Isolement Spaanse premier Sanchez neemt fors toe
- Begroting 2027: kabinet zonder rugdekking - 30 augustus 2026
- EU wil Gaza binnenhalen - 27 augustus 2026
- De twee gezichten van Mohammed Bin Salman - 25 augustus 2026
Beeld: Gemini (AI)
Vrijdagochtend landde Pedro Sánchez op het heliport van Ceuta. Een veertigtal demonstranten ontving de Spaanse premier met boegeroep, fluitconcerten en scheldpartijen; agenten moeten met wapenstok ingrijpen. Het is verleidelijk om dit weekend als een op zichzelf staand incident te zien. Maar wie inzoomt, ziet een patroon: op minstens drie dossiers tegelijk — migratie, defensie en het Midden-Oosten — is Sánchez de laatste tijd degene die binnen Europa een geïsoleerde positie inneemt.
Vrijdagavond sloot Italië alvast de lucht- en zeegrenzen met Spanje, nadat tussen de 49.000 en 60.000 mensen in nog geen etmaal de grens bij Ceuta overstaken. Denemarken en Finland steunen het voorstel om Spanje tijdelijk uit het Schengengebied te zetten, Duitsland verlengt zijn eigen grenscontroles tot in ieder geval september. Sánchez wees op Frontex-cijfers waaruit blijkt dat Italië tussen 2021 en 2026 zelf meer irreguliere grensoverschrijdingen registreerde, en kreeg bijval van Raadsvoorzitter António Costa. Maar de framing van een premier die de grip op zijn buitengrens kwijt is, heeft inmiddels half Europa bereikt.
Bewapening
Op de NAVO-top in Den Haag, medio 2025, weigerde Sánchez als enige van de tweeëndertig lidstaten in te stemmen met de nieuwe doelstelling van 5 procent van het bbp aan defensie-uitgaven. Hij noemde het doel destijds “onredelijk” en “contraproductief” en hield vast aan 2,1 procent. Om de eenheid van de slotverklaring te redden kreeg Spanje een uitzondering — de enige van het bondgenootschap. Op de NAVO-top in Ankara, juli dit jaar, herhaalde Madrid dat standpunt gewoon opnieuw. De Atlantic Council noemt Spanje inmiddels ronduit “een uitzondering binnen het bondgenootschap”; Spanje besteedt met 1,24 procent bbp nog altijd het minst van alle NAVO-leden.
Die koppigheid heeft een prijs. In april lekte een intern Pentagon-memo waarin werd geopperd om Spanje uit de NAVO te zetten, nadat Madrid had geweigerd Amerikaanse vliegtuigen toegang, basisrechten en overvliegrechten te verlenen voor operaties rond Iran. Trump noemde Spanje eerder al een “loser” en “verschrikkelijk”; zijn minister van Financiën Bessent zei dat Spanje Amerikaanse levens in gevaar bracht. Andere Europese regeringsleiders, onder wie Rob Jetten, namen het destijds nog voor Sánchez op — maar de patstelling tussen Madrid en Washington bleef.
Midden-Oosten
Ook in het Gaza-dossier loopt Spanje voorop, zonder de rest van de Unie mee te krijgen. Minister Albares pleitte er bij herhaling voor om het associatieakkoord tussen de EU en Israël op te schorten en een Europees wapenembargo in te stellen. Spanje voerde zelf al bij decreet een eigen wapenembargo in. Voor een echte opschorting van het associatieakkoord is echter een gekwalificeerde meerderheid nodig — vijftien lidstaten, goed voor 65 procent van de EU-bevolking — en die meerderheid is er tot dusver niet gekomen. Nederland, Italië en België namen weliswaar eigen, beperktere stappen, maar Duitsland, verreweg de grootste Europese wapenleverancier aan Israël, hield voet bij stuk. Het resultaat: Spanje krijgt zijn eigen Unie niet mee in het beleid dat het zelf het hardst bepleit.
Rekening
Drie tafels, drie keer dezelfde stoelverdeling: Sánchez aan het ene uiteinde, de rest van Europa — of van de NAVO — ergens anders. Bij Schengen schuift Costa nog net bij om het beeld van volledig isolement te compenseren. Bij defensie kreeg hij zijn uitzondering, maar wel als enige die het nodig had. Bij Israël bepaalt hij de toon van het debat zonder de uitkomst te kunnen bepalen. Een premier die zichzelf graag als bruggenbouwer van Europa presenteert, blijkt in de praktijk vooral de bouwer van zijn eigen aparte tafel.
Bronnen
Eurasia Review/EurActiv, 31 juli 2026
Euronews, 31 juli 2026
Atlantic Council, 1 december 2025 — achtergrondbron: analyseert Spanje’s positie als “outlier”; nog altijd actueel omdat Madrid dit standpunt op de NAVO-top van Ankara (juli 2026) herbevestigde
International Centre for Defence and Security, juli 2026
Wikipedia (verzamelde Reuters/NAVO-bronnen), bijgewerkt juli 2026 — voor de feitelijke details van de Haagse top van juni 2025, nog altijd de basis van Spanje’s huidige uitzonderingspositie
NOS, 24 april 2026
NOS, 30 juli 2026
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
Of het nu gaat om Pedro Sánchez in Spanje, Bernie Sanders, AOC en Zohran Mamdani in de VS, of BIJ1, DENK, PRO en D66 in Nederland: de internationale agenda is identiek. Via een sluipende ‘mars door de instituties’ misbruiken zij de openheid en subsidies van de democratie om de westerse waarden van binnenuit af te breken. Achter het vernislaagje van ‘progressief’ en ‘inclusief’ schuilt een onvoorwaardelijke liefde voor wijdopen grenzen, illegale migratie en begrip voor terreurgroepen zoals Hamas. Het Marxisme en het Islamisme (zoals de Moslimbroederschap) zijn in de kern twee kanten van dezelfde totalitaire munt. Beide doctrines eisen absolute onderwerping en tolereren geen individuele vrijheid of democratie. Wie zich niet bekeert tot hun dogma’s, wordt gecanceld of uitgesloten. Het is tijd om onze rechtsstaat te beschermen en de financiële geldkraan naar deze ideologische activisten definitief dicht te draaien! 🛑 #DefundThem #Vrijheid #LangeMars
Het wordt tijd dat die Sanchez opduvelt. Hij heeft trouwens nooit een behoorlijk mandaat gehad, verloor de verkiezingen maar wist zich nog net aan de macht vast te klampen door dealtjes te maken met extreem links en de Catalaanse separatisten. En hij is nog corrupt ook. Wegwezen met die vent!