Advertenties
Recent:

Noord-Korea en de hogedrukpan-strategie

Het Stalinistische regime van Kim Jong-un wordt klemgezet

In het OpinieZ artikel Dodelijke diplomatie – het eerste deel van een nieuwe reeks over de dreiging van een nucleair Noord-Korea en de spanningen in Noord-Oost Azië – kon u lezen wat de ambities zijn van het Kim Jong-un regime, hoe alle diplomatieke inspanningen van de afgelopen 25 jaar hebben gefaald en hoe Zuid-Korea, Japan, de VS, het Midden-Oosten en Europa de consequenties daarvan aan den lijve zullen ondervinden.

Titelfoto: Screenshot door redactie OpinieZ van YouTube-video, kanaal Trump Dayz

Trump heeft sinds zijn aantreden rigoureus gebroken met dit pappen-en-nathouden beleid. Hij en zijn team zijn vastbesloten het gevaar te keren.

Appeasers
Dit deel schetst een aantal mogelijkheden om zonder militair ingrijpen de Korea-crisis op te lossen. Opties die worden bedacht in de VS en besproken met de bondgenoten in Azië. Europa denkt niet mee. Agressief en daadkrachtig handelen laten Europese bestuurders liever over aan anderen. Wij zijn het continent van de appeasers. Onze media tonen regeringsleiders, politici en deskundigen die vooral hun zorgen uitspreken over de retoriek van president Trump. Deëscaleren, erkennen en onderhandelen is hier het recept. Wie verder kijkt dan dit platgetreden pad komt niet of nauwelijks aan het woord.

Ook in Zuid-Korea lopen links-liberale babbelaars rond. Milieuactivisten die protesteren tegen de plaatsing van een THAAD raketafweersysteem op een golfterrein in Zuid-Korea. De kans op ‘schade’ aan dit stukje groen weegt voor deze eco-activisten kennelijk zwaarder dan de kans op vernietiging van het hele land. De kersverse president Moon ondernam als linkse vredesduif allerlei pogingen opnieuw te onderhandelen met Kim Jong-un. Een heilloos pad hield de nuchtere Japanse premier Shinzo Abe hem voor.

President Moon
Een mening die men ook in het Witte Huis is toegedaan. Moon mocht het voor de vorm even proberen van de politieke en zakelijke vrienden Abe en Trump. Nadat alle toenaderingspogingen van Moon door Kim Jong-un waren beantwoord met vernederingen, beledigingen en bedreigingen was het snel gedaan met de voornemens van de Zuid-Koreaanse premier. In het schelle licht van de realiteit worden dromers vanzelf pragmatici. Moon en zijn regeringsteam zijn na dit diplomatieke debacle onmiddellijk overgestapt op steviger taal. Taal zoals die klinkt uit Washington en Tokyo. Zelfverzekerd en daadkrachtig.

Kernmacht
Het Trump-team zal Noord-Korea nooit als kernmacht accepteren. Zij kunnen niet toestaan dat het Kim-regime de VS en bondgenoten nucleair chanteert en dreigt met de vernietiging van Amerikaanse, Japanse en Zuid-Koreaanse steden. Het idee dat het Kim-regime kwaadaardige staten en groeperingen naast chemische wapens en raketten ook nog eens van kernwapens gaat voorzien is volstrekt onaanvaardbaar. Een door links-liberalen voorgestelde erkenning van Noord-Korea als kernmacht zal onvermijdelijk leiden tot verwoestende oorlogen en onvoorstelbare terreur.

Het ontwikkelen van een kernwapen- en raketprogramma kost ontzettend veel geld. Geld dat Noord-Korea verdient met de export van kolen en andere delfstoffen, landbouw- en visserijproducten, wapens en rakettechnologie en de inkomsten van slavenarbeid. De voorstellen om de Noord-Koreaanse economie met investeringen te stimuleren en door voorspoed de agressie te temmen zijn niet alleen dom maar levensgevaarlijk. Geef het Kim-regime geen geld! Het is juist zaak de geldstromen richting het kernwapenprogramma zo snel mogelijk te blokkeren en de economie volledig te verlammen. Zware sancties zijn daarbij een eerste keus.

Rakettesten
Eerdere sanctieafspraken bleken flinterdun en werden van Brussel tot Beijing met voeten getreden. Via een uitgebreid netwerk van schimmige bedrijven kon het Kim-regime ongestoord importeren, exporteren en hun zwarte gelden witwassen. Na de twee ballistische rakettesten in juli van dit jaar zette het Trump-team de VN-veiligheidsraad voor het blok. Wie nu niet meedoet met zware sancties verliest zijn gezicht. Resolutie 2371, die de Noord-Koreaanse export een dreun van 1 miljard moet toebrengen, werd na razendknap manoeuvreren van VN-ambassadrice Nikki Haley op 5 augustus unaniem aangenomen. Dat China en Rusland instemden met deze maatregelen is een forse klap in het gezicht van Kim Jong-un. Een vernedering die hij niet snel zal vergeten. Het leidde tot furieuze reacties uit Pyongyang richting Beijing en Moskou.

Stringente sancties
In tegenstelling tot de woorden van Obama leiden die van Trump tot daden. De VS doen er alles aan om de nieuwe sancties stringent te implementeren. Zij wijzen overtreders op hun verplichtingen. Van Argentina, Senegal tot Myanmar. Overal worden regeringen dringend verzocht de banden met Noord-Korea te verbreken. Het Trump-team bestraft de overtreders waar het kan. Afrikaanse landen als Zambia en Egypte zijn, vanwege hun zakelijke en militaire contacten met Noord-Korea, inmiddels gekort op te ontvangen VS-gelden. Ook Japan pakt overtreders aan. De EU-landen kunnen bij ongewijzigd beleid (slavenarbeid, investeren en faciliteren) rekenen op stevige reprimandes en boetes. De Paul Tjia’s van ons land wachten zware tijden.

Gezichtsverlies
China is de grootste importeur van Noord-Koreaanse goederen. En ook al is dat land bereid de nieuwe VN-resolutie uit te voeren, volledig vertrouwen kan men het niet. Alle voorgaande sancties werden door China na enkele maanden al doorbroken. Om China te overreden en bij de les te houden zet het Trump-team een combinatie van lucratieve handelsverdragen en sanctiedreigingen in. Chinezen die toch zaken blijven doen met Noord-Korea wacht een lik-op-stuk beleid. Chinese handelaren, banken en bedrijven die de afgelopen weken zijn betrapt krijgen op dit moment sancties en boetes opgelegd. Publiciteit of geklaag over dit strenge beleid van de VS zal in alle gevallen leiden tot zelfveroorzaakt gezichtverlies. Vandaar de haast van China om overtreders zelf te bestraffen.

Energiebehoefte
Resolutie 2371 is slechts het begin van een economische oorlog tegen het Kim-regime. Om het land op de knieën te krijgen is veel meer nodig. China voorziet in vrijwel de gehele energiebehoefte van Noord-Korea. Per jaar ontvangt het Kim-regime ruim 520.000 ton ruwe olie en 270.000 ton geraffineerde olieproducten. De ruwe olie wordt door China bij wijze van levensader gratis per pijpleiding aangeleverd en in Noord-Korea verwerkt door 2 raffinaderijen. Zonder deze olie zou het Noord-Koreaanse leger tot stilstand komen en is het afgelopen met de stroomvoorziening voor fabrieken, huishoudens en propagandakanalen. Om de olietoevoer te stoppen is medewerking en overeenstemming nodig met China. De druk op president Xi neemt toe.

Slapeloze nachten
De Chinezen moeten inzien dat dit nucleair Noord-Korea hun belangen niet meer dient. De voordelen wegen niet langer op tegen de nadelen. Als bufferstaat is Noord-Korea te fragiel. Als bondgenoot te onbetrouwbaar. Als kernmacht een bron van escalatie. Een verdere wapenwedloop in Noord-Oost Azië zou de Chinese veiligheid ernstig kunnen bedreigen. Als het opstellen van het THAAD-raketafweersysteem al leidt tot hypernerveuze reacties dan zal het idee van de terugkeer van nucleaire wapens in Zuid-Korea en de introductie daarvan in Japan de Chinese leiders slapeloze nachten bezorgen.

Opgesloten
Bovendien loopt bij toenemende onrust en spanningen in de wereld de uitrol van de Chinese zijderoutes gevaar. De relaties met Noord-Korea zijn slecht. De Chinese premier Xi Jinping heeft Kim Jong-un nog nooit bezocht of ontvangen. Alle oude Noord-Koreaanse China-diplomaten zijn vermoord of met hun familieleden opgesloten in concentratiekampen. Toen Xi Jinping op 14 mei j.l. vol trots een Internationale conferentie ter promotie van het zijderouteproject opende vuurde Kim Jong-un bij wijze van een lange neus een ballistische raket af.

Ook op het politieke wereldtoneel dreigt voor China een moreel demasqué. Steun verlenen aan een meedogenloos regime dat de wereld bedreigt met massavernietigingswapens zal op termijn leiden tot ernstig gezichtsverlies. En reken maar dat het Trump-team bereid is situaties te creëren waarin dit zelfveroorzaakte gezichtsverlies voor de hele wereld duidelijk wordt. Hoe groter de druk hoe meer China gebaat zal zijn bij een oplossing van het conflict. Een bereidwilliger China is een belangrijk doel van Trumps hogedrukpan-strategie.

Subcultuur
China zou door een olie-embargo het Kim-kader of dissidenten in het regime kunnen overtuigen het kernwapenprogamma op te geven in ruil voor behoud van hun posities. Ook zouden China en de VS in onderling overleg een Noord-Koreaanse machtswisseling kunnen voorbereiden die voor alle betrokken partijen de eigen belangen veiligstelt. Er moet een subcultuur bestaan in Noord-Korea. De verhalen van hooggeplaatste vluchtelingen, de paranoia van Kim en de executies van vermoedelijke coupplegers, concurrenten en familieleden duiden daarop.

Verandering
De reeds bestaande onrustgevoelens in het land moeten verder worden aangewakkerd door verspreiding van informatiemateriaal op videotapes, cd’s, usb-sticks of andere dragers. Ook het inbreken met boodschappen tijdens radio en TV-uitzendingen behoort tot de technische mogelijkheden. Hoe meer Noord-Koreanen hun eigen leven kunnen vergelijken met dat van mensen in het buitenland, hoe groter de kans dat Kim Jong-un zijn grip op de bevolking verliest. Het leidinggevend kader in Noord-Korea moet via ieder beschikbaar kanaal worden duidelijk gemaakt dat verandering op komst is en dat medewerking wordt beloond.

Totale boycot
Een totale boycot zou de allerlaatste stap kunnen zijn in Trumps hogedrukpan-strategie. Afsluiten van alle toegangswegen, vaarroutes en het instellen van een vliegverbod. Zo’n cordon zou Noord-Korea binnen enkele weken verlammen. Het is de laatste vreedzame optie die er rest in een reeks maatregelen die het voor het regime steeds moeilijker moeten maken het ingeslagen pad te blijven bewandelen zonder dat het tot een oorlog komt.

China is aan het bewegen. Het heeft het Kim-regime vertelt dat het bij het starten of provoceren van een oorlog niet hoeft te rekenen op militaire steun. Met het stoppen van de olietoevoer wordt gespeeld. Gezien de troepenverplaatsingen en voorbereidingen die China treft aan de grens met Noord-Korea houdt het land serieus rekening met onrust, oorlog of de val van de Kim-dynastie.

Een val die vele vragen oproept. Blijft Noord-Korea na een ineenstorting een zelfstandig land geleid door bijvoorbeeld gevluchte Noord-Koreanen? Of is – na een langdurige politieke stabilisatie en volledige denuclearisatie – de éénwording van de beide Korea’s een reële mogelijkheid? En hoe ontmantel je het chemische en nucleaire wapenarsenaal van een land dat verkeert in totale chaos?

Coulissen
Ergens in de coulissen van het wereldtoneel smeden Amerikanen en Chinezen waarschijnlijk plannen voor de toekomst. Om de hogedrukpancampagne kracht bij te zetten dreigen de VS en de Aziatische bondgenoten met de inzet van militair geweld. Want de tijd van vrijblijvend onderhandelen is voorbij. Amerikaanse generaals en admiraals laten in het Congres, de Senaat, de media en in Azië keer op keer weten dat alle militaire plannen klaar en uitvoerbaar zijn. En om de nachtrust van Kim Jong-un verder te verstoren spreekt het Trump-team met vele monden. Zoetgevooisd en agressief. De voornemens in mist gehuld.

Wie twijfelt aan de inzet van Amerika’s militaire macht zou een ernstige vergissing begaan. Een fout die Kim Jong-un niet snel zal maken. Hij is wellicht een pokeraar maar zeker geen twijfelaar. Bovendien is hij een overlever. Hij weet dat uitlokking van militair geweld onherroepelijk zal leiden tot de ondergang van hem en zijn Stalinistische slavenrijk.

© OpinieZ.com 2017. U kunt dit artikel delen via de knoppen onder de advertenties 👇🏽.

Advertenties
About Uri van As (109 Articles)
| Columnist OpinieZ | Schrijft stukken die worden (voor)gelezen in rechtszalen, Den Haag en redactielokalen | 🇳🇱 🇮🇱 🇺🇸 |🍴🍷 | 🎼 | 📽️ | ✍️ | 📖 |
%d bloggers liken dit: