiezingen plaats in Hongarije, waar Victor Orban aan de macht probeert te blijven. En ook in Bulgarije, waar anti-corruptieprotesten de zittende regering ten val brachten, en dat in een land dat op 1 januari aanstaande toegelaten wordt tot de Eurozone.
Toch wordt het vooral letten op de uitslagen van een vijftal deelstaatverkiezingen in Duitsland. Drie daarvan vinden plaats in het voormalige Oost-Duitsland, waar de rechts-populistische AfD bijzonder sterk staat. Sinds Merz de verkiezingen won in februari 2025, zakte zijn CDU-CSU formatie van bijna 30% in de peilingen naar minder dan 25%, terwijl de AfD klom van 21% naar 26%, waardoor het momenteel de grootste Duitse partij is. Dat heeft alles te maken met het inslikken van verkiezingsbeloften door Merz: begrotingsdiscipline gaat overboord en bij migratie verandert er weinig. Ondanks beloften om gezinshereniging strikt te beperken, reikte Duitsland tussen januari en november meer dan 101.000 visa voor familiehereniging uit, waarvan het grootste deel naar Turkije, Syrië, India en Kosovo ging.
Dat de autoriteiten in Duitsland ook bijzonder enthousiast de vrije meningsuiting aan banden leggen, waarbij Merz zelf ook bijna 5000 klachten indiende tegen online belediging, maakt hem er niet bepaald populairder op. Het debat over de zogenaamde “Brandmauer” – de vraag of men al dan niet mag samenwerken met de AfD, bijvoorbeeld door AfD een minderheidsregering te laten ondersteunen – woedt volop.
Die Welt stelt hierover: “De kwestie van een minderheidsregering zou in september 2026 relevant kunnen worden in Saksen-Anhalt als de AfD daar veruit de sterkste partij wordt en de centrumpartijen geen meerderheid hebben.” Afhankelijk van de verliezen voor CDU-CSU zou dit op een bepaald moment ook aan de orde kunnen komen op nationaal niveau. Dat zal dan allicht zonder Friedrich Merz zijn.
3. Hoe ontwikkelt de oorlog in Oekraïne zich verder?
Al te veel optimisme is er niet dat er vrede komt in Oekraïne. De Amerikaanse vicepresident J.D. Vance zelf gaf net voor Kerst te kennen dat hij er geen “vertrouwen” heeft dat er een “vredesdeal” wordt bereikt, ondanks de pogingen van de Trump-regering.
Bojan Pancevski, correspondent voor de Wall Street Journal in Berlijn, stelt hierover: “In tegenstelling tot wat in het nieuws wordt gemeld, zijn militaire commandanten meer bereid om land in te ruilen dan Zelensky. Zijn belang (overleven) als politicus is niet gelijk aan het nationale belang. Door zijn slechte oorlogsvoering en corruptie is hij enorm impopulair onder de verdedigers, die openlijk over een staatsgreep praten, maar geen leider hebben.”
Het wordt met andere woorden interessant om de ontwikkelingen in Oekraïne zelf te volgen. Aangezien Europese landen of de VS niet de wil hebben om echte veiligheidsgaranties te bieden aan het land, heeft Pancevski gelijk wanneer hij stelt: “De belangrijkste garantie voor vrede is een krachtig Oekraïens leger… Oekraïne kampt met een onoplosbaar probleem: Rusland is zijn buurland. Het kan zijn soevereiniteit alleen behouden door een soort Israël op steroïden te worden.”
Voorts zegt hij terecht: “Rekenen op de ineenstorting van de Russische economie is dwaasheid. De tijd werkt in hun voordeel, een gemilitariseerde dictatuur die enorme offers kan en zal accepteren.”
Dat laatste inzicht is allesbehalve gemeengoed bij de voorstanders van steeds meer economische sancties – we zitten al aan het negentiende Europese sanctiepakket en Rusland blijft gewoon – indirect – handel voeren.
In tegenstelling tot de sancties was de westerse militaire steun aan Oekraïne wel succesvol om het land te helpen zich te verdedigen, zonder dat het Westen daarbij rechtstreeks in conflict kwam met Rusland. Tot dusver althans. Nu de VS geen financiële steun meer geven, kwamen de Europese regeringsleiders in december overeen om Oekraïne financieel te blijven steunen. Gelukkig was men zo verstandig om geen de facto confiscatie door te voeren van de Russische Centrale Banktegoeden die zich in de EU bevinden, al moest de Belgische premier Bart de Wever alle zeilen bijzetten om uit te leggen hoe gevaarlijk dit was.
4. Komt er een akkoord over de Europese lange termijn-uitgaven?
De onderhandelingen over de volgende lange termijn-begroting van de EU, of Meerjarig Financieel Kader (MFK), die voorziet in EU-uitgaven tussen 2028 en 2034, zijn alleen maar complexer geworden dan voorheen, aangezien ook de rente op de lening aan Oekraïne daaruit moet worden gefinancierd. Volgens schattingen bedraagt deze meer dan drie miljard euro per jaar. Als de oorlog voortduurt, kan er meer gezamenlijke EU-schuld worden aangegaan.
Een “zuinige” alliantie, bestaande uit Oostenrijk, Zweden, Duitsland, Nederland, Finland en Ierland, is nu versterkt door Frankrijk en België, beide nettobetalers aan de EU-begroting, en wellicht ook Denemarken, vanaf januari. Zij eisen besparingen in de EU-begroting.
Het is de bedoeling om in december 2026 op een Europese top de laatste knopen door te hakken. Een grote obsessie van de Europese Commissie is om meer “eigen middelen” te krijgen – belastingbevoegdheden dus. Gelukkig staan lidstaten vijandig tegen plannen zoals de “Corporate Resource for Europe” (CORE) of de “Tobacco Excise Duty Own Resource” (TEDOR).
Over dat laatste waarschuwde Zweedse minister van Financiën Elisabeth Svantesson al dat dit voorstel “volstrekt onaanvaardbaar” is. Ze wees er daarbij op dat de Commissie niet alleen tabaksproducten wil aanpakken, maar ook alternatieven voor tabak, en klaagde: “Bovendien wil de Commissie dat de belastinginkomsten naar de EU gaan en niet naar Zweden.” Laat nu net de Zweedse aanpak, waarbij niet of minder schadelijke tabaksproducten, zoals snus, legaal zijn, hebben geleid tot fors minder rokers en dus ook fors minder ziektegevallen die met roken te maken hebben. De Europese Commissie zweert echter bij een paternalistische aanpak en steeds hogere belastingen, en negeert daarbij ook dat dit wel eens de zwarte markt nog wat kan aanzwengelen.
Jammer genoeg blijken NGO’s ook grote invloed op het Europese beslissingsproces terzake te behouden en worden hun amendementen woordelijk overgenomen. De Nederlandse EPP-Europarlementsleden Sander Smit en Dirk Gotink maken zich erg verdienstelijk in de strijd om meer transparantie bij publieke financiering van NGO’s. Die laatste wendt zich in een brief tot NGO’s die proberen hem van dit dossier te halen. Over de geheime contracten tussen de Europese Commissie en NGO’s, waarin lobby-instructies zouden staan, wijst hij erop dat “de enige reden dat deze contracten niet openbaar worden gemaakt, is dat de NGO’s dit zelf blokkeren. De Commissie wil deze documenten graag openbaar maken, maar kan dat juridisch niet zonder uw toestemming.” Het is veelzeggend dat zelfs minimale transparantie op dit vlak dus al verzet oproept.
5. Stopt de EU-regelneverij?
Met de goedkeuring van het zogenaamde eerste “Omnibus”-pakket door het Europees Parlement is een eerste stap gezet in het afbouwen van Europese regelneverij. Zeker in de eerste regeerperiode van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen kwamen er in het kader van de “Green Deal” heel wat peperdure Europese regels bij.
De scherpste kantjes van de “CSDDD”, de richtlijn die een “zorgplicht” oplegt aan ondernemingen, wat neerkomt op heel wat bureaucratie om allerlei sociale en ecologische standaarden te gaan controleren in de eigen waardeketens, werden afgevijld, maar de regelgeving blijft nog steeds overeind.
Ondertussen blijft de EU monsterboetes uitdelen aan Amerikaanse big tech-bedrijven op arbitraire gronden, met als doel om vrije meningsuiting in te perken, en gaat de invoering van de digitale euro gewoon door, ondanks alle verzet. Het feitelijke EU-verbod op niet-elektrische wagens werd dan onlangs wel fors afgezwakt, auto’s moeten nog steeds 90% minder CO₂ uitstoten vergeleken met 2021, en die 10% CO₂ die auto’s nog mogen uitstoten, moeten autofabrikanten compenseren door te produceren met “groen staal” uit de EU, wat de prijs dus alweer opdrijft.
Eind dit jaar kwam de EU dan nog op de proppen met een zoveelste aanscherping van de eigen klimaatdoelstellingen en breidde ze op de koop toe ook nog het klimaattarief CBAM (Carbon Border Adjustment Mechanism) uit, waardoor auto-onderdelen, koelkasten, wasmachines, bouwmaterialen en landbouwmachines duurder worden. Wie zit daarop te wachten?
Als er te weinig protest vanuit Europa zelf komt, moeten we hopen op de Verenigde Staten. Die zijn niet enkel misnoegd over de blijvende aanvallen op Big Tech, maar ook de Europese weigering om de duurzaamheidsrichtlijnen niet langer toe te passen op Amerikaanse ondernemingen. De EU ziet zichzelf als een regelgevende superpower, die weg kan komen met dit soort extraterritorialiteit, maar dat zou in 2026 dus wel eens buiten Donald Trump kunnen zijn gerekend. Marco Mensink, directeur-generaal van de Europese Raad voor de Chemische Industrie, stelt daarover in de Financial Times: “Het EU-model was om ambitieuze regelgeving op te stellen in de veronderstelling dat anderen zouden volgen, maar we naderen een situatie waarin Europa alleen aan kop gaat.” De chemische industrie kan het weten. Die verlaat op dit moment Europa, en dat er absoluut zelfs geen debat is over het Europees klimaatbelastingstelsel ETS, dat de gasprijs kunstmatig hoog houdt voor onze industrie, is veelzeggend over de sense of urgency in Europa.
6. Illegale massamigratie: komt er eindelijk een keerpunt?
Ondanks een daling van 22% in de eerste tien maanden van 2025 konden toch nog een 150.000 mensen illegaal de Europese Unie binnenglippen, wat op bijna 200.000 op jaarbasis komt. Dit probleem blijft dus bijzonder nijpend.
Op 16 december jongsleden stuurden negentien EU-lidstaten een brief naar de Europese Commissie, waarin ze eisten dat de Commissie richtsnoeren opstelt voor het gebruik van huidige en toekomstige EU-financieringsprogramma’s om zogenaamde innovatieve oplossingen te ondersteunen en in te voeren. Die oplossingen omvatten onder meer het opzetten van deportatiecentra in het buitenland voor mensen die Europa moeten verlaten, die door de Europese Commissie “terugkeerhubs” worden genoemd. Eerder in december namen de EU-instellingen wetten aan over het concept van veilige landen, wat het makkelijker zou moeten maken om asielaanvragen af te wijzen.
Het is afwachten of deze nieuwe aanpak er effectief komt, en of deze ook zal werken. Het Australische model, dat het Verenigd Koninkrijk met het Rwanda-model ook wilde invoeren, lijkt toch nog iets anders. Dat bestaat eruit dat iedereen die illegaal binnenkomt sowieso nooit meer recht krijgt op asiel binnen het land dat hij of zij probeerde binnen te dringen. Wel voorziet Australië dat die mensen nog asiel kunnen aanvragen, wat Australië dan in de praktijk voorziet in een ander land, bijvoorbeeld Cambodja. Ook dient men de asielvraag daar af te wachten buiten het Australische grondgebied, met name in Nauru. De aanpak is nu twee decennia succesvol, werd gesteund door zowel linkse als rechtse regeringen, en zorgde ervoor dat er in die periode – officieel althans – geen verdrinkingsdoden meer te betreuren vielen in Australische wateren. Dit terwijl er de laatste tien jaar alleen al 30.000 mensen stierven in de Middellandse Zee.
OpinieZ is en blijft gratis voor u! Maar we kunnen een bijdrage in onze kosten natuurlijk goed gebruiken. U kunt een donatie doen via GoFundMe. U helpt daarmee OpinieZ in de lucht te houden. Dank voor uw aandacht.
Over de auteur
- Pieter Cleppe is de hoofdredacteur van http://www.BrusselsReport.eu, een webstek die zich richt op EU en Eurozonebeleid
Recent gepubliceerd
EU29 december 2025Met welke hoofdpijndossiers heeft de EU te dealen in 2026?
Economie9 december 2025Eindelijk verzet tegen het zoveelste EU-uitgavenfeest in Brussel
EU11 november 2025Nog meer duur EU-klimaatbeleid aangekondigd
Economie25 oktober 2025Ursula von der Leyen overleeft twee moties van wantrouwen
De EU moet zich verre houden van het internationale podium. Europeanen willen niet dat Oekraine bij de EU komt, en ook niet via geiten pad. En ook niet bij de NAVO. Nederland moet zich ook veel harder opstellen tegen Brussel. En Nederland wil naar Rechts en niet dat half zachte gedoe en volgzaam zijn aan de EU. Amerikanen walgen van de EU en diens bemoeizucht. Italie, Nederland, Bulgarije, Belgie, en nog een rijtje willen naar Rechts. Maar dan toch gewoon overal links laten liggen en eigen zin doen. Europees parlement een molog en ook daar overal …… aan. Duitsland en Frankrijk als Europese leidende landen, die elkaar niet kunnen luchten of zien. Ook dat gedrag is een reden dat het VK uit de EU ging. Vluchtelingen mega probleem niets aan gedaan. Buitengrenzen is dan het verhaal maar mislukt. Bemoeizucht over uw internet gedrag, tegen EU geen internet meer. Je mening uiten op X uit den Boze, want Amerikaans. En zo zijn er kleine en grote vraagstukken die de EU zogenaamd gaat oplossen wat dus niet gebeurd. Europese projecten zoals ESA kosten miljarden maar slaat nog geen deuk in pakje boter, gewoon door regeltje dit of dat, en dat gaat bij alle projecten zo. Groenland willen de Amerikanen graag hebben, en voor de vorm zegt Europa dan achter de Denen te staan, nou echt niet. Beste is EU opheffen en eens kijken wat Noord Europa voor elkaar krijgt!
Beste Eric,
Maar dat weten ze toch allemaal in de Commissie, de Raad en de diverse Directoraten-Generaal?
Punt is alleen dat dit sentiment, dat vroeger makkelijk wat belachelijk was te maken met kromme bananen of komkommers en de standaardafmetingen van het EU condoom, gewoon door kan pakken, want het hoeft niet naar welke kiezer dan ook te luisteren.
Nationale regeringen stempelen het overgrote deel van de Brusselse regeltsunami netjes af, nationale parlementen idem dito (vaak naar partijkleur/coalitiebelangen) en u en ik als bescheiden Nukubuutjes merken de effecten pas jaren down the line. En dan zit alles meer dan muurvast in allerlei prachtige regelingen, waarbij we in Nederlandje vaak de neiging hadden om ze nog wat mooier te maken.
We zitten allang in een fuik, waar in dit bestel niet uit te komen is, en wat zonder meer afdoet aan iets van een idee van nationale souvereiniteit. Nog los van wat blije eikeltjes binnen D66 en Volt nog meer willen (en veel andere nomenklatoera van andere partijen doen). Alexandra van Huffelen – tegenwoordig om een of andere hooggeleerde reden rector magnificus van KU Nijmegen – was echt geen uitzondering.
De hele Brusselse hofhouding kan ook geen andere koers varen al zouden ze willen (en ze willen niet). Zie ook de meer dan fantastische plannen voor de meerjaren begroting en – daarvoor – de oplossingen om het wegvallen van het VK te compenseren. Minder, minder komt niet voor in hoofdjes.
En dat trekt ook het nationale gebeuren leeg.
Soort borderline vriend/vriendin. Heel interessant, vermoeiend, maar niet direct in je eigen belang. Alternatief wordt lastig, ook al omdat het er eentje van absolute power, absolutely .. is.
“De EU moet zich verre houden van het internationale podium.”
Dat wordt lastig, want de EU is toch echt opgericht in 1992 met het doel een politieke unie te vormen die verder ging dan de economische en culturele samenwerking die onder de EEG viel.
Politieke unie betekent dat een aantal politieke doelen, zoals handelsverdragen en buitenlandbeleid, voortaan gecentraliseerd zijn en niet meer onder nationale soevereiniteit vallen.
De EU is juist opgericht om dat internationele podium op te stappen, ook bijv wat betreft de associatieverdragen met Afrika.
Het idee is was in 92 wellicht goed, maar achterhaald. De politieke macht van Brussel wordt misbruikt voor vanalles en nog wat. Daarom is er ook sprake van een NEXIT, hoewel het nu rustig is op dat vlak. Wat FvD wil kan prima, zie Hongarije die trekken zich ook nergens iets van aan als het uit Brussel komt. Dat hebben we weer kunnen zien bij de laatste top in Brussel waar het ook weer niet goed ging. Er kwam iets van een accoord maar dat is ook papieren tijger.
Hongarije gebruikt de mogelijkheden die de EU regelingen toestaan, zoals een hek rond het land om illegale migranten tegen te houden. Dat is toegestaan, ook al ziet Brussel het liever niet gebeuren. Maar bijna alle landen op de Balkan hebben inmiddels hekken en muren gebouwd.
Als de Balkan landen dat kunnen doen, waarom hebben wij dat dan niet gedaan? Het is niet sinds gisteren dat het aantal vluchtelingen zo’n enorme toeloop heeft. En een echte vluchteling, een echte dus, met een dichtgetimmerd en aantoonbaar verhaal die geef je toestemming om in Nederland te verblijven. Er zijn er teveel met ongeloofwaardig verhaal wat rammelt aan alle kanten waar u en ik van zeggen geen toestemming. Maar die door de IND toch hier mogen verblijven. Rotzooi trappen extremistisch zijn en dat ook daadwerkelijk gaan uitvoeren. Gisteren nog iemand met IS sympatie!
Wij kunnen dat natuurlijk wel doen, maar er is geen politieke wil om het uit te voeren. Er wordt zelfs openlijk negatief gereageerd op het hek dat Hongarije heeft gebouwd. De EU is strikt genomen verplicht om de helft mee te betalen omdat een deel van het hek buitengrens van de EU is, maar de EU keert de vergoeding niet uit.
De feiten zijn dat het onze regering en de meeste politieke partijen het prima vinden dat illegale migranten met economische motieven gebruik maken van de asielwet. En als ze onverhoopt toch afgewezen worden, blijven ze gewoon illegaal. Volgens het Marrakesj pact moeten ze dan toch opgevangen worden.
Mensen in Nederland moeten gewoon een keer gaan beseffen dat de hele asielwetgeving een façade is om de migratie te faciliteren.
De EU heeft zichzelf én ons met het door u geschetste beeld voor de gek gehouden. Het enige doel was vergroten van afzetmarkt voor multinationals. De rest is lapwerk wat er later haastig is aan toe gevoegd om de “kiezer”tevreden te stellen. Dat is wat ik denk.
De hoofdpijn van de EU is inmiddels een behoorlijke ziekte geworden en de stem tegen Brussel wordt luider. Blijft het bij het blaffen of wordt er eens gebeten want Europa is Europa niet meer. Willen wij Europa terug dan zal er in Brussel veel moeten veranderen.
De nettolanden kunnen het beste met elkaar verder in de geest van de BeNeLux; een handelsfederatie met gelijkwaardige partners. Op deze wijze kan ieder land binnenslands orde op zaken stellen zonder Europa financieel te moeten onderhouden vanwege allerlei inteeltverplichtingen (ambtenaren aan het werk houden, interne administratie e.d.).
Terug naar de oorspronkelijke bedoelingen zou gezond zijn.
Kijk lekker makkelijk om even negatief neer te zetten, en dan zelf niet eens de moeite te nemen om uit te leggen waarom je een minteken neerzet.
Hie zie je aan die min dat ie van mij is? Leg uit. Interessant.
Russen gaan deze oorlog winnen en groten deels Ukraine innemen.
Brussel zal heerlijk is zijn hemd staan.👍👍👍👍🤣🤣🤣
Het plan om Rusland te verslaan zoals het plan was zal mislukken. 🤣🤣
Ukraine word gebruikt om Rusland te verslaan alleen deze grappenmaker heeft het nog niet door .
Eu is een tumor binnen Europa.
De economieën van BRICS landen groeien, die van het Westen verslechteren. Die trend is al een tijdje aan de gang en zal zich normaliter voortzetten. Als gevolg hiervan zullen delen van de EU zich gaan afscheiden en aansluiten zoeken bij BRICS+, Centraal- en Oost-Europa zijn goede kandidaten hiervoor en beginnende geluiden in die richting zijn al te horen uit Hongarije en Slowakije. We zullen zien hoe de EU en andere globalistenbolwerken hierop gaan reageren. Het is moeilijk voor te stellen dat ze gedwee richting de uitgang zullen wandelen.
Pieter Cleppe haalt Fa Quix aan die zich inzake de ruïnering van de economie door VDL zich afvraagt “Kan niemand de welvaart vernietigende @EU_Commission en Ursula@vonderleyen terugfluiten?”
Dit soort vragen zie ik steeds vaker in de alternatieve media. Zo vraagt Max von Kreyfelt zich in zijn X-post over S-G van de NAVO Rutte af ‘En wie weet deze gevaarlijke man te stopen?’
Dit sluit aan op mijn eerdere post op dit artikel: Staat er een alternatieve elite klaar die het bestuur, zowel te Brussel als in de nationale hoofdsteden over kan nemen op het moment dat daar de boel klapt?
We zullen hier met ons allen nu echt over na moeten gaan denken.
Wat mij opvalt is dat overal in de alternatieve media verwacht wordt dat de EU elk moment kan instorten, maar dat het blijft bij het uitspreken van die verwachting. Wanneer zal de EU ineenstort, hoe zal de reactie van zowel politiek als publiek in de afzonderlijke staten zijn? Staat er een elite klaar die het bestuur over kan nemen? Zowel te Brussel (om de boel op ordentelijke wijze te liquideren) as in de nationale hoofdsteden. Ik zie daar geen tekenen toe. Ook bij EU-critici lijkt er een oplossing ‘van boven’ verwacht te worden, terwijl we het toch zelf zullen moeten doen.
Het is van belang niet alleen het dictatoriale gedrag van de Europese Commissie te benoemen (alsmede hun belangen), maar klaar te staan met een daadwerkelijk alternatief wanneer de boel inderdaad ineen zakt.
Want bij elk van de door Pieter genoemde hoofdpijndossiers is er een ramp voorstelbaar die door de hele EU kan golfen. Staan er politici en zakenlieden klaar om dit alles, bijvoorbeeld na het ineenstorten van de Euro, in goede banen te leiden? Dit vraag ik met name omdat nationale elites zich veelal gecommitteerd hebben aan de EU van VDL en dus gecompromitteerd zijn.
Inmiddels heeft de EU de Zwitserse NAVO-expert Baud het reizen binnen de EU verboden omdat hij, op grond van informatie uit Europa zelf, de Oekraïne-oorlog een Europese proxy heeft genoemd (reden voor Trump om die Breton de toegang tot de VS te ontzeggen).
Ook in Nederland hebben we met arrestatie en gevangen houden van vooraanstaande analisten en juristen te maken (Arno van Kessel; Inez Weski). In ‘subversieve’ media maakt men zich er wel druk om. Maar hebben we ook daadwerkelijk weerwoord, in die zin dat we in staat zijn repressie actief teniet te doen? Zo ja, welke, hoe, wie?
Au, vinger met zout in de zere plek.
Ik vrees dat BX gewoon niet gaat dealen met hoofdpijndossiers. Zoals ze al decennia gewoon niet doen wat noodzakelijk is, maar alles wat bij henzelf niet deugt óf in een doofpot stoppen, óf shoot the messenger toepassen, óf natielidstaten beboeten en/of bedreigen, en last but not least méér, meér, méér geld en invloed toe eigenen.
Ooit zal de wal dat piratenschip vernietigend keren, helaas met voor decennia gigantische chaos tot gevolg.
Wie of wat is BX?
Brussel
Brussel
Naast de bovengenoemde problemen is de enorme staatsschudl van Frankrijk een tijdbom. De schuld van Frankrijk is groter dan die van Rusland (3400 MRD tegenover 400 MRD) en ook als percentage van het BNP (117 % tegenover 20 %).
Daarbij heeft Frankrijk een tekort van 150 MRD op de jaarlijkse begroting en lukt het de partijen maar niet om het eens te worden over maatregelen, zoals meer werken en langer werken en bezuinigen.
Toch wordt ons in het westen verteld dat Rusland op omvallen staat in economisch opzicht en dat in Frankrijk alles goed gaat.
De Griekse staatsschuld was 300 MRD ten tijde van de crisis in 2010, toen het land gered moest worden door de EU.
Op dit moment is er in Frankrijk nog geen uitzicht op verbetering, dus dat kan nog spannend worden in 2026. De situatie in Italië (3000 MRD en 136 % van het BNP) en in Spanje ( 1700 MRD en 100 % van het BNP) is namelijk ook niet zo prettig.
Het is dus nog maar de vraag wie er het eerste omvalt, Rusland of de EU.
Ik hoop toch maar eerst Rusland en dan pas deze EU. Een andere EU kan best goed zijn als je teruggaat naar de oorspronkelijke idee die helaas uitgegroeid is tot een bijna nieuwe ‘Sovjet unie’.