Amerikaanse staten en Nederland lopen voorop bij verruiming abortuswetgeving
De grens wordt steeds verder verlegd
- Amerikaanse staten en Nederland lopen voorop bij verruiming abortuswetgeving - 21 augustus 2026
- De volgende massa-invasie in Ceuta wordt al voorbereid - 9 augustus 2026
- Rellen en geweld: het ‘cultuurdingetje’ na elke Marokko-wedstrijd - 26 juli 2026
Gouverneur Maura Healey van Massachusets. Foto: CC0
In de VS is in de staat Massachusetts een wet aangenomen die abortus toestaat tot aan de geboorte. Vergelijkbare wetgeving is ook in andere Amerikaanse staten van kracht geworden. Maar is het in ons land veel anders gesteld? Hier start een proef met late abortussen om bij vrouwen ‘in een uiterst kwetsbare situatie’ de zwangerschap te beëindigen. Een zeer zorgwekkende ontwikkeling.
De Democratische gouverneur van de Amerikaanse staat Massachusetts Maura Healey zette op maandag 10 augustus jongstleden haar handtekening onder een wet die abortus toestaat tot aan de geboorte. Daarvoor golden er strikt omschreven medische redenen om abortus in een later stadium dan 24 weken toe te staan. Er ontstond de nodige ophef, terwijl Massachusetts al de tiende staat is met dergelijke wetgeving. Ook Alaska, Colorado, Maryland, Michigan, Minnesota, New Jersey, New Mexico, Oregon, Vermont en Washington D.C. hebben de abortuswetgeving verruimd.
Medische redenen
De nieuwe wet in Massachustes werd gepresenteerd als care, zorg voor vrouwen die eerder hun toevlucht moesten zoeken in andere staten als er toch goede medische redenen waren om zo’n vergevorderde zwangerschap te beëindigen. Maar die medische redenen pasten niet in het strikte lijstje. Een vrouw vertelde over deze beperkingen op de nieuwsconferentie over deze wet, waarvan The Boston Globe verslag deed.
Kate Dineen was 33 weken zwanger toen ontdekt werd dat de baby in haar baarmoeder een hartinfarct had doorgemaakt. “Our son’s diagnosis was devastating, but it did not qualify for an exception,” vertelde ze. Ze moest met haar man Alex Lawton naar Washington D.C. om een abortus te laten verrichten.
A devastating diagnosis. Een verwoestende diagnose, want de baby in je buik wordt niet gezond geboren. Misschien leeft hij maar heel kort of is hij zwaar gehandicapt. Niemand mag een vrouw veroordelen als ze in een dergelijke situatie om een abortus vraagt, ook al is haar zwangerschap ver gevorderd. In The Guardian deden al in 2017 Amerikaanse vrouwen verslag die in een soortgelijke situatie verkeerden en hun verhalen zijn schrijnend.
Geen noodsituatie
Maar hoe schrijnend ook, van een medische noodsituatie is geen sprake. Die vernietigende diagnose voor de baby bedreigt de fysieke gezondheid van de moeder niet en dat was het vereiste in de eerdere wet. Gynaecoloog Omar Hamada stelt, na meer dan 2500 geboortes, dat er geen enkele foetale of maternale conditie bestaat die abortus in het derde trimester vereist. Geen enkele. Bevallen, ja. Abortus, nee. Hij is niet de enige die dat zegt.
Want als er sprake is van een medische noodsituatie die acuut het leven van moeder en/of kind bedreigt, wordt er overgegaan tot een keizersnee. Een korte effectieve ingreep van maar dertig minuten, in tegenstelling tot een late abortus. In dat laatste geval wordt de baby een dodelijke injectie in zijn hartje toegediend en worden de weeën kunstmatig opgewekt. De bevalling kan wel twee tot drie dagen in beslag nemen.
Het kan anders
Maar het kan ook anders. Keara Burke en haar echtgenoot Rory vernamen in de twintigste week van haar zwangerschap dat hun baby aan een zeldzame genetische afwijking leed met slechte vooruitzichten. “Je bent verslagen, in diepe rouw gedompeld, bang en nerveus,” zo zei Keara, “maar we besloten de zwangerschap te voldragen.” Ze heetten hem welkom, net zoals hun eerdere kinderen. Ze wilden ook niet dat het ziekenhuis hem aan allerlei apparaten zou koppelen om hem zo lang mogelijk in leven te houden. Ze namen hem mee naar huis en omringden hem met zorg en liefde. Dat heeft het gezin goed gedaan. De baby was rustig en ontspannen en blies vijf dagen na zijn geboorte zijn laatste adem uit.
Vroeger werden er geen eindeloze checks op de gezondheid van de foetus gedaan, want die bestonden niet. Dus ging het altijd zo. Maar de medische technologie van nu schept die mogelijkheid wel. Het biedt voordelen maar ook nadelen, omdat ouders opeens moeten gaan nadenken over leven of dood voor hun nog ongeboren kind. Op basis van diagnoses die niet altijd blijken te kloppen…
Abortusarts aan het woord
De voorstanders van de nieuwe wet in Massachusetts doen het voorkomen dat ze de levens van moeders redden, maar daar is dus geen sprake van. Maar voor wie is deze wet dan wel winst? Waarom wil je zo’n late abortus? Dat is lastig vast te stellen. Er wordt niet geregistreerd om welke reden een vrouw een late abortus wenst en abortusklinieken in de VS vragen niet naar een reden. Als je maar betaalt. Het is een winstgevende business.
In de Amerikaanse Michael Shermer Show werd abortusarts Warren Hern ondervraagd. Een onthutsend fragment:
Shermer: “Ziet u weleens vrouwen in de laatste tweede helft of in hun derde trimester van de zwangerschap die zeggen dat ze geen medische problemen hebben maar gewoon hun baby niet willen of van gedachten veranderd zijn? En zou u dan abortus plegen?”
Dr. Hern: “Natuurlijk. Als de vrouw niet zwanger wil zijn is er geen reden om haar te dwingen de zwangerschap te voldragen.”
Shermer: “Is dat gebeurd?”
Dr. Hern: “Het gebeurt dagelijks. De vrouw heeft een potentieel fatale conditie die haar kan doden.”
Shermer: “Nee, nee. Ik bedoel als zij geen medische problemen heeft.”
Dr. Hern: “Het medische probleem is dat zij zwanger is.”
In The Atlantic lichtte hij toe dat hij heel late abortussen uitvoert: 25 tot 30 of 32 weken, met uitschieters naar boven. Want elke zwangerschap is een gezondheidsprobleem als de vrouw niet zwanger wil zijn of blijven.
Dat is wel even een heel ander verhaal dan over wanhopige ouders die na zeer slecht nieuws over hun ongeboren baby hun toevlucht tot abortus nemen. En dat van een arts die zelf die late abortussen uitvoert: het valt niet te betwisten. Want als een vrouw haar gezonde kind niet meer wil, verkeert zij in een ‘medische noodsituatie’ die abortus rechtvaardigt, hoe laat in de zwangerschap dan ook. De wil van de vrouw is doorslaggevend, is het standpunt van dr. Hern.
“Parasiet”
Daarin staat hij niet alleen. Vooral aan Democratische zijde deelt men deze opvatting, waarbij extremisten zelfs ‘abortus’ tot na de geboorte bepleiten. In 2024 schreef ik hier een verhaal over met als kop: “De doodzieke moraal van Kamala Harris en Tim Walz”. Zij waren toen in de race voor het presidentschap van de VS. Tim Walz regelde als gouverneur in Minnesota dat de passage, die artsen verplichtte zorg te dragen voor het leven en de gezondheid van een levend geboren kind, werd geschrapt. Een levend geboren kind na een mislukte abortus. Er werd indertijd een wet ingediend om die zorg na een mislukte abortus te verplichten. Raad eens wat er gebeurde? Op twee na stemden alle Democraten tegen. De wet is overigens wel aangenomen.Van bescherming van het ongeboren en zelfs geboren kind is hier geen sprake meer. In discussies hierover stelde een verdedigster van de nieuwe wet in Massachusetts zelfs dat een ongewenst kind een parasiet is voor de moeder…
Proef met late abortus
Nederland gaat dezelfde kant op als de VS. Lang was abortus hier geen gespreksonderwerp meer, maar dat is nu veranderd. Waren voorheen artsen terughoudend met abortus tussen de 22ste en 24ste week, nu heeft de beroepsvereniging voor gynaecologen, de NVOG, besloten tot een proef voor dergelijke verzoeken van vrouwen en meisjes in een ‘uiterst kwetsbare situatie’, die anders naar het buitenland moeten afreizen. Maar wat is die ‘uiterst kwetsbare situatie’? Het gaat niet om medische redenen.
Er kunnen allerlei redenen zijn om minder positief, of zelfs zorgelijk en depressief over de geboorte van je (gezonde) kind te denken: de aanstaande vader heeft je verlaten, wenst het kind niet meer en weigert elke bijdrage aan onderhoud en opvoeding, je hebt je inkomen of onderdak verloren enzovoort. Maar moet je kind daarom sterven? Heb je geen moeder, zussen of andere familieleden die je bij de opvoeding van je kind bij kunnen staan of die wellicht zelfs willen overnemen? Is er geen adoptiegezin dat zich dolgraag over je baby zou willen ontfermen?
Het is toch te triest voor woorden dat we op zo’n dieptepunt zijn beland? Mijn OpinieZ-collega Ines van Bokhoven schreef hier onlangs over.
Late abortus zonder medische reden roept pijnlijke morele vragen op
Moord?
Sommige mensen noemen zo’n late abortus bij een gezonde baby zonder omwegen moord. Anderen vinden dat te ver gaan, want ‘het mag toch volgens de wet’? Dat is maar de vraag. Artikel 82 van het Wetboek van Strafrecht verbiedt “het doden van een vrucht die naar redelijkerwijs verwacht mag worden in staat is buiten het moederlichaam in leven te blijven.” En de grens van levensvatbaarheid is in de afgelopen jaren veranderd. Was die in 1981, toen de Wet afbreking zwangerschap van kracht werd nog op 24 weken, inmiddels kunnen zelfs baby’s van 21 weken al overleven.
Die 24 weken was destijds de vroegst mogelijke leeftijd waarop artsen een prematuur geboren kindje konden redden. Maar in de afgelopen 45 jaar is de medische wetenschap zo vooruitgegaan, dat baby’s van 23 weken kunnen overleven, zoals Kes in 2020. Ook al werd verwacht dat zij niet levensvatbaar zou zijn, dat bleek niet het geval. Baby Nash overleefde zelfs nadat hij na 21 weken werd geboren. Hij staat in het Guinness-boek van wereldrecords als ‘meest premature baby ooit’. Hij vierde vorig jaar in augustus vrijwel gezond zijn eerste verjaardag.
De medische technologie is ver gevorderd, maar onze wetgeving is daar zeker niet op aangepast. Alle reden voor een maatschappelijke discussie over dit gevoelige onderwerp.
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
Een cultuur waarin het menselijk leven als weggooi product wordt gereduceerd is dicht bij de ondergang. Duidelijk is dat er bij medische oorzaken ingegrepen dient te worden! We leven nu in een cultuur waarin ziekenhuizen slachtportalen worden voor pregnant leven dat is gereduceerd tot een foetus!
Alles mag en alles kan, dat is links en dat heet dan progressief en dus goed. Dat is de overheersende opvatting van een tijdperk waarin wij leven. Dit krijg je van klein af in je hoofd gestampt dus weet je later niet beter. Ongewilde kind is dan maar en probleem die makkelijk op te lossen is. Elke tegenstem deugt niet en wordt met linkse kabaal uitgejaagd. Een maatschappij zwaar op haar morele retour heeft uiteindelijk geen toekomst.
Levensvatbare ongeborenen die gezond zijn aborteren uit sociale overwegingen is pure moord! Punt!
Ik ben geen tegenstander van abortus, maar dan moet er wel een hele goede reden voor zijn. Het leven van de moeder moet in gevaar zijn, het kindje moet niet levensvatbaar zijn of zwaar gehandicapt ter wereld komen en bij deze laatste moet dat nog altijd de beslissing van de ouders blijven. Dat geldt wat mij betreft ook voor een zwangerschap ontstaan door een verkrachting, persoonlijk zou ik zo’n vrucht niet willen dragen, deze genen wil ik niet voortzetten.
Ik had echter nooit gedacht dat abortus een vorm van anticonceptie zou worden. Het komt even niet uit dus… Als je niet zwanger wilt raken, dan moet je ervoor zorgen dat het niet gebeurt! Een verantwoordelijkheid die voor zowel vrouw als man geldt. Als je de zwangerschap dan afbreekt beschouw ik dat als moord. Dan zijn er andere mogelijkheden. Zat echtparen die geen kinderen kunnen krijgen en dolblij zouden zijn als ze een baby kunnen adopteren. Vrouwen die dit toch doen, mogen wat mij betreft gelijk gesteriliseerd worden, dan ben je gewoon een waardeloos mens.
De beslissing om abortus te plegen, is een afweging van ongelijksoortige argumenten. Een moreel of godsdienstig argument is nu een maal anders dan een financiele afweging of het standpunt dat het gezin al compleet is.
Een andere invalshoek is een studie die vaststelde dat 5 jaar na de abortus 95 % van de vrouwen nog steeds van mening is dat het de juiste beslissing was en dat na 5 jaar slechts 1 % spijt heeft van de beslissing.
(Bron: Ansirh: Turnaway-study, kan op internet ingezien worden).