Als Secretary of State was Hillary een ramp

• Over
• Laatste berichten

Jan Gajentaan

Amsterdammer in Rotterdam, blogger

Laatste berichten van Jan Gajentaan (alles zien)

• Kan Mona Keijzer de verdeeldheid op rechts opheffen? - 2 oktober 2026
• Begrotingsperikelen: CDA en D66 slaan linksaf - 3 september 2026
• Trump is de brandweerman die niemand wilde - 27 augustus 2026

Al een dag of tien buitelen de media opnieuw over de Amerikaanse presidentskandidaat Donald Trump heen. Hij waagde iets terug te zeggen tegen het Gold Star echtpaar Khan, dat hem op de Democratic National Convention aanviel op zijn immigratiebeleid. Het beeld dat de MSM erin proberen te hameren is dat Trump een onbetrouwbare lunatic is.

Hillary Clinton daarentegen zou weliswaar een kille en berekenende vrouw zijn, maar door kennis en ervaring – vooral op het gebied van buitenlands beleid – een betrouwbare factor. Dus Trump is gevaarlijk, Hillary is ongevaarlijk: dat is het beeld dat ons voorgespiegeld wordt.

Is dat wel correct vanuit Europees perspectief gezien? Welke rol speelde Clinton eigenlijk als minister van Buitenlandse Zaken onder Obama in de periode 2009–2013?

Arabische lente
Vanaf 2009 begon Obama met het (overigens al door Bush geplande) terugtrekken van Amerikaanse troepen uit Irak, een operatie die in 2011 voltooid werd. Het beginnen van de Irak-oorlog werd in 2003 volledig gesteund door de afgevaardigde Hillary Clinton, niet door Trump. Nadat Obama zich in een speech in Caïro (2009) lovend had uitgesproken over de islam, braken in 2010 in enkele Arabische landen revoluties uit. Deze Arabische Lente werd door het Westen gemisinterpreteerd als verlangen naar democratie. Profiteurs van de onrust waren echter overal islamisten en jihadisten. Hoe ging Hillary om met deze acute bedreiging?

Moslim Broederschap
Naar achteraf blijkt: volstrekt belabberd. Zie bijvoorbeeld de case Egypte. Hillary deed in 2012, voorafgaand aan de onder Amerikaanse druk veel te snel gehouden verkiezingen, allerlei publieke mededelingen die in het voordeel werkten van Mohamed Morsi en zijn Moslim Broederschap. Toen Morsi in Egypte eenmaal aan de macht was, werd hij zowel militair als financieel ruimhartig gesteund door het duo Obama/Clinton. Dit in tegenstelling tot zijn opvolger Sisi, die wél iets doet tegen jihadisme en radicaal islamisme, wat kennelijk niet gewaardeerd wordt in Washington.

Platbombarderen
Volgende case: Libië. Uit deze reconstructie van de Washington Post blijkt dat de Franse president Sarkozy het initiatief nam, maar dat Hillary Clinton de drijvende kracht was achter het platbombarderen, destabiliseren en vervolgens aan zijn lot overlaten van Libië. Met alle kwalijke gevolgen van dien.

Assad
Laatste en meest sprekende geval: Syrië. Zoals bekend wordt Obama hier van begin af aan een weifelend optreden verweten: te weinig echte actie tegen Assad, maar deze wel dusdanig ondermijnen dat het land in een spiraal terecht is gekomen van chaos en oorlogsgeweld. Met als gevolg honderdduizenden doden en miljoenen vluchtelingen, waarvan een deel inmiddels de EU is ingetrokken. Wat was de rol van Hillary Clinton? Hier kunnen de door Wikileaks achterhaalde e-mails uitsluitsel bieden.

Jihadisten
Volgens Julian Assange wordt in die mails aangetoond dat Hillary Clinton zich als Secretary of State hard maakte voor het bewapenen van jihadisten in Syrië om het regime van Assad te ondermijnen. Met alle verschrikkelijke gevolgen van dien. Onder de bewapende strijdgroepen zou ook ISIS vallen, alleen is het nog niet helder of dit ook de bedoeling was van Clinton. Bedoeld of onbedoeld lijkt me in dit kader minder relevant, verantwoordelijkheid wél.

Deze politieke muis kan nog een staartje krijgen, omdat Hillary Clinton in 2013 onder ede voor het Congres verklaarde geen wetenschap te hebben van het bewapenen van jihadisten in Syrië. Als dit een keiharde leugen blijkt, is Clinton mogelijk strafbaar.

Track record
Mijn conclusie is dat de track record van Hillary Clinton op het vlak van buitenlands beleid volstrekt rampzalig is gebleken, zowel voor de VS als voor de EU. De Trump-doctrine is precies het tegenovergestelde van de Obama/Clinton-doctrine: Trump wil natiestaten stabiliseren en jihadisme hard aanpakken.

Wat zou nou beter zijn voor Europa?