De echte macht en de echte rebellie
Hoe media en NGO’s critici de mond snoeren
- Over de snoeiharde uitspraken van de Israëlische minister Ben Gvir - 29 augustus 2026
- De echte macht en de echte rebellie - 16 augustus 2026
- Honger als wapen in de propagandaoorlog tegen Israël - 11 augustus 2026
Beeld: Gemini (AI)
We leven in een spiegelpaleis waarin waarheid verwrongen wordt tot leugen en leugen gepresenteerd wordt als waarheid. In dit spiegelpaleis lijken machthebbers weldoeners, en hun agressieve stoottroepen rebellen, terwijl de echte rebellen het zwijgen wordt opgelegd. Geduldig op de feiten wijzen is ons enige wapen, maar soms is het moeilijk om beleefd te blijven.
In zijn lezenswaardige werk ‘On Liberty’ legde John Stuart Mill uit dat lakeien van de macht ongestraft persoonlijke aanvallen kunnen plegen en kunnen schelden, maar dat dit niet geldt voor critici. “Over het algemeen kunnen afwijkende meningen alleen gehoor vinden door weloverwogen taalgebruik en de grootste voorzichtigheid bij het vermijden van onnodige beledigingen.”
Beleefd rebelleren is ook niet welkom
Dat is een belangrijke reden waarom ik mijn uiterste best doe om beleefd en feitelijk te blijven. Maar mijn zelfbeheersing werd deze week aardig op de proef gesteld. Kort na elkaar kreeg ik twee mails. De eerste was van de persvoorlichter van Save the Children, de tweede was van de Nieuwsuurredactie.
In beide gevallen kreeg ik die ‘antwoorden’ vermoedelijk alleen omdat ik zo had aangedrongen; het waren afpoeiermailtjes. Terwijl ik nog nadacht over deze mailtjes, bleek dat de VN hun eerdere rapporten over de voedselsituatie in Gaza had afgeschermd, nadat onderzoekers uit het bronmateriaal zélf geconcludeerd hadden dat er geen honger in Gaza is, en dat er nooit een hongersnood is geweest.
Muren van machthebbers
Dit was exact waar mijn laatste stuk over ging, en zo zag ik drie artikelen achter elkaar stuklopen op de muren van bedrog, manipulatie en de volstrekte weigering om daar ooit verantwoording over af te leggen. De zoveelste oproep vanuit de gevestigde media om X (voorheen Twitter) te saboteren was de spreekwoordelijke druppel die mijn emmer deed overlopen.
In een bittere tweet schreef ik: “De belangrijkste reden dat de gevestigde orde zo de pest aan sociale media (en vooral @X!) heeft, is omdat deze kaste NIET tegengesproken wenst te worden. De smoezen zijn altijd en eeuwig ‘haat en kinderporno’, de werkelijke reden: ze willen totale controle.” Want had ik ooit die stukken kunnen schrijven zonder de toegang tot factcheckers op X?
Op dat moment wist ik nog niet dat de ‘factcheckers’ van Facebook mijn laatste artikel geflagd hadden als ‘gedeeltelijk onjuist’. Hun argumentatie: ‘We moeten vertrouwen op de autoriteiten!’ Dat waren dus precies die autoriteiten waarvan net is aangetoond dat ze hun feiten aanpassen om tot de gewenste conclusie te komen: Israël moet schuldig zijn.
Erwin van Veen
Het mailtje van Nieuwsuur had betrekking op mijn stuk over Midden-Oostendeskundige Erwin van Veen. Dit artikel verscheen al zes weken geleden. Het was een gewaagd stuk, omdat het uitgelegd kan worden als een persoonlijke aanval. Maar deze man is een van de vaste duiders van Nieuwsuur; dat een toonaangevend programma zijn rabiate anti-Israëlactivisme presenteert als neutrale duiding is ernstige misleiding.
Dus mailde ik de Nieuwsuurredactie over mijn artikel, en schreef: “Volgens uw journalistieke code staan bij Nieuwsuur onafhankelijkheid en onpartijdigheid voorop. Hoe waarborgt u de neutraliteit van Nieuwsuur? En als u weet dat iemand bevooroordeeld is, vindt u dan dat zo iemand regelmatig onweersproken als duider in uw programma kan optreden?”
Weken bleef ik mailen en kreeg steeds het automatische antwoord. Totdat de Nieuwsuurredactie uiteindelijk dit mailtje stuurde:
“Nieuwsuur stelt alles in het werk om de oorlog die sinds 7 oktober 2023 woedt zo compleet en duidelijk mogelijk te verslaan. Vele deskundigen, betrokkenen en experts hebben bij ons hun licht laten schijnen over de ontwikkelingen in Israël, Gaza en het verdere Midden-Oosten. Daarmee proberen wij een zo compleet mogelijk beeld te geven van wat zich daar afspeelt, zowel op menselijk als geopolitiek niveau. Erwin van Veen is daarbij een van de vele (wetenschappelijke) deskundigen die zijn analyse geeft.”
Geen kritiek op de autoriteiten
Wie meer wil weten over de kwaliteit van de uitzendingen van Nieuwsuur over dit onderwerp, verwijs ik naar de officiële klacht die ik eind 2024 al indiende. Antizionisten kunnen gerust zijn: de NPO-Ombudsman en het Commissariaat voor de Media hebben die bekwaam naar de doofpot verwezen. Voor een meer uitgebreide analyse van de NOS-berichtgeving over Israël verwijs ik u naar ons rapport hierover dat eveneens in de doofpot is beland.
De verslaggeving van Nieuwsuur en de NOS op dit dossier is zo ver onder de maat dat vrijwel elke uitzending stof genoeg biedt voor een vernietigend artikel. Toch bestaat Nieuwsuur het om zo’n afpoeiermailtje te schrijven, met aan het eind nog een steek onder water: Van Veen is namelijk een ‘wetenschappelijke’ deskundige. Hoe durf ik het te wagen om hem te bekritiseren?
Dat is het enige argument dat dergelijke media hebben: een beroep op autoriteit. Een inhoudelijk antwoord kúnnen ze niet geven, omdat ze op inhoud hopeloos tekortschieten. En helaas geldt dit niet alleen voor Nieuwsuur en de NOS, het geldt voor al die zogenaamde kwaliteitsmedia die ons land ‘rijk’ is. Als u vindt dat ik in dit stuk te vaak naar mezelf link: de onderbouwing zit in al die artikelen.
Save the Children
En dan was er nog dat stuk over Save the Children. Vindt u het logisch dat een NGO een grootscheepse donatiecampagne houdt voor Gaza nadat die NGO door eigen toedoen niet meer in dat gebied kan werken? Dat vond ik niet. Dus zette ik de feiten op een rijtje en stelde een paar vragen aan deze weldoeners. Hier zijn de vragen.
- U heeft al weken een grote wervingscampagne lopen voor kinderen in Gaza. Maar u heeft geen Israëlische registratie meer om in Gaza te werken. Hoe kunt u daar dan donaties voor vragen?
- Kunt u aangeven of de donaties inderdaad volledig besteed zullen worden aan hulp in Gaza? En zo niet, kunt u dan aangeven hoe het geld verdeeld zal worden over Gaza en andere doelen?
- Kunt u aangeven hoe wordt gewaarborgd dat donaties die voor Gaza worden geworven ook daadwerkelijk ten goede komen aan hulp in Gaza?
- En zal achteraf in een jaarverslag of andere openbare rapportage bekend worden gemaakt hoeveel deze campagne heeft opgebracht en op welke wijze het geld besteed is?
- Als Save the Children inderdaad nog werkzaam is in Gaza, om wat voor werk gaat dat dan? En in hoeverre kan dit werk nog doorgaan zonder Israëlische registratie?
Het antwoord – na enig aandringen – had komisch kunnen zijn als het niet zo triest was geweest.
“Bij uw eerdere contact is niet kenbaar gemaakt dat u journalistiek werk deed, noch dat u met het oog op publicatie om een reactie vroeg of dat er een deadline was. Een vraag die via de donateursservice binnenkomt, bereikt ons niet als persverzoek en kent niet de behandeling die daarbij hoort. Wij zijn dan ook pas op de hoogte van uw artikel nadat het al was verschenen. Had u het tijdig en via de gebruikelijke persafdeling kenbaar gemaakt, dan hadden wij daarop kunnen reageren. U vraagt ons nu pas na publicatie om een reactie op een opiniestuk, en daar gaan wij doorgaans niet inhoudelijk op in.”
Anti-Israëlnetwerk
Geef vooral gul aan Save the Children… als het u niet uitmaakt waar het geld terechtkomt. Zowel aan donateurs als aan publicisten legt deze organisatie geen verantwoording af. En dat terwijl ik in mijn stuk aantoonde dat Save the Children een loopje met de waarheid neemt en liever inmenging van Hamas tolereert dan tegemoet te komen aan volstrekt redelijke eisen van Israël.
De persvoorlichter van Save the Children blijkt journaliste Leonie Coppes te zijn, ook bekend van anti-Israëlstukken in de Volkskrant, Follow the Money en Vrij Nederland. Daarmee is zij een kenmerkend voorbeeld van de versmelting van activistische NGO’s en media: hetzelfde holle activisme, en dezelfde afkeer van inhoudelijk debat.
Net als onze ‘kwaliteitsmedia’ voeren NGO’s als Save the Children campagne tegen Israël. Hun misleiding kunnen zij makkelijk volhouden omdat zij elkaar allemaal dekken. Begrijpt u nu waarom ze zo’n hekel hebben aan X? Daar kunnen mensen zomaar feiten checken en elkaar op de hoogte brengen. Vrijheid van meningsuiting is altijd de grootste bedreiging voor autoriteiten die hun macht misbruiken.
De waarheid verhullen
En zo kom ik vanzelf bij mijn laatste stuk aan, waarin ook een hoofdrol was weggelegd voor het netwerk van NGO’s, de VN en de media. In dat artikel legde ik aan de hand van officiële bronnen uit dat alle hysterie over hongersnood in Gaza vooral een wapen was in de propagandaoorlog.
NGO’s blijken rapporten op te peppen met slecht onderbouwde cijfers en hun conclusies lopen steeds op dezelfde beschuldiging uit: ‘Israël gebruikt honger als wapen’. De gevestigde media checken die rapporten niet en doen er zelfs een schepje bovenop door artikelen en foto’s te plaatsen die de beschuldigingen versterken.
Als onafhankelijke onderzoekers vervolgens wel de fouten in de rapporten aantonen, berichten deze media hier niet over. En deze week besloot de VN zelfs de rapporten ontoegankelijk te maken voor die lastige critici. Het afschermen van de waarheid is door deze lieden zo vervolmaakt, dat het hopeloos lijkt om er nog tegenin te gaan. Gelukkig was er toch een scheurtje in het bastion. De volgende dag herstelde de VN de toegang tot de gegevens.
Grenzen aan geduld
Soms is het erg moeilijk om beleefd te blijven tegen deze machthebbers. We moeten maar blijven veinzen dat zij betrouwbaar en fatsoenlijk zijn, en het beste met ons voor hebben. Zodra wij het wagen om hun leugens bloot te leggen, brandmerken zij ons als extreemrechtse populisten die eigenlijk niet tot het publieke debat zouden moeten worden toegelaten. Verbied X!!
Of het nu gaat over immigratie, klimaatbeleid, de boeren of – vooral – Israël, het is bijna een doodzonde om in te gaan tegen het dominante narratief. En denk erom, als wij een vertegenwoordiger van deze kaste bij name noemen – in dit stuk Erwin van Veen en Leonie Coppes – dan plegen wij persoonlijke aanvallen. Want hun misleiding mag niet benoemd worden.
Misschien dat ik overmorgen weer geduldig kan zijn. Maar deze week heb ik er even schoon genoeg van en neem ik geen blad voor de mond. We worden geregeerd door leugenaars, en de meeste machthebbers zijn niet eens democratisch gekozen. Ze opereren via de hierboven genoemde netwerken, inclusief de ambtenarij, en zetten democratisch gekozen politici onder druk.
Tegen deze macht is rebellie heel hard nodig.
U kunt Maaike van Charante steunen via repelsteeltje.backme.org
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
En opnieuw wordt hier bevestigd, hoe de heersende machten werken. Wij hebben dit zelf al jarenlang aan de lijve ondervonden, omdat we ons dienstbaar opstelden en bereidwillig alle zorglasten zelf wilden dragen. Tot op het hoogste politieke niveau werd ons verweten dat we stom en naïef waren geweest, door te weigeren om te frauderen. En toen we ook daar niet opgingen, hebben ze ons hele gezin maar te gronde gericht.
Moet je dan kwaad worden? Jazeker hadden en hebben we daar het volste recht toe, niet toe geven aan die verleidingen, kunnen we nog steeds ‘s avonds recht in de spiegel kijken. We hebben het neergelegd, wetende dat ieder mens eens verantwoording moet afleggen. En zo er naar kijken, dan verbaas je je niet meer, dat al die overheden en organisaties zich wentelen in leugens, bedrog en list. Hun bron is niet de mijne en we laten ons er niet meer door onderdrukken. Blijf vooral doorgaan met je opdracht om te signaleren Maaike. Het is broodnodig, maar laat je niet kapotmaken, want dat zijn ze niet waard. Vooral niet boos blijven, want dan stopt goed functioneren en dat willen niet.
Goed artikel Maaike, moedig dat je door blijft gaan in het gevecht om de waarheid. Helaas is het vechten tegen de bierkaai. De massale beïnvloeding, lees manipulatie, heeft een dusdanige werking dat waarheid er niet meer toe doet. Je zou jezelf de vraag kunnen stellen of er krachten zijn op de achtergrond die hier iets mee willen bereiken. Gelukkig zijn er nog weldenkende mensen die kunnen relativeren en objectief blijven. Het is echter wel een slinkende groep!
Beste Maaike,
Wees niet ontmoedigd, jouw werk is namelijk een bemoediging voor velen.
Ga dus door, we steunen je.
Het verwijzen naar het ‘wetenschappelijke’ van deskundige Erwin van Veen is een typisch geval van autoriteitsdrogreden.
Het gaat immer niet in de eerste plaats of Erwin wel of niet een universitaire opleiding heeft gevolgd (hij heeft o.a. een MA in Public Policy and Public Administration), maar doodgewoon of Nieuwsuur ook diverse meningen of standpunten presenteert.
En dat doet Nieuwsuur niet. Dat doet Nieuwsuur niet alleen soms niet, dat doet Nieuwsuur gewoon helemaal nooit.
Uit het artikel over Erwin van Veen (Anti-Israël expert in teveel media) blijkt duidelijk dat hij zeer kritisch is op Israël en totaal niet op Hamas of Gazanen.
Het feit dat deze man in tal van media steeds weer wordt opgevoerd als ‘de autoriteit’ zegt voldoende over de eenvormigheid van de informatie. Als alle informatie uit slechts 1 bron van 1 kant komt, is er gewoon geen compleet beeld meer.
Defund the NPO!
Als altijd zeer lezenswaardig en onderbouwd. Ben blij dat mijn financiële bijdrage, hoe bescheiden ook, goed terecht komt.
Ik kan me de woede van de schrijfster goed voorstellen, en het mechanisme van afpoeieren (niet reageren, ‘standaard’ reageren, reageren in algemeenheden, nooit fouten erkennen) komt me zeer bekend voor. Ik ben zelf nog van vóór het internet, dat was de tijd dat je je reacties nog per brief moest schrijven en ik vind dat dit afpoeieren vroeger nog erger was.
Toch is het niet helemaal fair om uw woede uit te breiden tot degenen ‘door wie we geregeerd worden’. Save The Children en de NOS zijn niet onze regering. Maar uw kritiek en uw woede op die instanties lijken me gerechtvaardigd. Over Save etc. heb ik geen eigen mening, maar de traditionele media in Nederland vind ik vooral ontzettend lui. De beslissing om het gangbare verhaal maar weer een keer op te schrijven is voor de betreffende journalist de garantie dat hij / zij op tijd achter de avondmaaltijd zit.
Nee, Save.. en de NOS zijn forméél niet de regering. Net zo min als de NGO’s, Dhr. Vollenbroek, XR, de MSM, en ga zo maar door.
Maar in de praktijk hebben die zoveel macht (gekregen) dat wel degelijk juist zij voor een groot deel de dienst uitmaken.
We worden ook niet geregeerd (regeren is vooruitzien), maar ambtelijk bestuurd door machten die simultaan een andere agenda aanhouden dan de welvaart en het welzijn van NL op korte én lange termijn.
Dus mogen we ook kwaad zijn op degenen die geacht worden het land te regeren, maar in de praktijk slechts partijpolitiek en activisme bedrijven.
Volgens mij is dit ook de kern van het hele probleem in Nederland. We worden inderdaad niet geregeerd, maar bestuurd.
En in dat licht is het ook tekenend dat bij de laatste kabinetsformaties allerlei belangengroepjes werden gevraagd aan te schuiven voor overleg. En ook wat ik vorige week in het RD las in een interview met het nieuwe PRO-Kamerlid Ani Zalinyan: “Ik had niet verwacht dat er zoveel lobbyisten zouden rondlopen.”
We hebben geen democratie, maar lobby-cratie.
Hoe minder kennis van zaken Tweede Kamerleden hebben, hoe gemakkelijker ze beïnvloed kunnen worden door lobbyisten.
Dankjewel voor je goede artikel. Ik heb zeer veel respect voor de (beleefde) manier waarop je instanties inhoudelijk kritische vragen stelt; de nietszeggende, argumentloze, holle antwoorden spreken voor zich.Ik kan me goed voorstellen dat je af en toe eens goed uit je slof zou willen schieten, dat bewijst dat niets menselijks je vreemd is. Blijf vooral de kritische vragen afvuren op je eigen manier. Je bent niet de enige die dit doet. Hetzelfde gebeurt op veel uiteenlopende platformen in binnen en buitenland; het is naar mijn mening een kwestie van de druk blijven opvoeren om verandering te weeg te brengen. Jij bent een van de vele stemmen die daarvoor zorgen.
Nederlandse politiek is verworden tot een vergaarbak van ellende. Leugens gaan als zoete broodjes over de toonbank terwijl de waarheid naar de bovenste plank van de bibliotheek verdwijnt onvindbaar voor het publiek. Zelfs met een woo verzoek onvindbaar.
Dank voor uw heldere uiteenzetting. Helaas krijgt een gewone lezer en die een klacht indient tegen de mediale eenzijdigheid van NOS NPO geen poot aan de grond want hun arrogantie verbiedt om te reageren. Ik waardeer uw column heel erg en dank daarvoor.
“Geduldig op de feiten wijzen is ons enige wapen, maar soms is het moeilijk om beleefd te blijven.”
Deze aanpak heb ik al jaren geleden overboord gegooid. Beleefd blijven is zinloos en daarbij die andere kant in een kwestie mag ongeremd hun onkunde op je botvieren. Helaas staan ook huisregels vaak niet toe te reageren zoals je zou willen. Tja dan moeten we gewoon wachten op moment dat de burgers massaal in opstand komen. O jee als dit maar niet gezien wordt als een oproep tot geweld (sarc).
Als je, zoal ik, huidig beleid beoordeelt op vele terreinen (klimaat, stikstof tot Gaza)als een dictatuur van het onbenul dan is de gedachte passend die dictatuur met een coupe te willen verdrijven.
Het toenemend gebruik van overdrijvingen of hyperbolen bijvoorbeeld in de MSM als verbonden aan de falende overheid resulteert in polarisatie en vormt een direct gevaar voor de democratie.
Echte feiten doen al lang niet meer ter zake en erger meningen op drijfzand gebaseerd worden snel verheven tot feiten. De leugens die men verspreidt worden door herhalen met overdrijven waarheden zeker voor een angstig volk.
In deze chaos wordt de stem van het realistische en evenwichtige midden buiten spel gezet. Charlatans, complot idioten en antisemieten hebben status gekregen met uiteindelijk resultaat dat niets meer wordt opgelost – nee problemen zich steeds meer uitdiepen. Kortom een samenleving in ernstig verval en alleen te keren met harde maatregelen.
Coup dus ipv coupé.
Het meest lugubere:
Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt die wel.
Door de leugens om te draaien
Links zal ons een oor aan naaien
Zitten nu al in de wachtmaker van de hel.