De maakbare samenleving: vrouwen en kinderen betalen de prijs
Bittere kant van het draagmoederschap
Foto: 
Mannen kunnen ‘vrouwen’ worden en vrouwenrechten opeisen, zoals meedoen aan vrouwensport en schoonheidswedstrijden voor vrouwen. En ze kunnen gebruik maken van voor vrouwen bestemde ruimtes, waaronder zelfs een vrouwengevangenis. Een mannenpaar kan ook het recht opeisen op een eigen kind, dat zijn of haar moeder nooit zal kennen. Hoe lang nog accepteert onze samenleving deze schendingen van kinder- en vrouwenrechten ten behoeve van een hele kleine groep? Een column van Alma van Hees.
[responsivevoice_button voice=”Dutch Male” buttontext=”Beluister dit artikel”]
We leven in een land waarin mannen, die zich als vrouw presenteren, probleemloos prijzen die bedoeld zijn voor vrouwen in de wacht slepen, bijvoorbeeld in de sport en zelfs als mooiste vrouw van Nederland. Zoals Rikkie Kollé, die als hij stopt met zijn hormoondieet zijn mannelijke trekken weer terugkrijgt.
Nieuwe ‘vrouw’
Kollé roept heel melodramatisch dat zijn ‘bestaan’ wordt ontkend, maar dat is volslagen onzin. Hij stáát er, nu als ‘nieuwe vrouw’, en niemand ontkent zijn bestaan. De discussie gaat over zijn bewering dat hij een vrouw is en altijd al is geweest. In het diepst van zijn gedachten… Dat kan allemaal wel zijn, maar het opmerkelijke is dat hij en andere ‘nieuwe vrouwen’ zich nog steeds gedragen als een man. Een dwingeland, welteverstaan, die op het bizarre idee komt om aan een schoonheidswedstrijd voor vrouwen mee te doen. Wetend dat bijna alle vrouwen dat niet zullen waarderen. Bovendien bestaan er schoonheidswedstrijden voor transvrouwen, maar dat is Rikkie niet genoeg. Hij is niet trans maar een échte vrouw en iedereen moet hem daarin bevestigen. Nul solidariteit met vrouwen. Hoezo kun je dan een ‘vrouw’ zijn?
Maar hee, een aanwinst toch, al die nieuwe ‘vrouwen’? Alleen: waar komen ze opeens vandaan? Hebben ze zich al die tijd verborgen gehouden?
Waanzin
Deze mannen die zichzelf als vrouw beschouwen lopen ook probleemloos vrouwenruimtes binnen, al zijn ze fysiek van a tot z man. Ook jongetjes die zich als meisje identificeren mogen meedoen met meisjesgym en zich verkleden in de meisjesruimtes, al vinden meisjes dit niets. Net zoals zij genderneutrale wc’s niets vinden, verlegen met hun menstruatie en behoefte aan privacy.
Maar het toppunt van de waanzin is wel dat onlangs een man die zich een vrouw vindt iemand met 214 messteken om het leven heeft hebben gebracht en vervolgens in een Nederlandse vrouwengevangenis is geplaatst. Super vrouwelijk gedrag toch, die slachtpartij? En de media hebben het over een ‘zij’. Staat er niet ergens in wetten geschreven dat vrouwen het recht hebben om in een gevangenis voor vrouwen te worden opgesloten? Maar ja, wat is tegenwoordig ‘een vrouw’?
In Nederland zit minstens één (voor zover wij uit de rechtszaak hebben kunnen opmaken intacte) man in de vrouwengevangenis.
— Caroline (@CoachCaroline) November 21, 2023
Hij bracht als prostituée zijn klant met 200 steekwonden om het leven.
Hij is opgesloten bij vrouwen.https://t.co/ziay7GJVvh
Heel normaal
Dat alles moeten we natuurlijk normaal vinden, net zoals de transgenderpromotie die al op de basisschool begint en op tv-programma’s voor de jeugd wordt rondgebazuind. Ben je een ouder van een kind dat opeens aan genderdysforie lijdt, dan mag je binnenkort ook geen therapeut meer raadplegen om hier eens nader naar te kijken, voordat op het traject van medicatie en verminking wordt afgestevend. Want dat heet nu ‘conversietherapie’ en er ligt een wetsvoorstel om dat binnenkort te verbieden. Maar in feite gaat het hier om exploratieve therapie, een verstandige eerste stap om te onderzoeken wat er met je kind aan de hand is, en dat mag dus straks niet meer. Want je kind moet ‘zichzelf’ kunnen zijn en niemand mag vraagtekens plaatsen bij de zelfgekozen (en veranderlijke!) genderidentiteit.
Transmannen
Over transmannen, vrouwen die zich man voelen en zich als man presenteren, hoor je meestal niet veel. Zij, nu hij, schreeuwen niet luid en voegen zich onopvallend tussen mannen ook al brengt dat risico’s met zich mee, vooral in de sport. Maar de catwalk van Londen zette hen nu in het zonnetje. Allemaal ‘mannen’ met een zwangere buik. En ze kijken zo vrolijk…
"Pregnant men" walk at Xander Zhou fashion show, London Fashion Week. 🤦♂️
"New World Baby" – the designer said "We are ready to welcome male pregnancy in the future." pic.twitter.com/JL0SGuhPns
— 🔥⭐️Edwin⭐️🔥 (@Nuked4Every1) November 28, 2023
De New World Baby, zei de ontwerper trots, en: “We zijn er klaar voor om zwangerschap van mannen in de toekomst te verwelkomen”. We moeten er blijkbaar maar aan wennen dat niet alleen transmannen (voorheen vrouw) zwanger kunnen worden, maar ook als man geboren mannen.
Surrogaatmoeders
Sommige homostellen leggen zich niet neer bij het feit dat alleen een vrouw een kind kan baren. Iederéén is toch gelijk en heeft daarom ‘recht’ op een kind? Dus eisen zij dit recht op: een kind uit eigen sperma geboren. Maar wie gaat hun wens vervullen? Zonder een baarmoeder lukt dat niet, dus je moet een vrouw vinden die je wens vervult. Dat is niet zo eenvoudig, ontdekten Robbin en Jaap.
Een eigen kind opvoeden is de droom van Robbin en Jaap https://t.co/LwJZvSbPAC
— Oost (@rtvoost) December 24, 2023
Ook Thijs en Stef kampen met dit probleem. “Toen we net begonnen met daten werd al snel duidelijk dat Thijs en ik beiden graag een kindje wilden”, zegt Stef. Nu, bijna vijf jaar later, heeft het stel naar eigen zeggen ‘de basis op orde’: een fijn huis in Meerstad en beiden een leuke baan in het ziekenhuis. Een kind zou het plaatje compleet maken. Alleen: hoe vind je een draagmoeder? Met advertenties op zoek gaan is verboden. “Het wordt wensouders onnodig moeilijk gemaakt”, concluderen ze.
Baby’s zonder moeder
Voor kinderen betekent geboren worden uit een draagmoeder gedwongen afstand van hun moeder (of zelfs moeders, want de draagmoeder is vaak niet de moeder van wie de eicel afkomstig is). Zij worden immers direct na de geboorte overgedragen aan de wensouders. Bij puppies en kittens is het verboden om ze meteen bij de moeder weg te halen, maar bij mensenbaby’s is dat blijkbaar geen probleem, ook al wordt hierdoor schade aangericht.
Volgens Nederlands recht heeft het kind recht op een band met de vrouw uit wie het kind geboren is. Dit recht wordt ook gegarandeerd door het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind. Artikel 7 van dit verdrag houdt in dat het kind het recht heeft om na zijn geboorte verder door deze moeder blijvend te worden verzorgd, schreven oud-kinderrechter Kees de Groot en oud-hoogleraar René Hoksbergen al in 2019 in Trouw.
Buiten beeld
Van die verzorging is bij draagmoeders geen sprake. Het is ook nog maar de vraag of betreffende kinderen hun draagmoeder (leren) kennen en wie de zorgvuldig uitgezochte biologische moeder is, is vaak helemaal in nevelen gehuld. Wensvaders houden beide moeders, zeker als die uit het buitenland afkomstig zijn, vaak buiten beeld omdat alleen zijzelf een rol willen spelen in het leven van hun kind.
In Canada en de VS kan een geboorteakte worden opgemaakt zonder naam van de moeder, maar in Nederland is dat wettelijk niet toegestaan. Toch gebeurt dit inmiddels wel, want een kind moet immers worden ingeschreven en de praktijk heeft de wetgeving ingehaald, zo oordeelde de rechtbank. Zo wordt buiten het zicht van de politiek en buiten het maatschappelijk debat een van de basisprincipes van het Nederlandse familierecht, mater semper certa est – de moeder is altijd zeker – losgelaten, schrijft de NRC.
De moeder heeft een lege schoot, de papa's hebben hun nageslacht.
De 'bedankt voor je bijdrage, we gaan weer want de parkeermeter loopt, we sturen nog wel een foto' – mentaliteit stoort mij bij dit 'moderne ouderschap'. https://t.co/KC810KkcLB
— ᴋɢᴠᴀɴɪᴛᴛᴇʀꜱᴜᴍ 🇪🇺🇺🇦🎗️ (@KGvIttersum) December 11, 2023
Wetgeving
Nu lag er een wetsvoorstel om de wet aan te passen, maar voor de Tweede Kamer dat voorstel kon behandelen viel het kabinet. De ChristenUnie had grote moeite met de wet, waardoor de behandeling is doorgeschoven.
Dat wetsvoorstel, waarop de Raad van State de nodige kritiek heeft, heeft onder meer tot doel de ‘wensouders’ het juridische ouderschap toe te kennen alvórens de baby uit de draagmoeder is geboren. Dat scheelt veel tijd. Het is toch een slechte zaak dat wensouders geen zeggenschap hebben over medische beslissingen over hun ongeboren kind en na de geboorte vaak nog lang op die juridische zeggenschap moeten wachten? Want nu geldt dat de moeder die het kind draagt de baas is over haar kind (en haar eigen lichaam). In de VS is het al voorgekomen dat een draagmoeder vanwege complicaties door de wensvaders werd gedwongen tot abortus, want zij wilden geen te vroeg geboren baby met mogelijk medische problemen, noch wilden zij adoptie door derden. Want ze wilden niet dat hun DNA ergens ging zwerven…
Dit voorbeeld illustreert de grote problemen die ontstaan als er tijdens de zwangerschap bij draagmoeders iets mis gaat, de baby handicaps heeft of er een ongewenste tweeling op komst blijkt te zijn. En wat als de draagmoeder tijdens de bevalling overlijdt of levenslang medische problemen aan haar draagmoederschap overhoudt? Accepteer je als wensouder de verantwoordelijkheid daarvoor, omdat je zo graag een ‘eigen’ kind wilde? Ook de draagmoeders zelf overzien deze risico’s vaak niet. Voornoemde bezwaren bij draagmoederschap gelden overigens bij alle wensouders, of dat nu twee mannen zijn of een man en een (onvruchtbare) vrouw.
Maakbare samenleving
Een samenleving, waar mannen ‘vrouwen’ kunnen worden of omgekeerd en mannen baby’s kunnen baren of die kunnen bestellen: de maakbaarheid ten top. De gemeenschappelijke noemer van deze duizelingwekkende ontwikkelingen wordt gevormd door de dwingende wensen van een hele kleine groep, die vanuit hun ‘anders’ zijn hun dromen najagen. Maar ze houden daarbij geen rekening met de negatieve gevolgen daarvan voor derden.
Dat is vanuit hun perspectief voorstelbaar, zeker in de huidige woke-tijdgeest die overgevoelig is voor de wensen en noden van kleine minderheden. Zij worden al snel als slachtoffer of gemarginaliseerd beschouwd, die vanzelfsprekend extra aandacht, zo geen privileges verdienen.
Maar om dan ook als samenleving passief, gedwee en zwijgzaam blind te blijven voor de hoge prijs die dat ‘maakbare’ heeft? Een prijs die vooral betaald wordt door vrouwen en kinderen. Vrouwen- en kinderrechten, vastgelegd in allerlei wetten en verdragen, zijn dode letters geworden want ze worden eindeloos geschonden. Daarover vindt niet eens een maatschappelijke discussie plaats. Waarom niet?
Over de auteur
Deze heren hadden beter een hond kunnen nemen, of een kat, of een papegaai.
Ik heb serieus te doen met deze kinderen.
Hoe moet dat als deze kinderen straks willen weten wie hun moeder is?
Een nieuw TV program.?
Gaat het hier dan om de sensatie ten koste van deze baby’s?
Derk Bolt heeft met het fenomeen Spoorloos, sinds 1991 aandacht aan deze zoektochten gegeven.
Ik heb nooit begrepen dat Derk Bolt het uit sensatie zucht deed.
Het lijkt mij dat het belang van deze kinderen ten alle tijde op de eerste plaats dient te komen.
Ik ben het helemaal met je eens. Arme kinderen.
Kinderen krijgen is geen recht, laten we dat eerst maar eens vaststellen. Dan kan dat recht dus ook niet opgeëist worden.
Het is een voorrecht, want je weet nooit of het lukt.
Deze hele situatie bestaat alleen doordat:
1) er medici zijn die graag willen experimenteren met hormoonbehandelingen en operaties op gebied van geslachtsverandering;
2) er politici zijn die altijd op zoek zijn naar weer een minderheidsgroepje dat bediend kan worden met gunsten – onder het voorwendsel van ‘gelijke’ rechten – en waarmee publiciteit kan worden bereikt.
Maar met gelijke rechten heeft dit alles niets te maken. De transgenders en de homo’s die kinderen willen krijgen willen niet hun biologische eigenschappen als zodanig aanvaarden en leggen vervolgens het probleem bij de samenleving op het bordje. De samenleving is daar niet verantwoordelijk voor. Als zij anders willen zijn dan wat de natuur hen heeft gegeven, dan is dat uitsluitend hun eigen verantwoordelijkheid.
Volgens mij durft de overheid niet sturend op te treden en dat gaat ten koste van veel kinderen. De overheid kan nog wat leren van Orban; Wat je in je onderbroek hebt dat ben je en wat je er verder mee doet moet je zelf weten.
De maakbaarheid van de samenleving – de titel van het artikel – is steeds een stap verder uitgebreid. Eerst ging het alleen om sociale voorzieningen, bestaanszekerheid, werk, gezondheid. Het streven van macht door politici gaat echter steeds weer nieuwe mogelijkheden zoeken om mensen voor zich te winnen. Het gaat allang al niet meer om mogelijkheden voor mensen, het gaat steeds meer in der richting van zekerheden en resultaten.
Gezondheidszorg was ooit een mogelijkheid om de natuurlijke gegevenheden te ondersteunen, nu wordt het een soort garantie op lang leven, gelukkig leven, precies zoveel kinderen hebben als je wilt. En het gelijkheidsstreven als gegarandeerd resultaat is niet alleen geldig binnen Nederland, maar ook voor EU burgers, Afrikanen en iedereen die bereid is om de reis hierheen te betalen. Als hij eenmaal ingeboekt is in Ter Apel, wordt zijn/haar geluk levenslang verzorgd.
Het is te gek voor woorden dat kleine groeperingen gaan bepalen wat normaal is!
Beste Josef,
Dat is het misschien, maar aan de andere kant is het de logische uitkomst van een maatschappij waar binnen de de 80/20 regel het 80-gedeelte meer dan netjes geregeld en aangeharkt is.
Dan heb je ergens de keuze om te zeggen, nog een beetje dit of dat, maar het tuintje ligt er im Gross und Ganzen knap bij. Of je zegt – zeker als er hypotheken, pensioenen en echtscheidingen mee betaald worden – we gaan doorrrrrrr.
In een in sociale zin zeer doorgeknutselde maatschappij kom je dan uit op het verwezenlijken van uitersten. En die smoothie kan verrassende kleuren aannemen, want:
* Individualiteit boven collectiviteit, althans de illusie daarvan;
* Vrijheid – of althans het gevoel daarvan – boven gebondenheid, al dan niet religieus;
* Welvaart voorbij living memory;
* Veronica-ideologie – je bent jong en je wilt wat – in alles boven saaie toestanden;
Behoudende tendenzen leggen het zo altijd af tegen ‘het nieuwe’.
Na 20 a 25 jaar krijg je natuurlijk boeiende Spoorloos 2.0 afleveringen, claims van slachtoffers en onbegrip tussen de generaties.
Het verwekken van een kind blijft toch het meest egoïstische dat twee mensen – voorheen de adspirant mamma en pappa – legaal kunnen doen.
Beste Henk,
De indoctrinaties vanuit de media en overheid wordt ons elke dag door de strot gedrukt dat al het oude oubollig is en niet meer van deze tijd.
Wie gelooft die waanzin van overheid en media nog als je een eigen gezond verstand hebt gekregen?
Ook reclames dienen niet meer het product zelf maar ideologische uitspattingen van links. De gepromote minderheden en beschermde kleurtjes in de gekste combinaties komen dagelijks langs. Zowat alle programma’s zijn hiermee aangetast. Niet om aan te zien.
Beste Ni28,
Dat is de dagelijkse indoctrinatie waar ik het over had.
Na lang nagedacht te hebben, heb ik na de dood van mijn man toch besloten zijn sperma te laten vernietigen. Ik had heel heel graag nog een kindje met hem gewild. Maar zoals ik tegen mijn destijds 8-jarige zoon zei: het zou oneerlijk zijn tegenover dat kindje dat hij/zij mijn man nooit zou kennen, alleen van verhalen. Daar kon hij zich wel in vinden omdat hij tenslotte zijn vader ook maar kort heeft gekend.
Je kunt van alles vinden van de maakbare samenleving maar de samenleving is niet maakbaar. Er is ook nog zoiets als verder nadenken dan je neus lang is. Doordraven in gendergedoe, voortplanting en allerlei wensen, daar zit naar mijn mening ook nog iets van moraal en denken aan de ander die daar mee geconfronteerd en mee leven moet. Nee, we kunnen van mannen geen vrouwen maken en andersom, en nee, kinderen op de wereld zetten is geen recht maar een voorrecht. Niets is afdwingbaar.
Volgens mij is er iets ernstig mis bij mensen die denken zaken af te kunnen dwingen.
Heel sterk, chapeau. Er zouden meer mensen zo gezond moeten denken.
Wordt doodmoe van al die types die menen overal recht op te hebben. Egoisme ten top!
Die maakbare samenleving van nu is volkomen mislukt. Voor mij als 76 jarige man zijn er mannen en vrouwen en volkomen gelijkwaardig maar uiteraard verschillend.
Natuurlijk verandert die maatschappij maar dan via een meer natuurlijke en geleidelijke aanpassing met veranderingen in het rollenpatroon. Maar het moest (waarom) allemaal nog diverser en zo ontstonden er allerlei tussenvormen van man tot vrouw. Tussenvormen die er wellicht ook zeer beperkt zijn maar in hun aanwezigheid niet de maatschappij moeten ontwrichten zoals dat nu gebeurt met allerlei ellende van dien.
Maar dat zijn volwassenen en mijn grote zorg gaat uit naar de kinderen van deze tijd. Zij zijn de slachtoffers in een wereld die toch al steeds onvriendelijker wordt.
En tot slot ben ik tegen het draagmoederschap net als tegen de reageerbuisbaby van mogelijk een nog idiotere toekomst.
Dit zijn volgens mij nog uitwassen van het jaren zestig tijdperk waarin zogenaamd alles mocht en kon. Ook hier heeft de overheid gefaald en erg ONzorgvuldig gehandeld zoals nu bijvoorbeeld met adoptie en spermadonoren naar boven komt. Het is helemaal niet erg als iemand vindt dat hij /zij vindt tot een ander geslacht te behoren. Daar is genoeg ruimte voor. Maar nu willen die mensen de samenleving dwingen daarin mee te gaan en dat is kwalijk. Nog kwalijker is dat de overheid deze dwang ondersteunt. Het gaat over een tijd verschrikkelijk stinken.
Oma Fladder, tv-serie uit de jaren ’80: “Niets is gek en alles kan, alles kan als het maar ‘leuk’ is!”
Waar is Omtzigt nou? De wet zegt dat de naam van de moeder van een kind moet worden geregistreerd , maar de rechter vindt dat de tijd de wet heeft ingehaald, staat er.
Dus je kan WEL on-rechtsstatelijk bezig zijn, begrijp ik. Als het voorstel maar niet van de PVV komt, dan is het goed……. Waar zijn we hier in dit rare land in ’s hemelsnaam mee bezig?
Ik kan ook niet geloven dat die gevoelens van ‘vrouw’ zijn bij mannen of andersom ZO vaak voorkomt als nu lijkt. Dat een mode verschijnsel of een hersenkronkel. Iemand ziet een manier om interessant over te komen, denk ik wel eens. En dat dit op scholen al besproken wordt is natuurlijk van de zotte. Kinderen horen beschermd te worden tegen rare invloeden.
Men geeft hier in ‘elitaire’ (zelfbenoemde) kringen enorm af op Hongarije en Viktor Orban, maar diens partij wil die rariteiten niet op scholen en gelijk hebben ze.
Het hele Westen is momenteel mentaal doodziek. Is er genezing mogelijk? Zelf denk ik dat het daarvoor te laat is. Mocht er op een of andere manier heling kunnen plaatsvinden, laat het dan snel gebeuren. Maar zelfs dan, denk ik, zitten de littekens te diep in onze identiteit om nog maar iets van ons wezen intact te kunnen aantreffen. We zijn bezig te verdwijnen.
kinderen moet je niet met dit probleem opzadelen in de schoolleeftijd. Niet zo indringend als men hier zogenaamd vooruitstrevend wil doen. Jongeren zijn nog in ontwikkeling en lang niet altijd bewust van hun gevoelens, dus laat het even tijd en dring het niet op als voorlichting en al helemaal niet zonder gedegen begeleiding. Kinderen kunnen dat nog niet kiezen. Als ouder moet je het kind beschermen, zeker voor foute beslissingen.
Dit woke gedoe moet snel stoppen voordat de samenleving totaal ontwricht wordt. Het gender gedoe met de gezaaid twijfel wie je eigenlijk bent tot het ontbreken van geslacht in je passport moet teruggedraaid worden tot normale biologische stand van zaken dus na en vrouw. Afwijkingen moeten niet leidend zijn zoals nu en kinderen op school moet men niet lastig vallen door problemen van enkele actiegroepen. Terug naar de echte normaal is wenselijk voordat de samenleving uit elkaar valt. Er zijn belangrijkere problemen.
Waarom krijgen kinderen op school niet simpelwég meer lessen rekenen en spellen en Verkeersopvoeding, bv. ,dan dat knotsgekke gender-onderwijs, vraag ‘k mij dikwijls af!
De staat wil de ouders in het opvoeden vervangen en zo hun ideologie spreiden. Het is een aanslag op de privacy van het gezin. Dit deden de communisten ook.
Alma van Hees, dank u wél, voor dit bijzonder leerzaam artikel!
Toen ik jong was (heel lang geleden) was er een scheldwoord.
Je bent een kwee.
Na 80 jaar ga ik het pas begrijpen.
Snapt die boreling over 80 jaar het ook.?
Wordt vervolgd. 😉
Transgenderisme, het volledig op losse schroeven zetten van werkelijk alles wat de hetero-identiteit ook maar in het minst had mogen voorstellen, een 90% ‘vaccinatiegraad’ met gemanipuleerd DNA met als waarschijnlijk gevolg dat we over vijftig jaar opgezadeld zitten met een volledig gedegenereerde zombiebevolking, een absolute daling van het aantal geboorten per 1000 vrouwen, het volledig vernietigen van alles wat op een nationale grens lijkt met als gevolg dat over twintig jaar Europa honderden miljoenen herbergt met een niet-westerse cultuur die vijandig staat tegenover de westerse cultuur …
Misschien dat over honderd jaar de geschiedenis juist eerder over het huidige tijdgewricht schrijft als De Holocaust?
ja, experimenten met fertiliteit lijkt mij niet goed. Zeker niet uit anonieme spermabanken. Ik begreep van collega dat ze ook beetje mogen vragen naar uiterlijk van de donor……. zou dat waar zijn? Het voelt gewoon niet goed.
Over genetische mannen als vrouw in een vrouwengevangenis merkt Alma op: “Staat er niet ergens in wetten geschreven dat vrouwen het recht hebben om in een gevangenis voor vrouwen te worden opgesloten?”
Dat is nog eens een goed punt. Zou dit voor een rechter geen kans maken natuurlijke vrouwen in het gelijk te stellen: de creatie van speciaal voor natuurlijke vrouwen bedoelde gevangenissen!?
nou, deze column is me uit het hart gegrepen. ZO waar ! Want net als bij kinderen uit adoptie uit het buitenland, gaan die op zoek naar hun ‘roots’. En dat is voor deze kinderen van de ‘spermabank’ vaak al een stuk lastiger.
Ik begrijp werkelijk niet dat hier niet meer verontwaardiging over is. en die ‘wens ouders’? Nou, homostellen m/v moeten accepteren m.i dat zij geen natuurlijke ouders kunnen zijn in principe. Geen man, dan ook geen kind. Geen vrouw, dan ook geen kind. Streven moet zijn om je kind een vader en een moeder te gunnen. En dan kan er nog van alles verkeerd gaan. Mijn vader overleed toen ik 6 was. Ik heb er geen trauma van, maar ik had hem toch wel graag willen kennen. Je blijft altijd met een ‘wat jammer’ gevoel rondlopen.
Vervolg op reactie over draagmoederschap, Dittrich en OPZIJ.
Uit een meer dan paginagroot artikel in NRC bleek later dat de draagmoeder van de OPZIJ-advertentie in zee was gegaan met een homostel uit Friesland en voor hen een tweeling had geproduceerd, die ze vervolgens weigerde over te dragen aan de wensvaders, die in NRC hun beklag deden omdat ze de draagmoeder fl. 1000,- hadden betaald en haar zelfs een Kerstbrood hadden gebracht tijdens de zwangerschap. De vaders hebben, met hulp van prominente D66-aanhangers, alles in het werk gesteld om de moeder te dwingen de tweeling af te geven maar dat is niet gelukt.
In een Volkskrant-artikel, eveneens paginagroot, vertelde een draagmoeder over het seksuele misbruik, dat ze in haar jeugd had ondergaan, en haar succesvolle pogingen zichzelf emotioneel te distantiëren van haar “zwangerschap voor een ander”. Deze moeder leed waarschijnlijk aan een dissociatieve stoornis, die door haar draagmoederschap werd verergerd.
Wat opvalt in de publiciteit is hoe negatief de homofiele wensvaders zich vaak uitlaten over de vrouwen, die hen eicellen en/of babies hebben geleverd. Brengen ze die minachting ook over op de kinderen, wier genen voor de helft bestaan bestaan uit die van gekochte baarmoeders en eicellen?
Op Youtube deed een Amerikaanse draagmoeder, die meerdere keren zwanger was voor een ander verslag van haar gruwelijke ervaringen met wensouders zoals weigeren kind te accepteren, omdat het geslacht ongewenst is, en weigeren ziekenhuisrekeningen te betalen ontstaan door complicaties tijdens zwangerschap en bevalling. Daarnaast de emotionele belasting voor de draagmoeder, die, zelfs als het niet haar genetische kind was, een emotionele binding kreeg met de door haar gebaarde kinderen.
Alma van Hees heeft helemaal gelijk, maar het probleem speelt al 40 jaar. D66-kamerlid Boris Dittrich maakte zich sterk voor: 1) het reserveren van binnenlands afgestane kinderen (vaak islamitsch in de jaren negentig) voor adoptie door homofiele mannen; 2) verandering afstammingsrecht t.g.v. wensouders en ten nadele van draagmoeders; 3) legaliseren van commercieel draagmoederschap incl. advertenties, bemiddelingsbureau’s, enz.
Het is Dittrich niet gelukt dit te legaliseren en in 1993 is commercieel draagmoederschap in Nederland officieel verboden dankzij Erica Terpstra, destijds VVD-kamerlid. Desalniettemin is het FEMINISTISCHE maandblad OPZIJ tot 1995 doorgegaan met het plaatsen van advertenties van draagmoeders en wensouders. In die twee jaar was er 1 advertentie van een draagmoeder en 24 van wensouders. Volgens toenmalig hoofdredacteur Cisca Dresselhuys vereiste het socialistische gelijkheidsideaal gelijkstelling van draagmoederschap/eiceldonatie aan spermadonatie. Met andere woorden: de tweede golf feministen van OPZIJ veroordeelden seksuele exploitatie van vrouwen maar propageerden procreatieve exploitatie van vrouwen. OPZIJ is gestopt met het plaatsen van advertenties voor draagmoeders dankzij de sticbting afstandsmoeders (nu de Nederlandse afstandsmieder). De enige draagmoeder, die in OPZIJ adverteerde, is uiteindelijk vervolgd door justitie en kreeg een strafblad. Noch OPZIJ noch de uitgever noch de 24 wensouders zijn vervolgd, hoewel OPZIJ en de uitgever zich 25 maal schuldig maakten aan het vergrijp waaraan de ene, wel veroordeelde, toekomstige draagmoeder zich schuldig had gemaakt. Justitie kon de eventuele draagmoeder alleen veroordelen dankzij de medewerking van OPZIJ, respectievelijk de uitgever van OPZIJ, die haar identiteit onthulden.
Maar één samenvattende reactie: totale wokewaanzin dat veel ongekende ellende veroorzaakt of dat alsnog gaat doen!
Een man blijft altijd een man, een vrouw altijd een vrouw!! Ondanks verbouwingen!
En iemand die dit niet kan of wil begrijpen is rijp voor een goed inhoudelijk gesprek met een psychiater!
De grote indoctrinatie begon met van Kooten en de Bie bij de VPRO op primetime zondagavond. “Til het op keer het om en zet het neer. Dan kijk je er heel anders tegenaan.” Eigenlijk was het de sluipende Neo-Marxistische variant Sociaaldemocratie dat tijdens de lessen maatschappijleer door luie onderwijzers (m/v) nog eens herhaald werd om de kinderen op beïnvloedbare leeftijd tot stemvee te reduceren en langs geleidelijke weg de maatschappij rijp te maken voor ontwrichting door ontworteling, en bevolkingsvervanging.
Toen het politieke verhaal niet langer verkoopbaar was kwamen er groene hoaxes en promotie van experimentele prikken bovenop om opportunistische verhalenvertellers in het subsidiecircuit te krijgen dat haar rekeningen verplicht kan doorschuiven aan burgers en ondernemers via allerhande belastingheffingen.
Kijk toch eens wat het ons allemaal gebracht heeft. Geen wonder dat men hier in Oost-Europa na jaren van communisme niet aan wil.
Je zie deze verschijnselen ook , ten opzichte van inheemse volken die in het geheel geïntegreerd zijn met moederaarde, die de kennis heb van hún habitat, en een beperkte behoeften in hún cultuur verweven zijn , dan kom er ontwikkelingshulp en waarom omdat wij denken dat het zo nodig is of is uit onze behoefte in ruil voor “spiegeltjes “ , de gevolgen weten wij nu , de natuurlijke diversiteit zakt als een plumpudding inelkaar om de ons onnatuurlijke culturele diversiteitsbeleid en bedenksels uit te voeren . ( het is als een speelkamer die met een overdaad van speelgoed en daar een peuter in zet, met de gedachte hij of zij heeft genoeg , en nu heb iPad erbij, ) maar dit terzijde je kan allerlei parallellen zien met een rode draad.