Gezocht: dwarsdenkers met lef
Faulks @Revelsoffice
- In de ban van de Religie van de Bubbel - 6 juli 2017
- Vrijheid en fascisme - 5 mei 2017
- De Ego-fiets van het slachtofferschap - 2 oktober 2016
Het vereist aardig wat moed om over een eigen mening te durven beschikken en de vrijheid te nemen die publiek te maken. Wie terugbladert in columns van Theo van Gogh of Pim Fortuyn realiseert zich, dat er sindsdien een stijf keurslijf rond die vrijheid is ontstaan.
Ik hou van lastige mensen. Ik vind ze manna voor de maatschappij. Ik hoef het niet met die lastpakken eens te zijn, maar het is mooi hoe zij de gelegenheid bieden iets van verschillende kanten te bekijken, de wereld te bezien door andere ogen.
Een samenleving zonder sleurders, zonder dwarskonten die tegen de stroom in durven te zwemmen, verandert in een schaapskudde. Zeker als de kudde zich laat leiden door een staatsomroep en Main Stream Media (MSM), die zijn verworden tot lakeien van politieke machten.
Dat het vanuit politiek oogpunt zeer op prijs wordt gesteld als de burger braaf in zijn links/rechts hokje blijft zitten, zien we terug in de verslaggeving. Dat steeds meer burgers zich niet meer herkennen in deze constructie, is op het internet duidelijk zichtbaar. Niet voor niets is er zo’n bloeiende en boeiende verscheidenheid aan blogs en publicisten te vinden.
We leven kennelijk in een maatschappij die kritische geesten niet genoeg op waarde weet te schatten. De kudde moet gelijk hebben en alle schapen moeten overal hetzelfde van vinden. Wie zich niet aan die code houdt, krijgt bijvoorbeeld verzonnen, ingezonden brieven in kwaliteitskranten om de oren.
De lastige mens wordt gretig met pek en veren besmeurd. Het internet wordt met dédain ‘het open riool van de onderbuik’ genoemd, want met name daar worden de dingen gezegd die men liever niet hoort.
Een club als GeenStijl is wat mij betreft een baken van dwarsigheid, dat vooral moet blijven bestaan. Het zijn ‘kwajongens’ die zich niet storen aan de conventies en de wereld vanuit een eigen perspectief blijven benaderen. Neem zo’n project als GeenPeil.nl: het via handtekeningen eisen van een referendum is democratie ten top.
Maar de reacties vanuit de politiek en andere kringen maken direct duidelijk dat een dergelijke betrokkenheid van de burger niet bepaald op prijs wordt gesteld. Ik wens alle dwarskonten veel sterkte. Altijd tegen de stroom in gaan, valt niet mee. Al jaren zie ik vaste Twitteraars vechten voor hun standpunten. Bravo!
Soms denk ik terug aan de autoritjes op weg naar seminars, samen met Pim Fortuyn. De manier waarop hij zich oppompte voor een performance bracht dikwijls een grijns op mijn gezicht. Aan het eind van de rit hadden zijn blauwe ogen een vrolijke glans: tijd voor een optreden! Ik zie dan ook met leedwezen de slordige sneren over hem voorbij komen: opmerkingen van mensen die nog niet over de helft van zijn lef beschikken.
Zoals gezegd: ik hou van lastige mensen, mensen met de moed om tegen de kudde in te gaan. Ze dwingen tot nadenken, soms tot herijking van vaststaande ideeën én vergen incasseringsvermogen. Jammer dat de ‘ruim-denkendheid’ van onze internationaal geörienteerde maatschappij zo aan corrosie onderhevig is. Nog even en we delen schadevergoedingen uit aan verongelijkte, gechoqueerde toehoorders van afwijkende meningen.