Veel vraagtekens bij veroordeling Marine Le Pen
Staat de Franse democratie onder druk?
Foto: 
“Hoe corrupter de staat, hoe talrijker de wetten.” De veroordeling van Marine Le Pen voor misbruik van gelden van het Europees Parlement doet denken aan de uitspraak van de Romeinse schrijver Tacitus. Hoe complexer de regels, hoe makkelijker het wordt om mensen op willekeurige wijze te gaan vervolgen. Iedereen die vertrouwd is met het Europees Parlement weet hoe problematisch de besteding van de middelen van deze instelling is. Telkens opnieuw zijn er twisten over de vraag of bepaalde uitgaven wel aan de criteria voldoen, of het nu om reizen gaat dan wel over conferenties of wat voor werk assistenten van Europarlementsleden mogen doen.
Onschuldig?
Dat wil niet zeggen dat Marine Le Pen onschuldig is. Integendeel. Het lijkt erop dat ze zeer goed wist dat er minstens twijfel was over de wettelijkheid van praktijken waarbij haar partij mensen die betaald werden om in het Europees Parlement aan de slag te zijn jarenlang inzette om nationale politiek te bedrijven in Parijs. Want in 2014 schreef de penningmeester van haar partij over de twijfels in verband met de wettelijkheid van de praktijken: “Ik denk dat Marine dat allemaal weet.”
Zoals genoegzaam bekend, is zij niet bepaald de enige politica die zich hieraan schuldig maakte.
Courante praktijk
Een voorbeeld is de huidige Franse premier, François Bayrou. Hij moest in 2017 ontslag nemen omdat er tegen zijn partij een onderzoek liep over – men raadt het nooit – de mogelijke fictieve tewerkstelling van assistenten in het Europees Parlement. In februari 2025 oordeelde een Franse rechter uiteindelijk dat zijn partij wel schuldig hieraan was, maar hij als partijleider niet.
Ook in België is het een realiteit dat parlementaire medewerkers “steeds meer voor de politieke partijen” werken, aldus een universitaire studie uit 2022. Dit kost de belastingbetaler miljoenen, en komt bovenop de partijfinanciering door de Belgische staat. Dat wil niet zeggen dat zomaar alles kan. Joëlle Milquet, de voormalige leider van de Belgische centrum-linkse cdH wordt ervan beschuldigd medewerkers te hebben aangenomen in haar kabinet toen ze federaal minister van Binnenlandse Zaken en vicepremier was, om hen taken te laten uitvoeren gelinkt aan haar verkiezingscampagne.
Dubbele standaarden
In Frankrijk werd de veroordeling van Le Pen in elk geval ook afgekeurd door vele tegenstanders van de politica. Premier François Bayrou stelde: “Het zou heel gek zijn als deze straf wordt opgelegd en uitgevoerd.” Ook extreemlinks en centrumrechts keurden het oordeel af.
Los van de veroordeling op zich, of de vraag of er met dubbele standaarden wordt gewerkt door sommigen voor bepaalde feiten hard aan te pakken en anderen niet, kwam er vooral veel protest tegen de strafmaat, en met name dan de uitspraak van de Franse rechtbank om Marine Le Pen uit te sluiten bij de komende Franse presidentsverkiezingen, die plaatsvinden in 2027.
Le Pen mag zich de komende vijf jaar niet verkiesbaar stellen bij een politieke verkiezing, bovenop een boete en een gevangenisstraf, die ze met een enkelband mag ondergaan. De laatste twee straffen worden opgeschort tot alle beroepsmogelijkheden uitgeput zijn, maar het schrappen van de verkiesbaarheid van Le Pen gaat onmiddellijk in. Op dat laatste was haar partij, het Rassemblement national, blijkbaar niet voorbereid.
“De rechters pasten de wet toe, maar wat me in deze zaak schokt is dat we ons niet kunnen verzetten tegen de voorlopige uitvoering door onmiddellijk in beroep te gaan,” stelt de prominente Franse strafpleiter Jean-Yves Le Borgne hierover in een reactie. Hij voegt eraan toe: “De echte vraag is waar de urgentie is die deze voorlopige uitvoering rechtvaardigt, iets wat in strijd is met het vermoeden van onschuld.”
Fragiele interpretatie
Die vermeende urgentie lijkt inderdaad de kern van de zaak te zijn. Volgens de rechtbank is de provisionele uitvoering van deze straf nodig omdat er sprake zou zijn van een “onherstelbare schade voor de publieke democratische orde” indien een in eerste aanleg voor misbruik van publieke fondsen veroordeelde politica toch zou mogen opkomen.
Dit lijkt op zijn minst een bijzonder ruime interpretatie. Christine Lagarde, de huidige voorzitter van de Europese Centrale Bank, mocht in 2016 aanblijven als hoofd van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) ondanks een veroordeling voor strafbare nalatigheid tijdens haar Franse ministerschap in een corruptiezaak, die de Franse belastingbetaler 403 miljoen euro kostte, een veelvoud van de schade in de zaak Le Pen.
In een analyse beschrijft Le Monde “de onmiddellijke toepassing van het verbod om zich verkiesbaar te stellen, zelfs tijdens het hoger beroep” als “een meer uitzonderlijke maatregel”, met de uitleg: “De wet is recent en de precedenten zijn fragiel. De zaak zou opnieuw kunnen worden voorgelegd aan de Constitutionele Raad. De maatregel is echter al toegepast op ambtenaren die veroordeeld zijn voor het verduisteren van openbare middelen, zoals voormalig senator en president van Frans Polynesië Gaston Flosse, of de voormalige burgemeester van Toulon, Hubert Falco.”
Het gebruik van een “fragiele” interpretatie was misschien niet het beste idee om de uitsluiting van de koploper voor de Franse presidentsverkiezingen van 2027 te rechtvaardigen.
Rechterlijke onafhankelijkheid
Net zoals in Roemenië, waar de leidende tegenkandidaat op bedenkelijke gronden werd uitgesloten van de presidentsverkiezingen, en in Turkije, waar de rechtstreekse concurrent van president Erdogan werd opgesloten, gebeurt nu iets in Frankrijk wat velen als vergelijkbaar zullen zien, en dat terwijl de Franse politieke klasse altijd zo opschept over de eigen democratie. Dat dergelijke zaken in drie NAVO-lidstaten gebeuren is ook een geschenk dat Russische propagandisten naar believen zullen gebruiken.
Het is in theorie mogelijk dat Le Pen alsnog een juridische uitweg vindt of dat zij zelfs gratie krijgt van de Franse president Emmanuel Macron. Het kwaad is echter geschied. Rechterlijke onafhankelijkheid is van het grootste belang, maar wanneer rechters “fragiele” interpretaties van wetgeving hanteren om de vrijheid te kortwieken van deze of gene politici, ondermijnen die rechters uiteindelijk het vertrouwen dat nodig is om de democratische rechtsstaat in ere te houden.
Zoals voormalig KU Leuven-rector Rik Torfs het omschrijft: “De wet laat aan de rechter uiteraard ruimte bij de interpretatie van de feiten. Daarnaast had ze bij de straftoemeting Le Pen ook een volledig voorwaardelijke of helemaal geen onverkiesbaarheid kunnen opleggen.”
Recht op beroep
Minstens had de rechtbank die onverkiesbaarheid niet provisioneel kunnen laten ingaan, waardoor in feite de mogelijkheid voor Le Pen om beroep aan te tekenen tegen haar verbod om op te komen wordt afgenomen.
Het laatste woord dienen we bij dit alles te geven aan de leider van Frans extreemlinks Jean-Luc Mélenchon, zelf verwikkeld in een schandaal over het gebruik van Europees Parlements-personeel op nationaal niveau. Hij stelde het volgende over Le Pen:
“In een rechtsstaat moet iedereen het recht hebben om in beroep te gaan. Als Le Pen dit recht wordt ontzegd, dan wordt dit recht aan iedereen ontzegd en dat zou een vergissing zijn.”
Voor Frankrijk is het hoog tijd voor bezinning.
Over de auteur
- Pieter Cleppe is de hoofdredacteur van http://www.BrusselsReport.eu, een webstek die zich richt op EU en Eurozonebeleid
Ach laten we het er verder niet over hebben. Net als het SMS verkeer van ene Ursela:) Bij Le Pen komt het voor vele wel even goed uit. Toeval?? Je ziet toch wel duidelijk een EU patroon onstaan. 😉
Dat ben ik met u eens. Er is een patroon ontstaan die niet meer doorbroken kan worden.
de enige manier dat dit patroon doorbroken kan worden, is door een ineenstorting van het systeem.
Een Franse politicus merkte op dat alle partijen hetzelfde doen als wat Marine en RN doen – maar van hen wordt het niet onderzocht, want elke aanklager en elke politiechef snapt dat een dergelijk onderzoek heel slecht is voor de promotiekansen.
Wie verwondert het nog? Wie gelooft nog in de trias politica? Wie gelooft nog dat vrouwe justitia een blinddoek draagt? Wie gelooft nog dat we waarlijke democratieën hebben in de EU? Wie gelooft nog dat Brussel alles doet voor het welzijn van de lidstaten en de Europese burgers, in plaats van een machtswellustig dictatoriaal waterhoofd vol ego’s, graaiers en utopisten?
Voor mij geen vraagtekens bij de onmiddellijke uitsluiting van de verkiezingen. ‘Men’ heeft dit zo gearrangeerd. Iedereen weet het, iedereen ziet het, iedereen laat het gebeuren.
Als stemmen er echt toe deed … Was het allang verboden!
Als een keer een verkiezingsuitslag wel een verandering teweeg brengt, zoals in de VS, dan zijn het juist de mensen die altijd de mond vol hebben van democratie, ook de mensen die het hardst klagen over de verandering die heeft plaats gevonden.
Klopt, voor hen telt de stem van het volk wel …
Maar alleen als die stem hun woord spreekt!
Beste NIWHL,
Kort en goed de blinddoek van Vrouwe Justitia: Het gaat niet om die blinddoek.
Vrouwe Justitia – zoals we het clichébeeld kennen – is een bevallig wicht dat met doende is met een weegschaal, zwaard en inderdaad een blinddoek. Allemaal heel onpraktisch.
Wie weleens een beeld van zo’n allegorisch tafreeltje bestudeerd van onder naar boven bestudeerd heeft zal weten dat dat er nog veel meer aan de hand is.
Niet alleen is de houding weinig stabiel, maar de combinatie van een niet al te stevig uitgevallen jonge vrouw met een onpraktisch groot zwaard en een zeker niet lichtgewicht weegschaal geeft te denken.
Echter het begint al onderop: Het kind staat te wiebelen op blote voetjes op een wetboek en – och erm – langs dat been kronkelt ook nog een slang omhoog terwijl haar kleedje al half van d’r lijf is afgegleden.
Wat de afbeelding probeert te vertellen is dat gerechtigheid op een best een diep menselijk product is en zeker geen abstrakte afweging van de pro’s en con’s. Daar is meer aan de hand niet in de laatste plaats de eerbeidwaarddigheid van het rechtsprekende ambt dat er niet mee gediend is als ze daar tits out staat te wankelen.
En hoe kan de wijsheid neergeslagen in prachtig geformuleerde wetsteksten nou via haar grote teen haar judiciaire evenwichtsgevoel bereiken?
De slang en de ongelukken die met dat zwaard kunnen gebeuren laten we er maar even buiten.
Mooie analyse. Dank.
Le Pen heeft Europees gemeenschapsgeld misbruikt. Echter wat doen de EU ambtenaren met hun reiskoffertje in de hand die ’s morgens inklokken en zodoende hun dagpremie opstrijken en vervolgens naar huis gaan. Dit gebeurt al jaren en deze zakkenvullerij wordt gewoon geaccepteerd.
Dat de hoge politiek regelmatig gemeenschappelijk geld misbruikt is een ‘verboden normaal’ geworden. Wat de zaak politiek gemotiveerd maakt is dat deze vaak niet toegepast wordt of net zo lang gevoerd wordt totdat ie vergeten wordt tenzij de beschuldigde de zittende macht bedreigd. De straf zelf zou je nog kunnen slikken als is de lengte daarvan misschien bedenkelijk maar iemand zijn politieke werk bevriezen zodat ie niet aan verkiezingen mee mag doen kleurt de zaak zeer politiek gemotiveerd. Als je echt algemeen rechtvaardigd zou willen zijn dan zou Brussel misschien nu half leeg zijn. Of zonder hoofd.
Mensen die democratisch gekozen zijn, verhinderen om een regering te vormen begint ook al een “normaal” te worden . Een patroon zogezegd, dit staat niet meer op zichzelf.
Een AFD die gepasseerd wordt. Over Roemenië hoeven we het niet meer te hebben. Hongarije, en nu dit weer.
Het systeem ondergraaft zichzelf. Er is eigenlijk geen bestuur meer.
Tanende linkse macht slaat in het wild om zich heen met een averechtse effect.
In het zo nette Nederland is het al haar en dag gebruikelijk dat “rechtse lastpakken” met zulke maatregelen worden kaltgestellt.
Neem Wilders, die telkens in aanloop naar verkiezingen weer door het OM op het matje werd geroepen. Of De Mos, waartegen het OM vanaf dag 1 werkelijk geen greintje belastend materiaal had.
Maar goed, als de regerende kliek deze maatregelen nodig acht, weet ze dat ze over de uiterste houdbaarheidsdatum is.
De EU begint al een kwalijk geur te verspreiden.
Naast de genoemde Bayrou en Melenchon zijn ook nog Francois Fillon, Sarkozy en de penningmeester van LR destijds aangeklaagd en veroordeeld.
Pikant detail: het zijn nooit socialisten of communisten die worden veroordeeld, maar alleen politici uit de oppositie (Bayrou is overigens niet veroordeeld, wel enkele medewerkers van hem voor hetzelfde delict als dat nu Marine wordt aangewreven) .
Overigens vraag ik me af hoe het goed mogelijk is om onderscheid te maken tussen medewerkers die voor de EU werken en andere die voor de lidstaat werk doen.
De EU werkt immers voor lidstaten, de EU heeft geen eigen territorium of onderdanen.
Het lijkt me logisch dat een medewerker op EU niveau inzake landbouwpolitiek ook wel eens in het eigen land iets doet.
Ik meen me te herinneren, dat er ooit iets was met EU geld en die krullebol van D’66. (iets met Veld?) Heeft die ooit straf gekregen?
Sophie innutgeld. Streek lang onrechtmatig vergoedingen op voor kosten die ze helemaal niet maakte. Nooit meer wat van gehoord. Het maakt uit tot welke kaste je behoort.
Met de moord op Pim Fortuyn blijkt wel dat demoniseren heel effectief is. Daar heb je geen Navaly eliminatie methoden voor nodig. Mocht het demoniseren niet meer lukken, dan is er de optie van lawfare, eerder toegepast op Navaly, en, naar het lijkt, nu op Le Pen.
Wat betreft dat misbruik, kijk ik naar de auditors verklaring van de EU. De laatste betref het jaar 2023, te vinden op: https://www.eca.europa.eu/en/multiple-reports. Op bladzijde 13 lees ik: “In our opinion, owing to the significance of the matter described under ‘Basis for adverse opinion on the legality and regularity of budget expenditure’, the budget expenditure accepted in the accounts for the year ended 31 December 2023 is materially affected by error.”
Die afkeurende verklaring schijnt al vele jaren zo te zijn, heb ik gehoord. Ik meen dat die reguliere uitgaven op jaarbasis inmiddels 170 miljard zijn, en als de auditors jarenlang stellen dat er fouten zijn, van materiele aard, zodanig dat ze geen goedkeurende verklaring kunnen geven, dan is dat buitengewoon ernstig.
Gevestigde politieke parlementair EU machthebbers keuren de uitgaven toch weer goed?! Hoewel de EU uitgaven jarenlang materiele fouten bevatten, door misbruik?, nalatigheid?, liggen de EU ambtenaren daar niet wakker van. Ach, als je er goed van vreet, wat kan jou het dan schelen. Anders wordt het bij Le Pen, een EU kritisch type.
Kan het zijn dat de regels, die in zuid europa van ouds her wat losser zijn, langzaam doorsijpelen naar het Noorden?
In deze specifieke situatie met mevr Lepenne moeten de Franse kiezers de presidentskandidaat kunnen kiezen of uitsluiten. Nu heeft één kwiet dit gedaan in de plaats van miljoenen kiezers. Misschien wordt de guillotine weer eens uit het museum gehaald.
Bij de volgende verkiezingen zal het volk weer spreken. Je kunt de opkomst van rechts niet meer tegenhouden.
Ik help het u hopen, maar vrees dat de ontmoedigingsreclame van links om op rechts te stemmen , met gretige bijval in de MSM, al te zeer geïndoctrineerd is.
De oppositie is ook helemaal niet meer bezig met écht wetten maken en verbeteringen voor de burger, die zijn alleen maar de PVV en in iets mindere mate BBB aan het bestrijden. Niet eens meer verbloemd en verhuld, maar schreeuwend.
De wetten of regels worden gedicteerd vanuit Brussel.Dat geschreeuw van links is gebakken lucht. Ze moeten toch iets als reactie tonen. Laat je niet intimideren zou ik zeggen. Brussel hangt aan de hengel van Amerika en Rusland. Kwestie van tijd,tijd en nog eens tijd. Ik ben en blijf optimistisch!! Het westen slaat door hun eigen gedrag hun eigen ruiten in. Eerst moet de hysterie er uit.!!
Ze krijgt teveel macht en invloed. Ze (de gevestigde orde) zijn gewoon bang dat ze een kans krijgt om de volgende verkiezingen te winnen, veranderingen door te voeren zoals in de VS, iets aan het migratiebeleid te doen – en daarom moet ze worden uitgeschakeld. Dat is de enige reden voor haar veroordeling en zelfs een blinde kan dat zien.
Een matig opstelletje, een twijfelachtige poging de feiten om te draaien. Het is juist voor Le Pen hoog tijd voor bezinning. Je kunt geen president zijn als je rommelt met centen. Als het ego en de ambities zo enorm zijn, gaat men al gauw door roeden en ruiten. Het rechtssysteem moet de staat beschermen tegen dit soort megalomane strebers en einzelgängers die vaak nog een dubieuze agenda hebben of een hele hoge hoed
Vertelt u dat ook even tegen meneer Timmermans, die EU miljoenen heeft misbruikt voor het promoten van zijn gestoorde ideologieën?
Ja zeg , waar blijft het diepgaand onderzoek en gang naar de rechter bij hem ?
Links heeft een extreem diepe doofpot blijkbaar die zo stinkt dat het meer een mestput is.
Beste Durk,
Twijfelachtig? Wie weet, maar ander land, andere zeden.
Presidentiabel? Voorheen hadden we ook Jacques Chirac die geloofde in het zo wijd mogelijk verspreiden van gunsten – zeker ook in financiële zin – met de impliciete boodschap dat als Jacques eens wat nodig had de helpende hand daarmee al vooraf geregeld was.
In Nederland hebben collaborateurs na WOII niet echt leuk mee mogen draaien als we de knakkerds van de Hollandsche Unie er buiten laten. In Frankrijk hadden we ook vrij lang François Mitterand, die in zijn jonge jaren een hele poos enthousiast Pentainiste was. En ook nog wat dingetjes met schaduw-families, projets presidentielles, etc.
Edith Cresson eerst premier, later Eurocommissaris liet haar tandarts ‘rapporten’ concipiëren die nog al ver buiten de zorg voor die lastige jacket op haar linksachter verstandskies gingen.
Frankrijk is voornamelijk een nominaal katholiek land, waar de erfzonde toch wat anders uitgelegd wordt dan bij ons boven de rivieren.
En om er dan maar meteen een CDA-linkje in te leggen: had mevrouw Anja Maij-Weggen na haar ministeriële carrière als minister van verkeer en waterstaat nog niet een leuke uitloop als MEP-lid? En werkte toen ook haar dochter daar niet als persoonlijk assistente terwijl ze misschien andere dingen deed?
Natuurlijk is Marine er gloeiend bij, maar daar is in een Franse setting niets bijzonders aan.
Onze huidige ECB baas Christine Lagarde – bij werkzaam leven arbeidsrechtadvocaat met politieke contacten – die een dingetje had bij een speciaal Frans gerechtelijk hof dat speciaal opgericht was om politici met een dingetje niet te veroordelen toch veroordeelde toen ze al IMF voorzitter was.
Na monsieur Trente Centimetre moest die natuurlijk wel een beetje leuk in functie blijven.
Kijk, als dit soort incudenten zich alleen in Frankrijk voordoen hebt u een punt. Helaas doet zich dit voor in de hele EU. Het is een patroon met een voor de burger onzichtbaar doel en waar we als burger weinig aan kunnen doen en alle democratische regels tart.
Friedrich Mertz brak na zijn verkiezing ijskoud zijn verkiezingsbeloften met betrekking tot migratie.
Herkent u het patroon?
Gebeurt ook in NL hoor. Gaat om miljarden op jaarbasis.