Belaagde Ursula von der Leyen kiest voor vlucht naar voren
Commissievoorzitter wil nog meer macht voor EU
Vorige week hield Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, haar jaarlijkse toespraak over de “staat van de Unie” in Straatsburg. De populariteit van de Duitse technocraat staat sterk onder druk, blijkt uit een onlangs gepubliceerde peiling, die toonde dat 60% van de burgers van grote EU-lidstaten vindt dat ze moet aftreden.
Of haar toespraak veel aan dat sentiment zal veranderen, is de vraag. Von der Leyen gebruikte de toespraak om meer details te geven over de visie van haar instelling op de reactie van de EU op de Russische invasie van Oekraïne, de oorlog van Israël in Gaza en de handelsovereenkomst tussen de EU en de VS, waarover zij in de zomer onderhandelde met de Amerikaanse president Trump.
Grotere rol EU
De vooraanstaande Nederlandse academicus Lex Hoogduin, ooit adviseur van de eerste voorzitter van de Europese Centrale Bank, vatte het samen als “een hele reeks beleidsvoornemens en initiatieven op steeds meer terreinen waar de EU zich wat mij betreft niet mee zou moeten bemoeien: woningmarktbeleid, armoedebestrijding (in 2050 moet alle armoede in “Europa” zijn verdwenen) en grotere rol van “Europa” in defensie. En natuurlijk veel geld naar centralistische industriepolitiek.”
Voorts stelt hij: “De doelen van klimaatbeleid blijven staan en voor 2040 wordt gerefereerd aan de voorstellen van Hoekstra. Landen als Oekraïne en Moldavië moeten zo snel mogelijk lid worden van de EU. In het buitenlandbeleid moet de unanimiteit worden afgeschaft. Zo gaat het bijna veertig minuten door, want bovenstaande is verre van compleet.”
Hij waarschuwt: “De EU gaat zich vertillen/is zich aan het vertillen met alle centralistische initiatieven. Ze verwacht alle heil van de overheid en veronderstelt een grote maakbaarheid van economie en samenleving. Wat vinden Nederlandse politieke partijen hiervan? Dit mag in de campagne niet onbesproken blijven. Integendeel zou wat mij betreft hoofdthema moeten zijn.”
Israël
Het voorstel van Von der Leyen om de associatieovereenkomst tussen de EU en Israël gedeeltelijk op te schorten, werd onmiddellijk afgewezen door haar Duitse CDU-collega, Europarlementslid Hildegard Bentele. Die verklaarde “geschokt te zijn door het gebrek aan evenwicht in het voorstel van de voorzitter van de Commissie over Gaza en Israël.”
Ze legt uit waarom: “Geen eisen aan Hamas behalve een halfslachtige ‘vrijlating van de gijzelaars’, geen vermelding van de vooruitgang die de afgelopen weken is geboekt met betrekking tot de levering van humanitaire hulp, het opofferen van de associatieovereenkomst zonder verdere uitleg over hoe we de dialoog met Israël in de toekomst zullen voortzetten.
Dit is verwoestend nieuws voor de betrekkingen tussen de EU en Israël en zal onze rol in het conflict verder verminderen. Er kan geen vrede en geen duurzame oplossing zijn zonder of tegen Israël en een duidelijke toezegging om terrorisme te bestrijden.“
Media financieren
Wellicht het meest vreemde voorstel van Von der Leyen in haar toespraak was om ”de (EU-)financiering voor de media te verhogen“, met als doel om ”onze media en onafhankelijke pers te beschermen“, en wel nadat ze waarschuwde dat ”de eerste stap in het draaiboek van een autocraat altijd het inpalmen van onafhankelijke media is.”
Al jarenlang probeert de Europese Commissie de media in haar greep te krijgen door er tonnen belastinggeld aan te besteden, iets waar de instelling helaas tot op zekere hoogte ook in geslaagd is.
Handelsovereenkomst met Trump
Von der Leyen besteedde ook veel aandacht aan de handelsovereenkomst die zij in de zomer met Trump sloot, met het volgende argument: “Ik zal nooit gokken met de banen of het levensonderhoud van mensen. (…) We hebben ervoor gezorgd dat Europa de best mogelijke overeenkomst heeft gesloten. We hebben onze bedrijven een relatief voordeel verschaft. Sommige van onze directe concurrenten worden namelijk geconfronteerd met veel hogere Amerikaanse tarieven. Ja, hun uitgangspositie is misschien lager. Maar als je rekening houdt met de uitzonderingen die we hebben bedongen en de extra tarieven die anderen bovenop moeten betalen, hebben wij de beste overeenkomst. Zonder enige twijfel.”
Hier verdient de Europese Commissie wel enige lof. Zelfs voorstanders van een hardere houding ten opzichte van Trump zullen moeten toegeven dat het in de huidige onzekere geopolitieke situatie, met een onvoorspelbare Amerikaanse regering, een gevaarlijk experiment zou zijn geweest om de confrontatie aan te gaan met de 47e president van de VS.
De Amerikaanse rechtszaak over de vraag of Trump überhaupt zijn importheffingen kan opleggen, loopt nog steeds, en het valt niet uit te sluiten dat de VS na verloop van tijd bereid zullen zijn om verdere tariefverlagingen toe te staan, zeker als het gaat om Amerikaanse tarieven op essentiële farmaceutische import uit Europa. Deze laatste kunnen Amerika ook hard treffen wanneer ze worden ingevoerd.
Groene regelneverij
De importheffingen van Trump schaden de Europese economie, maar zijn eis dat de EU niet enkel douanetarieven maar ook niet-tarifaire belemmeringen moet schrappen, is een goede zaak voor Europa. Dan gaat het vooral over allerlei groene regelneverij en Europese digitale regelgeving, iets wat ook de vrijheid van meningsuiting in gevaar brengt.
In de gezamenlijke verklaring van de VS en de EU die in augustus werd overeengekomen, heeft de EU zich ertoe verbonden “inspanningen te leveren om ervoor te zorgen dat de richtlijn inzake duurzaamheidsonderzoek door ondernemingen (CSDDD) en de richtlijn inzake duurzaamheidsverslaglegging door ondernemingen (CSRD) geen onnodige beperkingen opleggen aan de trans-Atlantische handel. In het kader van de CSDDD houdt dit onder meer in dat inspanningen worden geleverd om de administratieve lasten voor bedrijven te verminderen.”
Ontbossing
Ook wat betreft de nieuwe ontbossingsrichtlijn van de EU, een ander nieuw groen initiatief, verklaarde de EU dat zij erkent dat de productie van Amerikaanse grondstoffen “een verwaarloosbaar risico vormt voor de wereldwijde ontbossing.” Dit komt bovenop een andere concessie aan de Verenigde Staten, waarbij de Europese Commissie in mei aankondigde dat zij de invoer van Amerikaanse producten die onder de nieuwe Europese anti-ontbossingsrichtlijn vallen, als “laag risico” zou classificeren.
Deze nieuwe EU-richtlijn introduceert allerlei nieuwe bureaucratische verplichtingen voor handelspartners die producten zoals cacao, koffie, soja, palmolie en rundvlees naar de EU exporteren, om ontbossing tegen te gaan. De nieuwe EU-regels zorgden niet alleen voor een conflict met de VS, maar ze leidden ook tot protest van Zuidoost-Aziatische palmolieproducenten, zoals Maleisië en Indonesië. Deze regeringen vinden het oneerlijk dat hun producten worden geclassificeerd als “standaardrisico”, in tegenstelling tot de Amerikaanse classificatie “laag risico”, vooral gezien het feit dat het probleem van ontbossing in Maleisië sterk is verminderd, met een afname in ontbossing van 13% vorig jaar.
Wel heeft de Europese Unie onlangs besloten om de Maleisische Sustainable Palm Oil (MSPO)-certificering te erkennen als een betrouwbare normering, die de naleving van de nieuwe ontbossingsverordening van de EU kan vergemakkelijken. Dat is echter nog steeds niet hetzelfde als het toekennen van de status “laag risico” aan het land. De nieuwe EU-richtlijn blijft daarom een duaal systeem voor de handelspartners van de EU hanteren, en als gevolg van de druk van Trump zullen zij blijven aandringen op gelijke behandeling. Door toe te geven aan Trump ondermijnt de Europese Commissie dus haar eigen regelneverij, een goede zaak.
Klimaatbeleid
Op het terrein van energie- en klimaatbeleid zijn Von der Leyen en haar instelling niettemin voorstander van business as usual. In haar toespraak stelt Von der Leyen terecht dat “energiefacturen nog steeds een echte bron van zorg zijn voor miljoenen Europeanen. En de kosten voor de industrie zijn nog steeds structureel hoog.” Ze voegde er echter aan toe: “We weten wat de prijzen heeft opgedreven: de afhankelijkheid van Russische fossiele brandstoffen.”
Ze sprak daarbij met geen woord over het feit dat het klimaatbeleid van de EU de uitfasering van de binnenlandse productie van fossiele brandstoffen heeft bevorderd, waardoor Europa afhankelijker is geworden van import uit allerlei corrupte dictaturen. Geen woord ook over het feit dat in de Europese aardgasprijs het aandeel van de effectieve klimaatbelasting van de EU – het “emissiehandelssysteem” – hoger ligt dan de totale prijs van aardgas in de VS, die op zich slechts 20 of 25% van de prijs in de EU bedraagt.
Dit alles draagt sterk bij tot het ernstige concurrentieprobleem van de Europese chemische industrie, die de ruggengraat vormt van alle andere industrieën. Integendeel, Von der Leyen steunt voluit het streven van haar instelling om de EU-klimaatdoelstellingen aan te scherpen met nog een nieuwe doelstelling voor 2040. Een lichtpuntje is wel dat de grote EU-lidstaten zich blijven verzetten.
Von der Leyen beweerde voorts dat op het gebied van mobiliteit “de toekomst hoe dan ook elektrisch is”. Dat dit haaks staat op haar steun voor “technologieneutraliteit” lijkt ze daarbij niet te begrijpen. Nu autofabrikanten BMW en Mercedes zich afgelopen zomer eindelijk zeer kritisch hebben uitgelaten over het de facto verbod van de EU op auto’s met verbrandingsmotoren in 2035, zou men hebben verwacht dat de Europese Commissievoorzitter dit signaal zou oppikken, maar zij lijkt nog steeds vast te zitten in de dogma’s van het klimaatalarmisme.
Migratie
Over migratiepolitiek zei Von der Leyen niet veel nieuws, behalve dat ze herhaalde dat er “snel overeenstemming moet worden bereikt over het gemeenschappelijk Europees terugkeersysteem” en dat “het migratie- en asielpact volledig moet worden uitgevoerd.” Dat laatste is eigenlijk niet veel meer dan een zoveelste nutteloze poging om migranten binnen het paspoortvrije Schengengebied te spreiden. Beide maatregelen geven de Europese Commissie wel meer macht.
Ze benadrukte daarbij ook dat “mensenhandel een wrede en criminele zaak is en dat geen enkele mensenhandelaar of smokkelaar in Europa ongestraft mag blijven”, maar ze maakte geen melding van het succesvolle Australische beleid om illegale immigranten naar een offshore-locatie te brengen of de mogelijkheid om asiel in de EU te weigeren aan degenen die illegaal zijn binnengekomen, in tegenstelling tot de Belgische premier De Wever eerder deze maand.
Gezondheidscrisis
Een laatste bizar element in haar toespraak was Von der Leyens bewering dat “we aan de vooravond staan – of zelfs al in het begin – van een nieuwe wereldwijde gezondheidscrisis.” In haar toespraak werd niet erg duidelijk waarom dat het geval zou zijn. Ze suggereerde alleen dat dit te wijten zou zijn aan “desinformatie die de wereldwijde vooruitgang op alle gebieden, van mazelen tot polio, bedreigt.”
Het leek de Commissievoorzitter daarbij vooral te doen om de aankondiging van een zoveelste nieuw initiatief, het “Global Health Resilience Initiative”, wat de rol van de EU op het terrein van gezondheidsbeleid zou moeten versterken.
Een kniesoor die daarbij opmerkte dat de Europese Commissievoorzitter eerder dit jaar werd veroordeeld door het Europees Hof van Justitie voor het onterecht weigeren om geheime sms’en tussen haar en de CEO van Pfizer vrij te geven, in het kader van vaccin-onderhandelingen tijdens de Coronacrisis. Dat is niet bepaald een aanbeveling om meer macht te krijgen over gezondheidspolitiek.
Over de auteur
- Pieter Cleppe is de hoofdredacteur van http://www.BrusselsReport.eu, een webstek die zich richt op EU en Eurozonebeleid
Laat het in hemelsnaam een van de 1e dingen zijn voor een nieuw kabinet: eruit. Begin asap het proces van uittreding. Dat kost tijd.
Dus tegelijkertijd direct alvast alle verdragen opzeggen die ons land in een wurggreep houden.
We kunnen niet eindeloos met de megalomane EU druk blijven doorgaan.
Een regering die durft terug te schoppen is uiterst nodig. Ik vrees dat wij die niet krijgen als ik de partijen stuk voor stuk bekijk. Nog nooit is het socialisme van Timmermans zo bedreigend geweest.
Beste NIWHL en Ni28,
‘Ever closer union’ is verdragsrechtelijk vastgelegd wat verder prima is als het sentiment daaromtrent de spreekwoordelijk slak als een vlotte verschijning doet voorkomen.
Alleen heeft het meer de schijn van dat verhoudingsgewijs een klassiek Autobahn ritje in de linkerbaan met blinkend grootlicht en permanente linker richtingaanwijzer te pakken hebben.
Armoede oplossen met flitsende bliksemschichten uit Brussel? Daar zullen nog vele generaties Roma en Sinti plezier van gaan hebben. Om vervolgens telkens weer te concluderen dat het nog niet genoeg was.
Ideeën van subsidiariteit en proportionaliteit – om over effectiviteit nog maar te zwijgen – zijn uit het liedboek verdwenen. Ook Henri B. heeft deze klassieke samenzang van onderuit bij het grof vuil neergezet.
Frans T heeft nog een klein ‘kopen van inlvoed met gemeenschapsgelden’ probleempje in het vooruitzicht liggen en weet overigens dat hij enkel getolereerd wordt door totalitair links zolang hij 1 op 1 het gesundenes Volksempfinden van die kant weet over te brengen.
Kortom – in algemene zin – het vliegt zolang het niet uit de lucht valt. Maar het lijkt slecht kersen eten met volk dat de EU als anxiomatische oplossing in alles willen zien.
Toch een goed idee om de toetredingsgesprekken met het VK een zetje te geven. Dan kun je wat gaan duwen en trekken met kans op resultaat.
Volgens mij zal het komende jaar, zeker met het oog op migratieperikelen en een zeer bovenmatige corruptie, als volgt verlopen. De Franse regering is al gevallen; Macron zal volgen. In Engeland is Starmer zo goed als afgeschoten. Als Trump vanavond komt hoop ik dat hij (of Vance) de zaak daar nog eens even goed door elkaar schudt. Tommy Robinson heeft afgelopen zaterdag met 3 miljoen demonstranten al het nodige voorwerk geleverd. En uiteindelijk zal ook Merz het veld moeten ruimen, zeker wanneer meer duidelijk wordt over de moord op zeven AfD-kandidaten.
Wanneer dit alles simultaan of tegelijkertijd gebeurt, zal alle politieke steun voor machtsgeile Ursula als sneeuw voor de zon verdwijnen.
…maar AfD-vicevoorzitter Kay Gottschalk zegt dat er geen aanwijzingen voor samenzwering zijn en pleit voor onderzoek zonder onnodige complottheorieën….
zie oa https://www.headliner.nl/item/zes-afd-kandidaten-sterven-kort-voor-verkiezingen-in-deelstaat-complottheorieen-ontkracht-ad-1297541
Dat is natuurlijk het enige correcte politieke antwoord dat hij in deze situatie kan geven. Zou de verdenking van moord hebben onderschreven, dan had hij bewijs moeten leveren. En die heeft hij niet. Dat pleit voor de ‘professionaliteit’ van deze veelplegers.
Dit alles laat onverlet dat verschillende geleerden, thuis in de rekenkunde, toch wel duidelijk hebben gemaakt dat zes overlijdens binnen drie weken voor de verkiezingen van 14 september binnen zo’n selecte groep als verkiezingskandidaten, en dan nog eens verder versmalt naar kandidaten van slechts één partij, een statistische onmogelijkheid is.
Hetgeen ieder met meer dan 1 hersencel zal begrijpen. Echter, bewijs het maar eens als de vermoedelijke ‘daders’ aan alle kanten tot op het hoogste niveau worden beschermd.
De speech van VDL is een typisch voorbeeld van de omgekeerde wereld waarin linkse mensen leven.
– door het energie beleid van VDL neemt de armoede juist toe. Voor lage inkomens is energie een relatief grote uitgave.
– de toekomst is helemaal niet elektrisch. Om elektrificatie te realiseren zouden er 5 tot 10 keer zoveel hoogspanningsleidingen en transformatorhuisjes gebouwd moeten worden dan er nu staan. Onuitvoerbaar. Bovendien kan er gewoon niet genoeg stroom geproduceerd worden voor deze toekomst.
VDL die uit het CDU voortkomt is ook een typisch voorbeeld van hoe christendemocraten klakkeloos linkse politiek overnemen.
VDL heeft veel meer geld besteed aan controle over de media dan ’tonnen’.
Er is 200 miljoen geleend aan een groot mediaconcern voor ‘automatisering’ tegen lage rente. Automatisering van wat? Van wie wat bekijkt, wie beweringen post?
In de media wereld is al bijna alles geautomatiseerd.
Ja al het nieuws komt uit 1 bron, beschamend.
Helemaal mee eens. De oprichting , het bestuur, de invloed en de politieke drijfveren van de EU; dat alles straalt opportunisme uit. Honger naar macht zonder een nette democratische terugkoppeling zal grote problemen geven voor alle inwoners van de EU. Weg ermee.
Centralistische iniciatieven brengen de EU in dezelfde ellende als de Sovjet unie voorheen. Oekraïne en Moldavië beseffen niet dat zij in wezen van de regen in de drup belanden. De eerder bijgekomen Oostbloklanden beseffen dat net iets beter en houden afstand tenminste wat migratie betreft. Voor de rest profiteren zij van hun netto ontvangers positie. Dat is overigens de enige aantrekkingskracht voor armere landen die dan handig de euro mijden om geen verantwoordelijkheid te dragen. Brusselse arrogantie wil dan van Nederland het dubbele te ontvangen. Von der Leyen is zeer impopulair persoon die denkt aan zichzelf door iets groots achter te laten of het nu goed is of niet maakt niet uit. Macht creëert macht. Dat is de enige leidraad.
Beste Pieter,
Soms is het niet zo moeilijk om te vergeten dat Ursi eerder een tweevoudig mislukte CDU-minister was, en na wat gegrabbel in de ton door Mutti Merkel – ook al zo’n Duits fenomeen dat afbladdert waar je bijstaat – tevoorschijn getoverd werd.
Ze kan een leuk mondje over de grens babbelen en is voor de rest – net zoals wel meer moderne politici – inhoudelijk volstrekt leeg.
Niet dat dat een belemmering is om de zaken volenthousiast aan te pakken en door te pakken. De opzet van de EU en de rol daarbinnen van de pretoriaanse garde van de Commissie is er eentje van straf vooruit, wat enkel tegen gehouden kan worden door politieke handigheden.
Het Europees parlement kan niet meer bevoegdheden krijgen dan de Franse assemblé, dus dat gaat het verschil ook niet maken.
Maar als de diverse nationale politieke systemen ook inhoudelijk leeg zijn, of het op hun heupen krijgen, dan krijg je een soort multiplier effect vanuit Brussel. Want daar stonden in voorgaande jaren al vele lobbyisten klaar met fraai doortimmerde luchtkastelen, die in zo’n klimaat door de Commissie zo maar in leven ge-simsalabimt kunnen worden.
Nu een afgewogen oordeel over wat de EU zou moeten zijn buiten het institutioneel verankerde alternativlose ‘ever closer union’ ontbreekt, eigen ideeën niet wenselijk zijn en nationale overheden los daarvan allemaal eigen plannetjes najagen als kikkers in een kruiwagen, is het huidige keurslijf een soort exoskelet. Zonder zakt de boel – inclusief de Euro – als een pudding in elkaar.
Dat Ursi en hubby in de Corona-tralala iets te dicht op het Pfizer-vuur gezeten hebben is nauwelijks verrassend te noemen, maar een teken, geen oorzaak.
Als je als EU een sterk blok wilt vormen heb je een sterke economie nodig, welvaart voor een homogene bevolking (dus geen overvloed van recalcitrante Nederlanders) en een sterk gezamenlijk leger. +, een solide ambtenarenapparaat en een krachtige regering.
Of zoiets binnen Europese landen haalbaar is, is twijfelachtig.
Maar wat we nu hebben is gedoemd te mislukken.
Het ironische is juist dat die economie juist geremd wordt door de linkse krachten. Bevolkingsgroepen raken vervreemdt van elkaar door linkse krachten. Ons ambtenaren apparaat, inderdaad, linkse krachten en de rechtse partijen in onze regering worden grondig tegengewerkt.
Of een sterk blok mogelijk is?
Lamenie lachen.
Oh, en een sterk leger onder een links beleid is een contradictio in terminis.
Mevrouw Von der Leyen is niet belangrijk. Ze verzint het echt niet zelf, wat ze zoal opleest van briefjes die haar aangereikt worden. Als mevrouw Von der Leyen verdwijnt wordt ze vervangen door iemand anders die net als haar briefjes gaat oplezen die haar aangereikt worden. Competent of incompetent doen er dan ook niet zo toe. Wat er toe doet is of zij gedwee het spel meespeelt en voorlopig voert ze alle opdrachten gehoorzaam uit, net als bv Mark Rutte. De personen die de briefjes aanreiken zijn vele malen belangrijker en daarmee interessanter dan de politieke uithangborden; passanten allemaal, itt de personen achter de macht.
Maar ik ben het met de schrijver eens dat de situatie steeds meer op scherp komt te staan. We zullen zien hoe het verder gaat.
Het leeuwendeel van de overregulering komt uit brussel, zie nu weer de ontbossing richtlijn aankomende januari. Nederland moet veel harder onderhandelen in plaats van dat we iedere keer weer geconfronteerd worden met allerlei bureaucratische onzin uit Brussel. Als een voorstel uit Brussel extra administratieve lasten inhoudt moet de reactie of een veto zijn of een opt-out.
Verder moeten we ons als grootste netto betaler niet iedere keer laten koeieneren door Brussel. We krijgen nu een klein stukje terug van onze inbreng maar wel onder allerlei ongewenste voorwaarden. Schande, pure chantage met ons eigen geld. In het vervolg bijdragen uit Brussel direct verrekenen met de eigen bijdrage. Zo houden er zelf het stuur in handen.
Zeg nee tegen Europese belastingen, dit schept vooral een precedent naar meer meer meer. En zeg nee tegen gezamenlijke leningen, vroeg of laat draait het er weer op uit dat wij de knoflook belt weer overeind moeten houden.
In Brussel blijven ze hoog van de toren blazen,terwijl de situatie in de westerse landen steeds meer aan het instorten is. Hou de hoop er in mensen. De bevolking ziet meer en meer dat het met de lieden in Brussel steeds meer de verkeerde kant uit gaat. Kwestie van tijd dat het tij gaat keren!
Wat een dictatoriale bende is EU geworden. Smerige fascisten zijn het.