Zelden was een boektitel zo goed gekozen als "Mij krijgen ze niet klein" voor de memoires van Marjolein Faber over haar ministerschap. Een moedig boek, geschreven zoals ze spreekt: korte zinnen, geen woord Spaans, haakse bochten en ook ironie. Ze was geen gepolijste academica en dat 'niet een van ons zijn' was mede een reden voor de enorme tegenwerking die ze ondervond. De slagersdochter nam het op tegen de bestuurderselite, zoals ze zelf schrijft. Een zeer ongelijke strijd. ...Lees verder