- Straks deel je al je bankgegevens voor een Pizza Pepperoni - 18 mei 2019
- Drie basisregels voor gebruik sociale media - 20 februari 2019
- We moeten weer dijkenbouwers worden met ambitie en visie - 4 januari 2019
De AIVD mag voortaan iedereen altijd gaan afluisteren. Tenminste, als Minister Plasterk die over onze veiligheid waakt z’n zin krijgt.
Discussie
De obligate discussie die vervolgens ontstaat is die waar het voor-kamp stelt dat ze toch niets fout doen en het niet uitmaakt, want goed voor veiligheid en het tegen-kamp stelt dat privacy een verworven recht is en de overheid heeft niets met mijn privé-gegevens te maken. Deze discussie duurt vervolgens een paar weken, net als elke keer als het onderwerp op de agenda staat. En de conclusie is vervolgens dat de overheid haar gang kan gaan met aftappen en afluisteren.
Het bijzondere aan deze discussie is dat de abstractie die de digitale wereld met zich meebrengt leidt tot een soort ongeïnteresseerdheid bij grote groepen mensen. Het idee dat we worden afgeluisterd en dat privé-gegevens worden opgeslagen wordt door veel mensen als een gegeven gezien. Het begrijpen van wat er gebeurt is wellicht te abstract, ingewikkeld is het niet.
Notitieblokje
Stelt u zich eens voor dat er de hele dag iemand achter u aan zou lopen met een notitieblokje. Het is een man. Hij heet Ronald. Elk gesprek dat u voert wordt enthousiast door Ronald opgeschreven en vervolgens met een mooie inhoudsopgave gearchiveerd. Gearchiveerd in een archief waar duizenden mensen in kunnen kijken, omdat ze u ergens van verdenken. Of omdat de vrijdagmiddagborrel aan de saaie kant was.
Kaarten
Maar hier laat Ronald het niet bij, Ronald heeft ook prachtige digitale kaarten. Kaarten waarop hij precies kan tekenen waar u zich geografisch bevindt en waar u de afgelopen tijd bent geweest. Ronald houdt van deze kaarten, want als hij ook andere mensen hierop kan intekenen heeft hij uw sociale leven behoorlijk in kaart gebracht. Ronald houdt ook van woordgrapjes zoals u begrijpt.
Ronald is ook een fervent amateurcineast, want hij grijpt elke mogelijkheid aan om beelden van u te maken. Beelden uit alle hoeken en op elk moment van de dag. Om al die beelden op te slaan heeft Ronald speciale software gemaakt. Zodat er niet alleen videobeelden worden opgeslagen, maar dat hij direct al weet dat u het bent. Dat is handig voor z’n archief. En voor z’n kaarten natuurlijk.
Experimenteren
Als Ronald eenmaal al die informatie heeft, dan gaat hij met een aantal van z’n vrienden eens flink met de data experimenteren. Elke zaterdag gaat Ronald met z’n memory stick naar z’n goede vriend Ard en z’n vader Ivo. Ze zijn lid van een data-verzamelclub. En het wordt pas echt feest als ook tante Jetta en tante Edith langskomen, want als we al hun data combineren met de data van Ronald, dan weet Ronald bijna alles van iedereen.
Sommige data hebben ze zelfs dubbel. Of driedubbel. Misschien hebben ze nog nog wel meer gegevens dan Google of Facebook, terwijl mensen daar wel toestemming voor het opslaan van hun gegevens hebben gegeven. Ronald lacht zich rot als hij het huis van Ard en Ivo weer verlaat. Al die kennis….
Kwijt
Maar als Ronald thuiskomt is hij z’n memory-stick kwijt. Zou hij hem in de trein hebben laten liggen? Dat zou wel heel stom zijn. Helemaal omdat hij niet zeker weet of de stick wel beveiligd is. Ard gaat, met de auto van Ivo, helpen zoeken, maar kan de stick ook niet vinden. Gelukkig hebben Ard en Ronald alle data in hun archief en kunnen ze gewoon verder met hun dataverzamel-hobby. En de NS brengt vast z’n memory stick wel weer thuis.
Want de NS rijdt niet altijd op tijd, maar heeft ook een hele goede afdeling gevonden voorwerpen.