Omroep ON moest hoe dan ook verdwijnen
Alle schijn van gecoördineerde politieke actie
- Omroep ON moest hoe dan ook verdwijnen - 12 september 2026
- Nederland, een overheid in verval - 25 augustus 2026
- Vijftien jaar feitenvrij klimaat-, stikstof- en asieldebat - 16 juli 2026
Beeld: Gemini (AI)
Dinsdag 8 september jl. besloot D66-minister van OCW Rianne Letschert zonder enige schriftelijke onderbouwing dat de uitzendlicentie van Ongehoord Nederland (ON) ingetrokken werd. Aanleiding was de ‘maatschappelijke ophef’ over een video van ON, maar de minister gaat volgens de Omroepwet niet over de inhoud. Het is dan ook volgens René Dercksen niet anders dan een politieke afrekening door de establishment-partijen.
Het was een hectische dag voor ON, dinsdag 8 september. Men werd ontboden op het ministerie van OCW om te horen wat de minister had besloten over hun uitzendlicentie. Als ze had besloten dat ze niets zou doen vanwege het buitengewoon dunne dossier, zou de afspraak niet zijn gemaakt, dus de uitkomst stond bij voorbaat vast, hoewel de minister voor het weekend nog deed alsof ze nog een besluit moest nemen. Bij ons thuis heet dat liegen.
Nog voordat bestuursvoorzitter Raad van toezicht Paul Cliteur en directeur Peter Vlemmix zich hadden gemeld ten kantore van OCW lekte het nieuws al uit via RTL Nieuws. Fatsoenlijke mensen bezorgen dit soort berichten eerst bij de geadresseerde alvorens het naar buiten te brengen.
Geen onderbouwing
Het wordt nog stuitender: de mannen van ON kregen geen stukken mee. Geen onderbouwing, niets. Een mondelinge toelichting en het is maar afwachten of en hoe die terugkomt in de onderbouwing. Een onderbouwing die ze nog in elkaar moeten flansen op het ministerie.
Maar snel handelen, gebruikmakend van de door linkse media, instituties (Commissariaat van de Media, NPO, de omroepen) en politici bewust gecreëerde ophef, was nodig, want intussen realiseren velen zich dat als rancuneuze politici omroepen kunnen verbieden, dat wel eens als een boemerang zou kunnen terugslaan. Temeer daar de propaganda die de NPO voortbrengt niemand meer kan zijn ontgaan. Behalve de propagandisten zelf natuurlijk.
Die onderbouwing komt dus na een dag of tien; ‘we trekken je licentie in en over tien dagen hebben we bedacht waarom’.
Ophef en rumoer
De hele dynamiek kwam op gang nadat er rumoer ontstond over een YouTube-video waarin een toespraak van Hitler uit 1933 werd besproken. ON had zich natuurlijk vooraf moeten realiseren dat hier ophef over zou komen. In het verleden heb ik mij in een uitzending van Ongehoord Nieuws kritisch uitgelaten over een FvD-politicus die met een gefotoshopte vlag met een hakenkruis het totalitaire karakter van het beleid van minister Kuipers in coronatijd karakteriseerde.
Nu ben ik voor een vergaande vorm van vrijheid van meningsuiting, dus ik zei dat hij het mag doen, maar dat zoiets een schot in eigen voet is. Daarmee ga je je politieke doelstellingen niet bereiken en je trapt ook nog eens veel mensen op de ziel en vervreemdt ze van je. Vervolgens gaat het niet meer over de inhoud die je aan de kaak wil stellen, maar over jou. Zo sta ik er nu ook in. Er zijn heel wat andere manieren om je punt te maken.
Amma Asante
Pas nadat het bewuste filmpje een maand op YouTube stond, ontstond er ophef. Opeens was daar het Commissariaat van de Media aangevoerd door Amma Asante. Asantes vader kwam illegaal uit Ghana naar Nederland en werd door een generaal pardon in 1975 gelegaliseerd, waarna zij ook naar Nederland kwam. Ze werkte altijd voor de overheid en werd in 2021 lid van BIJ1. BIJ1 is bij uitstek anti-kapitalistisch, anti-kolonialistisch en anti-westen. Pluriformiteit van opinies staat bij communisten niet echt bovenaan het lijstje van politieke wensen. BIJ1 is ook voorstander van herstelbetalingen door Nederland voor het slavernijverleden. Verder klinkt bij BIJ1 met grote regelmaat de kreet: “from the river to the sea”. Een kreet die de vernietiging van de staat Israël en haar bewoners bepleit. Nou, we hebben een beeld.
Hoe iemand met zo’n achtergrond voorzitter van het Commissariaat van de Media kan worden, dat juist pluriforme media de ruimte moet bieden, is buitengewoon vreemd. Nou ja, niet als je weet hoe Nederland wegzakt in een moeras van netwerkcorruptie.
Maatschappelijke verontwaardiging
De directe aanleiding voor de brief die deze bestuurder van het Commissariaat van de Media aan de minister stuurde om de licentie in te trekken, was de maatschappelijke verontwaardiging over het bedoelde filmpje op YouTube. Het staat zwart op wit. Ontkennen heeft geen zin. Dat er sprake zou zijn geweest van Hitlerverheerlijking, zoals in eerste instantie velen riepen, is aantoonbare onzin. Dat alles is van groot belang, omdat in de dagen na het begin van de ophef, de reden voor het intrekken van de licentie plots een heel andere onderbouwing kreeg.
Niet willen samenwerken
De NPO wordt geherstructureerd en er ontstaan omroephuizen waarin omroepen samen moeten werken. Minder bestuurlijke drukte, waarin de pluriformiteit behouden zou moeten blijven. Alle omroepen hebben echter direct aangegeven niet te willen samenwerken met ON. Toenaderingspogingen van ON bleken tevergeefs. Dat ON niet zou willen samenwerken met de andere omroepen binnen de omroephuizen, wat herhaaldelijk wordt gezegd, is volstrekt onjuist. Nepnieuws.
De gezamenlijk omroepen schreven in juni 2026 een brief aan de NPO om passende maatregelen te nemen tegen ON!. Het ontstaan van die omroephuizen was een mooi moment on ON te isoleren en elimineren. In een uitgebreide brief van 28 augustus jongstleden antwoordde de NPO de omroepen echter dat er te weinig juridische grondslag was voor een sanctie of het intrekken van de licentie.
“Nazistisch gedachtengoed”
Na de gecreëerde ophef over de YouTube-productie van ON klommen de omroepen, als duveltjes uit doosjes, net als het Commissariaat van de Media, plots nogmaals in de pen. Dit was het moment, moet men gedacht hebben. De reden: “(…) de suggestie dat elementen van het nazistisch gedachtengoed navolging verdienen”. Het staat zwart op wit, maar is een flagrante leugen.
Daarbij moet u bedenken dat tal van omroepen geen enkele moeite hebben om zich als woordvoerders van Hamas te profileren. De lezers van dit blog en verder iedereen met een heel klein beetje vermogen om kritisch te denken, weten dat een zeer belangrijk deel van de NPO Hamas-fan is en dat het nieuws over die oorlog zeer gekleurd is. En dan hebben we het maar niet over andere dossiers als stikstof en klimaat bijvoorbeeld.
Dus we hebben nu twee partijen, het Commissariaat van de Media en de gezamenlijke omroepen die vinden dat ON moet verdwijnen vanwege een filmpje dat ze niet aanstaat. Nogmaals: ontkennen kan niet, het staat zwart op wit. Het gaat niet over de organisatie van ON, maar over de inhoud van de boodschap.
Minister Rianne Letschert
Dan de minister. In haar vorige functie was ze de baas van de Universiteit van Maastricht. Zonder represailles kon je daar gewoon tegen Joodse studenten roepen: “Hitler had het moeten afmaken”. De extremisten van Free Palestine Maastricht kregen een eigen kantoor op de universiteitscampus. Een racistisch clubje dat ’Kill all zionists’ rondpompte op online verspreide posters. Het mocht allemaal van Rianne Letschert. Tijdens de jaarlijkse conferentie van de European Jewish Association werd ‘Maastricht‘ besproken als voorbeeld van universiteiten in Europa waar het antisemitisme schrikbarende vormen aanneemt. Letschert duikt. Letschert faalt. En dus wordt ze D66-minister.
ON moest weg
Dus zonder formele onderbouwing, de stukken moesten nog worden gefabriceerd, wilde Letschert ON uit het bestel hebben. Ze gaf een persconferentie. Journalisten konden wel vragen stellen, maar dus niet op basis van stukken. Eerst bejubelde ze daarin de publieke omroep om haar pluriformiteit met voor ieder dezelfde regels. Waar die pluriformiteit zou zitten zonder ON! bleef onbenoemd. Kopman van PowNed Rutger Castricum, die zich gemeld zou hebben om die rol op zich te nemen, staat intussen – nu hij riant betaald wordt van belastinggeld – te juichen bij een racistische documentaire van Omroep Zwart. Daar valt dus niets van te verwachten.
“De vrijheid kan alleen bestaan als we de instituties die haar dragen beschermen“, sprak de minister. Het enige kritische geluid dat twee uitzendinkjes per week mag maken aan het begin van de middag uit het bestel gooien, is klaarblijkelijk het beschermen van die vrijheid. Hun vrijheid.
Het betrof volgens de minister niet één misstap, maar problemen die zich herhaaldelijk hebben voorgedaan. Wat ze vooral niet bedoelde was de redactionele inhoud. Dat is geen reden voor intrekking. Daar ging ze niet over, zei ze. Dat is bijzonder vreemd, want zowel het Commissariaat van de Media als de gezamenlijke omroepen sloegen juist aan op die inhoud. Dat was de reden om in actie te komen. Vanwaar dit voorgenomen besluit dan?
Wat er resteert is het functioneren van de organisatie van ON.
Politieke afrekening
Dus het Commissariaat van de Media en de omroepen willen van ON af vanwege de inhoud, waarna de minister opeens van ON af wil maar niet vanwege de inhoud, maar vanwege de organisatie waarvan de NPO op 24 augustus jl. schrijft dat er geen juridische basis is voor sancties. Je kan dan ook niet om de conclusie heen dat dit een gecoördineerde politieke actie is om de omroep te cancelen. Een politieke afrekening van het kartel.
Ik ga ervan uit dat ON naar de rechter zal stappen. In dit land waar de rechterlijke macht intussen druk is met politiek bedrijven, hoef je echter niet meer het gelijk aan je zijde te hebben om dat ook te krijgen.
NPO: linkse gifmenger
Mocht er in het proces gesproken worden over journalistieke codes bij de NPO, dan kunnen de afgelopen weken dienen als voorbeeld hoe de NPO verworden is tot een linkse gifmenger, waar Gerrit Hiemstra bij Eva Jinek onlangs zijn klimaatpsychose mocht etaleren, voorzien van dragende achtergrondmuziek. Dezelfde Eva die Sander Schimmelpenninck en later andere vrijheid-van-meningsuiting-haters als Tim Hofman en Özcan Akyol liet leeglopen zonder ook maar één kritische vraag te stellen. Waar lieden op die publieke omroep onweersproken mochten oproepen om een einde aan de democratie te maken, omdat Duitsers massaal op de verkeerde partij hebben gestemd.
Journalistieke codes zijn natuurlijk niet voor hen. Die zijn er tenslotte alleen voor degenen met een andere mening.
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
Tijd voor een omroep Blank.
Een omroep Wit!
Omroep wit is helaas een racistische uiting waar omroep zwart voor gelijkheid staat. Black lives matter is goed maar White lives matter is racistisch.
Linkse logica.
Al voor de 1e uitzending was ON negatief in het nieuws. Na een tijdje zag ik toevallig een paar uitzendingen. De werkwijze en de manier van vragen stellen, reageren op antwoorden was net als bij andere omroepen alleen de inhoud is anders. In de uitzendingen die ik gezien heb werd ook heel duidelijk dat de gasten hun mening gaven of over hun ervaringen vertelden. Geen ‘desinformatie’ dus. Maar vanaf het begin was duidelijk dat andere omroepen ON niet willen vanwege hun mening. Dus heeft men alles uit de kast getrokken om ON weg te krijgen. Hoe pluriform is de NPO dan nog en hoe denkt men de kijkers van ON dan te bedienen? Mijn conclusie is: vooral geen rechts geluid binnen de NPO.
Linkse NPO pleegt een coup en de minister liegt als zij zegt dat het niet gaat over de inhoud. De journalistieke code is in wezen gebaseerd op linkse ideologie. Wie afwijkt moet sneuvelen. Couppleging kent vele vormen. De afschaffing van kijk en luister geld was de eerste waarmee alles begonnen is. Een verplicht hersendodende uniforme geluid moet Nederlands denken naar links draaien. Het is in die vijftig jaar in ook gelukt. Wie vandaag nog zegt ‘wij heben het toch goed’ is de niets beseffende slachtoffer van deze coup van de overweldigende linkse overmacht die de laatste jaren sterk geradicaliseerd is door de woke invloed.
De Romeinen zeiden het al: ‘quod licet Iovi, non licet bovi’.
Vrij vertaald: als je aan de macht bent, kun je je allerlei dingen veroorloven, die de oppositie (bovi) zich niet kan veroorloven.
Je kunt zelfs bepalen wat de bovi zich kan veroorloven. En dat is uiteraard zo weinig mogelijk.
Bedankt voor het grondige artikel dat goed de deconfiture weergeeft van de staat waarin politiek nederland verkeert. Op de middelbare school heb ik meermalen redeneringen van Hitler klassikaal meegeluisterd die op langspeelplaten werden afgedraaaid om te laten ervaren wat een volksmenner hij was. Hij kon redevoeringen houden en mensen begeesteren. De boodschap was; pas op voor zulke redenaars! Zo ook werd een Hitlerpop het eerste jaar ná de oorloge 40-45 in een optocht meegetroond. En daarbij; hoe actueel was het fragment waarin het gevaar van globalisering naar voren kwam. Mag die boodschap niet worden genoemd? Is er nog wijsheid bij onze bestuurders? Ik zie slechts activisme en bewustzijnsbernauwing.
Dat ON fragment van de haatprediker Hitler, waarin hij een “kleine wurzellose internationale Clique” noemt, die geen vrede onder volkeren wensen, schijnt volgens AI uit 1939 te stammen, en Hitler doelt daar op het Jodendom. We weten welke gevolgen dat heeft gebracht: van bijvoorbeeld de 3 miljoen Poolse Joden waren er nog maar 45.000 over, of nog maar 1.5% van deze mensen na WOII. Maar ook waren er daarna in Nederland een stijgend aantal collaborateurs en NSBers, ruim 425.000, of 5% van de bevolking, en in Duitsland 10%, die gingen meewerken aan het volmaken van deze haat. Op zich als percentage van de totale bevolking weinig eigenlijk, maar dat zie je bijvoorbeeld ook bij Hamas, ISIS, Hezbollah en de Iraanse kliek. De rest zwalkt maar mee, want verzetten ze zich, dan worden ze massaal geëlimineerd of onder meedogenloze condities geïnterneerd. Dat zag je recent in Iran in Januari, waar demonstranten, gelabeld als overtreders (een Islamitisch begrip), volgens onderbouwde schattingen met meerdere tienduizenden tegelijk binnen 2 dagen zijn geëlimineerd.
Extrapoleer dit gegeven nu eens naar de actualiteit.
Links kent geen tolerantie en wil ook geen discussie.
Zij willen graag opvoeden en ons vertellen hoe wij hebben te leven en alles wat er van afwijkt is per definitie al extreem of extreem rechts.
Het ergste is, dat er nog steeds mensen in dit narratief geloven of gewoon zeggen: Laat maar, ik kan er toch niets aan veranderen.
Zolang zij hun natje en droogje hebben, mopperen zij niet!