Stop obstructief gedrag en activisme van ambtenaren
Wanneer treedt het kabinet op?
- Huh? Wordt het homohuwelijk bedreigd door ‘opkomend fascisme’ ? - 21 juni 2026
- Mogen we het Wilhelmus nog wel zingen? - 17 april 2026
- Netjes met twee wokejes praten! - 7 april 2026
Ambtenarenprotest bij Ministerie van Buitenlandse Zaken 6 december 2024. Foto door Stelaplex, CC BY-SA 4.0
Sinds enige tijd kennen we ‘de activistische ambtenaar’. Dat is een ambtenaar die over ‘normatieve professionaliteit’ beschikt. Door hun opleiding en maatschappelijke positie hebben zij een moreel inzicht dat superieur is aan dat van hun politieke bazen. Deze gave verplicht ambtenaren om hun bazen op het goede pad te houden, zo nodig te dwingen, en hen publiekelijk te kapittelen. Maar wat nu als andere ambtenaren die een tegengestelde opinie zijn toegedaan zich net zo gaan gedragen? Kabinet, treed eens op, schrijft Paul Verburgt.
Het verhaal gaat dat ambtenaren hun ministers tegenwerken, waardoor het toch al wankele kabinet niet tot daden kan komen. Van alles zou uit de kast worden getrokken om ze dwars te zitten. Lekken, vertragen, problemen verzinnen, het aloude repertoire van een bureaucratie die je wel even mores zal leren. Harde bewijzen zijn er niet. Geen onthullende documenten of mailtjes, geen klokkenluiders of spijtoptanten, alleen het gerucht dat een (één) ambtenaar zou zijn betrapt op het lekken naar het Kamerlid Kati Piri van GL/PvdA.
Gouden regel
Ambtelijke obstructie, het zoveelste kletsverhaal uit Den Haag? Misschien toch niet. Sinds een paar jaar is er sprake van een trendbreuk in de ambtenarij. De gouden regel was altijd dat beleid wordt bepaald door gekozen politici en dat ambtenaren hen daarbij helpen, deskundig, neutraal en dienstbaar. Dat betekende dus niet dat ambtenaren op elk ideetje van een minister ja & amen moesten zeggen. Hun taak was eerst en vooral hun politieke bazen gedegen te informeren en te wijzen op mogelijke valkuilen en missers en hen daarvoor zo veel mogelijk te behoeden. Zoals omgekeerd bewindslieden niet geacht werden te doen alsof ze de Lieve Heer waren.
Was er eenmaal een besluit genomen, dan stopte de discussie en richtte men zich loyaal op de uitvoering. Mocht een ambtenaar om welke reden dan ook in een publiek debat terecht komen, dan volgde hij de lijn van zijn politieke superieur en liet hij zijn eigen oordelen niet blijken.
Een gedragscode van wonderbare eenvoud en schoonheid.
Kentering
Daar is een kentering in gekomen. Sinds een paar jaar menen groepen ambtenaren, met name in Den Haag, dat zij hun politieke bazen publiekelijk mogen kapittelen, in functie welteverstaan. Bekend is de open brief die ambtenaren in 2023 schreven om hun ongenoegen kenbaar te maken over het vermeende slappe klimaatbeleid van het laatste kabinet-Rutte (dat overigens tientallen miljarden reserveerde voor een onmeetbare afvlakking van de opwarming van de aarde over zeventig jaar).
Na de massale terreuraanslag van Hamas op Israëlische burgers schreven Nederlandse ambtenaren weer een open brief, nu om het kabinet aan te manen te stoppen met de veronderstelde eenzijdige steun aan Israël. Fijnzinnig ging het er niet aan toe: het kabinet zou zich laten leiden door “de kleur en religie van de slachtoffers”, met andere woorden: het kabinet (Rutte IV) is een stelletje moslimhaters en racisten.
De winst van de PVV bij de verkiezingen van november 2023 was voor ambtenaren ook reden om in het openbaar te keer te gaan. Ze zouden waar mogelijk zand in de motor gooien om het functioneren van een ‘fascistisch’ kabinet-Wilders te dwarsbomen.
Recent was er een bijeenkomst (besloten, maar met een openbaar verslag) waar de secretaris-generaal van OCW parmantig kraaide, dat ze zich door het kabinet niet zou laten tegenhouden als dat het departementale diversiteitsbeleid zou verbieden, “want artikel 1 van de Grondwet”.
Citaat uit ScienceGuide: Secretaris-Generaal van OCW, Loes Mulder in gesprek met collega’s over loyaliteit. Tachtig jaar na de bevrijding van Auschwitz moeten ambtenaren opstaan en voorkomen dat er weer zoiets gebeurt, waarschuwt een bezorgde ambtenaar. Secretaris-generaal Loes Mulder van OCW denkt op haar beurt dat Artikel 1 van de Grondwet nog voldoende bescherming biedt. Als de politiek bijvoorbeeld het diversiteitsbeleid op haar ministerie wil afschaffen, dat valt volgens Mulder in de categorie ‘pech gehad’: “we blijven het gewoon doen.”
Wekelijkse demonstraties
Verder wordt al een jaar lang op elke donderdag door ambtenaren gedemonstreerd bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, voor Palestina en tegen Israël. Op donderdag 13 februari komt Francesca Albanese ze zelfs toespreken, de zeer omstreden speciaal rapporteur van de Mensenrechtenraad van de VN – geleid door Iran, aartsvijand van Israël – die Netanyahu met Hitler vergeleek en in het verleden al allerhande machinaties suggereerde van de internationale Joodse lobby.
Ambtenaren en de Grondwet
Deze demonstraties worden georganiseerd door de actiegroep Ambtenaren en de Grondwet. Die naam is interessant, omdat de activistische ambtenaren zich voor hun acties beroepen op de Grondwet waaraan ze in hun ambtseed trouw hebben gezworen of beloofd. We duiken er even in, op het gevaar af dat u het saai vindt, maar we gaan voor de feiten.
Sinds 1 januari 2025 is er voor rijksambtenaren (over hen hebben we het) een nieuwe ambtseed van kracht. Nieuwe ambtenaren leggen de nieuwe eed af, zittende ambtenaren doen het nog met de oude. In de oude ambtseed zweert of belooft de ambtenaar dat hij trouw zal zijn aan de Koning en dat hij de Grondwet en de overige wetten van ons land zal eerbiedigen. Echt zo’n openingszin waar de borst trots van opzwelt: je bent niet zomaar iemand, je bent een radertje in het staatsapparaat. Je moet wel heel veel fantasie hebben om daarin in het recht, laat staan de opdracht te zien een minister de les te mogen lezen over de mensenrechten in Gaza. Is ook nooit zo bedoeld.
De rest van de oude ambtseed gaat over de manier waarop je je baan hebt verkregen (niet door omkoping) en hoe je die moet uitoefenen: plichtsgetrouw en nauwgezet en zonder vertrouwelijke informatie te verklappen.
Nieuwe ambtseed
Op een gegeven moment is besloten de tekst van de ambtseed te vernieuwen. Hij was “niet voor iedereen begrijpelijk” (wordt dan maar geen ambtenaar, zou ik zeggen) en er moesten meer ‘waarden’ in komen.
Dat leidde tot een tekst die strikt genomen een beperktere strekking heeft dan de klaroenstoot waarmee de oude eed begint. De ambtenaar zweert of belooft “de Koning en de Grondwet trouw te zijn en Nederland als goed ambtenaar te dienen” om te vervolgen met de woorden: “Dat betekent:…”.
Een specificatie dus. Ik vat ‘m samen: werken in het belang van de samenleving, integriteit en respect zijn uitgangspunt, zorgvuldige omgang met vertrouwelijkheid en je gedragen volgens de wetten, het recht en de gedragsregels die voor ambtenaren gelden.
Uiteraard hoor je de activistische ambtenaren niet verwijzen naar deze specificatie. Voor hen is de vermelding van de Grondwet voldoende. Maar met name de laatste specificatie ontneemt de grondslag aan hun claim. Immers, de juridische en gewoonterechtelijke verhouding tussen een ambtenaar en een bewindspersoon brengt met zich mee dat die zich niet publiekelijk tegen zijn politieke superieur keert. De nieuwe ambtseed herbevestigt die formele positie van onderschikking en het feit dat elders in de eed de Grondwet wordt genoemd verandert daar niets aan.
Tweede Wereldoorlog
Het is een omslachtige manier om je verzet tegen het kabinetsbeleid te schragen. Zeg dan gewoon dat je ze niet lust en dat je hun plannen fout vindt. Dat is wel zo duidelijk. Sommigen doen nog wel een poging om hun ‘grondwettelijke’ recht annex plicht tot verzet een historische rechtvaardiging te geven door te verwijzen naar het vaak schandalige gedrag van bestuurders (en ambtenaren) tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat zou nooit zijn gebeurd, als zij toen hadden geleefd, is de boodschap.
Een buitenproportionele vergelijking, alsof de oorlog in een gebied ver hiervandaan hetzelfde is als een bezetting van eigen land met dreigende deportaties van Joden en homo’s. Het is vooral ook een teken van eigendunk.
Normatieve professionaliteit
Eigendunk? Dat mag ik van de wetenschap niet zeggen. Het is normatieve professionaliteit. Zonder taalkunst geen vooruitgang.
Professionals als ambtenaren beschikken, zo is de redenering, door hun opleiding en maatschappelijke positie over een moreel inzicht dat hoger is dan dat van hun politieke superieuren, zoals dat mutatis mutandis ook geldt voor journalisten en wetenschappers. De punt van hun ethisch kompas trilt nooit. Deze gave verplicht ambtenaren om hun bazen op het goede pad te houden, zo nodig te dwingen, waarbij ze gebruik mogen maken van een breed arsenaal aan middelen, van protestbrieven tot demonstraties, van werkweigering tot sabotage.
Het leerstuk van de normatieve professionaliteit komt uit de school van – taalkunst – scientivist professor Jan Rotmans, van wie op YouTube een aardig filmpje staat waarin hij ambtenaren oproept activist te worden. De openingszin spreekt boekdelen: “Een revolutie begint altijd met een kleine groep mensen.”
Vergeet die Grondwet. Die hebben deze normatieve professionals helemaal niet nodig. Ze hebben van zichzelf gelijk. Voor hen is de Grondwet een verkleedkist.
Verkleedkist
De demonstrerende ambtenaren hebben uit die kist artikel 90 gevist. Dat zegt dat de regering de ontwikkeling van de internationale rechtsorde bevordert. Volgens de toelichting vallen daar ook de mensenrechten onder. Een intentionele bepaling, een blijk van onze internationale, humanistische oriëntatie, een inspanningsverplichting, maar in de verste verte geen resultaatverplichting.
Wie uit artikel 90 afleidt dat ‘ie op de stoep van het departement zijn minister kan verwijten partij te kiezen voor Israël, spoort niet.
Wegkijken
De betrokken minister doet overigens wat zijn ambtsgenoten in Rutte-4 deden: de andere kant opkijken. Dat is onhandig, maar we hebben deze bewindspersoon al leren kennen als een man zonder al te veel trefzekerheid. Denk aan zijn onberaden, legalistische uitspraak dat hij Netanyahu zou laten oppakken als die in Nederland zou komen omdat het Internationaal Hof van Justitie zijn arrestatie had bevolen (net als van een evident dode terroristenleider van Hamas, om dat hof even te typeren).
Wegkijken, halfjes gedogen en desgevraagd mompelen dat ambtenaren volwassen mensen zijn die van hun rechten gebruik maken (tijdens hun lunchpauze, dus tja eigen tijd, weet u wel), het is de receptuur van bewindslieden die hun lafheid toedekken met rituele teksten.
What if?
Laten we de dames en heren ministers een handje helpen. Hebben ze al nagedacht over de kansen op escalatie? Het begint met een open brief en wat getwitter, dan komen er manifestaties en steeds weerkerende demonstraties en daarna? Gaan ambtenaren het departement bezetten? De Tweede Kamer weet al wat dit is. Vernielen ze de kantine zoals hun collegaatjes aan de UvA deden? Blokkeren ze de deur van de ministerskamer? Bedreigen ze zijn familie?
Het moment komt dan snel dat de minister met zijn ondergeschikten om de tafel moet, om te onderhandelen. Wie een beetje fantasie heeft ziet het al voor zich: een serviel glimlachende minister tegenover gemaskerde (want zo zijn de riten) ambtenaren.
Tegenacties
Ondertussen ziet een blinde vink dat normatieve professionaliteit niet leidt tot één collectieve mening van alle rijksambtenaren. Integendeel, hoe normatiever de ene groep, hoe stelliger de andere. Zo leidde de hiervoor genoemde open brief over de steun aan Israël van oktober 2023 tot zoveel kritiek van collega-ambtenaren, dat de actievoerders schielijk hun namen onder de brief wegstreepten.
Het kabinet kan dus tegenacties verwachten. Wat te doen als er tegendemonstraties komen van Joodse ambtenaren van Buitenlandse Zaken die zich bedreigd voelen? Moet dat à la Halsema op zicht- en hoorafstand worden toegestaan? Gaat de minister dus demonstraties van zijn ambtenaren reguleren, uit arren moede?
En als andere ambtenaren de smaak te pakken krijgen en ook acties starten. Tegen asielbeperking, voor asielbeperking, tegen veeteelt, voor veeteelt of tegen Wilders en Trump of juist ervoor?
Treed ‘s op, kabinet
Is het nu zo ingewikkeld om een beetje vooruit te kijken en de enig denkbare conclusie te trekken: dit mag niet gebeuren? Verbieden dus. Vastleggen dat de ambtseed – nieuw noch oud – geen basis is voor publieke acties tegen kabinet of ministers. En handhaven: geen demonstraties meer, geen manifestaties zoals die met de SG van het ministerie van Onderwijs. Klaar uit.
Bijvangst is dat ambtenaren die de neiging voelden om het kabinet tegen te werken of daar al stiekem mee bezig waren, een helder signaal krijgen dat dit niet getolereerd zal worden.
Treed ’s op, kabinet.
De ambtenaar hoort loyaal te zijn aan de werkgever, de regering en als deze het niet juist vindt dan moet ie een andere baan zoeken. In de linkse periode hadden wij de weiger-ambtenaar die homostellen niet wilden trouwen die ontslag moesten nemen. Dat kan dus nu ook met de weigerende ambtenaren. Rechts heeft net zo recht op als links. Aks het toen democratisch was is het nu ook.
Deze Vierde macht, ‘onze Deep State’ dient per direct ontslagen kunnen worden. Dit is een van de vele punten waarop de Amerikaanse staatsinrichting ver op die van ons voorloopt.
Ambtenaren worden bekleed met beslissingsbevoegdheden, een stukje soevereiniteit dat zij, via hun baas de minister, van ons het volk krijgen. In Nederland, echter, zit er echter een enorme kink in deze soevereiniteitskabel: desbetreffende ambtenaren hebben een vaste aanstelling waarbij hun CAO hen garant stelt voor hun positie. Dus het recht van die individuele ambtenaar gaat volgens het recht voor op de soevereiniteit van Nederlanders.
En daar moet natuurlijk eens flink de botte bijl in. Dat kan door een wetswijziging waarbij bij elke kabinetswisseling alle ambtenaren automatisch ontslag verleend wordt. De nieuwe minister kan dan zelf uitkiezen welke ambtenaar het op welke positie aanstelt. Uiteraard kunnen gewone uitvoerders blijven zitten: het gaat om beleids- en beslissingsambtenaren.
Jan Rotmans dient natuurlijk per direct tot twintig jaar cel minstens veroordeeld te worden. Hij maakt zich schuldig aan het zwaarste staatsverraad dat een ambtenaar kan plegen. Hij behoort tot dat tuig van de richel waartegen de gewone man bij voortduring te hoop loopt. De Rotmansen zijn degene die daadwerkelijk de rechtsstatelijkheid in het geding brengen, zwaar beschadigen en het volledig in de soep laten lopen.
Ik hoop op een nationale actie tegen de Rotmansen in ons ambtenarenapparaat.
Overigens mijn complimenten aan Paul dat hij dit stukje film weet te presenteren. Zo weten we hoe rot onze samenleving tot diep in onze fundamenten is.
T.a.v. Kati Piri en haar antisemitisme herhaal ik het verbod op haatzaaien: zij dient per direct de Tweede Kamer uitgezet te worden (Bosma, doe eens wat!).
Beste Marc,
Lees ik daar nu over tribunalen, kampen en verbanningen?
Je kunt vinden van mevrouw Piri en haar ietwat verbeten gelaatstrekken wat je wil, maar als Tweede Kamer lid komt haar onschendbaarheid toe juist vanwege het bekleden van die positie. Vind je daar wat anders van dan moet je het ook eens zijn met eerdere vervolgingen c.q. pogingen tot vervolging van mede Tweede Kamer leden Wilders, Baudet of Janmaat.
Daar mag en – als het goed is – kan iedereen alles zeggen. Gezeur over de toon van het debat is weer wat anders.
De rechtspositie van ambtenaren is echter heel anders, maar daar is wat de klad ingekomen met de publiek-private samenwerkingen over de laatste 40 tot 30 jaar. Tal van opmerkelijke incestueuze cirkels – die andere Opiniez columnisten, Wouter Roorda in het bijzonder, meer dan eens weten aan te stippen – zorgt voor een kwalelijke vermenging van proces en inhoud.
Figuren als dhr. Rotmans zijn in acht te nemen, maar die pakken de ruimte die ze gegeven wordt. Elk op hun eigen terrein vond/vind ik b.v. de heer Voermans, hoogleraar Staatsrecht te Leiden of punkie Koopmans van Virologie EMC Rotterdam op zijn minst ook wat ambivalent. Een andere vraag is of hier niet een soort invers Peter Principle speelt in onze laat moderne ietwat decadente tijden.
Met een aluminium hoedje op valt er ook zeker wat bedenken, namelijk wie dit alles aanstuurt of dat dit toch is wat je krijgt als er een grote soep van half begrepen processen en fenomenen maatschappelijk aan het borrelen slaat. Zoals u en ik weten de meest veilige conclusie dat dit onmiskenbaar te maken heeft met populisme en rechts-radicale tendensen in de samenleving. En dat verstandige burgers er goed aan doen zich te hoeden voor nep-nieuws.
Pollens!
Voorlopig houd ik het erop dat antisemitisme de meest notoire vorm van haatzaaien is. Over het algemeen wordt dit laatste wel, maar het voorlaatste niet afgekeurd, terwijl mijns inziens dat laatste wel degelijk uit het eerste is ontstaan. Dus exit Kati Piri en een ieder die ingestemd heeft met haar voorstel antisemitisme salon fahig te maken, in het bijzonder natuurlijk aldaar waar betreffende commissie huist.
Rechts-radicalisme is DENK-elijk te vinden in elk ‘religieus’ gebod dat oproept tot het doden van joden, christenen en andere niet-islamitische culturen; geen vorm van secularisme dat erin slagen zal de moslim het licht te laten zien. Dus autochtone, geef op die hoop op hervorming: alleen realisme kan basis vormen voor revisie van de idee dat menselijkheid uitsluitend beleden zou kunnen worden middels het openen (waarna wegdoen van) grenzen.
Rotmans stelt zijn rationalisme in dienst van het kwade. We moeten onze gelederen zuiveren. Een DEI-geestelijke zal het veld moeten ruimen voor een daadwerkelijke Verlichting, zoals DJT musk aantoont!
Beste Marc,
Met het risico dat we een beetje boel all over de place uitkomen: Of mevrouw Piri nu wel of niet antisemitisme helemaal het ding maakt voor bij de vegabitterballen en een lekker natuurwijntje is één. Twee – maar eigenlijk nummero uno – is dat zij als Tweede Kamer lid dat absoluut mag debiteren.
De kracht van een weerbare democratie zit ‘m immers niet in het uitbannen van gedachtes, maar in de levendige discussie waar ons Kati netjes onder de neus te wrijven is, dat kolonizer-zionist issues naadloos overlopen in de aloude smousverwijten. En niet dat antisemitisme de original hate crime was of is.
Denk maar aan de ancien régime peeps die met bosjes tegelijk in de Vendée in de plomp geflikkerd werden. De mening van de wat stijlere protestanten over katholieken in het algemeen, en de paus in bijzonder. De antichrist woont in Rome e.d.
Beter dus stijle, religieuze meningen uit het publiek debat laten, maar dan ben je weer aan het uitsluiten. En t.a.v. de redelijkheid en realisme à la D66 zijn er de laatste tijd ook zo wat op- en aanmerkinkjes.
Commissies waar ex-bewindslieden nog een romig sausje over hun eigen oude gefaalde beleidsinzichten trekken, mogen van mij een stuk minder. Wel met aantekening dat dat geen enkele garantie op beter is. You can take the Bert Koenders out of the commission, maar de motivatie van het Bert-volk blijft.
Over het idee dat de heer Musk de redder van alles, inclusief de vooruitgang zou zijn …. Hmmm, de beste man verdient nog altijd een boel aan US gov contracten. Voor een alternatieve duiding is C.J. Hopkins Substack aan te bevelen. Niet schrikken als je daar dingen leest die niet helemaal op je paadje liggen.
Ach ja, mijn beste. Het inzicht is daar dat overal ‘verdient’ wordt. Waarom zou een Musk nu uitgerekend daarop een uitzondering moeten vormen? We kunnen er maar beter aan wennen: het zijn de oligarchen die de wereld bestieren. Dit gegeven duiken zal weinig opleveren. Dus ja, als een substack ‘bewijst’ dat een musk minder koosjer blijkt dan zijn verdediger, dan mistekend dat de musk noch zijn verdediger maar slechts de ‘goede verstaander’. Alas.
In een tijd waarin een volstrekt verweken mores opmaat blijkt voor gloednieuwe omgangsregels te de Tweede Kamer en bijbehorende commissies, zodat de ene FvD-er na de andere hartgrondig de mond gesnoerd wordt (het ontnemen van spreekrecht voor de duur van een week. Hoe verzinnen ze het?), wordt de nieuwe werkelijkheid getoond: een waarin meningen vernietigd worden voor het oog van de camera.
Moet deze nieuwe omgangsregel slechts dan toegepast worden wanneer een exclusieve partij op exclusieve wijze gesanctioneerd wordt wegens exclusieve waarheidsvinding? In deze tijd van aan DEI-geestelijken onderworpen massa’s, waarmee de meerderheid der beide staatsinstellingen der Tweede en Eerste Kamer in absolute meerderheid een organisch geheel vormen, kan men eigenlijk inderdaad zoiets verwachten. Gelijke behandeling lijkt juist daarom geheel uitgesloten. We vieren Equity, niets anders.
Edoch, mocht gelijke behandeling alsnog hét meetinstrument blijken, dan zal Piri moeten zwijgen: alleen aan de massa is dan het spreekrecht bemeten.
Kennelijk!
Theoretisch correct, praktisch minder helder allemaal. het enigszins hautaine toontje kun je beter achterwege laten, dan komt de boodschap beter over en vind je meer Anschluß…
Paul,
Je legt de vinger op de zere plek. De ‘wij van wc-eend’ deugers weten alles en iedereen te bespelen met de verontwaardiging gekoppeld aan het eigen gelijk. Dit tolereren, wegkijken en gedogen moet stoppen, en wel per direct!
De auteur heeft gelijk dat er hard opgetreden zou móeten worden.
De realiteit echter is, dat links niet in de laatste plaats (over-)vertegenwoordigd is bij ook de rechterlijke macht. En de supranationale instituties. Daarom weten zij zich momenteel de facto onaantastbaar en blijven zij het huidige kabinet actief én activistisch tegenwerken. Met gretige steun van de msm.
Bewindslieden zijn bang voor die macht, en in de huidige constellatie ook voor de interne tegenmacht.
Er is maar 1 kruid tegen gewassen: keihard doorpakken. En om met dhr. Juncker/EU te spreken – gewoon radicaal optreden, het stof laten bezinken, gewoon invoeren en doooorrrr.
Uit doorbraak.be van de hand van Michiel Dubbeldam:
‘…Het westerse gelijkheidsgeloof is nooit op enige realiteit gebaseerd geweest. Door de Tweede Wereldoorlog werden we ons hyperbewust van waartoe ongelijke behandeling in het ergste geval kan leiden. Die les interpreteerden we als: alle volkeren, overal ter wereld, zijn gelijk.
En waar mensenlevens an sich gelijkwaardig zijn, zijn de achterliggende culturen en volkeren dat zeker niet. Volkeren op de verschillende continenten verschillen zowel in waarden als in daden. Het is dan ook tijd voor grondige herziening van onze achterhaalde gelijkheidsfilosofie die het Westen de voorbije vijftig jaar geen enkele dienst heeft bewezen.’
Er zit een religieus tintje aan de protesten, want tegen Israël. De kans is groot dat protesten uit de moslimhoek komen. En we weten allemaal dat die de Nederlandse wet ondergeschikt aan hun geloof achten, dus zij voelen zich vrij onambtelijk te zijn. Zo fanatiek als deze ambtenaren zijn, zie je bij andere ministeries niet. Deze ambtenaren moet aan het verstand worden gebracht dat de Nederlandse normen boven hun geloof gaan. Kortom weer zo’n probleem met moslims.
Rest nog een oplossing:
DOGE (Department Of Government Efficiency)
MOE (Ministerie voor Overheid Efficiëntie)
Kan ex-minister Dennis Wiersma direct weer aan het werk.
Die weiger-ambtenaar ik weet niet wie
Zijn er wel, maar die ik nog niet zie
Uit de tent smijten die weiger-ambtenaar
Maak dat toch eindelijk eens waar
Zou dat lukken met dit komende kabinet
Intern gekibbel leidt echter tot “uit met de pret”.
Ambtenaar zijn lijkt me ook wel een gespleten baantje; Doen wat de baas zegt (kan haast niet meer ná de flower-power) en je mond houden. Dat resulteert in stiekum gedrag waarin je de gegeven macht gaat misbruiken.
“Hun taak was eerst en vooral hun politieke bazen gedegen te informeren en te wijzen op mogelijke valkuilen en missers en hen daarvoor zo veel mogelijk te behoeden. Zoals omgekeerd bewindslieden niet geacht werden te doen alsof ze de Lieve Heer waren.”
Doet ook wel een beetje naïef aan, moet ik zeggen. Het is mooi dat het een tijd lang redelijk tot goed gewerkt heeft, maar nu hebben we met een ander beestje te maken. En dan is nog niet eens ‘the Deep State’ ter sprake gekomen. Met name in de VS is die heel invloedrijk. De democratie is begonnen met het census kiesrecht: alleen belastingbetalers mochten stemmen, en dat lijkt mij heel verstandig om te voorkomen dat je het geld bij anderen uit de portemonnee kunt stemmen. Heeft het helaas niet lang volgehouden. Er wordt al lang gewaarschuwd voor ‘de managers’ en de bureaucratie, door James Burnham en Max Weber bv. Is ook niet zo vreemd omdat politici per definitie passanten zijn itt de bureaucraten die er hun hele werkzame leven kunnen zijn.
Ik denk dat dit allemaal past binnen het grotere plaatje waarin het einde van de democratie zoals wij die kennen naderbij komt. Geen idee wat erna komt, maar dit werkt niet meer. Zo vind ik Dick Schoof ook niet acceptabel als ongekozen premier. Misschien is hij wel een goed voorbeeld hoe ambtenaren plotseling het beleid formuleren.
Die ambtenarij de 4e macht in ons land moet volledig op de schop.
Om dit voor elkaar te krijgen heb je leiders nodig met mandaat zoals Melei in Argentinië of a la Trump in de VS. Binnen ons democratische systeem lukt het niet om die ambtenarij te reduceren. Verder het invoeren van een basis inkomen hoe ingrijpend ook zou het aantal ambtenaren kunnen halveren. Met een beetje omscholing kunnen we dan al die openstaande vacatures gaan invullen.
Dus helaas hebben we een coup d’état nodig en een charismatisch leider met visie.
Een republiek met een president?
Vier partijen die gezamenlijk een akkoordje voor elkaar moeten krijgen op iets meer dan een A4-tje lukt niet.
Het Nederlandse polderen heeft zijn beste tijd gehad, als het al ooit een beste tijd heeft gehad.
Iedere ‘regeringspartij’ geeft iets weg in ruil voor wat anders, resultaat is van alles wat en net niet genoeg om iets te veranderen. En in dat restje beleid wordt na maanden polderen door de ambtenarij op alle niveaus van Den Haag tot in het kleinste dorp zand in de politieke machine gegooid.
Als je dan nog een MP hebt die in geval van nood (of als het nodig geacht wordt) gewoon de wet opzij zet, is het kansloos en het land verloren.
“Een republiek met een president?”
FG Ja alles is beter dan een democratie die gewurgd wordt in regels en door onkunde.
En hierdoor komt er niets terecht van de plannen van rechts. Links zit nog aan de knoppen. Welke machtsmiddelen heeft een minister?
Geen. Als de minister niet gepruimd wordt, of voorgedragen beleid tornt aan de keizerrijkjes van moslinks, wordt er gewoon actief tegengewerkt, samen met de msm.
Lekken er verhaaltjes uit de dikke duim naar gretige media, wordt er beschuldigd van grensoverschrijdend gedrag of zg. onveilige situaties. Voorbeelden te over.
Is al een jaar of veertig geleden naatloos belicht in de serie ´yes minister´. Toen hadden de engelsen nog humor.
Beste Paul,
Veel aanknopingspunten om te beginnen de absoluut misplaatste grondhouding van de kleinkinderen van het naoorlogse verzet, dat bij het aandienen van maatschappelijke onheilstijding A, B of C de dapp’ren dezer aard de riem omsnoeren en met vaste tred en dito blik het gevaar koen tegemoet treden ….
Het principiële verzet tegen AH en oostelijke wandelvereniging was heel klein en iets minder heel klein toen de kansen voor de kleine snorretjes en gestrekte armpjes wat minder begonnen te worden. 85 % plus probeerde er min of meer doorheen te laveren, al dan niet onder afdekking voor eerder enthousiasme voor het Zwarte Front, de Nederlandsche Unie en andere Feldgrau tinten.
En daar hebben velen decennia later toch nog goed bij geboerd. De namen van ene Den Uyl en Aantjes borrelen op een of andere manier naar boven.
Met een doorsnee opvoeding en scholing, waarin de uniciteit van het kind c.q. jong volwassene bij elke gelegenheid driftig wordt bevestigd, hebben we een stel toppers – in combinatie met een onderwijsmethodiek en programma dat er over de tijd helaas niet beter op geworden is – met de nodig mening maar weinig inhoud de volwassenheid weten te bereiken.
En wat er dan gebeurt, meneer … Is natuurlijk niet dat de conclusie getrokken wordt dat de kiel niet helemaal recht onder het bootje zit. Nee meneer, dan menen wij met elkaar dat wij elkaar dienen te sterken in elkaars mening, hoe mank die ook moge zijn. En dat er ten strijde getrokken dient te worden, want verandering is altijd goed, Ché, milieu of zo.
Het beschreven fenomeen is niet verkeerd gebrepen ambtenaars-eed, maar een wijder probleem waar de Westerse wereld behoorlijk een stuk de poepjeskreek zonder roeispanen opgeschoven is. Vooralsnog geen redding in zicht.