Waarom Milei onze waardering verdient
Economische groei door snoeien in overheidsuitgaven
Foto: Gage Skidmore, CC BY-SA 2.0.
Wat de libertaire Javier Milei sinds zijn verkiezing tot president van Argentinië in december 2023 realiseerde, is verbazingwekkend. De staatsuitgaven terugdringen, het budget in evenwicht brengen en de zeer hoge inflatie beteugelen. Met positieve resultaten voor economische groei en armoedebestrijding. Ook al kreeg hij internationaal veel kritiek, zijn aanpak werkt en de binnenlandse politieke steun neemt toe. Een lichtend voorbeeld voor het Westen, Nederland en België.
De inflatie werd door het beleid van Milei teruggedrongen van 289% begin 2024 tot 31% nu. Een huzarenstuk, gegeven dat die inflatie van 1944 tot 2025 gemiddeld 190% bedroeg. Hij bereikte dat via twee kanalen. Allereerst een drastische reductie van de staatsuitgaven. Daardoor verdween het tekort op het overheidsbudget en kwam een eind aan de inflatoire geldcreatie die die budgettekorten financierde. En ten tweede een beperking van de waardedaling van de peso via pesoaankopen door de centrale bank met dollars.
Herrie en kritiek
Het terugdringen van staatsuitgaven lokte herrie en stakingen uit. En de ondersteuning van de peso zorgde voor twee negatieve neveneffecten: het slinken van de dollarreserves, wat de terugbetaling van dollarleningen bemoeilijkt, en een sterk overgewaardeerde peso, een handicap voor de export.
Deze neveneffecten zorgden voor veel, vooral ook, internationale kritiek.
Het korte antwoord is dat je geen omelet kan bakken zonder eerst eieren te breken. In het opruimen van de door de Peronisten achtergelaten chaos staat inflatiebestrijding centraal. Terzijde: hoge inflatie is vooral een probleem voor de minder bedeelden. De rijke bovenlaag kan vluchten in reële activa om hun koopkracht te beschermen. Hoge inflatie bestrijdt je niet op 36 manieren. Een drastische beperking van de waardedaling van de munt is cruciaal, want die daling voedt onmiddellijk de inflatie. Er is geen alternatief voor het kordaat ingrijpen in de vicieuze cirkel waardedaling, inflatie, waardedaling….
Groei
Het spectaculaire terugdringen van de inflatie hielp het land uit een recessie. De groei in 2025 wordt door het IMF op 4,5% geschat. En 2,8 miljoen Argentijnen klommen uit de armoede. Aldus de Financial Times (FT) van 23 oktober jongsleden. Deze resultaten deden het IMF over de brug komen met een krediet van 20 miljard USD. En Argentinië haalde één miljard USD op in de financiële markten, voor het eerst sedert 2018.
Negatief
Terwijl linkse regimes als die van Brazilië, Chili, Columbia, Mexico en Peru symbool staan voor economische stagnatie, om maar te zwijgen over Cuba, Nicaragua en Venezuela, rapporteerde het merendeel van de pers toch sceptisch of negatief over Argentinië. Ook de FT. Die vermeldde weliswaar de bovenstaande successen en benadrukte dat Argentinië decennia van economische chaos onderging. Toch rapporteerde de FT, titel na titel, en artikel na artikel, niet enkel sceptisch maar vaak ook negatief over Milei. Nooit met enige empathie.
Een zoveelste illustratie dat negatief voorgestelde rechtse regimes in de regel betere resultaten boeken dan de door diezelfde media geprezen linkse regimes.
Verkiezingen 26 oktober
En zoals de meeste kranten was ook de FT pessimistisch over de kansen van Milei in de verkiezingen van 26 oktober. Maar die won Milei onverwacht. De stemming betrof onder meer de helft van het Lagerhuis, waar Milei’s partij La Libertad Avanza (LLA) won met 41% tegen 34% van de voornaamste oppositiepartij Fuerza Patria (FP) van de Peronisten. Zo verhoogde LLA haar zetels in het Lagerhuis van 37 tot 99 van in totaal 257 zetels.
Daarmee staat Milei sterker dan voorheen, weliswaar zonder een meerderheid. Zonder coalities kan hij moeilijk belasting- en arbeidsmarkthervormingen doorvoeren. Wel kan hij nu beter weerwerk bieden tegen het dwarsbomen van presidentiële veto’s en decreten.
Drie zaken zijn nodig om het oude collectivisme in te dijken. Een ijzeren politieke wil, à la Thatcher. Daar gaf de conviction politician Milei reeds blijk van. Een zoeken naar coalities om te hervormen. Met zijn verkiezingswinst liggen de kansen nu hoger. Succes werkt aanstekelijk. En vooral: een tolerantie voor de korte-termijn pijn die samengaat met doortastende hervormingen. Zulke tijdelijke pijn is onvermijdelijk. Maar de onverwachte verkiezingsoverwinning is hoopgevend.
Lichtend voorbeeld
Misschien een lichtend voorbeeld voor het Westen, voor Europa en uiteraard voor België. Want het bewijs is overweldigend dat een hoog overheidsbeslag de groei van de economie negatief beïnvloedt. Zoals een overheidssector van 55% of meer, zoals nu in Frankrijk en België – het is sluipend collectivisme. Paradoxaal daarbij is dat zo’n hoog overheidsbeslag ten koste gaat van de kwaliteit van de kerntaken van de staat.
Dit voldongen feit dat naar Griekse toestanden leidt, dient te worden gestopt: het overheidsbeslag doen toenemen omdat bij een volgende sanering toch het oude recept van stal wordt gehaald. Namelijk, de belastingen verhogen om de put tijdelijk wat op te vullen. Om dan met een nieuwe cyclus van stijgend overheidsbeslag en verhoogde belastingen van start te gaan.
Het enige recept om die cyclus te doorbreken is overheidsuitgaven inperken en belastingverlagingen uitstellen tot het tekort is teruggedrongen. Bovendien zijn de kosten van lagere collectieve uitgaven in termen van gederfde groei aanmerkelijk kleiner dan die van belastingverhogingen.
Frank Boll, MA, DPhil (Econ, Oxford), was professor aan onder meer de University of Michigan, de KULeuven en het Europa College te Brugge. Hij was financieel consultent voor ondernemingen, banken en institutionele beleggers in Europa en het Midden Oosten. Hij is publicist in Belgische en buitenlandse media.
OpinieZ is en blijft gratis voor u! Maar we kunnen een bijdrage in onze kosten natuurlijk goed gebruiken. U kunt een donatie doen via GoFundMe. U helpt daarmee OpinieZ in de lucht te houden. Dank voor uw aandacht.
Over de auteur
Recent gepubliceerd
Economie22 december 2025Waarom Milei onze waardering verdient
Milei maakt van Argentinië weer een echte economie.
In socialisme is een land geen economie, maar een belastingboerderij van de overheid.
Een gewone economie is namelijk een kringloop: mensen werken bij bedrijven, ontvangen daarvoor een vergoeding die ze besteden bij bedrijven, die daarmee zichzelf draaiende houden. Arbeid in ruil voor diensten en goedreen.
Een socialistische economie houdt op een kringloop te zijn. Want iedereen werkt ‘voor de gemeenschap’, maar in feite is het de overheid die alles regelt.
Dan gaan er twee dingen fout:
De centrale overheid neemt echter vaak verkeerde beslissingen op basis van te algemene informatie.
Er is geen motivatie om te presteren, want er is geen uitzicht op vooruitgang in mogelijkheden, financieel en sociaal.
Dat is het gebrek aan vrijheid dat in een socialistische economie funest is.
Fijne Feestdagen Andre!
Met name dat gebrek aan motivatie is de boosdoener. Dat begon al eind jaren 60 met de invoering van het functie-classificatie-systeem. Het was niet meer loon naar werken (waarbij op 1 afdeling mensen meer of minder loon verdienen). Leeftijd, opleiding, hoe lang in dienst bepaalden op een hokjesformulier hoeveel je diende te verdienen, ongeacht de kwaliteit van je werk. Daar is het al fout gegaan. Want bij de grote onderneming waar ik toen werkte, waren veel werknemers die in de oorlogsjaren nauwelijks onderwijs hadden genoten. Maar die wel supergoed waren in hun werk, met hun handen en gezond verstand.
De waardering daarvoor was weg, velen gingen toen ook maar over op ongemotiveerd de uren volmaken. En dat is nooit meer goed gekomen.
Goed verhaal!
Dat wordt voor Nederland erg moeilijk!
Heel veel van onze overheid uitgaven (klimaat, immigratie, etc.) worden bepaald door ongekozen politici in Brussel en nu ook (nog of al eerder?) door de ongekozen NAVO en niet te vergeten Oekraine !
De petten van de elitaire kartel politici wijzen ook nog allemaal die (gemakkelijke) kant op! Al decennia roepen diezelfde partijen ook om een kleinere overheid en het tegengestelde gebeurt! Alleen een drastische wijziging van zowel EU (EEG2.0) en onze eigen politiek (bindende referenda) kan hier hopelijk wel verandering in aan brengen!
De voortekenen zijn ook al niet onverdeeld gunstig… Wat er tot nu toe uitgelekt is over de financiële plannen van Jetten c.s. is niet hoopgevend. Het enige wat deze lichtgewichten tot nu toe hebben bedacht is meer van hetzelfde: Meer belastingen op ongeveer alles, waarbij vooral modaal+ weer het haasje is.
ik tank in elk geval in Duitsland. Ga niet uit eten. Ik maak alles zelf. (hooguit haal ik een keer wat bij de locale chinees)
Ik draag kleding van jaren geleden, die nog prima in orde is. Schoenen heb ik ook nog genoeg en die slijt ik ook nauwelijks. Ze zien maar, hier.
Kartelpolitici, zeker die zwaar overbetaalde EU-ambtenarren, zullen nooit een wijziging in hun keizerrijk toestaan. We moeten er uit. Daarna kunnen we met gelijkgezinde landen overeenkomsten sluiten en samenwerkingen aangaan.
Overheden die zelf slecht presteren en dat slechte gewoon nog een tandje hoger zetten, maar voortdurend blijven afgeven op boude politici die durven, en wel zaken voor elkaar krijgen. Dat besmettelijke virus heeft een spuitje nodig.
Fijne Feestdagen NIWHL!
Laten we maar proberen de komende dagen de wereld een beetje te laten voor wat hij is, en ons richten op de eigen familie- en vrienden-omgeving.
Ik wens iedereen toe dat dit gaat lukken.
Het wordt tijd dat we ook in Nederland het drassige polderpolitiek landschap gaan droogpompen. Een vieze, vette veenlaag van bureaucratie en overheidsinstanties voorkomt dat water de grondlaag bereikt, en we waden door grote, stinkende plassen. Tot zover mijn beeldspraak, goed stuk, ik hoop dat dit ook de waardering krijgt die het verdient.
m.i ontbreekt hier in NL de politieke wil om een goed georganiseerd land te managen. Ook het komende kabinet zal alleen geld stelen van de mensen die het nog hebben omdat ze werken en omdat ze gespaard hadden en ze gaan het uitdelen aan hen die niks doen en aan oerdomme beleidsplannen voor het ‘klimaat’ die geen enkel meetbaar resultaat zullen hebben en ze gaan het blijven overmaken aan ‘arme’ landen die zelf noch iets kunnen, noch iets willen en de asielstroom zal onverminderd doorgaan. Dat is wat ik voorspel.
Javier Milei Zuid Amerkaanse Donald Trump. In Europa hebben we niet een leider in deze categorie. Farrage in het VK na Brexit veel gebabbel maar ook geen deuk in pakje boter. Nederland met Wilders zelfde verhaal. in Duitsland AFD Alice Weidel een vrouw met ballen, maar net als Wilders buitengesloten. Baudet teveel verziekt en ook geen ballen om door te pakken. Orban weet zich prima te verzetten tegen de Europese ongekozen lieden. Het zou wat zijn als Orban Ursela gekozen ging vervangen. Gewoon niet lullen maar poetsen zoals Trump en Milei laten zien dat het wel werkt!
“Mijn wens voor 2026 is dat we de schijnwerkelijkheid van gesubsidieerde meningen en gefabriceerde consensus achter ons laten. Ik hoop op een jaar waarin de wetenschap weer onafhankelijk durft te zijn, de media weer kritisch controleren in plaats van faciliteren, en waarin het gezonde verstand van de burger weer zwaarder weegt dan de agenda van een gesubsidieerde NGO.”
Dank voor het artikel. Javez Milei verdient een standbeeld. Helaas gaat dat in Nederland niet lukken omdat onze boomergeneratie tot op het bot verwend is en daarom gecorrumpeerd. Dat maakt ons verslaafd aan de welvaart en houdt ons onvolwassen waardoor wij niet in actie komen. Het wachten is op de coupe van de Islam.
Verslaving aan welvaart is denk ik niet zo vreemd. Als naoorlogs kind/babyboomer heb ik nog vage herinneringen aan gebrek op velerlei gebied, en dus tot op de dag van vandaag een hekel aan verspilling en overbodige luxe. Ik ken er velen zo. Allemaal mensen die hun hele leven, vaak vanaf hun 15e, hard gewerkt hebben en spaarzaam en bescheiden geleefd. Hoezo gecorrumpeerd?
Totaal niet tot op het bot verwend. Wat hen wel kwalijk te nemen zou kunnen zijn, is dat zij hún kroost en de generatie(s) daarna, tot op het bot verwenden. Elke steen uit de weg ruimden, waardoor die latere generaties juist onvolwassen zijn en, wat mij het meeste stoort, ‘entitled’. Ik ken geen goed NL woord voor deze term.
Islam pleegt overigens al decennia met groot succes een coup van binnenuit, mede doordat de jongere generaties niet meer in staat zijn te herkennen wat zich voor hun ogen voltrekt, daar die ogen slechts op hun schermpje geplakt zitten, en er in de klas- of collegezalen voor hen gedacht wordt.