Wie betaalde de proceskosten van Hunter Biden?
Wetgeving in de maak voor transparantie over externe financiers
Foto: Public domain 
Hunter Biden, zoon van de Amerikaanse president Joe Biden en bekend van zijn twaalf ambachten en dertien ongelukken, heeft schuldig gepleit aan alle negen aanklachten in zijn federale belastingontduikingzaak. Dat kwam als een verrassing, omdat hij zich tot nu toe verwoed verdedigde. Mogelijks is het feit dat de man gewoon geen geld meer had voor zijn verdediging de verklaring. Biden betaalde immers zijn verdediging niet zelf. Dat deed Kevin Morris, een Hollywood-entertainmentadvocaat, die Biden daarvoor miljoenen leende.
ALERT: Hunter Biden pleaded guilty to all 9 of his federal tax charges. He's up against 17 years in the slammer… and his father insists he won't bail him out. pic.twitter.com/WvWtkjB4hc
— Jesse Watters (@JesseBWatters) September 6, 2024
Enkele maanden geleden stelde een bron die dicht bij Morris staat: “De reden waarom Kevin in de eerste plaats financieel betrokken raakte, was dat hij kon zien dat niemand Hunter zou helpen. (…) Nu, vier en een half jaar later, is er nog steeds geen hulp – en nu is Kevin helemaal blut. Dus net nu Hunter voor twee strafprocessen staat die over een paar weken beginnen, heeft hij geen middelen. Het is behoorlijk nijpend.”
Financiering door derden
Dit klinkt allemaal enorm bizar. Toch is het niet ongewoon dat processen worden betaald door derden, die niet betrokken zijn. Zeker in de zakenadvocatuur is dat het geval, waarbij er soms zelfs investeringsfondsen zijn die vorderingen opkopen, in de hoop de rechtszaak te winnen. ‘Procesfinanciering‘, ook bekend als ‘financiering door derden’, heet zoiets. Het stelt individuen en groepen, die anders niet over de financiële middelen zouden beschikken, in staat om rechtszaken aan te spannen. Onlangs kreeg het enige aandacht, vanwege het feit dat Russische miljardairs die dicht bij president Poetin staan in het geheim rechtszaken in de VS zouden hebben gefinancierd door middel van financiering van rechtszaken door derden.
Sancties omzeilen
Bloomberg Law schrijft hierover: “Zonder rapportageverplichtingen en met weinig regels kunnen investeerders met veel geld miljoenen dollars in een zaak pompen zonder ooit op de agenda van een rechtbank te verschijnen. Dit heeft geleid tot een nieuw soort grensoverschrijdende geldtrechter die gebruikt wordt om internationale wetgeving en de geest van sancties te omzeilen”. Gezien de geostrategische risico’s die hiermee gepaard gaan, zowel in de Verenigde Staten als in Europa, wordt er momenteel wetgeving voorbereid om transparantievereisten in te voeren.
Het is niet alleen Rusland. Ook Chinese actoren zijn actief op dit gebied. Zo financierde een Chinees bedrijf clandestien rechtszaken over intellectueel eigendom tegen Samsung. Hierbij werd een technologiebedrijf uit Florida als dekmantel gebruikt in een poging te bewijzen dat Samsung zijn intellectuele eigendom zou hebben gebruikt in zijn populaire audioproducten.
Crimineel gedrag
Een prominente zaak in dit verband betreft een geschil over de territoriale grenzen van Maleisië, waarbij het land juridisch werd uitgedaagd door de Filipijnse vermeende erfgenamen van de sultan van Sulu – nu bekend als de Maleisische provincie Sabah – om hen compensatie te betalen op basis van een koloniaal verdrag tussen de Britten en de sultan uit 1878. Maleisië had de Britse afspraak om compensatie te betalen voortgezet na de onafhankelijkheid, maar was daarmee gestopt in 2013, nadat een gewapende invasie vanuit de Filipijnen ten minste zestig mensen had gedood.
De procesfinancier voor de vermeende Filipijnse erfgenamen, Therium, kreeg voor elkaar dat een Spaans arbitragehof hen vijftien miljard dollar schadevergoeding toekende. Kort daarna werden de tegoeden van het Maleisische staatsenergiebedrijf Petronas in Luxemburg bevroren.
Therium
Achter dit alles zit naar verluidt een van ’s werelds grootste bedrijven gespecialiseerd in het financieren van rechtszaken, Therium, gevestigd in het Verenigd Koninkrijk, dat naar verluidt meer dan $20 miljoen in de rechtszaak heeft geïnvesteerd. Opmerkelijk is dat de Spaanse arbitragerechter in de zaak, Gonzalo Stampa, strafrechtelijk is veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf omdat hij de zaak van Madrid naar Parijs had verplaatst, tegen een Spaans gerechtelijk bevel in. Experts zeggen dat dit betekent dat het hele proces wel eens nietig verklaard zou kunnen worden.
Petronas heeft Therium Capital Management in de VS gedagvaard en beschuldigd van wangedrag door te negeren dat Stampa’s bevoegdheid als arbiter was ingetrokken, omdat het bedrijf had gevraagd om de zaak naar Parijs te verplaatsen.
Manipuleren
In een brief van de grote farmaceutische bedrijven Bayer en Johnson & Johnson aan het Amerikaanse Congres in oktober eisen ze meer transparantie en klagen ze dat de industrie die rechtszaken financiert “zich veel moeite getroost om in het diepste geheim te opereren.” Daarbij beschuldigen ze externe financiers van het “vaak manipuleren van civiele rechtszaken voor hun eigen doeleinden.”
Bovendien beweert de Amerikaanse Kamer van Koophandel dat financiering door derden Amerikaanse geopolitieke rivalen in staat zou kunnen stellen om vertrouwelijke informatie over gevoelige technologieën in handen te krijgen. Dit zou wel eens het geval kunnen zijn, aangezien het bij financiering van rechtszaken door derden maar al te vaak gaat om rechtszaken die te maken hebben met intellectueel eigendom.
Wetsvoorstel
Een wetsvoorstel in de VS wil dit nu aanpakken door het vermogen van buitenlandse entiteiten om rechtszaken te financieren in de VS strenger aan banden te leggen. Het wetsvoorstel wordt gesteund door de Amerikaanse volksvertegenwoordiger Mike Johnson, een hooggeplaatst lid van de House Judiciary Committee, die het volgende commentaar gaf: “Buitenlandse staten en staatsinvesteringsfondsen mogen zich niet bemoeien met ons rechtssysteem. Dit wetsvoorstel voorkomt dat buitenlandse actoren zoals China kwaadwillige rechtszaken financieren, beschermt kritieke industrieën en geeft voorrang aan de belangen van Amerikanen in de rechtszaal.”
If you work in the legal industry you probably know about third-party litigation & its growing use. What you may not know is how often foreign nations, like China, are funding lawsuits for its own national interests.
Currently there is no requirement to disclose who funds… https://t.co/DnZbLd2Zgn
— Isaiah Leslie (@Isaiah_Leslie) September 4, 2024
Juridische stappen
Ook in Europa staan juridische stappen op stapel. Vorig jaar stelde het Europees Parlement voor dat de Europese Commissie een richtlijn zou uitvaardigen om financiering door derden in de EU te reguleren. Dit zou een aantal specifieke openbaarmakings- en transparantieverplichtingen met zich meebrengen, evenals een fiduciaire zorgplicht van de financier ten opzichte van de gefinancierde partij, en het zou het financiële belang van financiers beperken tot veertig procent van het toegekende schadebedrag, behalve in uitzonderlijke omstandigheden.
Transparantie
Het is zeker geen slecht idee om transparantie te eisen over wie uiteindelijk een bepaalde rechtszaak financiert, hoewel ervoor gewaakt moet worden dat de toegang tot het recht niet in gevaar komt. Op zich is financiering door derden nuttig om de minder kapitaalkrachtigen te helpen naar de rechter te stappen. In plaats van de bureaucratische aanpak van de EU is het misschien echter beter om rechters per geval te laten beslissen in hoeverre eisers transparant moeten zijn.
Indien iemand uit medelijden de proceskosten van Hunter Biden wil betalen, maar tegelijk anoniem wil blijven, moet dat natuurlijk kunnen. Maar zodra er grote zakelijke of veiligheidsbelangen spelen, ligt dat allicht anders. Al zullen sommigen beweren dat alles in het geval van Hunter Biden beter transparant gebeurt.
Over de auteur
- Pieter Cleppe is de hoofdredacteur van http://www.BrusselsReport.eu, een webstek die zich richt op EU en Eurozonebeleid
Wie betaalt al die honderden activisten van Extinction Rebellion?
Wie betaalt de Universiteit van Midden-Europa in Boedapest?
Wie betaalt het Helsinki comite dat democratie toetst?
Bill Gates heeft honderden miljoenen ‘gedoneerd’ aan media. Zonder tegenprestatie?
Deze Amerikaanse weldoeners worden als presidenten onthaald in Brussel en op de G7 top.
In dit alles is Hunter maar een klein mannetje
Goed artikel, maar het suggereert dat het hier gaat om een slechte zaak die moet worden verboden: buitenlandse “entiteiten” die zich mengen in Amerikaanse of Europese rechtszaken voor eigen gewin. Voordat u nu instemmend knikt: hoe nefast is het dat de Nederlandse staat zijn eigen tegenstanders financiert (subsidieert) in allerlei klimaat, natuur en ik weet niet wat nog meer zaken? En dat vinden “we” normaal?
Ook daar speelt belang. Als met belastinggeld gesubsidieerde NGO’s bij een rechter iets kunnen afdwingen, is het gemakkelijker iets ongewensts aan het volk op te leggen met de drogreden ‘de rechter heeft beslist..’ En dus kan men de handen in onschuld wassen, en doel bereikt. We leven toch in een rechtsstaat, of niet?
Opvallend hoe stil de media zijn. Bij Trump schreeuwen ze elkaar over maar bij Biden zijn ze muisstil. Zouden ze zich echt niet belachelijk voelen?
Ik maak me echt geen illusies dat, als ik morgen in de clinch raak met de Nederlandse staat, als stomme middenmoot kudtburger, een of andere amerikaan zich als derde zal melden.
Mocht dit morgen Angela M of de alom geliefde Ursula vdL overkomen, staan ze in de rij. Ze zullen het proces naar California verplaatsen en honderden miljoenen schadevergoeding eisen ivm het aangedane leed en de smet op ’t blazoen…..
en daar dan 40% van opstrijken.
We kijken veel te veel naar de Angelsaxische wereld terwijl wij voor 80 % handel drijven met Duitsland. Iedereen slooft zich uit om zo veel mogelijk engels te spreken maar van Duitsland weten we niets. Engels termen in bedrijven, BAMAstructuur op de hoge scholen, een vol jaar verslag van presidentverkiezingen e.d.mag van mij wel minder.
Niet alleen dat, maar als Europa moeten we ons veel meer richten op Azie. Niet alleen vanwege concurrentie uit/met China, maar ook omdat in het algemeen het daar politiek en financieel allemaal stabieler is dan in de VS. Maar helaas is de grip op de wereldeconomie door de VS nog steeds leidend.
Ook moeten we weer productie terughalen naar de EU. Nu zitten we tussen wal en schip met de VS en China.
We hebben gezien hoe goed dat ging tijdens de Corona crisis. Het systeem is te gevoelig voor soortgelijke storingen, en interne productie is daar een oplossing voor imho.
Ik ben niet tegen productie terughalen maar u wilt dat doen door de winsten van de fabrikanten die nu in de VS of China zitten, te borgen, zoals Trump dat ook deed middels verlaging belastingen (die overigens later weer verhoogd zijn) Ik ben als burger niet bereid om daarvoor méér belasting te gaan betalen, noch dat ik akkoord met een nog hogere staatsschuld. Daarnaast vraag ik mij af of die bedrijven de benodigde opgeleide werknemers die ze daar hebben ook hier kunnen vinden. En het zou dan puur moeten gaan om zaken we afhankelijk en vooral essentieel zijn. Ik zou zeggen, snij eens in al die bezopen fiscale regelingen die niet het beoogde effect hebben maar wel marktverstorend zijn en de samenleving jaarlijks 160 miljard kosten en betaal daar dan die borging uit en geeft de rest terug aan burgers en bedrijven. Daarmee maak je overheid echt kleiner.
Ik vind het nogal idioot dat het van je financiële draagkracht moet afhangen of je (al dan niet terechte) gerechtigheid kunt krijgen. Ik weet hoe het werkt, maar ik blijf het idioot vinden.
Het ís idioot, ondemocratisch, oneerlijk, ongelijkwaardig.
Maar niet voor iedereen.
Want het is nog veel erger; de gewone doorsnee mens heeft meestal niet de financiële ruimte om alsmaar door te procederen, maar iemand die van élders komt, heel vaak ook nog illegaal, kan blijkbaar eindeloos stapelen, wordt ondertussen geheel verzorgd, en dat ook nog middels (gigantische) kosten voor die doorsnee Nederlander!