Islam of geen islam: is that the question?!
- Deugende Fopfeministes bij Buitenhof - 9 mei 2017
- Vrouwenrechten verkwanseld voor oliedollars en salafisme - 26 april 2017
- Vrouwen hebben recht op een legale, veilige abortus - 8 april 2017
Het kan me zo langzamerhand helemaal niks meer schelen of het de islam is of juist niet. Ik ben het gewoon helemaal zat om elke dag weer geconfronteerd te worden met het bericht van een bloederige moordpartij waarbij messen of opblaasbare rugzakken worden gebruikt, mensen worden gegijzeld, doodgeschoten of onthoofd. Ik heb er genoeg van.
Het komt me mijn neus uit dat er dan ook steevast tweets, opinies en columns verschijnen van lieden die willen bewijzen dat het niets met de godsdienst van de vrede te maken heeft. En die beweren dat moslims uiteindelijk het meeste last hebben van alle terreur, omdat de islamofobie zo ontzettend toeneemt door de hitserige berichtgeving in de media. Of dat het allemaal het werk is van de CIA of van de Mossad. Ja, dat heel ISIS alleen maar bestaat omdat Amerika en Israël dat willen. Ik kan er niet meer tegen.
Verrot
En ik word doodmoe van mensen die vinden dat we niet zoveel aandacht moeten besteden aan Parijs, Brussel, Orlando, Nice, München, Ansbach en nu weer Rouen. Omdat er elke dag mensen worden opgeblazen in Baghdad, elke dag in Syrië wordt gebombardeerd, elke dag slachtoffers vallen in Jemen. Elke dag.
Ja, de wereld zit zo in elkaar, dat dat elke dag gebeurt. Er vallen trouwens ook dagelijks vele doden in de Democratische Republiek Congo en in Sudan en nog veel meer andere landen in Afrika. De wereld is op vele plaatsen verrot. Maar afgezien daarvan: is het nou echt zo gek, dat het hemd nader is dan de rok?
En is het eigenlijk niet veel gekker, tot in het absurde zelfs zo krankzinnig, dat inwoners van West-Europese landen, hier geboren en getogen, meer solidariteit voelen met wat er duizenden kilometers verderop gebeurt, dan met de slachtoffers van moorden en beestachtige slachtpartijen in hun spreekwoordelijke voortuin?
Causale verbanden
Is het niet bespottelijk en schandalig dat er nog serieus verklaringen worden aangedragen als racisme, segregatie, puberale identiteitsproblemen, achterstelling op de arbeidsmarkt, laag opleidingsniveau, onwetendheid en al die dingen meer? Alsof het causale verbanden zijn. Alsof het niet anders kan. Alsof al die problemen eerst moeten worden opgelost, al die misstanden moeten worden weggenomen, voordat het ophoudt: het zinloze moorden, het vergieten van onschuldig bloed, terwijl er “Allahu Akbar” geroepen wordt.
Allemaal klinkklare onzin en bovendien niet te doen. Nee, we zullen ermee moeten leren leven dat ons relatief zorgeloze bestaan in Europa tot een einde is gekomen. Niet door bezuinigingen op de gezondheidszorg, waardoor er nu meer verwarde gekken met dodelijke dadendrang op straat rondlopen. Niet door het toenemende verschil tussen arm en rijk, waardoor er moderne Robin Hoods uit dodelijk roven gaan. Niet door discriminatie en achterstelling van de gekleurde medemens, waardoor er gewapend en moordend recht wordt gezet wat vermeend krom is gegroeid. Maar door zelfverklaarde moslims, die zeggen vanuit hun geloof te handelen.
Ander verhaal
Eerst hadden ze het gemunt op Joden, cartoonisten en schrijvers. Toen konden we nog onze schouders ophalen, want tja, hoeveel zijn er daar nou van (overgebleven) in Europa? Bovendien ook een beetje eigen schuld, toch? Moet je maar niet zo’n grote bek hebben en moet je ook maar niet zo expres op reeds gekwetste lange tenen gaan staan en moet je ook maar niet zo openlijk Joods zijn, terwijl Israël… Nou dan! Maar nu zijn het mensen die winkelen, op een terrasje zitten, naar een popconcert gaan, die een vliegtuig willen nemen, vakantie vieren of bidden in een kerkje in Noord-Frankrijk. Nu is het een ander verhaal.
Eerlijk gezegd kan me helemaal niks schelen of dat verhaal nou gedicteerd wordt door de Koran of de hadith of welk islamitisch geschrift dan ook. Ik wil geen theologische verhandelingen en semantische vèrplasserij. Ik wil gewoon dat het stopt. En ik wil dat iedereen -en ik bedoel echt iedereen!- dat onvoorwaardelijk, zonder mitsen en maren en zonder gedraai met me eens is. De rest verklaar ik bij dezen de oorlog.