- Superjoden! - 26 december 2017
- Voor wie ik schrijf - 4 december 2017
- NewSpeak creëert NepNieuws - 17 november 2017
In mijn vorige stuk over Syriëgangers schreef ik over verklaren, begrijpen en perspectief. Voornoemde drie concepten kan je ook toepassen op Rusland, de Russische manier van denken en Vladimir Poetin. Daarvoor is het nodig je in de Russische psychologie te verdiepen.
Voor de meeste Nederlanders is geschiedenis een thing of the past, iets dat je niet teveel oprakelt of dat je zorgvuldig laat verwateren tot revisionisme. Dan worden Duitsers plotseling slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en Wehrmachtsoldaten waren eigenlijk ook alleen maar arme jongens die werden gedwongen hun plicht te doen. Godwin, hoor ik u denken. Fout! Maar daar zit nou wel net de crux van dit verhaal. Duitse Wehrmachtsoldaten hebben ook op grote schaal oorlogsmisdaden gepleegd. Russen hebben dat onthouden en zullen dat nooit vergeten.
De Godwin is een westerse uitvinding om ongemakkelijke feiten goed te praten en er niet meer over na te hoeven denken. Roep ‘Godwin!’ en degene die een punt wil maken wordt monddood gemaakt. Voor Russen is hun hele geschiedenis een Godwin en dat beïnvloedt hun denken en handelen tot op de dag van vandaag.
Poetin speelt handig in op de Russische angst dat de geschiedenis zichzelf herhaalt. Na de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog, waarbij twintig miljoen Russen het leven lieten, was het zaak voor de Russen om nooit meer een sterk Duitsland in welke vorm dan ook op het wereldtoneel te tolereren. Het Warschaupact werd pas door de Russen gevormd, nadat Duitsland tot de NAVO toetrad.
Een sterk Duitsland is voor de Russen een structurele, existentiële dreiging. De grens van de NAVO met Duitsland in zijn gelederen is sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie opgeschoven naar het Oosten. En sinds de Baltische Staten zijn toegetreden tot de NAVO voelen de Russen zich ook in het Noorden bedreigd.
De Russen zien dus de NAVO militair oprukken zonder dat deze organisatie een schot gelost heeft. Daarnaast weten de Russen dat de EU een economische grootmacht is waarin Duitsland een sleutelrol speelt. Ook die economische kracht van Europa wordt als een bedreiging ervaren.
Voor de Russen is het indirect Duitsland dat aan hun grens de trom slaat. Natuurlijk weet Poetin dat Duitsland een pacifistisch land is zonder weerga, maar Poetin weet ook dat de Weimar-Republiek een vreedzame republiek was die geen agressie koesterde tegen welk land dan ook. Maar ken uw geschiedenis en weet wat het vervolg op Weimar was. En weet dat de geschiedenis de vervelende tendens heeft zich te herhalen.
Daarom doet Poetin er alles aan om in de richting van Europa een verdeel-en-heerspolitiek te voeren. Hij steunt allerlei Eurosceptici binnen de EU. Van het linkse Syriza in Griekenland tot het rechtse Front National in Frankrijk. Er gaan geruchten dat Poetin het ultranationalistische Jobbik in Hongarije steunt, evenals de Eurosceptici van UKIP.
Verdeel, heers, overleef en houd Duitsland klein is de strategie van Poetin. Dat verklaart ook zijn steun aan Iran en zijn steun aan Assad, de Koude Oorlogsretoriek, onderzeeërs in Noorse wateren en het sturen van Tupolev T-95 vliegtuigen richting de Noordzee.
Houd het Westen verzwakt en verdeeld. Maak jezelf zo sterk mogelijk. De inval in de Krim past precies binnen deze Russische strategie. Wil je vrede, bereid je dan voor op oorlog. Poetin snapt dat maar al te goed. De Godwin is hem vreemd. Hij heeft geleerd van de geschiedenis.