Is mensenvlees halal?

• Over
• Laatste berichten

Ruben Gischler

Documentaire- en programmamaker.
Arabist. Afgestudeerd op de "moderne" geschiedenis van het Midden Oosten.

Laatste berichten van Ruben Gischler (alles zien)

• De onnodige nasleep van de moord op Samuel Paty - 2 november 2020
• Neo-moslim Joram van Klaveren kent illustere voorgangers - 10 februari 2019
• Filmbespreking: Meyer Levin en “The Illegals” - 7 december 2018

Onder het bewind van al-Sisi hebben enkele Egyptische media outlets de moed opgevat het verplichte curriculum voor studenten van de al-Azhar universiteit aan te pakken. Daarmee stellen zij in feite de gehele sharia ter discussie. Vaak gaat het om eeuwenoude wetsboeken waarin de sharia denkbeeldig wordt toegepast op de meest idioot verzinbare situaties.

In die boeken staan antwoorden op tal van belangrijke levensvragen. Zoals wat te doen als een aap seks heeft met een man en wat als die aap die man van achteren neemt.
Islamgeleerde professor Ahmad Abduh Maher windt zich al jaren publiekelijk op over de inhoud van de verplichte leerstof op al-Azhar. Maar het laatste jaar is het ook een thema geworden in Egyptische talkshows en krantenartikelen. Zo was er heel wat consternatie over de vraag of mensenvlees halal is. En wat leren de verplichte leerboeken van de al-Azhar universiteit? Dat mensenvlees halal is in geval van nood, zolang het maar geen moslimmensenvlees maar christelijk, joods of ongelovig mensenvlees.

Voor Joden en Christenen is het natuurlijk ten strengste verboden om zich in geval van nood te goed te doen aan moslimvlees. Hoewel op 1 april het Egyptische dagblad al-Masry al-Yawm een artikel plaatste waarin wordt opgesomd wat de Azhar leerboeken over dit onderwerp te melden hebben, is het artikel geen grap en bestaan de genoemde titels echt. Vrijelijk op internet te downloaden. Het zijn vaak uitgaves van al-Azhar zelf, zoals bijvoorbeeld al-Iqnāʻ fī hal alfāẓ Abī Shojāʻ dat zoiets betekent als “de overtuigende uitleg van de woorden van Abī Shojāʻ” van Imam al-Khaṭīb al-Sherbīnī, een vooraanstaand rechtsgeleerde van de Shafiʻitische rechtsschool, die omstreeks 1550 leefde.

De kwestie van het mensenvlees wordt behandeld in het “boek over de jacht en slacht” onder “het hoofdstuk der spijzen”. Volgens al-Sherbini is het niet alleen uit nood dat het eten van mensenvlees halal kan zijn, maar ook als gepaste straf voor het ongeloof. Over de Murtad, de afvallige zegt hij: “Dood de afvallige en eet hem op”. Tegenstanders van de Islam die zich niet vrijwillig overgeven, de zogenaamde Harbiyyin, in regel Joden, christenen en ongelovigen, moeten ook gedood en opgegeten worden. Ook als het om een vrouw of kind gaat, want op hen valt natuurlijk altijd wel wat aan te merken. Alleen de jongeling moet je in leven laten. Kan nog van nut zijn als slaaf.

Mensenvlees dient rauw verorberd te worden en mag niet gekookt of gebakken worden. Dit dan weer wel vanwege de heiligheid van het menselijk lichaam. Als je het eng vindt om een stuk van een lijk af te snijden om op te eten, snij dan een kleiner stukje af. Ongetwijfeld nuttige en tijdloze informatie voor onze jongens in Syrië waar zich inmiddels enkele aantoonbare voorbeelden van kannibalisme hebben voor gedaan. Maar Professor Ahmad Abduh Maher is inmiddels zover om openlijk de gehele juridische traditie van de vier rechtsscholen van de soenitische islam als quatsch te bestempelen. Al-Azhar probeert ondertussen via de rechter het programma van de populaire talkshowhost Islam Beheiry van de buis te krijgen. Ook daar is het verplichte lesprogramma van het eens onaantastbare bastion van islamitische geleerdheid een terugkerend thema.

Gelukkig is er volgens imam al-Sherbini wel troost voor Joden en Christenen die niet uit nood of straf in de buik van een behoeftige moslim willen eindigen. Door zich onder bescherming van de islam te stellen en dhimmie te worden, mogen zij niet zondermeer opgegeten worden.