Het is alweer onze schuld!

• Over
• Laatste berichten

René Dercksen

Vastgoedprofessional, voormalig Lid Eerste Kamer, voormalig Statenlid, publicist.

Laatste berichten van René Dercksen (alles zien)

• Het is alweer onze schuld! - 1 juli 2026
• Van Mao tot Miljoenen: de extreemlinkse carrière van Paul Rosenmöller - 4 juni 2026
• Ons land heeft zijn ziel en moreel kompas verkocht - 28 mei 2026

Beeld: Gemini (AI)

Nederland ligt uit het WK, verslagen door Marokko, een team met landgenoten die voor een ander shirt kozen. Geen gekke samenloop, maar het exacte fenomeen dat Marcia Luyten begin deze maand nog beschreef in de Volkskrant: Nederlandse spelers met Marokkaanse wortels die niet voor Oranje willen spelen. Luyten legde – uiteraard – de schuld bij Nederland zelf, bij ons wantrouwen, ons rechtse klimaat, onze belastingdienst. Dat is een makkelijk door te prikken redenering.

Soms biedt een column in een linkse krant even hoop. Althans, dat denk je dan. Even. Als iemand als Marcia Luyten de feiten zo opzichtig mis-interpreteert, moet het toch eenvoudig zijn, zelfs voor iemand die in de Volkskrant schrijft, om de feiten onder ogen te zien, zeker als je zo’n quasi intelligente blik kan opzetten.

Hoewel begin deze maand gepubliceerd, is haar column actueler dan ooit. Want als Nederland tegen Marokko speelt werpt de vraag zich onmiddelijk op: waar ligt de loyaliteit? Het mooie is: iedereen met een IQ groter dan zijn schoenmaat weet het.

De keuze van Ziyech en Mazraoui

Er ontbreken grote spelers in Oranje, zo schreef Marcia Luyten op 2 juni 2026 in de Volkskrant. Niet omdat ze geblesseerd zijn, maar omdat ze in het rood van Marokko spelen. Mazraoui en Ziyech. Spelers geboren en getogen in Nederland, opgeleid in Nederland, kansen gekregen in Nederland, zij kozen ervoor om voor Marokko te spelen want, zo zei Ziyech: “Ondanks dat ik in Nederland geboren ben, voel ik me Marokkaan.” Ook Ibrahim Affelay, die nota bene wel in Oranje speelde, kwam met een identieke tekst. Hij is voor Marokko, zich klaarblijkelijk niet realiserend dat zijn rol als analist ook vooral door zijn afkomst is ingegeven. Beiden zouden zich niet meer kunnen vertonen in hun eigen gemeenschap als ze anders zouden oordelen.

Ziyech was het eerste schaap over de dam, volgens Marcia Luyten.

Feiten die niet kloppen

Nadrukkelijk vermeldt de Volkskrant dat columnisten niet objectief hoeven te zijn, maar klaarblijkelijk mag je ook de feiten negeren. Thuis noemde wij dat liegen, maar wij waren een tikje ouderwets. Ziyech was helemaal niet de eerste. Integendeel. Vóór hem maakten onder anderen spelers als Karim El Ahmadi, Nordin Amrabat, Mounir El Hamdaoui en Mbark Boussoufa die keuze. De keuze voor het land van de (voor)ouders, niet het land waar je geboren bent, alle kansen kreeg, je uitkeringen, je opleiding.

Overigens is Ziyech niet eens opgeroepen door Marokko, want die speelt in een onbeduidende woestijncompetitie. Maar ja, weet Marcia veel.

Nederlanders in Australië, Marokkanen in Nederland

Nederlanders die na de oorlog naar Australië en Canada emigreerden werden uiteindelijk, en zeker hun kinderen, Canadezen en Australiërs. Ja, ze aten nog een generatie drop, maar dat was het wel. Zij integreerden. Dat kwam natuurlijk ook omdat die samenlevingen en culturen niet zo botsten als die van een islamitische cultuur met de onze.

Het is dus duidelijk. Ze willen er niet bij horen. Bij ons. Toen onlangs werd gesproken over de term “juridische Nederlander” was de wereld te klein. Fidan Ekiz vroeg zich af of ze er nog wel bij hoorde, maar het gegeven blijft: een Nederlands paspoort maakt je geen Nederlander. Het bewijs ligt onweerlegbaar op tafel.

De schuldvraag omgedraaid

Maar de Volkskrant-columniste suggereert dat het aan ons ligt. Het is onze schuld dat die Marokkanen voor Marokko zijn gaan voetballen. Elke poging om te begrijpen waar dit in hemelsnaam vandaan zou komen, anders dan zelfhaat, strandt onmiddellijk.

Niet de cultuur die het de cultuurdragers onmogelijk maakt om te integreren krijgt de schuld, maar wij. Als Nederlander. Volgens Luyten kiezen Marokkanen voor Marokko omdat rechts in opkomst is. Nu kan ik hier een snedige, humorvolle opmerking over plaatsen, maar deze stelling is dermate verknipt, dat dit al het commentaar verder overbodig maakt. Had u allen op Jesse Klaver gestemd, dan had Ziyech voor Nederland gekozen. Zoiets. Tja, wat moet je er nog meer over zeggen?

Nederlanders zien dat er geen enkel respect is voor onze geschiedenis en cultuur. En steeds meer Nederlanders zijn dat zat. Marokkanen die ervoor kiezen om niet voor Nederland te willen voetballen, is daar een klein maar duidelijk signaal van. Eén van de redenen om het toestaan van dubbele paspoorten onmiddellijk af te schaffen.

De mythe van de vluchtende hoogopgeleiden

De volgende stelling van Luyten is dat de hoogopgeleide Marokkanen massaal naar Marokko terugkeren. Zo zouden ze worden weggepest ofzo. Tegelijkertijd schrijft ze dat deze weggepeste en gevluchte Marokkanen "in Nederland voet aan de grond houden". Deze enorme vlucht van grote groepen Marokkanen is daardoor niet op te merken door het CBS, excuseerde Luyten haar feitenvrije gekrabbel. Maar Het Parool, objectief als altijd, had er ooit een stukje aan gewijd, dus dan zal het wel.

Gevlucht uit dat verschrikkelijke Nederland, ondanks de discriminatie van blanken en dan vooral blanke mannen, maar ze houden een adres en paspoort aan. En recht op van alles.

Zielige Marokkanen worden gedwongen door rechtse Nederlanders om voor het Marokkaans elftal te gaan voetballen en hoogopgeleiden vluchten naar Tanger. Dat is het idee.

Vermogen buiten bereik van de fiscus

Dan krijgen Nederlanders nog eens een veeg uit de pan. Die zijn dan nog wel voor Oranje, maar "ze parkeren hun vermogen buiten bereik van de Nederlandse belastingdienst". Dat is niet solidair, volgens Luyten. Die lieden worden niet geacht een Oranje-pruik te dragen op de tribune.

Dus als je je niet langer wil laten beroven door de belastingdienst, mag je niet voor Oranje zijn. Zouden die gevluchte Marokkanen wellicht ook het Nederlandse belastingklimaat ontvluchten? Die vraag werd niet gesteld. Hebben die Marokkanen niet met Nederlands geld een huis in Marokko gekocht? Ook die vraag werd niet gesteld. Om over fraude met uitkeringen maar te zwijgen.

Kan het wereldvreemder eigenlijk? Als je in box 3 een woning verhuurd hebt, dan heb je een negatief rendement. Als enige in de wereld gaat Nederland ongerealiseerde winsten belasten. Volgens Luyten moet je dan naar rato bijdragen anders ben je geen Nederlander.

Naar welke rato precies? Als je geld in vastgoed in het buitenland steekt, mag je niet meer voor Oranje zijn.

Loyaliteit bij de krijgsmacht

En dan stelt ze een zinvolle vraag die ze niet beantwoordt. Hoe gaan deze groepen zich verhouden in de krijgsmacht? Hoe zich dat verhoudt is volstrekt helder. Los van het feit dat het aantal militairen met een Marokkaanse achtergrond, ook relatief, ruim ondervertegenwoordigd is.

Er zijn de afgelopen jaren meerdere incidenten geweest waarbij agenten weigerden dienst te doen bij Koranverbrandingen. Terwijl er geen geld is om achterstanden bij de politie weg te werken, is er wel budget voor iftar-bijeenkomsten. En waar ligt de loyaliteit, denk je, Marcia, als er een militair conflict uitbreekt met Marokko? Iedereen kent het ongemakkelijke antwoord.

Een achterhaalde diagnose

"De moderne democratie staat voor de ingewikkelde opgave om van heel diverse samenlevingen een werkbaar geheel te maken." Een stelling die in 1980, 1990 niet zou hebben misstaan. We zijn echter het punt ruimschoots gepasseerd, waarop is vastgesteld dat de multiculturele samenleving volledig heeft gefaald en dat het verstandig zou zijn voor de leefbaarheid in dit land, om hen die loyaal zijn aan een ander land een handje te helpen om terug te keren.

Is er hoop dat Marcia Luyten inziet dat een islamitische, collectivistische eer- en schaamtecultuur wellicht de oorzaak zou kunnen zijn dat Marokkaanse Nederlanders liever voor Marokko voetballen? Het is ijdele hoop. Zeker in een omgeving, zoals op de Volkskrant-redactie, waar westerse zelfhaat een vast uitgangspunt is.