Feitenvrije linksige ophitserij tegen Ruud Koopmans

img_1763

Gisteren werd er in het AD een interview van Wierd Duk met prof. dr. Ruud Koopmans gepubliceerd. Koopmans is socioloog, werkzaam in Duitsland en doet onderzoek naar onder andere islam en fundamentalisme in verschillende Europese landen. Er werd een aantal punten in geraakt omtrent de huidige rechtsstaat, censuur en het gevaar van moslims.

Goed artikel, dacht ik. Totdat heel linksig Twitter over het artikel heen viel en het aan begon te vallen. Niet met feiten, maar met framing en ad hominems.

Ondergetekende is filosoof/theoloog. Ik kan u van alles vertellen over het conflict tussen, pak ‘m beet, Hegel en Kierkegaard, ik kan een verdediging van het postmodernisme uit mijn mouw schudden, ik kan u vertellen hoe Augustinus en Plato zich tot elkaar verhouden en kan u zelfs vertellen dat de Verlichting niet in de 17e eeuw begon, maar eigenlijk al in de 13 eeuw.

Autoriteit
Kortom, ik heb wel een beetje bagage. Maar in de tijd dat ik me door al die filosofische teksten worstelde, had ik geen tijd om me in andere thema’s te verdiepen. Choose your battles, nietwaar? Daarbij heb ik een allergie voor ideologisch denken. Ik moet dus vertrouwen op autoriteiten om kennis te vergaren omtrent mij vreemde thema’s. Ruud Koopmans is zo’n autoriteit.

Ruud Koopmans is volgens Wikipedia hoogleraar sociologie aan de VU, doet onderzoek naar sociale bewegingen, burgerschap, integratie, Europese politiek en evolutionaire sociologie. Cum laude afgestudeerd, werkte van 1994 tot 2004 en vanaf 2007 tot heden bij het Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung in Berlijn. Alleen al doordat het Duits klinkt, heeft het autoriteit.

Koopmans bekritiseerde in 2003 al het multiculturele beleid van Nederland. Momenteel is hij hoogleraar aan de Humboldtuniversiteit in Berlijn, heeft in 2016 vier wetenschappelijke papers geschreven over immigratie. Dus geen reden om te twijfelen. Hij begeeft zich niet in obscure hoekjes, maar werkt aan gevestigde instituten en schrijft voor toonaangevende wetenschappelijke tijdschriften.

Definiëren
In dit interview stelt hij het volgende: “Het moet mogelijk zijn om over ingrijpende beslissingen als Merkels politiek van open grenzen vragen te stellen, zonder van islamofobie en racisme te worden beschuldigd.” Verder vindt Koopmans ook dat we de rechtsstaat duidelijker moeten definiëren en moeten durven beschermen: “Nu is het enorm moeilijk om migranten, die zonder papieren of met valse identiteitsbewijzen zijn binnengekomen, uit te zetten. En wanneer afgewezen asielzoekers worden teruggestuurd, schreeuwen critici moord en brand over ‘nazi-praktijken’.”

Er is voor mij weinig reden om te twijfelen aan zijn woorden: goede credentials, goed interview, hij raakt verschillende punten en uit kritiek op linkse patronen, maar ook op rechtse patronen (“het is smakeloos om Merkel af te beelden met bloed aan haar handen”). Maar op Twitter zou je bijna denken dat hij heeft opgeroepen tot een Endlosüng van alle moslims.

Twitter
Wil Eikelboom, expert in vreemdelingenrecht, human rights lawyer, bekritiseert het interview. Speelt daarbij op de man, overigens. Wierd Duk zou onbetrouwbaar zijn, geen kritische houding hebben, er zouden feiten zijn die het tegenspreken. Welke dit dan zijn, wordt nergens genoemd. En zo zijn er nog meer voorbeelden waarin ofwel Duk ofwel Koopmans ofwel beiden worden aangevallen. Op de persoon.

Wat ik interessant vind is het volgende:
1. Ik weet dat Ruud Koopmans een betrouwbare wetenschapper is;
2. Ik lees het interview en ik zie de gematigdheid erin;
3. Ik weet dat de tegenstanders met niets anders dan framing en op-de-man-aanvallen komen. Logischerwijze, rationeel gezien zou mijn conclusie moeten zijn: Ruud Koopmans is mijn uitgangspunt. Maar zo werkt het blijkbaar niet. Ondanks dat ik het allemaal ten volle besef, slaat de twijfel toe. Natuurlijk is dat zo omdat mijn eigen kennis omtrent het onderwerp niet voldoende is. Maar het is nu eenmaal onmogelijk om op alle gebieden genoeg kennis te hebben ontwikkeld. Er is geen reden tot twijfel, ik herlees het interview, niets mis mee. En toch…

Ideologie
In die zin is het schrikbarend hoe krachtig het framen is. Juist de onzekere lezers, die hun ideologie niet duidelijk afgebakend hebben en zoeken naar oriëntatiepunten om hun visie omtrent het desbetreffende onderwerp vorm te geven, zijn vatbaar hiervoor. De ideologen, die maakt het niets uit. Die vinden toch wel wat ze vinden, links of rechts.

Maar degene die waarheid zoeken raken volkomen verdwaald. En onterecht. De ideologie van de in dit geval linkse types stelt: feiten ondermijnen de werkelijkheid. En wat werkelijk is, is wat goed is. En wat goed is, is wat wij hebben bepaald wat goed is en wat waar is kan daar nooit tegenin gaan. Over religieuze dogmatiek in een politiek jasje gesproken…

Maar ja, hier zit ik dan. Stukken te schrijven over de “theurgische werkzaamheid onder neoplatonische denkers”, of “moraliteit en waarheid en hun verwarring”. Leuke essays. Mooi ook, al zeg ik het zelf. Maar filosofische exercities. En vervolgens blijf ik wel in verwarring over mijn concrete werkelijkheid, mijn Umwelt. Niet omdat de kennis er niet is, maar omdat er teveel soorten kennis niet mogen zijn van een te luidruchtige groep mensen. En zelfs als we ons daar bewust van zijn, heeft die luidruchtige groep nog steeds invloed.

Echoput
Maar wat moet ik dan? Als ik al die schreeuwers blokkeer, is er het risico om in een echoput terecht te komen, waarin ik alleen nog maar hoor wat ik zelf al vind. Als ik ze niet blokkeer, brengen ze me zonder ook maar enig aanwijsbare reden toch aan het twijfelen. Dit is het probleem van de moderne burger. Zodra iemand iets onwelgevalligs zegt op het gebied van klimaat, immigratie, religie etc. vliegen de soldaten van de goedheidspolitie erop af om de boodschapper af te branden.

Zoals Sloterdijk stelt over Stalin: “Problemen bestaan niet, er bestaan alleen mensen die het je moeilijk maken. Feiten bestaan niet; er bestaan alleen saboteurs die zich verschuilen achter de brede rug van het zogeheten constateren van de zogenaamde feiten. Mensen weg, problemen weg. Het enige dat bestaat zijn de effecten van een vijandige wil. Belangrijker dan de oplossingen van problemen, wordt de vraag wie schuldig is aan het ontstaan ervan. En dat is de reden waarom iedere melder van problemen zich in levensgevaar begeeft.”

Oplossing
Nu, dit lijkt me het mechanisme van de aanvallers pur sang. Ze bevinden zich overigens aan beide kanten, maar de linkerkant lijkt toch krachtiger te zijn. Omdat in onze cultuur nog steeds een notie aanwezig is dat zij het morele gelijk hebben. Subtiel aanwezig, maar het is nog overal voelbaar.

Enfin, een oplossing hiervoor. Duidelijk is die niet, het is jezelf iedere keer weer uitdagen om door al het geschreeuw toch te kijken waar de feiten zich bevinden en deze met elkaar verbinden. Het is wel erg veel werk, maar het is niet anders.

Het alternatief is een echoput of een volkomen apathie jegens de wereld en dan lijkt het harde werk me nogal waardevol. Zelfs als dat betekent dat mijn essay omtrent de theurgische werkzaamheid onder neoplatonische denkers maar even moet wachten. Filosofie is belangrijk, maar kan wel even tot stilte gemaand worden als daarmee het branden van de wereld voorkomen kan worden.

(Vandaag verscheen in het NRC een fraaie debunking van het hierboven beschreven frame, red.)

===============================================================
Foto: Screenshot door OpinieZ.com van still uit YouTube-video
===============================================================

Advertisements