- Het Kaartenhuiskabinet Rutte-3 - 23 oktober 2017
- Forum voor Democratie gaat niet VVD, maar PVV leegvreten - 29 september 2017
- Het begint met een lolletje - 8 september 2017
Nederland is niet meer. Al lang niet meer. Het is verdwenen, voor eeuwig weg.
Ik heb het over het Nederland uit mijn jonge jaren. Het Nederland waarin het volkomen normaal was om een touwtje uit de brievenbus te laten hangen, zodat bezoekers zelf de deur konden openen. Het Nederland waar auto’s onafgesloten langs de weg stonden omdat de kans op diefstal verwaarloosbaar was. Het Nederland waar de moraal – ingegeven door onze liberale samenleving – een stuk losser en vrijer was dan heden ten dage.
Dat Nederland zijn we al enkele decennia kwijt en zal nooit meer terugkomen.
Nederland is de laatste 40 jaar onherkenbaar veranderd. Veranderingen die sluipenderwijs werden doorgevoerd zonder de bevolking daarover te consulteren of tenminste te informeren over de consequenties van die veranderingen. Het speelde zich namelijk ook af in een tijd waarin het politiek-correct denken wellicht nog verstikkender was dan momenteel. Want ondanks onze op liberale leest geschoeide samenleving werd de invloed van die andere grote stroming – ik doel op het socialisme – op onze maatschappij groter en groter.
Socialisme vecht tegen de realiteit
Migranten met denkbeelden die ons Vrije Westen vijandig benaderden bestonden niet. Natuurlijk waren ze er wel, maar de problemen werden weggewuifd. Het ging maar om enkelen; zij zouden maar even blijven; diegenen die bleven zouden eenvoudig integreren, zolang we dat maar op z’n beloop zouden laten… We moesten hen vooral niet aansporen om in onze wereld te passen. Dat te eisen van gastarbeiders was welhaast fascistoïde.
De invloed van het socialisme was zodanig groot, dat ook andere partijen zich die gedachten eigen maakten. Het vermaledijde socialisme. Ik las hierover laatst een prachtige duiding. Deze ging ongeveer als volgt:
“Het socialisme zegt te strijden tegen het kapitalisme. Niets is minder waar. Het socialisme vecht tegen de realiteit.”
Ik weet niet wie de schrijver is. Het is in ieder geval een rake uitleg over een politiek fenomeen. En o zo waar. Deze politieke stroming drijft op wegkijken, ontkennen en maakbaarheidsdenken.
dankzij door links gefaciliteerde vrijheidshatende religieuze stromingen hebben we moeten inboeten op onze vrijheid
Nu, jaren later, maken we die fout niet opnieuw. Zijn we strenger richting immigranten, dulden we geen invloed van ideologieën die de menselijke vrijheid ontkennen. Laten we ons niet ringeloren door het linkse wensdenken. Toch?
Dit geldt ten dele. Inderdaad, in woord zijn we strenger tegen immigranten, zoals staatssecretaris Dijkhoff wil. Hij probeert het. Nu moet nog blijken dat woorden ook in daden worden omgezet. Nu dulden we ook minder invloed van de islam. In ieder geval, in theorie. In de praktijk zien we er nog weinig van terug.
Nederland is veranderd. We zijn welvarender en gezonder dan ooit. Maar, dankzij door links gefaciliteerde vrijheidshatende religieuze stromingen hebben we ook moeten inboeten op onze vrijheid. We kunnen niet alles meer zeggen en schrijven; we kunnen niet altijd meer zijn wie we zijn. Dit hebben we aan onszelf te danken, we hebben het gewoon laten gebeuren. We zagen het aankomen en besloten er niets tegen te doen.
We kunnen het Nederland van vroeger niet meer terugkrijgen. We kunnen Nederland en onze vrijheid wel opeisen. Dus zeg wat je wil. Wees wie je bent. Laat je niet ketenen door het politiek-correcte denken. Stap gerust eens op lange tenen en lach erom. Laat zien waar Nederlander zijn voor staat. Doe het nu. Want morgen is het te laat.