Wat kunnen we verwachten van het Poolse EU-voorzitterschap? (1)
Oekraïne, vrijhandel en Green Deal op de agenda
Titelfoto: Donald Tusk, publicatie binnen voorwaarden copyright Europese Unie.
Polen zal als eerste voluit focussen op veiligheid en daarmee uiteraard op de oorlog in Oekraïne. Het wil graag de andere lidstaten ervan overtuigen om extra sancties op te leggen aan Rusland, ondanks het feit dat sancties tot nu toe vrijwel geen effect hebben gehad om de agressie van de Russische president Vladimir Poetin te stoppen.
Het plan is om in februari 2025 een nieuw sanctiepakket overeen te komen, waarbij een verbod voor Europese bedrijven om naar Rusland te exporteren wordt uitgebreid naar hun dochterondernemingen. De vraag is of men niet eenvoudigweg meer mazen in het net zal vinden om de sancties te ontwijken. Verder zou het nieuwe pakket ook voorzien in een beperking van de bewegingsvrijheid van Russische diplomaten in de paspoortvrije Schengenzone, sancties op aluminium en extra beperkingen op de handel in olie en gas met Rusland.
Trump
Uiteraard zal de inauguratie van Donald Trump als president van de VS op 20 januari aanstaande ook een grote rol spelen. Trump heeft gesteld de oorlog in Oekraïne binnen “24 uur” op te lossen, en volgens speculaties zou zijn plan erop gericht zijn de conflictlijnen te bevriezen. De Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergey Lavrov, heeft al gezegd dat Moskou “niet tevreden” is met elementen van dit vredesplan, zoals het inzetten van een contingent EU- en Britse vredeshandhavers in Oekraïne. Hoezeer Trump ook invloed heeft op Oekraïne, het is helemaal niet duidelijk wat Poetin te winnen heeft bij het beëindigen van een buitenlandse oorlog, iets wat altijd handig is voor een autocraat om in het binnenland de controle te kunnen behouden.
Handelsrelatie
Voorts moet Polen ook de onderhandelingen over de herziening van de handelsrelatie van Oekraïne met de EU leiden. Dit houdt in dat het bestaande verdrag tussen de EU en Oekraïne uit 2016 moet worden aangepast, dat quota moeten worden herzien en dat handelstarieven voor landbouwproducten moeten worden verminderd of afgeschaft, ter voorbereiding van het uiteindelijke lidmaatschap van Oekraïne van de EU. Gezien de publieke opinie in West-Europa zal dat laatste misschien nooit gebeuren, maar elke vooruitgang in die richting wordt belangrijk geacht om Oekraïne enige hoop te bieden. Voor de Poolse regering zal het alleszins niet evident zijn om de eigen landbouwsector van dit alles te overtuigen.
Check out my interview with @ABCaustralia on what to expect from Poland taking over
the rotating presidency of the European Union council:https://t.co/efZ67LE5J6— Pieter Cleppe (@pietercleppe) January 1, 2025
Handelstarieven VS
Nog een topprioriteit zijn natuurlijk de dreigementen van Donald Trump om invoerrechten op te leggen aan de EU en China. Zelfs als de EU die op een of andere manier kan vermijden, bijvoorbeeld door meer LNG-gas uit de VS te kopen (iets wat Trump al heeft voorgesteld), zullen Amerikaanse tarieven op Chinese import waarschijnlijk ook tot trans-Atlantische spanningen leiden, omdat die Chinese goederen dan naar de Europese markt komen.
“Vandaag weet niemand precies wat president Trump zal doen in termen van tarifaire belemmeringen,” stelde Sobkowiak-Czarnecka, Polen’s onderstaatssecretaris voor EU-zaken.
Bloomberg Economics gaat ervan uit dat het “basisscenario” bestaat uit “drie golven van tariefverhogingen, te beginnen in de zomer van 2025, waarbij de heffingen op China uiteindelijk verdrievoudigd zullen zijn tegen het einde van 2026 en een kleinere verhoging op de rest van de wereld – gericht op intermediaire en kapitaalgoederen die niet direct van invloed zijn op de consumentenprijzen. Het gecombineerde effect zou een verdrievoudiging zijn van de gemiddelde tarieven van de VS tot bijna 8% tegen het einde van 2026. Als het zo uitpakt, zullen de Amerikaanse import en export van goederen dalen van 21% van het mondiale totaal vandaag naar 18%, inclusief een duik in de handel tussen de VS en China.”
Compromis?
Zegeviert uiteindelijk toch het compromis? Belangrijk is dat Trump slechts drie Republikeinse senatoren kan verliezen als hij zijn plan voor belastingverlagingen door de Senaat wil krijgen, aldus Kyle Pomerleau, een senior fellow aan het American Enterprise Institute. Die voegt er aan toe dat zowel Republikeinen uit staten met landbouwbedrijven als aanhangers van vrijhandel bezwaar kunnen maken tegen Trump’s invoertarieven als alternatieve manier om inkomsten te genereren. Laten we niet vergeten dat de Amerikaanse soja-export naar China fors daalde als gevolg van het China-beleid van Trump gedurende zijn eerste termijn. De Amerikaanse boeren die afhankelijk zijn van export zijn dit niet vergeten. Het zijn allemaal belangrijke factoren die EU-beleidsmakers goed in de gaten moeten houden om te bepalen hoe ze moeten reageren op eventuele Amerikaanse handelstarieven.
Mercosur
Een ander belangrijk onderwerp dat op het bord van het Poolse voorzitterschap ligt is het handelsakkoord tussen de EU en Mercosur. Dit is eind vorig jaar na vijfentwintig jaar gedeblokkeerd, maar de EU-regeringen moeten er nog steeds hun goedkeuring aan geven. Samen met Frankrijk probeert Polen een blokkeringsminderheid binnen de Raad te vormen, maar het ziet er naar uit dat Italië, dat hier de touwtjes in handen heeft, uiteindelijk toch voor de EU-Mercosur overeenkomst zal stemmen.
While Macron talks about "Democracy"
His police try to stop a large convoy of farmers heading to the French capital to protest against the MERCOSUR agreement, which poses an existential threat to European agriculture
The Farmers are the last group in Europe with balls. pic.twitter.com/fmCaON8SPF
— Chay Bowes (@BowesChay) January 6, 2025
In december verklaarde minister van Landbouw Francesco Lollobrigida dat “er een oplossing kan worden gevonden als Europa niet opnieuw boeren opoffert.” Met andere woorden: zoals altijd staat Italië open voor sjacheren. De Europese Commissie komt naar verwachting in de tweede helft van 2025 met een voorstel voor de volgende langetermijnbegroting, dan onder het Deense voorzitterschap van de Raad van de EU. Waarschijnlijk zal Italië het vermijden van bezuinigingen op regionale en landbouwsubsidies van de EU ter sprake brengen als een manier om “de boeren niet op te offeren”.
Ontbossingsrichtlijn
In de marge zal Polen ook besprekingen moeten voorzitten over hoe het verder moet met de ontbossingsrichtlijn van de EU (EUDR), waarvan de uitvoering is uitgesteld tot begin 2026. Deze richtlijn heeft de goede verhoudingen tussen de EU en haar handelspartners ernstig verstoord. Eerst waren het Maleisië en Indonesië die hierover klaagden, omdat ze het oneerlijk vonden dat de EU weigert hun lokale ontbossingsnormen te erkennen voor hun palmolie-export, ondanks het feit dat ngo’s hen vorig jaar nog prezen voor het terugdringen van de ontbossing. Maleisië stimuleerde ondertussen ook boomplantprogramma’s, geïmplementeerd door de Malaysian Palm Oil Green Conservation Foundation (MPOGCF), maar het lijkt de EU allemaal niet veel te kunnen schelen.
Het VK erkent daarentegen de normen van handelspartners op dit vlak wel als equivalent, wat aantoont dat een alternatieve aanpak mogelijk is. Het heeft Groot-Brittannië geholpen om toegang te krijgen tot het handelsblok CPTPP, dat een gezamenlijk BBP heeft van twaalf biljoen pond. Dit werd gezien als een belangrijke overwinning na Brexit, terwijl de EU er de afgelopen jaren bijna niet in slaagde om nieuwe handelsovereenkomsten te sluiten.
Nog niet van tafel
Na protesten tegen de EUDR door Australië, Duitsland en ook de Verenigde Staten, leidde dit tot uitstel van een jaar van de richtlijn. De wetgeving is echter nog steeds niet van tafel. Het is onwaarschijnlijk dat Trump veel milder zijn over de kwestie dan Biden, dus de regeringen van de EU zullen zichzelf de fundamentele vraag moeten stellen of het opzadelen van handelspartners met veel extra bureaucratie wel de juiste weg is.
Binnen de Europese Commissie lijkt er ondertussen een strijd aan de gang tussen green deal-adepten en voorstanders van vrijhandel, zoals de leidende ambtenaar van het EC-handelsdepartement, Sabine Weyand, die beseft dat de EU te ver is gegaan met het proberen opleggen van groene normen aan de rest van de wereld. De protectionistische instincten van Polen op het vlak van landbouwbeleid zetten het land ironisch genoeg aan dezelfde kant van de groene zeloten.
Over de auteur
- Pieter Cleppe is de hoofdredacteur van http://www.BrusselsReport.eu, een webstek die zich richt op EU en Eurozonebeleid
Het artikel maakt m.i. ook goed duidelijk dat we van de EU alleen maar heel veel ellende kunnen verwachten.
In de vorm van transnationale bemoeizucht, transnationale verdragen die ons steeds verder in het moeras trekken.
Ooit werd de EEG opgezet ten behoeve van de inwoners van Europa. Het bood duidelijke voordelen op gebied van handel, vrede, reizen.
De voordelen van die regeling zijn behaald en op dat gebied is er verder niet meer veel te verwachten.
De transnationale elite die is gekweekt in de tijd van de EEG heeft geleidelijk aan de bakens verzet en de doelen uitgebreid naar de hele wereld.
De EU is nu een vliegtuig met niemand in de cockpit. Ooit was het zeer voordelig om in te stappen. Nu is de tijd aangebroken om eruit te springen, nu het nog kan.
Overal zoekt de EU leiding de confrontatie: met de eigen burgers, met Rusland, met de energiehuishouding, met het klimaat, met China.
Niets is te dol voor deze bende gekken. Ze zijn vastbesloten om ons leven te verzieken.
In een gekkenhuis zitten gekken. Regeringen daarentegen worden dan weer bevolkt door idioten. En de Brusselse idioten steken een zekere heer A. H. Destijds kantoorhoudende te B. in kwaadaardigheid naar de kroon .
Om nog maar eens te onderstrepen dat het steeds nog gekker kan heeft Thierry Breton gedreigd dat de verkiezingen in Duitsland in februari door de EU commissie ongeldig verklaard kunnen worden, indien AfD daar erg goed uitkomt.
De transnationale EU Commissie schuift dus de nationale regels en de wil van het Duitse volk aan de kant, als dat beter uitkomt.
Hij zegt letterlijk: dat hebben we gedaan in Roemenië en indien nodig zullen we het nog een keer doen”
Hij heeft over ‘onze wetten toepassen’ . Waarbij onze verwijst naar de mening van de EU commissie, die uiteraard verheven is boven die van het Duitse volk.
Video: https://x.com/elonmusk/status/1877948465516257646
Hoe dan ook, de burgers worden daar niet blijer van.
De EU is haar eigen positie aan het ondergraven. Zie nu ook de energie problemen.
Hij zegt het zelf: “zoals WE deden in Roemenië. Echt ongelooflijk dat niemand uit de nationale politiek van welk land dan ook hierop reageert als door een adder gebeten.
Hier had ik wel even een commentaar van NSC op verwacht.
Steinmeier in DE heeft hetzelfde geroepen.
Wat we kunnen verwachten?
Meer van hetzelfde.
Het beleid van de EU wordt bepaald door de EU commissie. Omdat alles van tevoren wordt afgestemd met de drie grootste fracties in het EU (nep) parlement, is het één groot theater.
Het voorzitterschap door wisselende landen is net zoiets als Culturele Hoofdstad v h Jaar: een marketingtool om de illusie te wekken dat EU burgers heel erg eensgezind zijn en pro-EU.
Wat kunnen we verwachten van het Poolse voorzitterschap?
Diezelfde vraag werd gesteld toen Hongarije voorzitter werd.
Wat voor baanbrekende veranderingen zijn er in die periode toe te schrijven aan dat voorzitterschap?
Artikel is loos gezwets in de ruimte, vergelijkbaar met “Wat gaat Trump,/Elon Musk/Kim Jong Un/Mijn buurman doen als “vul maar in”.
De EU is een voort denderde trein zonder remmen die door een half jaartje voorzitterschap door wie dan ook niet van haar pad af te brengen is.
Één ster voor de moeite
Poolse leiders hebben laten zien niet bang te zijn voor de europese leiders. En de lijn Polen-Hongarije is korter dan de lijn met Brussel. Dat geeft hoop op een gedurfd voorzitterschap die wellicht dan ook de steun van de meer rechtse partijen hebben.
Ik help het u hopen, maar vrees van niet.
Tusk is een EU-horige.