Hoe Israël het hart en het verstand van de wereld kan terugwinnen
Keer terug naar offensieve strategie
Titelfoto: Vliegveld Ben Goerion, Tel Aviv door Michael Panse, CC BY-ND 2.0.
Israël is de informatieoorlog aan het verliezen (sommigen zeggen zelfs dat ze die al onherroepelijk verloren heeft) die parallel wordt gevoerd aan de fysieke oorlog die het land al sinds 1948, maar vooral sinds 7 oktober 2023 voert. De gebruikelijke suggesties zijn technisch: geef meer geld uit, reageer sneller op vijandelijke propaganda, gebruik sociale media effectiever, enzovoort. Allemaal de moeite waard om te doen, maar er is één factor die nog belangrijker is dan al deze samen, en die zowel eenvoudiger als moeilijker is. Er zijn vier paradoxen die onze situatie blootleggen. Een column van de Israëlisch-Amerikaanse publicist Victor Rosenthal.
De paradox van 7 oktober
Op die dag werd Israël aangevallen op de meest archaïsche, brutale en wrede manier die je je maar kunt voorstellen. Burgers werden vermoord, verkracht, sadistisch gemarteld en voor onbepaalde tijd onder onmenselijke omstandigheden gevangen gezet. Hun huizen werden geplunderd en verbrand. Het was oorlog zoals die voor de komst van de beschaving werd gevoerd. Het was de grootste massamoord op Joden sinds de Holocaust.
En toch, hoewel er veel uitingen van medeleven waren, zowel van mensen in het algemeen als van regeringen en internationale organisaties, was er ook een explosie van haat tegen Israël als natie en tegen Joden als individuen. Overal ter wereld werden demonstraties gehouden om steun te betuigen aan de aanvallers, en de incidenten van Jodenhaat – mishandeling van Joden, anti-Joodse graffiti, aanvallen op Joodse bedrijven, enzovoort – namen een hoge vlucht.
A protester holds a sign declaring, “LGBT stands with Palestine” at the London rally today. The protest occurred one week after Hamas terror attacks on civilians in Israel. Hamas-governed Gaza is run under Sharia law, which criminalizes male same-sex activity. pic.twitter.com/IkAB9yMBTl
— Andy Ngo 🏳️🌈 (@MrAndyNgo) October 14, 2023
Hoe moeten we dit begrijpen?
Antizionisme
Eén antwoord is dat mensen werden voorbereid door een decennialange campagne van de Sovjet-Unie, zowel in het Westen als in de Derde Wereld, om antizionisme als propagandamiddel te gebruiken. De Sovjets maakten gebruik van de gevoeligheid die in het Westen was ontstaan na (ironisch genoeg) de racistische Jodenvervolging door de nazi’s, en van de algemene erkenning van het kwaad van de westerse koloniale rijken. Tegelijkertijd begonnen mensen in Amerika de verschrikkingen van slavernij, Jim Crow en de genocide op inheemse Amerikanen te begrijpen.
Grote leugen
De strijd van de Joden voor zelfbeschikking in hun historische thuisland werd pervers afgeschilderd als racisme, kolonialisme en nu zelfs genocide. De Palestijnse Arabieren, die in feite indringers en migranten waren, werden afgeschilderd als een onderdrukt en gekoloniseerd inheems volk. Deze omkering van de werkelijkheid, deze “grote leugen”, werd gevoed met een constante tsunami van propaganda die de anemische Israëlische pogingen om het te weerleggen of tegen te gaan overstemde. De leugens zijn altijd de halve wereld rondgegaan voordat de waarheid haar broek had aangetrokken. Sinds de val van de USSR is de campagne overgenomen door de Arabieren, Iraniërs en internationaal links die Israël zien als een voorpost van de gehate VS.
What we are seeing here is protesters on American campuses, in 2024, spreading antizionist canards originating in Soviet Cold War propaganda. I wrote about this specific lie when I analyzed Mahmoud Abbas’s Soviet dissertation for @tabletmag. Abbas, of course, didn’t invent it… https://t.co/8r4ADRI0Wj pic.twitter.com/DI9cBSDzpo
— Izabella Tabarovsky (@IzaTabaro) April 30, 2024
Er wordt onoprecht beweerd dat de anti-Israël campagne “alleen anti-Zionistisch” is en niet anti-Joods. Maar onder de oppervlakte is de boodschap duidelijk en helder overgebracht en heeft de verborgen anti-Joodse haat aangewakkerd die al minstens sinds het jaar nul bestaat. Het is vandaag de dag niet mogelijk om terug te gaan en dit ongedaan te maken. De manier waarop anti-Israël en anti-Joodse propaganda zijn ingezet ter ondersteuning van de gewenste genocide op het Joodse volk (niets minder dan dat) is een triomf van social engineering. De effectiviteit ervan blijkt uit de combinatie van moord en laster die 7 oktober kenmerkte.
De paradox van Holocauseducatie
Bij het plannen van een antwoord op anti-Joodse propaganda is het noodzakelijk om de pogingen te overwegen om de anti-Joodse memes aan te vallen – de vooroordelen, stereotypen, samenzweringstheorieën, enzovoort – die de Holocaust zouden hebben veroorzaakt. Eén reactie was om mensen op te voeden door de historische feiten te presenteren. Ieder normaal mens die de ware dimensies van de gruweldaden van de nazi’s kent, zou de denkpatronen die eraan ten grondslag lagen, verwerpen en iedereen die deze probeert te verspreiden, mijden, zo werd geredeneerd.
Er is veel geld en geld gestoken in het bouwen van musea, het ontwikkelen van lesprogramma’s en materialen en het inhuren van experts. En toch is deze onderneming mislukt. Het werd ontkend. Het heeft wrevel gewekt, omdat Joden ervan worden beschuldigd dat ze proberen “onderdrukking te monopoliseren” of dat ze hun eigen ervaring gebruiken als excuus om anderen te vervolgen (soms op hetzelfde moment dat de Joodse ervaring wordt ontkend). Pervers genoeg is juist de gruwel van de Holocaust opwindend voor Jodenhaters die vaak Hitler bewonderen, nazi-regalia verzamelen, enzovoort. Extreme Jodenhaters zien de Holocaust als iets dat moet worden herhaald in plaats van veroordeeld.
De paradox van sympathie
Dit geeft ons een aanwijzing voor het meer algemene probleem van het belasteren van Israël en Joden. Zoals Jonathan Haidt overtuigend beargumenteert, worden mensen primair gemotiveerd door hun emoties, zelfs wanneer ze geloven dat ze beslissingen nemen op een rationele basis. De “redenering” is eigenlijk een rationalisatie achteraf van keuzes die door hun gevoelens worden gedreven. Deze gevoelens bevinden zich vaak onder de oppervlakte van het bewustzijn, maar ze zijn dominant in iemands besluitvorming.
Emotionele reacties
Deze emotionele reacties hebben zich in mensen ontwikkeld na millennia van biologische en culturele evolutie. Ze variëren tot op zekere hoogte tussen culturen (wat interessante vragen oproept over conflicten tussen westerse en niet-westerse culturen), maar er zijn ook aspecten die universeel zijn. Een daarvan is sympathie voor een gekwetst persoon. Paradoxaal genoeg is er ook een tegenovergestelde emotie van afschuw. De impuls om een gebrekkig of vervolgd individu te verachten, te verdrijven of te ontvluchten heeft de neiging om het voortbestaan van een individu of een cultuur te bevorderen en wordt dus door de evolutie versterkt. We zien deze neiging bij kinderen, waar een pestkop die een zwak of “ander” kind aanvalt, vaak wordt gevolgd door anderen.
Dus wanneer een groep massaal wordt vermoord, is er naast sympathie voor de slachtoffers ook een neiging om de kant van de moordenaars te kiezen. Er is een gevoel van veiligheid tegenover afschuw dat voortkomt uit de wetenschap dat men apart staat van de slachtoffers, dat men aan de andere kant staat.
De paradox van kracht
Een andere evolutionaire eigenschap is een aantrekkingskracht voor de sterkere kant in een conflict. Iedereen houdt van een winnaar, of zoals Osama bin Laden zei, van het “sterke paard”. Het is ook waar dat mensen een verliezer verachten. En voordat een wedstrijd is beslist, kiezen mensen wie ze steunen op basis van de waargenomen sterkte van elke tegenstander.
Toch denken mensen in westerse culturen dat dit gevoel onderdrukt moet worden. Men gelooft dat rationele overwegingen en moraliteit zwaarder moeten wegen dan brute kracht bij het bepalen van de uitkomst van een confrontatie, wat leidt tot tegenstrijdige emoties (dit is een van de redenen waarom ze het zo slecht doen bij onderhandelingen met mensen uit het Midden-Oosten, die “rationele” compromisbereidheid zien als zwakte). Kracht en eer zijn van primair belang in het Midden-Oosten, maar zelfs tegenover het Westen winnen we bondgenoten door kracht te tonen.
Hoe de informatieoorlog te winnen
Wat zijn de praktische lessen voor Israël in dit alles? Hoe kan ze de gevolgen van de menselijke en maatschappelijke evolutie gebruiken om de massale propaganda-aanval te overwinnen, zowel in het Westen als in het Midden-Oosten? Ik zal een aantal suggesties doen voor hoe ze zich kan gedragen voor het beste psychologische effect. Merk op dat ik zei “zich gedragen” en niet alleen praten. Acties zeggen meer dan woorden, vooral in het Midden-Oosten. En deze acties zullen ook helpen om succes te boeken in de fysieke arena.
1. Win de oorlog in Gaza
Op 7 oktober werden we vernederd en verwond – vanuit psychologisch oogpunt zelfs kritisch. We kunnen niet toestaan dat Hamas aan de macht blijft en dat haar leiders in leven blijven. Als we dat wel doen, zullen we als slachtoffers, met andere woorden doelwitten, worden gemarkeerd. In het Midden-Oosten komt afschrikking voort uit eer. Als we onze eer verliezen, ligt alles wat we hebben voor het grijpen.
2. Win de oorlog in het noorden
Tienduizenden Israëli’s zijn gedwongen hun huizen te verlaten uit angst voor bombardementen en invasies van Hezbollah. In feite hebben we toegestaan dat ons land bezet werd. Ook dit is een enorm verlies van eer en moet worden gecorrigeerd.
3. Onze levens zijn belangrijker dan de hunne
Israël leeft in angst voor de VS en de vijandige “internationale gemeenschap” van anti-Israël NGO’s en instellingen, en gaat tot het uiterste om burgers te waarschuwen voordat ze militaire doelen aanvallen, en om humanitaire hulp toe te staan aan vijandelijke bevolkingen. Dit beleid heeft het voor Egypte mogelijk gemaakt om te weigeren vluchtelingen uit Gaza op te nemen en voor Hamas om het conflict te verlengen, wat aantoonbaar resulteert in meer burgerleed dan minder. Hoe dan ook, het betekent zwakte. Maak er een eind aan.
4. Keer terug naar een offensieve strategie
De Israëlische strategie, zoals gepropageerd door David Ben Gurion, was om de oorlog naar de vijand te brengen, op zijn grondgebied te vechten en oorlogen snel te beëindigen. Maar sinds Israël heeft toegestaan dat de VS zijn militaire beleid domineert, is het overgestapt op een defensieve houding. Er worden enorme bedragen uitgegeven aan wapens zoals Iron Dome om vijandelijke raketten weg te slaan. Dit is economisch onhoudbaar, omdat offensieve wapens veel goedkoper zijn. Het nodigt de vijand uit om lessen te trekken en het opnieuw te proberen. En vanuit psychologisch oogpunt normaliseert het het schieten op Joden. Hoe kunnen we toestaan dat dit acceptabel wordt?
5. Reacties moeten altijd disproportioneel zijn
De reactie van Israël moet altijd meerdere malen sterker zijn dan de provocaties van onze vijanden. Het feit dat we een aanval van Iran met honderden raketten en drones beantwoordden met het bombarderen van een radarstation was beschamend, ook al was het een demonstratie van onze capaciteiten. We willen misschien wel capaciteiten tonen, maar we moeten ook de wil tonen om te vechten. Afschrikking betekent hen bang maken om ons aan te vallen. Macht betekent terugslaan naar pestkoppen, niet proberen ze weg te duwen of van ze weg te rennen.
6. Behandel het conflict als een zero-sum (dat is het ook)
Zoek niet naar win-win situaties; die zijn er niet. Ofwel wordt het Land Israël geregeerd en bevolkt door Joden, ofwel door Arabieren. Amerikanen houden van het idee dat Hamas of de PLO hun verlangen om Israël te vernietigen opzij kunnen zetten als ze maar de kans krijgen om een welvarende staat te ontwikkelen. Niets is meer verkeerd. Dit is een stammenconflict over land, en tribalisme is een ander evolutionair “ingebouwd” fenomeen. Als Israël meegaat in deze fantasieën, zendt ze zwakte uit.
Who are the Palestinians?
An Arab invention. pic.twitter.com/0aNpkO5W5i
— Mossad Commentary (@MOSSADil) June 1, 2024
7. Wraak nemen wanneer dat gepast is
Voer de doodstraf in voor terroristische moord. Dit heeft het praktische voordeel dat het een motief voor gijzelingen wegneemt. Het moderne standpunt is dat wraak archaïsch en verkeerd is. Maar het bevredigt een diepe behoefte en stuurt ook een noodzakelijke boodschap.
Conclusie
Handelen volgens de post-WO II westerse opvatting van moreel nationaal gedrag stelt Israël bloot aan verwoestende acties van vijanden die zich niets aantrekken van de westerse moraal. Tegelijkertijd is het opinieklimaat dat zich in de loop van decennia heeft ontwikkeld zodanig, dat de mechanismen en instellingen die een westerse staat zouden kunnen beschermen niet van toepassing zijn op Israël. Ze heeft weinig te verliezen door haar gedrag te veranderen en agressiever te worden, en te streven naar respect en zelfs angst. In het algemeen zal dit haar potentieel om bondgenoten te winnen en vijanden af te schrikken verbeteren.
Israël leeft in angst voor de VS en de vijandige “internationale gemeenschap” van anti-Israël NGO’s en instellingen, en gaat tot het uiterste om burgers te waarschuwen voordat ze militaire doelen aanvallen, en om humanitaire hulp toe te staan aan vijandelijke bevolkingen. Dit beleid heeft het voor Egypte mogelijk gemaakt om te weigeren vluchtelingen uit Gaza op te nemen en voor Hamas om het conflict te verlengen, wat aantoonbaar resulteert in meer burgerleed dan minder. Hoe dan ook, het betekent zwakte. Maak er een eind aan.
Dit artikel is een vertaling van het eerder op AbuYehuda.com gepubliceerde artikel Winning the World’s Hearts and Minds.
Over de auteur
- Amerikaans-Israelisch publicist. Editor http://www.abuyehuda.com
Recent gepubliceerd
Antisemitisme6 augustus 2025Gaza-oorlog: Israël moet tot harde actie over gaan
Israël26 augustus 2024Israël heeft maar één keuze: vechten om te winnen
Antisemitisme24 augustus 2024Hoe Israël het hart en het verstand van de wereld kan terugwinnen
Islam/Moslims20 augustus 2024Israël in gespannen afwachting van aanval Iran
Eens met de 7 punten.
Ik zou er nog punt 8 aan toe willen voegen:
Bombardeer Iran’s olie industrie naar het stenen tijdperk.
Dan droogt al het terrorisme geld voor Hezbollah, de Houthis, Hamas en al die andere proxy useful idiots op. En ben je niet afhankelijk als er weer een softe Democraat in het witte huis zit die een appease “deal” wil sluiten.
Bovendien bied je het volk van Iran de mogelijkheid om eindelijk dat regime omver te werpen.
Voor de propaganda oorlog maakt het niet uit wat Israel doet, want de westerse pers is doordrenkt van linkse anti Israel activisten die staan te popelen om anti Israel propaganda te copy/pasten van welke on-geverifieerde bron dan ook
Uitstekend idee hoor!
De paradox van sympathie voor én daders én slachtoffers is kenmerkend voor onze tijd.
We maken onvoldoende onderscheid tussen culturen die ongeveer dezelfde normen en waarden hebben als de onze (Israël, Rusland) en culturen die dat niet hebben (islam).
Media, onderwijs, politiek hebben ons decennia lang verteld dat alle culturen dezelfde basis hebben.
Dat was een leugen.
Mensen als gelijk behandelen die tegelijkertijd de wens hebben om onze normen en waarden zo snel mogelijk te vervangen door theocratie, het gelijke recht vervangen door sharia, is een fatale denkfout. Die denkfout is afkomstig uit de VS, waar het cultuur relativisme is ontstaan. Moslims doen niet aan het relativeren van hun opvattingen, dus al wij dat wel doen, heeft dat gevolgen.
Exact. Het is uiteindelijk een strijd tussen het “feminine” Westen en de “masculine” Islamitische cultuur. We weten wie dat gaat uiteindelijk gaat winnen. Engeland is al redelijk op weg.
Ik begrijp de logica van de typering feminiene t.o.v. masculien, maar toch is dat een beeldspraak die niet recht doet aan wat hier gebeurt.
Tot 1918 was er in Europa geen enkele twijfel over de vraag of islam vijandig was, of islam een geloof was dat niets in Europa te zoeken had.
Na 1918 is Europa niet plotseling versneld gefeminiseerd.
Wat wel is gebeurd, is dat uit de VS allerlei sociale en politieke theorieën zijn geïmporteerd. Dat is het cultuurrelativisme, voornamelijk op basis van het werk van Boas en Ruth Benedict. Dit begrip is gebaseerd op het melting pot idee in de VS. Iedereen uit elke cultuur was welkom als hij maar trouw was aan de algemene Amerikaanse idealen van democratie. De VS wilde dat idee uitdragen naar Europa omdat daar in 1918 de autoritaire monarchie bijna overal verjaagd was. Het was een eerste stap om Europa om te vormen naar Amerikaan voorbeeld.
De ideeën van Kouwenhoven callergie zijn overgenomen door de EU
Dank voor dit artikel. Wat mij opvalt aan alles wat hierin benoemd wordt is, dat het 1:1 als waarschuwing kan gelden voor wat er in westerse landen aan de hand is. De invasie van onverenigbare culturen die onze landen overspoelt, gaat voor dezelfde ellende zorgen als Israël al decennia ondergaat. Het begint met terroristische aanslagen, vele zg lone wolves die willekeurig om zich heen steken of zichzelf opblazen, en het toestaan van ‘hun’ platforms en internationale verbanden.
We moeten dit asap stoppen.
Want degenen die we importeren en die we middels gigantische belastingdruk in hun levensonderhoud voorzien, hebben geen enkele boodschap aan onze normen, waarden en morele overwegingen.
We zullen keihard moeten gaan zijn.
Zolang in Brussel/Strasbourg (32.000) vaste medewerkers) voor Europa de diens wordt uitgemaakt.
Het getal is nog hoger 43.000 mensen als alle EU ambtenaren op één hoop worden geveegd.
Is het dweilen met de kraan open.
Stop de figuren zoals Timmermans die Nederland kapot willen maken.
Stop de EU.
Sluit de grenzen.
Ik ben het met u eens, maar op de een of andere manier zal het gestopt moeten worden willen we niet roemloos ten onder gaan.
Alleen een brede (heel, heel brede) vreedzame opstand van de volkeren tegen het pamperbeleid en de grenzeloze (!) immigratie kan misschien het tij nog keren.
Dus blijven benoemen. Steeds meer mensen gaan het licht zien.
Het is ondoenlijk om mee te voelen met Arabische landen door hun levensstijl en geloof die meer met de dood dan met het leven heeft. Daarentegen een land die democratisch geregeerd wordt en die van hetzelfde stukje woestijn een paradijs kan bouwen omringd door vijanden verdient respect. Een volk die na zoveel ellende dit kan opbrengen verdient alle sympathie ook al is deze ook niet honderd procent foutloos. Je moet je sympathie voor de oorspronkelijke slachtoffer niet verliezen als deze zich opwerkt tot sterke zelfstandige natie. Dat is wat nu gebeurd. En het is verkeerd.
Kijk vroeger in mijn jeugd was de Joodse gemeenschap gewoon onderdeel van de Nederlandse samenleving, net zoals Katholieke en Christelijke bevolkingsgroepen.
De tweede wereldoorlog heeft de Joodse gemeenschap een danige knauw gegeven.
Daarna is de beroepsbevolking in Nederland onder dwang van de werkgevers verandert en grotendeels vervangen door een bevolkingsgroep “moslims” die in mijn beleving nooit onderdeel zijn geworden van de Nederlandse samenleving.
Het geloof van deze moslims paste niet in de Nederlandse samenleving.
Door druk van bovenaf, zijn deze moslims aan de rest van Nederland opgedrongen.
Het verboden woord ………. is gewoon een feit.
Links vertroeteld alles wat de Nederlandse cohesie kapot maakt.
mijn sympathie ligt absoluut bij Israel. De Hamas aanhangers zijn in mijn ogen verkeerde mensen.
Israél is helemaal niet bezig met de sypathie naar zich toe te trekken. Het is een strijd van leven op dood waarin alleen de waarheid nog telt.
Klopt. Israël vecht om te overleven, hamas c.s. vecht om te overheersen.
Goed geformuleerd artikel. Constateringen zijn helemaal juist. Probleem is alleen dat de huidige westerse wereld volgelopen is met zwakmakende idiologieen (BLM, woke, koloniaal verleden, slavernij, rassentheorie, white privilege etc.), waardoor men geen ellende kan verdragen en alleen slachtofferschap erkent. Palestijnen worden door goede propaganda als slachtoffers gezien, ondanks alle feiten. Feiten tellen echter niet meer tegenwoordig, het gaat om het beeld, de emotie. We leven in een propaganda wereld, dus Israël staat er uiteindelijk alleen voor in haar keuzes en deze moeten bikkel, bikkelhard zijn.
De haat tegen Joden en Israël komt doordat zij het Bijbelse verbondsvolk zijn. In de Koran kunt u dit nalezen.
Het is pure jalouzie voortkomende uit onderontwikkeldheid vanwege de eigen doctrine. Moslims houden zichzelf gevangen en willen iedereen hetzelfde lot intrekken.
Dit is wel heel summier. In twee zinnen het woord bijbel en koran laten vallen.
Dat de islam problemen heeft met het joodse volk is wel duidelijk.
Kunt u daar niet wat meer op ingaan, eventueel met een linkje?
Overigens wou ik wel kwijt dat de bijbel een stuk ouder is dan de koran. Dan praten we wel over meerdere duizenden jaren.
In de koran noemt de profeet de Arabieren de ‘beni israel’ ofwel kinderen van Israël omdat ze zouden afstammen van Ismael, de tweede zoon van Abraham, die Ismael en zijn moeder Hagar de woestijn instuurde. Daarnaast speelt het een rol dat volgens de profeet de andere kinderen van Abraham geleidelijk het verbond hebben losgelaten. De profeet presenteert islam dus eigenlijk als een soort herijking terug naar het oorspronkelijke jodendom.
Vanwaar de haat?
Wonderlijk genoeg geloven joden, christenen en moslims dezelfde teksten.
Volgens mij is het geen kwestie van interpretatie.
Maar ik mis bij de islam de zelfreflexie waaruit uiteindelijk een ijzeren doctrine uit ontstaat, net als het communisme. (politbureau, goelag, enz.)
De haat zit zo diep dat ze er niet over heen kunnen stappen.
De koran is ongeveer 600 na Christus geschreven. Toen al werd de haat er ingepompt.
Dus die haat was er al.
Het christelijke geloof is grotendeels gebaseerd op het NT, terwijl voor joden en moslims alleen het OT van belang is.
Bovendien is de techniek van tekstuitleg en de verhouding met filosofie in christendom geheel anders dan in islam.
Dus ze delen niet dezelfde teksten en niet dezelfde interpretatie. Kijk maar eens onder ‘ ashari’ voor de algemeen aanvaarde koran interpretatie. Die is totaal anders dan bijbelexegese.
Persoonlijk denk ik dat de haat ontstaan is door gebeurtenissen ergens in het oude testament.
Het oude testament is een opeenvolging van rampen, ruzies, oorlogen, stammenstrijd en een boze god. Hele steden werden afgefakkeld. Een complete zondvloed.
Hier ergens ligt een oorzaak.
Vergelijk dat eens met de ontwikkeling in Europa. Vanaf de vroege prehistorische stammen naar de ontwikkeling van samenlevingen is er eveneens veel strijd geweest maar de ideologién hebben niet geleid tot haat.
U onderschat de invloed van religie op een cultuur.
Nee hoor. Het animisme (germanen) heeft langzamerhand georganiseerd plaats gemaakt voor het christendom en voor beide geldt geen overgeleverde haat. Misschien is haat meer een tribale uiting, dat zou kunnen. Je ziet nog steeds grote verschillen tussen westerse en oosterse gedragingen bijv. respect moet je verdienen/krijgen.
Hoe lang blijven wij hier nog christelijk?
IIk heb geen idee maar wanneer dat onder een kritische waarde komt zal de islam het vacuum invullen zoals het al in veel landen is gebeurd.
Interessant hoe je gedachten altijd naar een punt leiden.
Vooral als je denkt dat je het allemaal al weet.
En dat ene punt is het onderwerp van de volgende column.
De paradox is dat mensen in het algemeen hun samenleving inrichten door feitelijk niet te (be)redeneren wat goed of fout is voor hun volk of land, maar goed en fout reduceren tot sjablonen die ingezet worden in situaties die op het eerste oog goed dan wel fout lijken te zijn. Mensen zijn meer kuddedier dan men beseft.
Mensen zijn stomme koeien die als echte ezels zich voortdurend stoten aan dezelfde steen.