Europese samenwerking moet een onsje minder
- Dit land is stuk - 18 september 2026
- Bestuurlijk onvermogen in ons land is eindeloos - 10 april 2026
- Waarom ik na zestig (!) jaar mijn NRC-abonnement heb opgezegd - 4 september 2025
De paniek over de toenemende stroom migranten is een treffend voorbeeld van het zware weer waarin de Europese Unie zich al veel langer bevindt.
Voorstellen die eerst als onbespreekbaar werden weggeschoven, worden nu, zij het aarzelend, geagendeerd. Pas nu worden maatregelen getroffen om de EU-buitengrens beter te bewaken, terwijl daar al lang geleden afspraken over werden gemaakt.
Er waart opnieuw een spook door Europa. De Euroscepsis grijpt steeds meer om zich heen. Met het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne op komst worden sceptische burgers belerend toegesproken over het belang van Europese samenwerking. Politici en media laten geen moment onbenut om de rampspoed te schilderen die over ons heen komt als we ons laten inpalmen door de onverantwoordelijke ‘kwajongens van Geen Peil’.
De houding van Brussel komt de
Europese burgers duur te staan
Maar dat referendum is slechts een signaal van een ontwikkeling die zich al veel langer voltrekt. Het is een symptoom van een crisis waarop de politici geen antwoord hebben en waarin ze tastend hun weg zoeken. De Europese Unie is langer dolende. De migratiecrisis heeft dat alleen nog zichtbaarder gemaakt dan de Eurocrisis daarvoor.
De houding van Brussel komt de Europese burgers duur te staan. Hen zijn knollen voor citroenen verkocht. Voorbeelden te over: met veel tam-tam werd het plan voor de spreiding van 160.00 vluchtelingen vanuit Italië en Griekenland over de landen van de EU rondgebazuind. Juncker toog met zijn gehele Brusselse hofhouding naar Malta om de eerste groep, een man of twintig, naar Zweden uit te wuiven. We hebben er daarna niets meer over gehoord. Het plan is een jammerlijke mislukking.
Dat is niet alleen de schuld van Brussel, maar ook van de EU-landen, die een dergelijke, gedwongen toedeling van aantallen vluchtelingen zien als een inbreuk op hun nationale soevereiniteit. Het merendeel van die vluchtelingen wil immers helemaal niet naar bijvoorbeeld Slowakije of Letland, maar naar Duitsland. De gereloceerde migranten zullen als een nieuwe groep nomaden dwars door Europa naar het beloofde land (Duitsland) blijven trekken.
Mensen zijn nu eenmaal geen melkquota
De Tsjechische regering haalde een tijdje geleden enkele tientallen zieke Syrische vluchtelingen op uit kampen in Libanon voor een medische behandeling en voor opvang daarna. Vrijwel alle vertrokken, na ontslag uit het ziekenhuis in Praag, naar….Duitsland. Mensen zijn nu eenmaal geen melkquota.
Maar het zijn niet alleen de Oost-Europese landen die weigeren mee te werken aan dit opgelegde verdeelmechanisme. Ook Frankrijk nam er nu afstand van.
En zo legt de migratiecrisis in alle helderheid het falen van de Europese ambities bloot. Caroline de Gruyter, (NRC van 13 februari) moet het nu ook toegeven: Europa is stuurloos, onzeker en permanent kwetsbaar. Maar dat los je niet op door meer ownership of door de politici op te dragen zich meer verantwoordelijk te gedragen.
Als het evident is dat iets niet werkt, dan moet je zo snel mogelijk iets anders proberen
Europa is niet het droombeeld dat ons steeds wordt voorgespiegeld, maar een zoektocht vol compromissen en ongewenste –en ongewisse- uitkomsten. De Europese burger blijft toch voor alles gericht op het land waarin hij of zij woont. Het heeft geen zin grenzen te ontkennen die er niet alleen mentaal, maar ook cultureel en vooral feitelijk nog steeds zijn.
Over de vluchtelingencrisis is volgens de geestelijke vader van het Plan Samsom, Gerald Knaus, teveel paniek en te weinig reflectie: “Als het evident is dat iets niet werkt, dan moet je zo snel mogelijk iets anders proberen” (NRC, 13 februari). Het wordt dan ook hoog tijd om eens na te denken over een andere, minder omvattende en minder ambitieuze invulling van Europese samenwerking. Die blijkt immers allesbehalve goed te functioneren.
…het Oekraïne-referendum en de niet mis te verstane signalen vanuit de burgerij naar de boven ons gestelden in Den Haag en vooral Brussel zijn voorboden van – wat ik zou willen noemen – de Europese Lente.
[…] Bron: Europese samenwerking moet een onsje minder […]
Dit is op eunmask herblogden reageerde:
De migratiecrisis legt in alle helderheid het falen van de Europese ambities bloot. En niet alleen de migratiecrisis, het volk ziet dat de EU hen al decennialang haar dictatuur door de strot heeft geduwd en ook nu nog steeds weigert om de honderdduizenden gelukzoekers terug te sturen en de grenzen te sluiten. De EU wil niets leren van de levensgevaarlijke situatie waarin zij onze landen heeft gebracht, Het wordt dus hoog tijd dat de EU snel moet worden vervangen door een organisatie zoals de voormalige EEG!