- Wat is goed en kwaad in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne? - 16 maart 2025
- De Democrats hebben zichzelf overschat - 1 november 2024
- Waarom Spanje geen rechtse regering krijgt - 30 juli 2023
Foto: 
Dezer dagen werd een video van Maurice de Hond over het coronavirus van YouTube verwijderd. Hetzelfde gebeurde met de documentaire van Michael Moore over de klimaatindustrie. Vorige week kondigde populaire YouTuber Joe Rogan aan dat hij met zijn kanaal The Joe Rogan Experience van YouTube vertrekt naar Spotify vanwege de censuur van YouTube.
[responsivevoice_button voice=”Dutch Male” buttontext=”Beluister dit artikel”]
En als klap op de vuurpijl kondigde President Trump aan, nadat zijn tweets door Twitter met commentaar werden geplaatst, dat hij wettelijke maatregelen gaat nemen tegen de censuur die Twitter en andere sociale media-platforms plegen op vooral twitterati van conservatieve signatuur.
Selectieve censuur
Klachten over selectief censureren horen we ook regelmatig over Facebook, terwijl Google en YouTube worden beschuldigd van manipuleren van de resultaten van zoekopdrachten en Twitter van manipuleren van retweets en trending hashtags. Het is bizar dat sociale media-platforms zo veel vrijheid krijgen om hun wil en mening op te leggen aan de gebruikers. Waarom wordt hier niet tegen opgetreden?
Vrije meningsuiting
Er zijn twee problemen met de censuur en aanbodmanipulatie door sociale media-platforms.
Dé reden waarom we ons druk moeten maken over het gedrag van sociale media-platforms is dat ze essentieel zijn geworden voor de Vrijheid van Meningsuiting (VvMU) en daarmee onlosmakelijk met het functioneren van onze democratie. Hoewel minister-president Rutte in januari nog meende dat sociale media ‘voorbij’ waren (over fake nieuws gesproken), blijft het een feit dat het gebruik van allerlei sociale media-platforms alleen maar toeneemt.
Ondertussen vertonen de kijkcijfers van de lineaire televisie een dalende trend en dalen de oplagen van de gedrukte pers.
Oligopolie
We kunnen zelfs al vaststellen dat de lockdown vanwege corona dat proces naar meer online leven alleen maar versnelt. Voor het ontstaan van internet wisselden we, behalve direct, meningen uit via kranten, op radio en tv. Als je het Vrije Volk of Parool te links vond kon je de Telegraaf lezen, of naar de TROS kijken of luisteren in plaats van de VARA. En allerlei opinie-schakeringen daar tussenin.
Maar Facebook, YouTube en consorten hebben eigenlijk geen direct alternatief. Je kunt als je geschorst wordt naar een concurrerende dienst overstappen, maar als je volgers en publiek het oude platform trouw blijven, dan valt er weinig met ze te communiceren. Het is niet onmogelijk voor nieuwkomers, maar de omvang van het aantal abonnees van Facebook en YouTube heeft als logisch effect dat mensen niet snel vertrekken.
Daar komt bij dat er een sociale media-platform–oligopolie is ontstaan.
Machtsconcentratie
Kartelautoriteiten hebben toegestaan dat op het moment dat bepaalde internet startups succesvol werden, deze door één van de grote spelers mochten worden opgekocht. Resultaat is dat Google eigenaar is van YouTube en Facebook van Instagram, Messenger en Whatsapp. Kortom, niet alleen is het in feite onmogelijk als Facebook je schorst gewoon naar een alternatief platform met een gelijk bereik over te stappen, maar veel populaire alternatieven voor bepaalde diensten vallen onder dezelfde censuur– en data mining-politiek van dezelfde eigenaar.
Er gaan dan ook regelmatig stemmen op in de VS om de grote spelers gedwongen op te splitsen, zoals in de VS in het verleden ook is gebeurd met telecom en oliebedrijven die te groot waren geworden om nog echte concurrentie toe te laten. Hopelijk geeft de Executive Order van President Trump van 28 mei jl. daar een aanzet toe.
Opgeschoven naar links
En dan speelt ook nog een rol dat de diversiteit van de geschreven pers en de omroepen sterk is afgenomen. Wie de TROS Nieuwsshow van vroeger vergelijkt met hetzelfde programma nu, Omroep MAX Nieuwsweekend, valt meteen op hoe ver de redactionele lijn naar links is opgeschoven. Dat geldt ook voor bijvoorbeeld Trouw, Parool, de Volkskrant en NRC Handelsblad. Deze ooit kwaliteitskranten die het spectrum van links naar rechts bedienden, vormen nu met hun linksige policor–lijn een trouwe afspiegeling van het partijkartel, waar ook het globalistische eenheidsdenken heerst.
Niet verbazingwekkend als we ons realiseren dat er een vanuit democratisch oogpunt gevaarlijke concentratie van media heeft plaatsgevonden. AD, Brabants Dagblad, BN DeStem, Eindhovens Dagblad, De Gelderlander, Trouw, Het Parool, de Stentor, Tubantia, en de Volkskrant zijn allemaal eigendom van één en dezelfde commerciële partij: DPG Media. En voor zover dat nog uitleg behoeft, de kwaliteit van ons openbaar debat en daarmee de democratie staat of valt met een zo groot mogelijke uitingsvrijheid. Nu die in de geschreven pers en op televisie zo is verschraald, is de vrijheid van – diverse – meningsuiting op internet belangrijker dan ooit.
Ollongren
Nu wil onze overheid, onder leiding van minister Ollongren, ons doen geloven dat er allerlei vals nieuws opzettelijk wordt gegenereerd op internet, en dat dat ons misleidt. Het is overigens gebleken dat minister Ollongren keer op keer losse flodders afvuurt over Rusland, die zij niet kan onderbouwen. Dat weerhoudt haar – en de door haar zo geliefde Europese Unie – er niet van sociale media-platforms te dwingen tot het censureren van wat ze als vals nieuws beschouwen. En daar komt het tweede probleem om de hoek.
Censuurhamer
De sociale media-platforms zijn in handen van lieden die hun eigen opvattingen, los gedefinieerd als globalistische, progressieve en politiek correcte ideeën, leidend laten zijn bij het bepalen wat wel en wat niet door hún beugel kan. Dat betekent dat het vooral kritische stemmen tegen het establishment, dus vooral rechtse, nationalistische/anti-globalistische en alternatieve opvattingen zijn, die onder de censuurhamer sneuvelen.
Zo is bijvoorbeeld de hoeveelheid anti-Semitisch vuil op internet, vaak gecamoufleerd als zogenaamd anti-Zionisme of Israël-kritiek, met geen peil te meten, maar omdat globalisten postmodern geen onderscheid maken tussen goed en kwaad, blijft dat ongestraft staan. Geen sociale media-platform-haan die daarnaar kraait.
Maar wie wat te stevig kritiek op een Links heilig huisje verwoordt, bijvoorbeeld het Klimaatgeloof, kan van de sociale media-platforms een stevige tik op de vingers verwachten. Nu.nl, de online dienst van de eerder genoemde DPG Mediagroep, is vorig jaar zelfs zo ver gegaan reacties in zijn online forum, die de theorie dat de mens verantwoordelijk is voor klimaatverandering bekritiseren, proactief te verwijderen!
Eenheidsdenken
Rusland en de EU passen ook in zo’n schema, waarin het eenheidsdenken in het media-politieke kartel dicteert dat je tegen Rusland bent en voor de EU. Dan mag je roepen dat de EU (sinds 1992!) ons 75 jaar vrede en welvaart heeft gebracht en dat Rusland, met een defensiebegroting van 66,3 miljard dollar, een bedreiging voor onze veiligheid is terwijl de NAVO 900 miljard uitgeeft.
De coronapandemie is het meest recente thema waarbij je online op je woorden moet letten als je iets anders wilt zeggen dan het corona-evangelie van het RIVM en de WHO voorschrijft.
Policor overheid
Nu zou je denken dat als de overheid al toelaat, sterker nog stimuleert, dat sociale media-platforms zogenaamd vals nieuws censureren, diezelfde overheid er ten minste ook op zou toezien dat dat eerlijk en correct gebeurt. Maar helaas lijkt het wel alsof onze o zo politiek correcte overheid het wel prima vindt dat de links-angehauchte sociale media-platforms haar vuile werk opknappen. Immers, wie de partijlijnen van VVD, CDA, D66, PvdA en GroenLinks uitdraagt, of van de Democrats in de VS, wordt geen strobreed in de weg gelegd. Maar Twitter bestond het wel het account van Geert Wilders, leider van de tweede partij van Nederland, te schorsen.
Kartelpolitici vinden het dus kennelijk wel best zo.
Blijf af van berichten burgers
Idealiter zouden sociale media-platforms gewoon met hun vingers van de berichten die burgers plaatsen moeten afblijven. Ze verschuilen zich immers achter het verhaal dat zij alleen een platform bieden en niet verantwoordelijk zijn voor de inhoud van wat gebruikers plaatsen. Als ze dat strikt zouden naleven lijkt me dat uitstekend. Maar gegeven de cruciale rol in het maatschappelijk debat en de openbare democratische discussie van veel sociale media-platforms, mag de controle op wat er op internet wordt gezegd niet in handen van een willekeurig bedrijf worden gelegd.
Als er al toezicht moet zijn op meningsuiting, dan zou dat alleen maar uitgevoerd mogen worden door de overheid op basis van de Grondwet en andere relevante wetten. Alsof de Bond tegen het Vloeken je een boete mag uitdelen als je een krachtterm gebruikt of het abonnement van je mobieltje wordt afgesneden als je iets in een gesprek of chat hebt gezegd dat KPN niet leuk vindt.
Rechterlijke uitspraak
Het zou dan ook logisch zijn dat het sociale media-platforms niet langer toegestaan wordt censuurmaatregelen toe te passen. En zou het al zo zijn dat we ze die mogelijkheid willen laten houden, dan zou elke censuurmaatregel, het geven van een waarschuwing, het verwijderen van een post, het schorsen of verwijderen van een account en ook het demonetizen, pas genomen mogen worden ná een daartoe strekkende uitspraak van een rechter in het land van vestiging van de accounthouder, omdat hij heeft vastgesteld dat de bewuste account of uiting de wet schendt in dat land en de maatregel evenredig is.
Ik hoop dat dat in de praktijk betekent dat alleen oproepen tot geweld sneuvelen. Alleen zo kunnen we het maatschappelijk discours van de 21ste eeuw beschermen.