- Superjoden! - 26 december 2017
- Voor wie ik schrijf - 4 december 2017
- NewSpeak creëert NepNieuws - 17 november 2017
Ik erger me wild aan de laffe Nederlandse volksaard. Laf? Ja, laf. Die lafheid wordt nog eens onze ondergang.
Confrontatie en vechten voor je bestaan zitten niet meer in de Nederlandse volksaard. De laatste keer dat er door Nederlanders nog een beetje echt werd geknokt, was tijdens de politionele acties in Indonesië waar dienstplichtige militairen slecht uitgerust de jungle werden ingestuurd. Maar verder? Nee.
Natuurlijk zijn er Nederlanders die nog willen knokken voor de verworven vrijheden, maar dat is een pathetische minderheid van 24%. Nederlandse mannen dragen liever rokjes dan een wapen. Het is waarlijk misselijkmakend. De oorzaak van dit Nederlandse labbekakken? Was er maar één oorzaak. De problematiek is institutioneel. Een onderdeel van de oorzaak wordt in ieder geval gevormd door laffe politici die onze militairen oorlogsgebieden insturen met een op de rug gebonden hand.
Nederlandse mannen dragen liever
rokjes dan een wapen
Denk maar aan Srebrenica, waar Nederlandse militairen niet te agressief mochten overkomen van politiek Den Haag en daarom geen zware wapens mochten meenemen. Het gevolg van de beslissing van die pacifistenkliek was dat de Nederlandse militairen als tandenloze tijgers werden overlopen door gemotiveerde ongeregelde Servische eenheden. Met een ruimer geweldsmandaat en zware wapens had Srebrenica nooit plaatsgevonden. Of neem Kunduz, waar door politiek Den Haag soldaten – bij wijze van spreken – de Afghaanse politie moesten leren punniken in plaats van de Taliban op hun donder te geven.
Een andere oorzaak is de verregaande feminisering van de samenleving. Jongens kunnen nauwelijks meer jongensdingen doen, maar moeten met barbies spelen in plaats van cowboytje of soldaatje. Ze worden grootgebracht met het beeld dat je alles met praten kan beslechten. Door die mentaliteit hebben rapefugees een field day tegenover die softe, weke en laffe westerse levenshouding. Mannen wordt niet meer geleerd van zich af te meppen, want dat is geweld en dat is eng volgens de metromannen in onze doorgeslagen gefeminiseerde samenleving.
Je zag die lafheid ook terug bij ons Koningshuis, dat in 1940 sneller dan Roadrunner Nederland verliet, waar andere vorstenhuizen juist bleven om hun volk zo goed mogelijk bij te staan en als voorbeeldfunctie te dienen. Zie bijvoorbeeld de leden van het Deense Koningshuis, die uit solidariteit met de Joden zelf de gehate gele ster droegen. Wilhelmina koos ervoor als een soort Don Quichot-vorstin vanuit Londen thee te drinken om de boel bij elkaar te houden. Niet echt een voorbeeldfunctie van vechtlust me dunkt.
Een Nederlander wordt liever onderdrukt, als hij daardoor
50 euro in de maand meer kan uitgeven
Of neem Michiel de Ruyter. Een vechtjas van de oude stempel die in 2015 door een pacifistenkliek werd weggezet als Michiel de Rover. Meer dan pathetisch hoe links omgaat met grote mannen uit de Nederlandse geschiedenis.
De gemiddelde Nederlander maakt zijn handen liever niet vuil en kijkt naar anderen als het gaat om een geweldsoplossing. Dat blijkt onder meer ook uit de jarenlange bezuinigingen op defensie, inlichtingendiensten en politie. Een Nederlander wordt liever onderdrukt, als hij daardoor 50 euro in de maand meer kan uitgeven. Inleveren en ervoor zorg dragen dat de Nederlandse defensie op peil is, de inlichtingendiensten hun werk naar behoren kunnen doen en de politie zich op straat kan vertonen? The horror.
Natuurlijk zullen lezers na het lezen van bovenstaande beweren dat zij wel willen vechten voor hun vaderland. Een gemeend mazzeltov, u behoort tot de 24%. Een overgrote meerderheid daarentegen wordt liever bezet en onderdrukt, dan dat zij daarvoor de prijs willen betalen. Laat staan de ultieme prijs voor het verdedigen van de vrijheid.
One man with a gun can control 100 without one.
Vladimir Lenin
Foto: Parool