De open wond van het covidbeleid
Van scheldkanonnades tot Parlementaire Enquêtecommissie: een persoonlijk verslag
- De open wond van het covidbeleid - 19 juli 2026
- Overheid verdient dik aan dure benzine en moet accijns verlagen - 21 maart 2026
- Waarom een rechtse, coöperatieve partij vijftig zetels kan halen - 16 januari 2026
Beeld: Gemini (AI)
Het covidbeleid heeft diepe sporen in de maatschappij en het dagelijks leven achtergelaten en heeft voor velen financiële en persoonlijke schade opgeleverd. Nu de Parlementaire Enquêtecommissie de verhoren heeft afgerond, blikt de auteur terug op jaren van kritiek en verguizing. Hij is er steeds meer van overtuigd geraakt dat hij van begin af aan gelijk had.
Het covidBELEID. Ik schreef er in de jaren 2020-2022 veel over. Blogs die soms honderdduizenden keren zijn gelezen. En ik begon er al mee vlak na 16 maart 2020, de dag van de eerste lockdown. Ik kon niet anders. Integriteit is mijn bestaansrecht. Als ik onrecht bespeur maak ik daar melding van. Ook als ik daarmee tegendraads ben door tegen de mening van de meerderheid in te gaan (en om daarna van anderen, zeker ook in mijn eigen vakgebied, te horen dat ik het bij het juiste eind had). Ik heb het altijd beschaafd gehouden. En onderbouwd. Ik ben wars van onbewezen complottheorieën.
Feiten
‘Facts my middle name’. Mijn basisboodschap was en is nog steeds: de coronamaatregelen vielen (en vallen) schadelijker uit dan het virus zelf. Zeker, voor sommigen was het een zwaar virus, in ieder geval van februari tot april 2020. Er stierven volgens het RIVM, verspreid over drie winters, zo’n 23.000 mensen mét covid — vergelijkbaar met een zware griep, zoals in 2018. Al snel bleek dat het vooral oudere mensen met extreem overgewicht waren die, hoe vreselijk ook, het laatste zetje kregen.
Disproportioneel
Het covidbeleid was dan ook disproportioneel. Ik anticipeerde op kritiek en had al snel door dat een grote groep mensen verblind was door angst, wat logisch nadenken bemoeilijkte. Wat ik niet had kunnen bevroeden, is dat de overheid mensen zoals ik als een gevaar zou zien — iemand wiens grootste zonde is dat hij op zijn negentiende zonder achterlicht reed. Ik had ook niet kunnen bedenken dat het tunneldenken bij de overheid en het wegzetten van gematigde, redelijke en feitelijke beleidscritici als ik zou leiden tot scheldkanonnades, bedreigingen en het cancelen van mijn persoon door mensen uit mijn directe omgeving.
Ook was ik naïef over de methoden van de overheid, met de befaamde desinformatiedenktank, die zelf vaak een loopje nam met de waarheid en zelfs door brave media als NRC als niet-democratisch werd gezien, om mij en anderen ‘kalt te stellen’. Want waren het niet de trollen, dan waren het wel bekende journalisten, leden van het OMT en zelfs een Vlaamse viroloog die mij tot zwijgen probeerden te brengen door mij te ridiculiseren en soms uit te schelden. Opvallend: mijn tweets kregen steevast meer bijval dan die van hen, wat hen tot waanzin dreef, omdat ik altijd inhoudelijk bleef en niemand persoonlijk aanviel.
Ja, het heeft me veel gekost. Maar zoals ik eerder zei: ik kon en kan niet anders. Ik ben opgegroeid met een groot rechtvaardigheidsgevoel en het was en is heel simpel: dat covidbeleid was niet rechtvaardig, waarbij het middel tot wel tientallen keren meer erger was dan dat virus zelf.
Alle hens aan dek
Maar goed, de maatregelen verdwenen in de lente van 2022. De wereld werd weer een stuk normaler. En hoewel de pijn bleef, begon ik nooit meer proactief over het covidbeleid na 2023. Het was alle hens aan dek om mijn zaak te redden, gespecialiseerd in grootschalige consumentenonderzoeken op plekken waar veel mensen bij elkaar komen. Door de coronamaatregelen was de omzet, tot en met 2019 nog zeer succesvol, tot in 2023 aan toe met 70 procent gekelderd. Ik had in die jaren, net als mijn compagnon, praktisch geen inkomen genoten en heb spaargeld en pensioen opgegeten. En dat terwijl er ook nog radicalen waren die claimden dat ik een verdienmodel gehanteerd zou hebben.
De realiteit is dat mijn compagnon en ik alle zeilen moesten bijzetten om de zaak te redden, en we voelen nog steeds de nadelige effecten van het beleid. Als mensen mij tot op heden vroegen hoe ik er nu instond qua kritiek op het covidbeleid, ging ik er reactief nog weleens op in. Maar ik had de vreselijkste periode in het bestaan van Nederland, die ik heb meegemaakt sinds mijn geboorte in december 1966, toch een beetje weggestopt.
Eva Munnik
Totdat het boek De Covidstaat van Eva Munnik uitkwam. Zij heeft mij van tevoren ook benaderd om mee te werken en dat heb ik dan ook gedaan. Het boek van Eva leest goed weg en is inhoudelijk sterk. Net als ik hoort zij, die ik heb leren kennen in de covidbeleidsjaren, tot het gematigde kamp en kan zij nooit betrapt worden op het uit de bocht vliegen of rare complottheorieën die bij sommigen ook opgeld deden. Maar Eva was wel kritisch op het beleid, en dat telt. En ook zij was, net als ik, oplossingsgericht: hoe kunnen wij het beleid beëindigen en de mensen ervan overtuigen dat ze deels voor de gek zijn gehouden met onnodig en veel te radicaal beleid, dat in geen enkele zin rekening hield met de rechtsstaat?
Nadat ik het concept van het boek, ter controle, in april 2026 had gelezen, kwam het boek een maandje later uit. En ik had door dat het een goed boek was. Het heeft een redelijke en nuchtere toon, met ook tegenspraak op de tegenspraak, dus ook met meningen van mensen die nog steeds de maatregelen deels verdedigen. Maar het boek gaat met name in op feiten die erop wijzen dat het beleid veel te radicaal was, en staat bol van opmerkingen over wat er allemaal is misgegaan met het covidbeleid.
PEC
Het boek werd uitgebracht vlak voordat de Parlementaire Enquêtecommissie (PEC) met de verhoren begon. En ja, die probeerde ik in het begin te mijden, me afzijdig te houden. Want dat covidbeleid heeft bij mij, net als bij veel andere beleidscritici, en de mensen die direct zijn geschaad door het beleid zelf, met soms zelfs overlijdens tot gevolg, een diepe wond achtergelaten. Financieel, maar, nog veel erger, ook op het menselijke vlak. En het vertrouwen in de overheid heeft een enorme knauw gekregen.
Maar goed, ik ging toch de verhoren volgen. Eerst met een schuin oog, later ook intensiever. Het viel mij op dat mensen als Marion Koopmans, Mark Rutte en Hugo de Jonge nog steeds uitgingen van de 'feiten' van 2020, waarvan toen al lang bekend was dat deze niet klopten, en dat er niet of nauwelijks sprake was van zelfreflectie. Hubert Bruls deed er nog een schepje bovenop door te pleiten voor veel meer bevoegdheden, net als De Jonge, die vond dat zijn ministerie nog veel meer macht moet krijgen, zonder inmenging van het parlement. Ook keek ik naar Robèr Willemse, de horeca-woordvoerder, die er terecht op wees dat de QR-code niet te handhaven was en dat de steunmaatregelen volstrekt onvoldoende waren.
Drang en dwang
Hoopgevend waren de uitspraken van Femke Halsema, die zei dat de burgemeesters helemaal niet op één lijn zaten bij bijvoorbeeld de avondklok. En Diederik Gommers, destijds OMT-lid, zei dat covid vrijwel volledig onschadelijk was voor gezonde 75-minners zonder overgewicht. Ferd Grapperhaus, een van de bepalende ministers samen met De Jonge, Rutte en de NCTV, leek spijt te hebben, al sluit ik krokodillentranen niet uit, aangezien hijzelf op zijn eigen trouwerij alle coronaregels overtrad.
En hoewel zij nog niet is verhoord: de opmerkingen van Agnes Kant van het Lareb, dat long covid ook weleens te wijten kan zijn aan het vaccin zelf, zijn wat mij betreft ook schokkend — niet voor mijzelf, want dit wist ik al. Wat zij ook suggereerde, is dat er wel degelijk andere, zware bijwerkingen zijn van het mRNA-vaccin, wat mij de vraag doet stellen waarom er dan zoveel drang en dwang was om dat vaccin te pushen, met name bij de jongere generatie die echt niets te vrezen had van dat virus. In dat geval is elke bijwerking er een te veel, zelfs als deze bijwerkingen zeldzaam zijn.
Keijzer
En het verhoor van Mona Keijzer? Zij heeft mijn eeuwige respect verdiend omdat zij als enige in het kabinet-Rutte III openlijk in durfde te gaan tegen het beleid dat disproportioneel was en veel schadelijker dan het virus zelf. Een beleid dat velen heeft uitgesloten van de maatschappij. Een beleid dat de rechten van veel burgers significant heeft geschaad.
En verder? Waarom was dat beleid zo schadelijk? Het is te veel om op te noemen, en ik heb het in de jaren 2020-2022 al vaak opgesomd. Maar de grootste schade betrof de jeugd. Ik ken veel verhalen over zelfmoord, depressies en niet meer in te halen leerachterstanden. Ook de ouderen zijn geschaad, doordat de verzorgingshuizen potdicht zaten en ouderen alleen moesten sterven zonder hun naasten in de buurt. De economie is veel schade aangedaan. Naast mijn bedrijf zijn er tienduizenden andere voorbeelden van bedrijven die zwaar geschaad zijn. En let wel: het zijn de bedrijven die zorgen voor werkgelegenheid en voor het vullen van de schatkist. Zonder bedrijfsleven is Nederland verloren.
Controlemaatschappij
De introductie van de controlemaatschappij met QR-codes, zodat burgers andere burgers gingen controleren of zij wel gevaccineerd waren, heeft ook onnoemelijk veel schade aangericht. Het door de zogenaamd liberale partijen als VVD, daardoor ook in 2021 mijn lidmaatschap opgezegd, pushen van het 2G-beleid, zodat de tweedeling in de samenleving compleet was, was antiliberaal. En verder heeft de sturing via de desinformatiedenktank, die zelf een hoop onzin verkocht, bij mij en veel anderen het vertrouwen in de overheid ernstig beschaamd. Dat wij dan werden uitgescholden en bedreigd door mensen die door deze denktank werden aangestuurd, is en blijft een absolute no-go.
Afsluiting
Ja, ik gebruik in dit blog veel het woord 'ik'. Maar het is dan ook een persoonlijk verslag. Het is echter wel een verslag dat veel beleidscritici bekend in de oren zal klinken.
Is het nog mogelijk om de samenleving te helen? Dat wordt moeilijk, maar aan mij zal het niet liggen. Heling kan wat mij betreft alleen plaatsvinden als mensen op integere en beschaafde wijze feiten blijven delen, zonder uit de bocht te vliegen en anderen uit te schelden of te bedreigen.
#NooitMeerLockdown
Doet u ook mee? Het is nooit te laat. Want een periode als deze mag nooit meer plaatsvinden. #HetIsKlaar.
|
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven.
|
|
U bent misschien wars van complottheorieën zoals u zegt. Maar uw eigen ideeën, net als de ideeën van vele anderen, werden in die tijd allemaal bestempeld als complottheorieën. Pas in de jaren na covid wordt langzaam duidelijk bij het grootste deel van het volk dat veel van die zogenaamde complottheorieën gewoon waar zijn. Onlangs zelfs een artikel in het AD dat de wappies van toen misschien toch gelijk hadden en wat meer respect hadden moeten krijgen.
Eerlijk gezegd is het zum kotzen. Eerst de samenleving om zeep helpen, en dan je schuld afkopen met een gratis optreden voor de commissie. Endan gauw weer door naar de volgende topbaan. Het kalf is verdronken, maar de put wordt niet gedempt. Er wordt alleen een deksel op de put gelegd om de geur van het rottende kalf niet te laten ontsnappen.
De conclusie in het artikel dat ‘de kennis van nu er toen ook al was, maar werd genegeerd’, geldt helaas voor bijna alle onderwerpen in de politiek. Het negeren van kennis van nu is een vorm van beleid geworden.
Loop het lijstje maar langs:
– dat stikstof maar in heel weinig gebieden van Nederland echt schadelijk is
– dat Oekraïne door en door corrupt is
– dat niet alle illegale migranten op de vlucht zijn voor oorlog
– dat niet-westerse cultuur makkelijk kan botsen met westerse cultuur
– dat klimaatverandering niet sneller gaat dan in de afgelopen duizenden jaren
– dat het Noordpoolijs in de zomer niet binnenkort is verdwenen
enz enz
Het trieste hiervan is dat er zoveel kiezers zijn die met de kennis van nu kunnen vaststellen dat ze al tientallen jaren worden bedrogen door de meeste partijen, maar die kennis van nu hardnekkig negeren.
Goed maar tikje braaf verhaal Hans. Ik ben je al vroeg gaan volgen tijdens het begin van corona en heb daar veel steun van gehad, je nuchtere redelijke toon sprak me aan. Maar alle wat grotere vragen (jij noemt ze complottheorieën ) over oorsprong van het virus , veiligheid van het ‘vaccin’ door oa. Prof. Dr. Pierre Capel en Rob Roos waren voor mij zeker zo relevant en waardevol.
In het land der blinden is eenoog de koning. In het land der onwetenden is de macht de baas. Ik kan het idee niet loslaten dat de maatregelen tegen Covid tegelijk werden misbruikt voor andere doelen om meer macht over de bevolking te verkrijgen. Bange volk is tenslotte volgzamer. Het vaccin die je in zo geval zo snel mogelijk wil hebben laat de schaduwzijde van de big business zien. Van de eis van Pfizer dat er geen andere oplossingen toegestaan worden tot de stiekeme dealtjes van von der Leyen via SMS getuigd van vieze zaakjes met enorme financiële consquenties. De parlementaire enquête tenslotte laat zien dat het in wezen een zuiveringsmaatregel is voor alle vooroordelen waarbij de hoofdfiguren er zonder schrammetje uitkomen. De heer van Houwelingen stapte ook uit de commissie om deze reden nog voordat ze begon. Ik heb de wetenschap altijd in hoog aanzien gehad maar dat deze zich zo makkelijk laat politiseren werpt een grote schaduw van twijfel op en niet alleen in het Covid zaak. Zoals gebruikelijk is ook elke vorm van transparantie op de zaak verhinderd zodat er voldoende stof ontstaat voor complottheorien. Die worden belachelijk gemaakt door de grootste schreeuwers/veroorzakers maar geen complottheorie die zonder reden, het ontbreken van transparantie ontstaat. En wat of wie moet je dan nog geloven? Dat is de ergste consequentie van de hele gang van zaken.
De in alle toonaarden heftig ontkende en gedemoniseerde feiten:
“Corona, False Alarm”, door Dr Karina Reiss en Dr Sucharit Bhakdi.
Prof Dr Armand Girbes, na een belrondje met Nederlandse collega’s: vooral zwaarlijvige allochtonen met corona op de IC’s, maar gegenereerd door de media, want islamofobie.
Italiaanse corona patiënten, meest senioren, vaak met overgewicht en onderliggende aandoeningen, werden door verpleeg- en verzorgingshuizen tegen €150 per persoon opgenomen om de reguliere zorg te ontlasten, met massale besmetting en overlijden tot gevolg.
De vaccinatie dwang.
De verplichte QR codes.
En de kers op de taart:
De inmiddels van het Internet verwijderde toespraak van Rutte, september 2020, opgenomen in zijn torentje, op zijn eigen YouTube kanaal geplaatst en uitgezonden bij de VN: “an unique opportunity, blablabla, to Build, Back Better.
Covid heeft de misbruik van de pandemie om andere machtzaken te regelen bevestigd. Bange volk is tenslotte makkelijker stuurbaar.
Inderdaad. Daarom houdt de overheid de angst erin. Na(ast) Covid, klimaatcrisis (Secr. Gen. VN: “straks zullen zelfs de oceanen koken”), CO2 crisis, Poetin valt europese landen binnen. Ukraine etc. Misschien was QR-code een oefening voor de aanstaande eu-digitale wallet.
👍
Goed geschreven Hans! En ja, het mág een persoonlijk verhaal zijn, want de beleidsmakers lijken nog steeds geen idee te hebben wat zij hun burgers hebben aangedaan.
Zelf ben ik een tweede generatie oorlogsslachtoffer. De Covidperiode met zijn uitsluiting, QR-codes, dwang en mondmaskers voelde voor mij alsof ik opnieuw in een oorlog terechtkwam. Mijn lichaam stond continu onder stress en angst en ik had het gevoel in het jappenkamp te belanden waar mijn moeder tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleef.
Voor mij heeft die periode een diepere psychische impact gehad dan zelfs de borstkanker, de chemo en de behandelingen die jaren later volgden. Dat had ik vooraf nooit voor mogelijk gehouden.
Ooit hoop ik en met mij velen, dat deze bekeidsmakers gaan voelen wat ze aangericht hebben.
Marike Irene