Israël helpt Saoedi-Arabië tegen Houthis

• Over
• Laatste berichten

Uri van As

Adjunct-hoofdredacteur OpinieZ. Redacteur nieuwsanalyses. Schrijft stukken die worden (voor)gelezen in rechtszalen, Den Haag en redactielokalen

Laatste berichten van Uri van As (alles zien)

• Israël helpt Saoedi-Arabië tegen Houthis - 18 oktober 2026
• Hamas heft tol, maar D66 veroordeelt Israël - 17 oktober 2026
• Onderzoek Erasmus-universiteit is flutwerk: genocide stond al vast - 15 oktober 2026

AI-illustratie. Geen weergave van een werkelijke gebeurtenis

Op 5 oktober zetten Saudi-Arabië, Turkije en Pakistan in Riyad de ‘collectieve verdediging’ van hun Mekka-pact in werking⁶. Vijf dagen later sloeg een Houthi-raket in op King Khalid, het internationale vliegveld van Riyad. Minstens twaalf doden en ruim driehonderd gewonden⁵. Veel indruk maakte die verdediging dus niet op de terroristen in Jemen. Echte hulp kwam volgens president Trump uit een heel andere hoek. „Israël is Saudi-Arabië zeer behulpzaam geweest”, zei hij vrijdag¹. En in Den Haag? Daar zet het kabinet van D66-premier Rob Jetten Israël onder druk met een importverbod³.

Het pact dateert van 7 augustus. Een aanval op een van de drie landen geldt sindsdien als een aanval op alle drie⁵. Sinds die dag vuren de Houthi’s, de door Iran bewapende terreurbeweging in Jemen, golf na golf raketten en drones af op Riyad en op burgervliegvelden. Ook olie-installaties, tankers in de Rode Zee en militaire bases moeten het ontgelden¹⁶. Zelfs Mekka en Medina waren doelwit⁶.

Turkije stuurt alleen ‘defensieve en technische’ middelen zoals luchtafweer, en van geen van beide partners verwacht Ahmad Sharawi, analist bij de Amerikaanse denktank Foundation for Defense of Democracies (FDD), dat ze gaan meedoen aan het offensief dat de Jemenitische regering met Saudische steun tegen de Houthi’s voert⁶. OpinieZ beschreef in augustus al wie de drie sterke mannen achter dit pact zijn.

Drie sterke mannen, één pact

Een van die mannen is de Turkse president Erdogan. Zijn justitieminister zette in augustus een verzoek in gang om Netanyahu via Interpol internationaal te laten opsporen en arresteren, als onderdeel van een Turkse strafzaak over het onderscheppen van een activistenvloot die naar Gaza wilde varen¹⁰. Netanyahu’s kantoor noemde Erdogan daarop „een antisemitische dictator”¹⁰. Riyad koos dit gezelschap zelf.

Bibi had gelijk

Op het gazon van het Witte Huis werd Trump vrijdag gevraagd of Riyad Israëlische hulp tegen de Houthi’s moet aanvaarden. Hij vindt van wel, en denkt dat de Saudi’s dat ook gaan doen. Ook normalisatie tussen beide landen ligt volgens hem weer op tafel, misschien zelfs meer dan ooit¹.

Bij die woorden horen daden. Washington levert Riyad inlichtingen en helpt bij het aanwijzen van doelen⁵. Half september al meldden regionale diplomatieke bronnen aan de Israëlische nieuwssite Ynet dat ook Israël via het Amerikaanse Centrale Commando (CENTCOM) inlichtingen aan de Saudi’s doorgeeft, zonder zelf mee te vechten⁷. Riyad bevestigt niets, en eist officieel nog altijd een weg naar een Palestijnse staat¹. Ja ja, officieel…

Netanyahu zegt al jarenlang dat vrede met Arabische staten niet afhankelijk is van een Palestijnse staat. In 2020 sloot hij samen met Trump de Abraham Akkoorden met de Verenigde Arabische Emiraten en Bahrein, kort daarna aangevuld met Marokko en Soedan. Zonder het door zogenaamde Midden-Oostenexperts voorspelde oproer in de Arabische wereld. Zonder dat er ook maar iets veranderde in Ramallah. En zonder dat Israël een meter grond hoefde in te leveren. Nu zijn er volgens hem nauwelijks nog landen in het Midden-Oosten die Israël niet om hulp vragen¹. De regio draait naar Israël toe, en dat is het werk van Netanyahu en Trump.

Teheran had het helemaal anders bedacht. Met zijn ‘as van verzet’ wilde het Israël omsingelen. Hezbollah in het noorden, Hamas in het zuiden en de Houthi’s aan de Rode Zee. Maar nu drijft juist die as de Saudi’s in de armen van Jeruzalem. De Saudische onderminister voor publieke diplomatie, Rayed Krimly, zegt dat Iran de Houthi’s bewapent en tot escalatie aanzet, en dat de Houthi’s een uitnodiging voor overleg in Oman van tafel veegden¹. Iran ontkent uiteraard elke rol, noemt de Saudische beschuldigingen ongeloofwaardig en biedt nota bene aan te bemiddelen¹. De brandstichter meldt zich bij de brandweer.

Hezbollah rijdt zich klem

Ook in Libanon loopt de Iraanse terreuras vast. Vorige week ging het fout voor Hezbollah, bij een doodgewone controlepost op de snelweg van de Bekaa-vallei naar Beiroet. Libanese veiligheidsdiensten hielden daar een vrachtwagen aan, en wat ze in de laadbak vonden was niet misselijk. Maar liefst 780 kilo explosieven, met TNT en C-4². Twee mannen werden opgepakt. Hezbollah ontkende niets. Hassan Fadlallah, parlementslid(!) namens de terreurorganisatie, bevestigde dat de lading van Hezbollah was en „uitsluitend bedoeld voor gebruik tegen de Israëlische bezetting”². Hij eiste de explosieven terug, en de twee mannen erbij.

Een terreurorganisatie die van de staat eist haar in beslag genomen explosieven terug te geven. De Libanese regering verbood in maart dit jaar alle militaire activiteiten van Hezbollah. Een besluit dat de terreurorganisatie gewoon niet erkent². Premier Nawaf Salam merkte droogjes op dat C-4 in de moderne geschiedenis van Libanon vaker bij beruchte politieke moorden is gebruikt².

En waar moest die lading heen? Naar Dahieh, zeiden de twee opgepakte mannen volgens de Libanese tv-zender MTV. Dat is de zuidelijke voorstad van Beiroet, waar Hezbollah de dienst uitmaakt⁸. Van moordplannen wil Hezbollah natuurlijk niets weten². Een raar adres voor explosieven die ‘uitsluitend’ voor de strijd tegen Israël bedoeld zijn. Dat front ligt in het zuiden.

Beiroet moet kiezen

Washington liet er geen gras over groeien. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio pakte deze week de telefoon en belde de Libanese president Joseph Aoun. Teruggeven aan Hezbollah? Uitgesloten. En wie de zending bestelde, betaalde en aanstuurde, moet volgens Rubio ter verantwoording worden geroepen⁹. Aoun beloofde dat er niemand vrijkomt die niet onschuldig is⁹. Een beginnetje, meer niet. Volgende week zitten Libanese officieren in Tampa, op het hoofdkwartier van CENTCOM, aan tafel met hun Amerikaanse en Israëlische collega’s, om te praten over de Israëlische terugtrekking uit de proefzones in Zuid-Libanon⁹.

Het akkoord dat Washington dit jaar tussen Libanon en Israël bemiddelde, is glashelder. Beiroet ontwapent Hezbollah, en Israël trekt zich stap voor stap terug². Hezbollah weigert medewerking zolang er Israëlische troepen in Libanon staan, troepen die daar staan omdat Hezbollah in maart, twee dagen nadat Israël en de Verenigde Staten de oorlog tegen Iran begonnen, raketten op Noord-Israël afvuurde².

Hoe ver Libanon nog te gaan heeft, laat een wet uit 1955 zien. Die verbiedt elk contact met Israëliërs. Volgens Rubio gebruikt Libanon deze wet stelselmatig voor politieke vervolgingen die elke stap richting vrede afremmen. Zoals de klacht tegen de eigen ambassadeur in Washington, die het gewaagd had haar Israëlische collega te bellen⁹. Bellen met een Israëliër is in Beiroet een zaak voor justitie. Wie met 780 kilo explosieven door de Bekaa rijdt, eist zijn buit gewoon terug.

Den Haag boycot

Sinds 22 september verbiedt ons land de invoer, aankoop, verkoop en tussenhandel van producten uit Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golan³. Het kabinet schreef in het Staatsblad zelf waarvoor. Het verbod hoort bij de inzet om „middels druk en dialoog de regering-Netanyahu van koers te laten veranderen”³. Dat beleid is doorgezet door onze minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen (CDA), en zijn D66-collega Sjoerd Sjoerdsma van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking⁴. OpinieZ beschreef eind september hoe dat verbod op ons land terugslaat.

Importverbod Israëlische producten slaat terug op Nederland

Het is bizar beleid. Van koers veranderen? Uitgerekend de koers van Netanyahu, eerst vrede met de buren en dan pas de rest, duwt het Midden-Oosten eindelijk de goede kant op. Washington noemt Israël de helper in nood van Riyad. Beiroet schuift volgende week in Tampa aan tafel met Israëlische officieren. En ons moreel verheven land? Dat kiest de andere kant. Een kabinet met oog voor de geopolitieke werkelijkheid zou het importverbod intrekken en zich scharen achter de landen die Iran en zijn terreurvrienden terugdringen. Niet een regering van D66, VVD en CDA. Het kabinet-Jetten straft liever Israël, op het moment dat zijn vijanden zichzelf klemrijden.

OpinieZ verwacht dat Libanon de 780 kilo niet teruggeeft aan Hezbollah en dat de twee opgepakte mannen na het overleg in Tampa nog vastzitten. Saudi-Arabië tekent vóór 31 december nog geen Abraham-akkoord. De samenwerking tussen Israël en Saudi-Arabië wordt intensiever, en de strijd tegen de Houthi’s gaat ondertussen gewoon door. Over tien dagen kiest Israël een nieuwe Knesset. Netanyahu kan de kiezer een regio laten zien die zijn kant op draait.