Over de nieuwe Muur en het nieuwe communisme
Faulks @Revelsoffice
- In de ban van de Religie van de Bubbel - 6 juli 2017
- Vrijheid en fascisme - 5 mei 2017
- De Ego-fiets van het slachtofferschap - 2 oktober 2016
Communisme is voor veel mensen iets uit een ver verleden. Het was de tijd van Russisch gestamp, van arbeidersklasse aan de macht met wapperende vlaggen, hamer en sikkel. Voor degenen die het niet hebben meegekregen: communisme was een sociale, politieke en economische ideologie, gericht op de oprichting van een klasseloze, eenvormige socialistische samenleving. En, niet te vergeten, dictatoriaal!
Wie Animal Farm en 1984 van George Orwell heeft gelezen weet dat het totale communistische systeem erop was gebaseerd het volk managable te houden. Keurig ingedeeld in vakjes, iedereen gelijk en niemand die iets meer mag hebben dan een ander. Allemaal werken voor de staat, argwanend naar elkaar en in de gaten gehouden door de machtige KGB. Inspraak werd verbeeld in de Doema. Er bestond maar één afgodsbeeld: dat van de grote leider.
Vooral dat opgelegde ‘iedereen is gelijk’ was een van de grootste leugens van het systeem. Immers, wat is gelijk of ongelijk? Er zullen altijd mensen zijn die meer begiftigd zijn: met geluk of ongeluk, met verschillende achtergronden, met andere kleuren en smaken. Daar kun je gelijkwaardigheid aan hopen te koppelen, maar geloven dat iedereen gelijk is en hetzelfde moet hebben is een idee-fixe.
Vrij denken in zo’n omgeving was een doodzonde. Dat moest dus worden onderdrukt. En zeg nu zelf: wat is er fantastischer in zo’n systeem dan die onderdrukking door de burgers zelf te laten uitvoeren, aangemoedigd door de Staatsomroep en -media?
Het mooiste wapen daarbij was het verwisselen van de beeldvorming en het stelen van begrippen, van woorden. ‘Eerlijk’ was daar een mooi voorbeeld van, want dat betekende slechts nog dat iedereen gelijk moest zijn. En, gelukkig, waren er altijd useful idiots, miskende zielen, die bereid waren om het voortouw te nemen in de strijd tegen verscheidenheid.
Dus kritische burgers werden racisten, extremisten of ware duivels, want vrijdenkers waren gevaarlijk en Goelagwaardig. Iedereen, die hard had gewerkt voor zijn eigen geld, bleek een boef die mensen uitbuitte. Een goed communist moest zo denken: alles tot doel een kapitalistische samenleving onderuit te halen en vrijdenken tegen te gaan.
Gelukkig leven we nú… toch?
Uhhh… bij nader inzien is het model vergelijkbaar aan de wensen van de islamisten, met name die van de Saoedische islam en hun useful idiots van vandaag de dag. Immers, alles wat tegen het varken ingaat mag van de islam gedaan worden. Alles wat verdeel en heers kan zaaien wordt tevoorschijn getoverd. Bij nader inzien zijn de overeenkomsten met onze hedendaagse werkelijkheid wel erg groot.
Vrijdenken is tegenwoordig ook zo’n zonde. De africhting van het volk is in volle gang. Is er daarom zo weinig tegengeluid? Men zegt “Communisme bestaat niet meer sinds de val van de muur.” Maar is dat wel zo? Volgens mij is het springlevend en heeft het systeem slechts een andere naam gekregen. De Muur staat nu aan de kustlijn van de Noordzee en het oude communisme heet nu politiek
correct.