Clinton vs. Trump: gevecht tussen elite en volk
- Leo Lucassen schijnt dol te zijn op OpinieZ - 8 januari 2023
- De pauselijke ambities van Sigrid Kaag - 9 september 2021
- De wederopstanding van duister Nederland - 16 mei 2021
Aan de deugtafel van VARA-veteraan Pauw vond vrijdagavond een voorbeschouwing plaats van de komende confrontatie tussen Clinton en Trump. Aan tafel de vrouw die maar liefst vier keer Hillary’s hand mocht schudden, Margriet van der Linde en de olijke Trump-duider en politiek-correcte paljas, Charles Groenhuijsen. Margriet slaagde er moeiteloos in net zo humorloos over te komen als haar idool terwijl Charles zijn hovaardige houding van de alwetende Amerikakenner breeduit etaleerde.
Dit quasi deugtafel-debatje werd voortijdig lekgeprikt door het vileine vorkje van elite-kok Joop Braakhekke. “Wil iemand hier Trump?”, vroeg hij met een vies gezicht. En prompt getuigden alle deugtafelgasten met luide “nee’s” en afwerende gebaren van hun Trump-afkeer.
Onvermogen
Onze elite is anti-Trump; het journaille, de praattafel-intelligentsia en de politici in Brussel en Den Haag. Daar deskundig Nederland nog altijd niets begrijpt van Geert Wilders en zijn electoraat, de populariteit van Marine Le Pen of het succes van Orban, weet het ook geen raad met de onstuitbare opkomst van het fenomeen Donald Trump. Dit analytische onvermogen is zichtbaar in de Balie-discussies met bewoners uit ons morele hooggebergte, de hautaine hoofdredactionele commentaren en de ronkende reportages van onze omroepopvoeders.
Eindtijd
De politiek-correcte elite regeert d.m.v. angst, intimidatie en meeloperij. Critici worden publiekelijk aan de schandpaal genageld. Zij zijn dom, racistisch of islamofoob. Politieke tegenstanders worden vergeleken met fascisten en nationaal-socialisten uit de vorige eeuw. Zij moeten vrezen voor hun leven. Onwelgevallige onderzoeksresultaten worden bespot. Het zijn niet langer wetenschappelijke bewijzen maar de meeste stemmen die gelden. Eindtijd-profetieën worden zonder blikken of blozen ingezet door mensen van naam en faam: met president Trump gaat de wereld ten onder aan kernoorlogen, rassenstrijd en klimaatcatastrofes.
Wurggreep
De elite is volledig losgezongen van de alledaagse werkelijkheid. Morrende burgers ervaart men als hinderlijke zeurpieten: boze blanken, ruige racisten en stompzinnige seksisten. Uitleggen, heropvoeden of negeren is het devies. Een groeiend deel van de bevolking is het zat om op deze wijze gekleineerd en vernederd te worden. Zij willen zich bevrijden uit de wurggreep van politieke correctheid. Politici die het lef hebben de strijd aan te gaan met de elite kunnen rekenen op hun steun. Politieke vergezichten doen er niet toe. Misstappen worden vergeven. Het is de strijdlust die telt. De vrijheid die wacht. Hun politieke dapperheid wordt beloond.
Daarom staan er kilometerslange rijen voor de hallen waarin Trump zijn verkiezingstoespraken houdt. Want de weerzin in Amerika tegen alle vormen van correctheid is inmiddels groter dan die in Europa. Steeds meer Amerikanen zijn het verstikkende klimaat in de media, het onderwijs en in Washington DC. spuugzat.
Censuur
Obama, de mislukte messias van de politiek-correcte elite, laat de wereld achter in chaos, oorlog en terreur. Amerikanen durven vermoedens en voorbereidingen van aanslagen niet langer te melden uit angst te worden beschuldigd van islamofobie of racisme. Taal wordt gecensureerd, gewijzigd of simpelweg verboden. Woorden als jihad en islamitische terreur zijn uit alle officiële overheidsdocumenten verwijderd. Kritiek leveren betekent het einde van je (overheids)carrière. De Democratische partij van Obama en Clinton heeft Amerika veranderd in een Orwelliaanse denk-gevangenis. Een politiek-correct krankzinnigengesticht.
De komende confrontatie tussen Clinton en Trump wordt een gevecht tussen de elite en het volk, de staat en de vrijbuiter, tussen waanwijsheid en gezond verstand.
Gaat Trump de hyper-correcte Clinton te lijf met flair, humor en bravoure, dan wordt hij de nieuwe president van Amerika. Het zal menig wereldbeeld doen wankelen. Van Washington tot in de redactielokalen van ons land.