Plannen kabinet voor Publieke Omroep lossen niks op
Visie minister Bruins schiet tekort
De Publieke Omroep kenmerkt zich door meningenjournalistiek en eenzijdige berichtgeving en functioneert als kritiekloze spreekbuis van de overheid. De kritiek hierop groeit. Begin deze maand verscheen de beleidsnotitie van minister Eppo Bruins over de hervorming van de publieke omroep: minder geld, minder omroepen, minder NPO. Van omroepzijde volgde de nodige (en voorspelbare) kritiek. De voorgestelde hervorming zal niet het gewenste resultaat opleveren. Een column van voormalig NOS-directeur mr. Bauke Geersing.
Op 4 april 2025 bracht minister Eppo Bruins zijn beleidsnotitie uit over de publieke omroep onder de titel: “De hervorming van de landelijke publieke omroep”. In dit 26 pagina’s tellende document geeft de minister zijn visie op de toekomst van de publieke omroep. In de mainstreammedia werd de nadruk gelegd op de beperking van het aantal omroepen, de geringere rol van de NPO en de voorgenomen bezuinigingen.
NTR
Bij de publieke omroep zelf vielen de bezwaren op tegen de aangekondigde bezuinigingen en het veranderen van de organisatiestructuur van het huidige omroepbestel. De directeur van de NTR riep zelfs in de media moord en brand over het voornemen om de NTR als organisatie op te heffen en de programma’s van die organisatie onder te brengen bij de nieuw te vormen omroephuizen.
Enig historisch besef zou het inzicht hebben opgeleverd dat jaren geleden de programma’s van de NTR onderdeel waren van de NOS-programmaorganisatie. De NOS werd toen gesplitst op verzoek van de omroepen, omdat die vonden dat de NOS te groot en te invloedrijk was geworden. De NTR is dus ontstaan als gevolg van een machtsspel van de omroepverenigingen. Dan nu roepen dat met het opheffen van de NTR het omroepbestel in gevaar is, is nogal overdreven. Overigens is vandaag tijdens het parlementaire debat gebleken dat een Kamermeerderheid tegen de opheffing van de NTR is.
Behoudzucht
Bovendien is dit protest een uiting van de behoudzucht, die het gedrag van de Nederlandse omroepen al jarenlang kenmerkt. Zie hoe de achterban van de eigen omroep wordt opgeroepen om zich via de eigen zendtijd tegen de hervormingsplannen van minister Bruins te keren, omdat belangrijke programma’s zouden sneuvelen. Jan Slagter, voorzitter van omroep MAX, treedt op als woordvoerder van deze reactie. Hij laat via MAX-zendtijd enkele ontspannende programma’s in vogelvlucht kort langskomen en hoopt zo steun van zijn publiek tegen de plannen van minister Bruins te mobiliseren.
In de programma’s van andere omroepen zien we een demonstratie van omroepmedewerkers tegen de voorgenomen bezuinigingen en wordt het beeld opgeroepen dat de publieke omroep daardoor wordt bedreigd in zijn bestaan. In zogenoemde praatprogramma’s wordt er ook over de voornemens van minister Bruins wat gesproken. Het blijft dan bij de beperking van het aantal omroepen en de bezuinigingen en de beweerde desastreuze gevolgen daarvan.
Deze beperkte en selectieve aandacht voor de plannen van minister Bruins gaat voorbij aan wat er werkelijk in zijn beleidsplan staat.
Uitgangspunten
Het uitgangspunt van Eppo Bruins is dat een publieke omroep in het huidige tijdsgewricht bestaansrecht heeft. Dat is niet vanzelfsprekend. Minister Bruins vindt dat een betrouwbare, onafhankelijke nieuwsvoorziening, een sterke journalistieke functie, een podium bieden aan verschillende opinies, burgers informeren, die een mening kunnen laten vormen en in staat stellen actief deel te nemen aan onze democratie, een onmisbare taak is van de publieke omroep.
Hij vindt dat sprake is van uitdagende ontwikkelingen, die de vervulling van die taken onder druk zetten en bedreigen. Hij noemt dan de ontwikkelingen van het internationale medialandschap en de knelpunten in het huidige bestel.
Als het beleid is om een herstructurering door te voeren, is de eerste vraag wat het probleem is dat moet worden aangepakt en opgelost. Bruins noemt dan in de eerste plaats de rol en invloed van de grote internationale online platformen als oorzaak. Hij stelt dat die primair op winst zijn gericht en niet primair zijn ingericht op het faciliteren van een publiek debat. De publieke omroep moet volgens hem een tegenkracht zijn.
In de tweede plaats zorgt de overvolle digitale omgeving met haar online zichtbaarheid, vindbaarheid en herkenbaarheid dat de publieke omroep onder druk komt te staan. Door data-gedreven algoritmes van die platformen zou de publieke omroep volgens hem steeds minder zichtbaar en vindbaar zijn.
Knelpunten
Daarna benoemt minister Bruins de knelpunten bij de publieke omroep.
– Volgens hem krijgen kwaliteit, verbinding, betrouwbaarheid, onafhankelijkheid en impact van het programma-aanbod te weinig aandacht. Het huidige aanbod van individuele omroepen is volgens hem niet altijd van hoge kwaliteit en/of betrouwbaar.
– De organisatie van de publieke omroep is te versnipperd en moet worden aangepast.
– Het stromingsbeginsel is niet langer bruikbaar als grondslag voor de erkenning van een omroeporganisatie.
– De maatschappelijke worteling van het publieke bestel neemt af en weerspiegelt de samenleving onvoldoende.
– Er wordt teveel tijd en energie besteed aan de interne beheersing van het bestel. Dat gaat ten koste van de innovatieve kracht die nodig is om goed in te spelen op de ontwikkelingen op de (inter)nationale mediamarkt.
– Omroepen zijn onvoldoende aangesloten op de ontwikkeling en vaststelling van de strategie en de programmering van de publieke omroep als geheel, doordat er een te groot aantal omroepen is.
Met zijn plan wil minister Bruins deze knelpunten allemaal oplossen. Voorwaar een hele uitdaging.
Journalistieke taak
In deze bijdrage bespreek ik een belangrijk knelpunt van de huidige publieke omroep, dat in de beleidsnota van Bruins te weinig aandacht krijgt: de journalistieke taak van de publieke omroep. De oplossingen die hij daarvoor aanreikt verbeteren de situatie niet. Integendeel, die bestendigen de huidige eenzijdige praktijk. Het knelpunt blijft bestaan en wordt slechts verplaatst naar een hoger bestuurlijk niveau.
Rechtvaardiging van het bestaan van een publieke omroep is dat die betrouwbare, onpartijdige, objectieve, onbevooroordeelde en gedegen journalistieke programma’s aanbiedt. Daarbij dient het uitgangspunt te zijn om te zoeken naar de waarheid..
De Code van Bordeaux (1954/1986) is in Europa de grondwet voor het bedrijven van dergelijke journalistiek. Centraal staat het zoeken naar de waarheid en op betrouwbare bronnen gebaseerde objectieve feitenjournalistiek. In de praktijk van de huidige publieke omroep blijkt echter dat van dergelijk journalistieke programma’s bij de publieke omroepen, inclusief de NOS en NTR, nauwelijks nog sprake is.
Eenzijdige berichtgeving
Analyse van de journalistieke programma’s leidt tot het volgende inzicht. Over klimaat komen uitsluitend de klimaatalarmisten aan het woord. Het NOS-Journaal besteedt geregeld aandacht aan de opvattingen van deze groep die, zo staat inmiddels ook wetenschappelijk vast, ons met onjuiste en op pseudowetenschap gebaseerde opvattingen confronteert. Er wordt stelselmatig angst opgeroepen. Vertegenwoordigers van politieke partijen die deze alarmistische opvattingen aanhangen worden uitgenodigd in praatprogramma’s en wrijven die eenzijdige opvattingen er nog eens extra in.
Als de oorlog in Oekraïne aan bod komt is het NAVO-perspectief leidend. De context van het ontstaan van deze proxy-oorlog komt nauwelijks aan de orde. De beweerde dreiging van het Westen door Poetin is vaak onderwerp van gesprek in praatprogramma’s. Andere opvattingen schitteren door afwezigheid. Als je in Nederland wil kennisnemen van de opvattingen van geopolitieke deskundigen als prof. Sachs moet je naar het nieuwe medium INDEPEN, naar X, of andere digitale media, om daar kennis van te nemen.
Spreekbuis van de overheid
Een op een, zonder commentaar, leent de publieke omroep zich voor het doorgeven van berichten van de overheid dat we ons moeten voorbereiden op een oorlog met Rusland. Het promoten van een oorlogseconomie met alle beperkingen van dien voor de burgers, komt via de publieke omroep voorbij. Net als in de tijd dat de COVID-pandemie werd ingezet en de ‘witte jassen’ en bestuurlijke elite de burgers angst aanjoegen, functioneert de publieke omroep wederom als informatiekanaal voor berichtgeving van de overheid. Terwijl het de taak is van de publieke omroep deze berichtgeving kritisch te begeleiden. Die begeleiding ontbreekt.
Als er berichten over president Trump aan de orde zijn is een negatief uitgangspunt gegarandeerd. Het bieden van een perspectief van de zich aankondigende wijzigingen in de geopolitiek komen nauwelijks aan orde. In praatprogramma’s komen vooral politici van het linkse spectrum aan het woord. Frans Timmermans wordt ingevlogen over de oorlog in Oekraïne, over de geopolitiek en over de handelsoorlog. Het blijkt niet van belang dat hij niet deskundig is op die onderwerpen. Nee, hij is van dezelfde partij als die de journalisten en programmamedewerkers van de omroeporganisaties aanhangen. Voldoende reden hem daarom uitnodigen. Rob Jetten is een ander voorbeeld.
Als het over de stikstofcrisis gaat: van hetzelfde laken een pak. Hoewel vaststaat dat sprake is van een door de politiek zelf gemaakt absurd stikstofprobleem, dat gemakkelijk kan worden opgelost door de kritische depositiewaarde (KDW) uit de stikstofwet te verwijderen en in de praktijk de stikstofnorm van Duitsland aan te houden. Dat gebeurt niet en je zoekt tevergeefs bij de publieke omroep journalistieke berichten die het falen van de overheid op dit gebied voorhouden.
Met het aanpakken van de asielcrisis in Nederland zien we hetzelfde. De asielcrisiswet is door de oppositie en NSC gefrustreerd. De huidige aanpak met een spoedwet treft een vergelijkbaar lot. Puur obstructie van een PVV-minister en via haar van deze partij. De publieke omroep biedt geen kritische journalistiek om deze obstructie te tonen aan het publiek.
Meningenjournalistiek
Het beeld is dat van een publieke omroep die actief doet aan meningenjournalistiek en al jarenlang geen kritische op feiten gebaseerde journalistiek bedrijft. De publieke omroep is verworden tot een journalistiek bolwerk van de centrum-linkse politiek in Nederland en ook richting Europa volgend en kritiekloos opereert. Dat is in feite het omgekeerde dan waarvoor de publieke omroep in het leven is geroepen en dat zijn bestaan rechtvaardigt. De opkomst van verscheidene nieuwe media en het open X demonstreren hoe het ook kan.
Niet effectief
Minister Bruins onderkent dit grote probleem onvoldoende. Zijn oplossing is niet effectief. Hij kiest voor een versterking van de rol van de Ombudsman NPO, terwijl dat instituut mede verantwoordelijk is voor de eenzijdige meningenjournalistiek van de publieke omroep. Klachten daartegen worden door deze Ombudsman doorgaans afgewezen. Soms worden klachten niet eens behandeld omdat die duidelijk aantonen dat het NOS-Journaal aan eenzijdige berichtgeving doet. De Ombudsman kiest zelfs voor verdediging van de eenzijdige aanpak van de omroepen, terwijl hij moet wijzen op de evident eenzijdige berichtgeving van die omroepen. Deze Ombudsman is deel van het probleem, maar minister Bruins maakt dit probleem onderdeel van zijn ‘oplossing’ . Dat is een opmerkelijke aanpak, waarvan je vooraf kan vaststellen dat die niet gaat werken.
In volgende bijdrage zal ik nader ingaan op de nieuwe organisatie die minister Bruins voorstaat en ook het nieuwe toezicht en de toetsingsnormen die hij wil invoeren. Ik zal dan nagaan of die instrumenten de problemen kunnen oplossen. Ook zal ik enkele suggesties doen die de huidige problemen en knelpunten mijns inziens wel kunnen oplossen.
Over de auteur
- Jurist. Auteur van ‘Kapitein Raymond Westerling en de Zuid-Celebes-Affaire (1946 – 1947) – Mythe en Werkelijkheid’.
Recent gepubliceerd
Migratie1 oktober 2025Politieke nasleep Haagse rellen is onthutsend
Migratie22 september 2025Werd demonstratie tegen asielbeleid gekaapt door links?
Politiek Nederland12 september 2025Met crisisdenken en regelzucht wordt de EU geen wereldmacht
Israël24 augustus 2025Over de deplorabele stand van Crisisland Nederland
De Nederlandse televisie en andere media lijken een kopie van de voormalige communistische zender van achter de IJzeren gordijn. Een stem een mening die van de socialisten die de media en andere instanties hebben gekaapt. De minister kwam met een zwakke oplossing waarbij de NTR zou verdwijnen maar die programma’s konden elders ondergebracht worden maar de Tweede kamer is tegen. Wie moet je dan nog hebben om echte verandering te brengen? Nederland lijkt hopeloos verloren in een inmiddels socialistische maatschappij waar iederen alles wat voorgeschoven wordt goed vindt. Straks toeteren hier alle minaretten hardop eerder dan wij een solide omroep krijgen. Want ook dat gaat samen.
De situatie verslechterd met de dag. Nederland is hopeloos verloren.
Iedereen zit on de tang van de links beleid in Brussel. Niemand durft daar op tegen in te gaan op enkelingen na. Het moet eens vallen maar zoiets duurt erg lang. Voorlopig lijkt het hopeloos, islamisering en omvolking gaat gewoon door. Mertz in Duitsland bleek valse hoop. En zo gaat het maar door.
De eigenlijke taak van een publieke omroep is op onafhankelijk wijze verslaggeving te doen op allerlei actuele zaken. Het is daarbij het uitgangspunt om een evenredige afspiegeling te zijn van de maatschappij.
Dit wordt verzaakt en daarom is een hervorming noodzakelijk.
Niet onbelangrijk is dat 30% van de jongeren helemaal geen tv of radio meer kijken. Dus er is sprake van een sterk afnemend publiek. Kortom, een kleiner stelsel van publieke omroep is legitiem.
De tijden veranderen, ook voor radio en tv.
Voor zover het nieuwsberichten betreft: neutrale berichtgeving.
Zoals gewoonlijk weer een goed verhaal van Bauke Geersing!
Helaas blijft hij met zijn vele goede bijdragen ook zoals gewoonlijk weer een roepende in de politieke woestijn! Veel tamtam bij de omroepen en de linkse partijen, die elk initiatief voor verandering torpederen.
Is het echte probleem niet dat wij in Nederland denken dat een door de staat gefinancierde omroep géén staatspropaganda uitzendt? Waar dat overal ter wereld wel het geval is?
Dat is niet het echte probleem. Het echte probleem is dat een werkelijk onafhankelijke en kritische omroep niet getolereerd zal worden door onze overheid.
Dat laat al zien in hoeverre het ontbindingsproces al voortgezet is.
Het lijkt mij dat mensen in Nederland mee willen doen met de grote jongens in Amerika e.d. en ook grote jongen willen spelen. Dit dan ten koste van de nederlandse culturele aanpak.
Ik heb mijn vertrouwen in dit kabinet totaal opgezegd. Ook dit is weer onderdeel van een schijnoplossing waarbij men lafhartig probeert het publiek te bespelen. Dat is op elk onderdeel, dat van belang is, het geval.
Probleem is dat nieuwe verkiezingen niets uithaalt. We hebben gekozen voor partijen waarvan we hoopten, verwachtten, dat zij het verschil zouden maken en stuk voor stuk zijn het angsthazen, meelopers met de EU/NAVO gebleken.
Nieuwe verkiezingen zouden PVDA/GL en CDA de macht geven, naast VVD. Dat zou in ieder geval inhouden dat duidelijk wordt wat ze nu proberen te maskeren.
Het is zo intens triest. Mijn mooie Nederland, zo naar de vernieling geholpen en maar zo weinig mensen die zien wat er werkelijk gebeurt.
De publieke omroep pretendeert ‘objectieve en betrouwbare nieuwsvoorziening’ te brengen.
In werkelijkheid brengt de publieke omroep eenzijdig links gekleurde interpretatie van nieuws en dat gebeurt heel bewust omdat de publieke omroep vindt dat commerciële zenders de kapitalistisch-liberale levensvisie weergeven.
Die levensvisie vinden linkse mensen heel verkeerd en daarom zijn ze al tientallen jaren bezig het publiek te indoctrineren met linkse denkbeelden. Dit blijkt uit de eenzijdige weergave van elk onderwerp, zoals aangegeven in het artikel.
De publieke omroep overtreedt dus dagelijks zijn eigen regels en bewijst dagelijks dat het helemaal niet doet wat het beweert.
Het begint met het feit dat de NPO afhankelijk zijn voor hun inkomsten. Het is een gegeven dat een organisatie die afhankelijk is, niet objectief kan zijn.
De NPO laten zichzelf niet opheffen en de overheid laat het niet gebeuren om bijzonder voor de hand liggende redenen.
Let op de alternatieve media die wel informatie vanuit verschillend invalshoeken belichten. De burger kan gewoon het verschil zien en daar zijn eigen conclusies uit trekken.
Voor de kritische burger ideaal en de rest moet maar blijven geloven in de objectiviteit van de NPO.
De situatie kan zo niet blijven doorgaan. De signalen zijn er al. De NPO zal ten onder gaan aan zijn eigen gewicht. Iedereen ziet nu al hoe duur en overbodig ze zijn.
Zag vandaag een aflevering van de Nieuwe wereld met Jan Bonte. Hij had bijzondere informatie over de covid vaccinaties.
De moeite waard.
Overigens is dit forum natuurlijk ook een goede optie.
Er zijn meerdere goede uitzendingen op internet. Ook Current Ratio van Arno Wellens bijvoorbeeld. Of sites als o.a. Wynia’s week.
Links heb je Joop of de Correspondent.
Voor je nieuws, of dat nou links of rechts moet zijn heb je de staatsomroep niet nodig.
Je kunt proberen, het onwillige instituut NOS, of hoe dat rapaille verder mag heten te verbeteren.
Het is beter om het geheel af te schaffen; het is ongeneeslijk verziekt, temeer omdat de patiënt geen genezing wil.
Linkse mensen kennen de mening van de staatsomroep al en rechtse mensen willen er niet aan.
Resteert slechts een doelgroep infantiel publiek. Maar die kunnen dan op regionale zenders terecht.
Ik kan de conclusies t.a.v. de publieke omroep alleen maar onderschrijven. Een degelijk journalistiek programma is er niet. Veel talkshows met vooral meningen, en dan inderdaad centrum links en de rolmodel kent maar weinig kaartjes. Maar als de opleiding voor journalistiek een links bolwerk is, hoe wordt het dan ooit anders
De publieke omroep zal sowieso verdwijnen. Het zijn vermoedelijk overwegend bejaarden die nog lineair kijken. De televisie waar we met zijn allen omheen gaan zitten om gezamenlijk naar één en het zelfde programma te kijken, heeft afgedaan in dit tijdsgewricht. Stop maar met die geldverslindende onzin.
Reken maar dat de NPO niet verdwijnt.
De staat heeft een roeptoeter nodig. Het krijgt hooguit een andere naam.
Bovendien, al die grote salarissen bij de NPO moeten hun geld blijven kunnen verdienen en dat is hun zwakke punt.
Ik verwacht dat in de toekomst steeds minder geld beschikbaar zal zijn door economische terugval van Nederland.
Ik dacht dat progressieve mensen voor verandering en innovatie zijn maar ze vallen nu fors door de mand door krampachtig te willen houden wat ze hadden. En jammer dat de minister ze niet meer duwt in de richting van de nieuwe inzichten die ze zo broodnodig hebben. waardoor ze in het verleden blijvan hangen; heel reactionair.
Liz Truss, de voormalig conservatieve PM van het VK – ze heeft het niet langer dan 49 dagen volgehouden omdat ze daadwerkelijk dingen wilde veranderen (daarvoor was ze 10 jaar lang minister op verschillende departementen) – heeft een boek geschreven en is sindsdien ook uitvoerig geïnterviewd op YouTube. Voor iedereen die dat interesseert eenvoudig te vinden.
Haar stelling is dat niet het parlement, niet de regering, maar de bureaucratie regeert. Bij die bureaucratie horen tal van ongekozen organen waar ook de publieke omroep bij hoort, die vanzelfsprekend propaganda maakt voor diezelfde bureaucratie. Het is niet genoeg om een andere politieke partij of een andere politieke leider te kiezen. Iemand moet met een kettingzaag, of een bazooka, door ‘het systeem’ gaan en de macht terugbrengen bij het parlement omdat ze over een heleboel onderwerpen geen werkelijke bevoegdheden meer hebben. Ze ziet Britain als een failed state. Niemand weet hoe de hazen lopen bij een politiebureau in South Yorkshire, of waar de plannen vandaan komen op je eigen departement. Vaak komen die van buitenparlementaire adviesgroepjes, die vanzelfsprekend wel met belastinggeld ruimhartig gefinancierd worden.
De rot zit kortom veel dieper. Daarom kan dit kabinet niet veel doen en zal een ander plannetje voor de publieke omroep evenmin iets veranderen. Het moet radicaler!
Geachte meneer Geersing,
Uw column met zeer veel belangstelling en waardering gelezen hebbende kom ik wederom tot de conclusie dat er geen sprake is in Nederland van een “publieke omroep” want geterroriseerd door links Nederland inclusief de msm, hoezo publieke!
Ik ben zo vrij in de hoop dat u dat niet brutaal vindt geweest enkele clips uit uw column te gebruiken om op de roeptoeter van Hilversumse mediapark medewerkers Spreekbuis enkele zaken duidelijk te maken voor de directeur van de NTR en de voorzitter van de NvJ en de katoenen tassen brigade bij de nos en de ntr. Bij de npo zijn de tassen van gezuiverd linnen.
Ik kijk uit naar uw view over hoe het wel kan schuine streep beter kan waar zuivere onbevooroordeelde journalistiek de plaats in gaat nemen van de communistische schreeuw terreur van links Nederland met hun paladijnen in zowel Den Haag als Hilversum. Wat Hilverum nodig heeft is iemand de zeer zacht praat maar wel met een stevige honkbalknuppel in zijn,oh uitkijken nu even want het kan natuurlijk ook een vrouw zijn hand bij zich heeft.
Weet u wat het is: salaris aan einde maand,elektrische lease auto of fiets,kerstgratificatie,vakantiegeld en vervroegd pensioen,DEI begeleiding en praatgroepen van transgender gerelateerden en de gayscene natuurlijk ook maar de daarbij behorende verantwoordelijkheid laten we even waar het nu ligt in de kelder van het mediapark.
Wat betreft de censuur op de NPO, lees ik net dat er gisteren een heftige brand heeft gewoed op een roll on roll off boot met elektrische auto
ss waaronder 60 elektrische zijn totaal uitgebrand.Honderd auto
De NOS en andere Nederlandse nieuwsmedia vonden het niet de moeite om dit te vermelden.
Als u Zeebrugge en brand Googled krijgt u het nieuws te zien
Gedachten over een nieuwe publieke omroeporganisatie.
Het opnieuw oprichten van de (door Rutte I gesloopte) ‘Wereldomroep’ in een samenwerkingsverband van alle Nederlandse regionale én publieke omroepen volgens het model van de ARD:
“ARD (Vereniging van Publieke Omroepen van de Bondsrepubliek Duitsland) is een samenwerkingsverband van de Duitse openbare regionale omroepen en de Duitse wereldomroep Deutsche Welle”
Bijvoorbeeld: Samenwerkingsverband Omroepen Nederland (SON)
De leden van al deze omroepen betalen het personeel, zoals nu ook al via de belastingen.
Echter.
Het rijk financiert alleen de faciliteiten zoals de gebouwen, energie, apparatuur, zenders, reportage, etc. van deze omroepen.
Bemoeid zich niet inhoudelijk met de programma’s. (Dat scheelt weer een minister).
Het hoeft niet perse in Hilversum, daar komen wel een aantal gebouwen leeg te staan.
Het dagelijks bestuur wordt samengesteld, wisselend uit de besturen van de regionale omroepen, die zorgt voor de voortgang van de omroep.
Een raad van toezicht die de “Taken en Missie” van deze nieuwe omroep controleert.
Ook deze raad van toezicht is samengesteld uit bestuursleden, ex-bestuursleden en (ex) journalisten van omroepen.
Hoe deze bestuursleden worden gekozen is een apart hoofdstuk, eventueel over te laten aan een knap stel juristen?
De ‘Taken en Missie’ van de NPO én de NOS zijn op de namen “NPO” en “NOS” na nagenoeg 1:1 overdraagbaar naar de nieuwe omroep.
De “Code van Bordeaux’ is echter leidend.
Toevallig dat (in deze suggestie genoemde) het Samenwerkingsverband Omroepen Nederland, SON het omgekeerde is van NOS.