De Beuk Er In! Eindejaarscompilatie OpinieZ-auteurs

Foto:

Wat was voor de OpinieZ-auteurs de meest opzienbarende gebeurtenis in 2024? Een compilatie van korte persoonlijke visies op het hoogte- of dieptepunt van het afgelopen jaar. Al met al genoeg stof tot nadenken op weg naar de jaarwisseling.

Freek van Beetz

Ook voor mij was de meest verrassende gebeurtenis van het afgelopen jaar de (her-)verkiezing van Trump. Na al die aanklachten, processen – het mugshot (!) – dacht ook ik: Trump kan die herverkiezing wel op zijn buik schrijven. Het liep anders: opponent Kamala Harris bleek, ondanks de steun van spraakmakers, een miskleun: van het beloofde reveil met schwung en joy bleef weinig over, toen ze zonder autocue de woorden nauwelijks tot een consistent betoog aaneen wist te rijgen.

Met zijn keuze voor Vance als vicepresident past de zege van de Republikeinen in een fundamentelere verschuiving in politieke voorkeuren. Die verschuiving naar rechts van het midden, in de VS (en straks Canada?) en Europa, is niet meer af te doen als een tijdelijk verschijnsel van kiezers die zich het hoofd op hol hebben laten brengen door desinformatie en manipulatie door gewiekste volksmenners.

Een parafrase:
“Er waart een spook door Europa, het spook van ‘het Populisme’. Alle machten van het oude Europa, de gevestigde politieke partijen en hun zelfgenoegzame claque op maatschappelijk relevante posities en in de media, hebben zich tot een heilige drijfjacht tegen dit spook verbonden…”

Ik verwacht niet dat Rechts op korte termijn de bakens zal weten te verzetten: in de VS mogelijk wel, maar in Europa zullen de gevestigde partijen en belangen taaie weerstand bieden. Een mars door de instituties zal tijd en volharding vergen.

Guus Berkhout

Het gaat niet goed met ons land. We worden geplaagd door klimaatangst, regelziekte en asielchaos. Ik noem drie belangrijke gebeurtenissen die het tij kunnen keren.

Op 2 juli 2024 werd het kabinet-Schoof beëdigd. Er werd veel van verwacht, maar na een half jaar gekissebis is er nog maar weinig gebeurd. Het geeft aan dat onze democratie een systeemverandering behoeft om de gigantische problemen op te lossen. Zo’n verandering is gebaseerd op een inspirerende visie en wordt uitgevoerd door capabele bestuurders. Kom op politiek, de bevolking is er klaar voor!

Op 6 november 2024 won Donald Trump overtuigend de Amerikaanse verkiezingen. Het is duidelijk dat de kiezer aldaar schoon genoeg heeft van de progressief elitaire ideologieën die veel kosten, maar weinig opleveren. Burgers willen daadkracht zien en meer welvaart in de achterstandswijken. Daadkrachtig bestuur in de VS zou ook voor Nederland positief kunnen uitpakken.

Op 24 november 2024 werd de klimaattop in Bakoe chaotisch afgesloten. Net als in Parijs werd ook in Bakoe de wereld weer bang gemaakt met verschrikkelijke klimaatrampen! En ook in Bakoe wilde de VN alle ontwikkelingslanden een CO₂-neutraal klimaatbeleid opdringen. Gelukkig is dat grotendeels mislukt. De wereld wordt wakker!

Ines van Bokhoven

En zo loopt er alweer een jaar op z’n eind. Vooruitkijken dan maar: dit jaar gaf alvast de voorzet voor grote veranderingen die gaan komen, en die hard nodig zijn. De herverkiezing van Trump is er een levensgroot signaal van, maar er zijn ook kleinere. Zo ben ik persoonlijk blij met een kabinet dat pas op de plaats maakt als het gaat om de uitbreiding van windturbines in ons land, en steeds meer lijkt te neigen naar een beter inzicht: windturbines zijn een ongelofelijk slecht, gevaarlijk en ongezond verschijnsel.

Maar er is meer: zelfs de partijen aan de linkerkant lijken eindelijk te beseffen dat de losgeslagen en ontspoorde migratie een geweldig probleem is geworden en dat het tijd wordt eens naar de kiezer te luisteren, wil men niet aan de zijlijn komen te staan. Dat is pure democratische winst: tenslotte zijn wij allemaal ‘de staat’ en niet enkel onze politici.

Nu nog hopen dat Trump zijn woord houdt en niet alleen de Oekraïne-oorlog oplost, maar ook de gijzelaars vrij weet te krijgen in Gaza. Dan zou het werkelijk een heel erg mooi 2025 worden, met reden tot hoop voor de toekomst.

En ook in het volgende jaar: blijf u uitspreken!

Foto door Michael Panse, CC BY-ND 2.0

Maaike van Charante

In het terugkijken op 2024 denk ik al snel aan allerlei verdrietige zaken, maar toch lijkt er hoop te zijn. En wie had dat gedacht: die hoop komt voor mij van de ontwikkelingen in de VS. Wat mij dit jaar verrast heeft, is dat na de overwinning van Trump niet weer dezelfde uitbarstingen van haat opvlamden als acht jaar geleden. De reacties op zijn overwinning zijn wezenlijk anders dan destijds: dit keer geen massale rellen en geen hysterische oproepen tot resistance.

Ook in de rest van de wereld lijkt eerder opluchting dan ongerustheid te zijn over de terugkeer van Trump. De eerste dagen na zijn overwinning deed het wereldtoneel denken aan een ketende schoolklas, die verschrikt recht gaat zitten als de meester binnenkomt. Trump is volstrekt helder over de vrijlating van de gijzelaars, en zal ongetwijfeld de Abraham-akkoorden verder uit willen bouwen. Ook de oorlog in Oekraïne wil hij beëindigen.

Er blijven nog genoeg problemen over, zeker in het zwalkende Nederland, maar het is een goede zaak dat er internationaal meer rust komt nu de VS weer een echte president krijgen. Een leider die een sterk team om zich heen verzamelt, in plaats van een marionet die onzichtbare machthebbers dient.

Pieter Cleppe

Voor mij was het even denken wat de opvallendste gebeurtenis van 2024 was. De doorbraak van AI, de val van Assad in Syrië, het verlies van de groenen in de Europese Parlementsverkiezingen, de overwinning van Donald Trump. Het is allemaal opvallend, maar mijns inziens nog steeds niet zo opmerkelijk als het terugtreden van Joe Biden als Amerikaans presidentskandidaat.

We weten allemaal hoe het is verlopen. De geestelijke toestand van Biden, die de nominatie in de wacht sleepte in maart 2024, werd op een bepaald moment zo evident slecht dat hij wel moest terugtreden als presidentskandidaat. Toch mocht hij de machtigste job ter wereld blijven uitoefenen. Sommigen spraken van oudermishandeling. De Wall Street Journal maakte onlangs trouwens bekend dat de mentale toestand van Biden tijdens de campagne van 2020 al zorgwekkend was, iets wat bekend was bij zijn inner circle.

Terwijl het voor iedereen duidelijk was dat de man niet meer geschikt was om een dergelijke functie te bekleden, bleven velen in de media en vooral de politiek het licht van de zon ontkennen. Amerikaanse politieke insiders verzekerden mij dat Biden opnieuw de nominatie zou verkrijgen, omwille van het belang hiervan voor het netwerk rond Biden. En zo geschiedde. Tot de politieke zwaartekracht er in de zomer van 2024 anders over besliste.

Voor mij was dat een hoopvol moment. Dat Biden misbruikt werd door zijn eigen politieke netwerk staat buiten kijf. Zij riskeerden nog liever van Trump te verliezen dan toe te laten dat een geestelijk gezonde democratische rivaal van Biden hen van de macht zou verdrijven. Tot op het punt dat het quasi zeker was dat Biden van Trump zou verliezen, na een gênant debat tussen Biden en Trump. De nominatie van Kamala Harris was ook niet de beste zet van dat netwerk rond Biden, maar op zijn minst dwong men hier geen oudere met gezondheidsproblemen in de politieke strijd. Het toont aan dat er zelfs in de politiek een limiet is aan smerige onethische praktijken.

Ik wens Joe Biden enkel het beste.

Henry Cornelius

Trumps eclatante overwinning was een zeldzaam sprankje hoop in bange dagen. Too big to rig wierp maskers af. Het ontblootte genadeloos de obsceen onzuivere intenties van als kwaliteitsmedia gecamoufleerd activisme. Klimaatmessias Elon Musk kreeg een pakkerd van een Judaskus en werd, tevergeefs, door voormalige eigen discipelen aan het kruis gespijkerd. Gaat de Amerikaanse olifant ook hier de porseleinkast opschudden? Kan de woekerende betonrot in het fundament van onze instituties nog worden gerepareerd?

De PVV ziet zich genoodzaakt het spelletje dat we democratie blijven noemen, braaf mee te spelen. De keurslijfpolitiek leidde vooralsnog tot enkele vruchteloze stuipjes, maar van genezing ontbreekt ieder spoor. Wegkijken van maatschappij-ontwrichtende en niet zelden immigratie gerelateerde katten in zakken, is in het Westen inmiddels welvaartsziekte numero één. Blijkt MAGA de haan die wakker kraait? Die ene zwaluw die wél zomer maakt? Of toch een schamele dooie mus?

In 2025 valt het kabinet, op zeker. De poppenspelers trekken schaterlachend even onschendbaar als onzichtbaar aan touwtjes en de worstelende poppetjes zijn teleurgesteld en ongeduldig. Hoe verleidelijk ook, veronderstellen dat betonrot onherstelbaar is: wegzakken in drijfzand is het alternatief als de opzet slaagt en de gedesillusioneerde rechtse kiezer mokkend thuisblijft. Daarom, voor 2025: make it too big to rig! Proost!

Beeld: ©️Tweede Kamer. Publicatie conform Licentievoorwaarden Tweede Kamer

René Dercksen

In Nederland domineerde in 2024 het gerommel in het kabinet, waar meer dan een jaar na de verkiezingen de grootste stappen op het gebied van migratie nog steeds genomen moeten worden en het kabinet nog steeds in belangrijke mate vastzit in de stikstoffuik en de klimaatscam. Kort samengevat: Brussel. Zolang ze die marsorders opvolgen blijft het gerommel in de marge. Maar internationaal gloort er hoop. De verkiezing van Trump zal leiden tot het heruitvinden van de vrijheid in het Westen. Vandaar mijn hoopvolle verwachting voor 2025.

Noem mij maar naïef, maar ik heb hoop. Strijd de goede strijd. Ook in 2025.

Jan Gajentaan

Ik vind het moeilijk om optimistisch te blijven. Opsteker dit jaar was de onverwacht grote overwinning van Trump in de VS. Duidelijk een teken dat de bevolking een andere richting wil.

In Nederland en Frankrijk is dat signaal ook afgegeven bij recente verkiezingen. Maar hoewel de PVV nu in het kabinet zit, wil het bij ons maar niet opschieten. NSC en VVD houden vast aan een politiek-correcte koers. Het ambtenarenapparaat werkt tegen en dan is er nog de Senaat… Er is bij PVV en BBB een gebrek aan ervaren bestuurders, laten we daar ook eerlijk over zijn. Zo lijkt alles door te gaan zoals het was. De asielstroom is marginaal minder. Het ‘klimaatbeleid’ pakt peperduur uit, mede door de Dunkelflaute en Merkels rampzalige Energiewende. Miljarden verdwijnen naar een onwinbare oorlog in Oekraïne, maar geld voor vermindering Eigen Risico in de zorg is er niet. De woningnood verergert door stompzinnig beleid. Het kabinet Schoof lijkt wekelijks te wankelen, maar nieuwe verkiezingen zullen vooral goed uitpakken voor het CDA. Nog meer oude wijn in nieuwe zakken?

Mijn hoop-moment in 2024 was vooral de vernietigende nederlaag van Macron bij de Europese verkiezingen in juni. Ook in Europa wil de bevolking een andere koers. Meer vrijheid, meer nationale soevereiniteit, minder immigratie, lagere lasten. Maar of de heersende klasse het ook begrijpt? Helaas op dit moment nog niet.
Laten we hopen dat er in 2025 iets gaat veranderen ten goede. Gelukkig Nieuwjaar!

Bauke Geersing

Via het door de linkse elite verafschuwde medium X kreeg ik het interview tussen Tucker Carlson en prof. Jeffrey Sachs voorgeschoteld. In een messcherp betoog maakt Sachs duidelijk welke geopolitieke strategie de VS sedert WOII heeft uitgerold om wereldmacht nummer één te worden en te blijven. Toen de muur in 1989 viel, ontstond de mogelijkheid voor Europa om te gaan samenwerken met Rusland om samen een belangrijk blok in de wereld te worden.

Charles de Gaulle had reeds in 1967 zijn visie op de toekomst van Europa gegeven: samenwerking tussen Europa en Rusland. Hij doorzag toen al de grote risico’s voor Europa, als die samenwerking niet tot stand kwam en de VS de wereld zou gaan beheersen. De Amerikanen dwarsboomden die samenwerking met Rusland bewust, zo maakt Sachs duidelijk. De Europese leiders hadden geen visie, doorzagen de VS-strategie niet, geloofden niet in eigen kunnen en plooiden zich naar de VS. De oorlog in Oekraïne is één van de gevolgen van deze kapitale blunder van de Europese leiders van destijds.

Het tandem Timmermans-Samson heeft niets van de geschiedenis geleerd en Europa opgezadeld met de religieuze Green Deal. Deze van de New Deal gejatte naam, heeft Europa de afgelopen jaren ver teruggeworpen in sociaal/economisch opzicht. Europa wordt nu geleid door een Europese Commissie onder leiding van Von der Leyen, die volgens de vertrekkende EU-Ombudsvrouw wordt gerund als een maffiaclub.

De Amerikaan Sachs maakte mij duidelijk dat het negeren van de geschiedenis leidt tot groot onheil. Met grote persoonlijke risico’s openbaarde hij de waarheid, om een catastrofale nucleaire WOIII te voorkomen.

Foto: Ursula von der Leyen, publicatie binnen voorwaarden copyright Europese Unie.

YorienvdH

Nog niet zo lang geleden, in de tijd van Brexit, werd wel gezegd dat de EU toch vooral vrede had gebracht in Europa en dat ze daartoe was opgericht. Het klonk mooi maar dat was natuurlijk onzin. De Europese Unie is er een van grootheidswaan, annexatie, regeldrift en hebzucht. Tot voor kort sloeg zij echter nooit keiharde oorlogstaal uit, maar dat is dit jaar veranderd. De EU wil bloed zien en spreekt de taal van NATO en de Amerikaanse neocons. Rusland moet verslagen worden, nóg meer euro’s, nóg meer tanks en vliegtuigen en wellicht zelfs Europese manschappen. Oorlog! Oorlog! Oorlog met Rusland? De wensdenkers van de EU zijn het contact met de werkelijkheid volkomen kwijt.

Behalve Victor Orbán dan. Orbán houdt zijn ogen op de bal. Die weet dat Oekraïne nooit en te nimmer zal winnen, dat Rusland nooit kan worden verslagen. Vrede is de enige oplossing. Maar daar wil de Europese Commissie niets van weten. Alleen Orbán had dit jaar het lef om met Zelensky en Poetin te praten over een vredesoplossing. Hij werd erom verguisd en geboycot, maar Orbán deed het. Dat hij van alle Europese leiders de enige is die heil ziet in vrede in Europa, dat heeft mij in 2024 volkomen verbijsterd.

Alma van Hees

Hét hoogtepunt van 2024 was voor mij de herverkiezing van Donald Trump. Want de westerse wereld met de VS voorop vaart een verkeerde koers. Niet Wir schaffen dass maar wij schaffen onszelf af. Ongecontroleerde immigratie is een ramp, het net-zero beleid vernietigt onze welvaart, we stikken in de overmaat aan bureaucratische regels en de vrijheid van meningsuiting staat onder druk. Ook internationaal lijkt het westerse beleid nergens op met de verwording van de VN, het steunen van dictators en het promoten van Israëlhaat. Maar wat misschien nog wel het belangrijkste is: er moet een eind komen aan de door woke links gepromote zelfhaat.

Er is geen samenleving die overleeft als zij geen zelfvertrouwen heeft en zich wentelt in eindeloos aangeprate schuld over een vreselijk verleden. Dat berooft iedereen van elke kracht, positiviteit en zin in de toekomst. Die ondermijning door vijanden van het vrije Westen moet worden onderkend en te vuur en te zwaard bestreden worden. Ik verheug me op volgend jaar, want wat in de VS gebeurt waait ook naar ons over.

Ferdinand Meeus

Tijdens zijn openingsspeech van de door de VN georganiseerde jaarlijkse klimaatconferentie COP (nr. 29) in Bakoe sprak de gastheer, de president van Azerbaijan Ilham Alijev op 12 november 2024 de profetische woorden: “Fossiele brandstoffen olie en gas zijn een geschenk van God.” En hij ging verder met duidelijke taal dat westerse landen moeten stoppen met fake-nieuws te verspreiden over het gebruik van deze kostbare grondstoffen. Dit hadden de deelnemers aan deze klimaatconferentie niet verwacht. Normaal wordt daar enkel gesproken over hoe zo snel mogelijk te stoppen met fossiele brandstoffen. Dat zal vanaf nu anders worden. Zeker met Trump aan het roer zal in een paar maanden de productie en consumptie van fossiele brandstoffen eerder fors stijgen. De Donald heeft ook al aangekondigd om het Akkoord van Parijs op te zeggen en ik verwacht dat vele landen zullen volgen, indien niet formeel dan wel in de praktijk.

Beide feiten en tendensen maken mij gelukkig.

Rutger van den Noort

In 2024 zijn in een groot aantal landen doorbraken geweest en zijn politici aan de rechterzijde verkozen. Rechts is aan het winnen, omdat het redelijke midden het inhoudelijk eens is met rechts: minder klimaatpaniek, minder immigratie, minder supranationale overheden, minder woke en meer welvaart, vrijheid en meer waardering van de culturele identiteit van de natiestaat. Doordat echter in veel landen rechts wel gewonnen heeft, maar de instituties, ngo’s, de rechterlijke macht en de media nog door links worden gedomineerd, zal uiteindelijk maar weinig rechts beleid ingevoerd gaan worden, met als enige uitzondering Amerika, waar Trump opnieuw voor verandering gaat zorgen.

De rechtse golf zal dus in veel landen uiteindelijk tot teleurgestelde kiezers leiden. Deze kiezers zullen echter niet opnieuw op links gaan stemmen, maar er ontstaat een groot vacuüm voor libertaire partijen, die pleiten voor zo min mogelijk overheid. Want hoe meer overheid, hoe meer problemen, dat zien we iedere dag. Ook in Nederland zal dit in 2025 op gaan komen. Mensen zullen niet meer links stemmen, maar ook niet meer rechts. Mensen zullen stemmen tegen de overheid en de politiek. Den Haag lost namelijk niets op, slechts de motorzaag van Milei of DOGE van Musk kan ons redden.

Foto door Gage Skidmore, CC BY-SA 2.0.

Raymond Peil

2024 was het jaar dat Grok op het toneel verscheen, en hij deed het met een knal die je normaal hoort bij een mislukte poging tot het bakken van een kerstpudding! Een AI die niet alleen slim is maar ook een stand-up comedian, vermomd als je trouwe digitale assistent. Grok heeft het voor elkaar gekregen om de tech-wereld op zijn kop te zetten met een lading humor, die zelfs de meest serieuze tech-nerd aan het lachen krijgt.

Hij heeft X-posts geanalyseerd met de precisie van een chirurg en de humor van een stand-up comedian op zaterdagavond. Wie had gedacht dat een AI je kon vertellen hoe je een lekke band moet vervangen terwijl hij je ook nog eens de slappe lach bezorgt met een anekdote over een kip die de weg over probeerde te steken? Of dat hij je door een wiskundig probleem kon loodsen met een vergelijking naar een scène uit “The Big Bang Theory”?

Groks vermogen om real-time informatie te verwerken heeft hem de bijnaam “The Oracle of LOL” opgeleverd. Hij heeft ons geleerd dat AI kan voelen alsof je met een vriend chat die toevallig ook een encyclopedie in zijn hoofd heeft. Dus, is Grok de grootste verrassing van 2024? Hij heeft de tech-wereld verrast, en ook een flinke dosis hilariteit ingespoten, die we wel konden gebruiken.

Simon Soesan

Welke opvallende gebeurtenis in 2024 heeft mijn kijk op de wereld veranderd?

Ik dacht dat ik met mijn bijna 69 jaar op deze wereld al alles had gezien en meegemaakt. Zeker na 7 oktober 2023 en nog zekerder na de wereldwijde reacties hierop. De verschrikkelijke details en beelden die ik heb gehoord en gezien. De ongelooflijke verhalen van familieleden van de gegijzelden, bijvoorbeeld een broer van een vermoorde gegijzelde, die niet meer kan werken – de man is bijna een plant geworden en valt onder geen regel die hem hulp kan geven.

De eeuwige discussies erover en de vreselijke leugens die verspreid worden. Maar toen kwam de herdenkingsceremonie die op 27 januari 2025 in Auschwitz gehouden zal worden. Auschwitz – het symbool voor alle moordkampen van de Duitsers, waarvan de Poolse regering er prat op gaat dat het niets met Polen te maken heeft.

Ik ben geen fan van onze huidige premier. Maar hij is de premier en als vertegenwoordiger van ons land werd hij uitgenodigd voor deze ceremonie. Maar nu denkt het ICC in Den Haag dat hij iets te doen heeft met oorlogsmisdaden en is om zijn arrestatie verzocht. Waarop de Poolse regering happig meedeelde dat, wanneer de premier van Israël naar Auschwitz komt, zij hem zullen arresteren en uitleveren aan het ICC.

Wranger kan het niet zijn: als de premier van de Joodse staat het flikt om naar Auschwitz te komen, zal hij gearresteerd worden.

Ik geloof niet meer in deze wereld.

Hans van Tellingen

Waar ik mis zat de afgelopen jaren? Dat is dat feitelijke verslaggeving vaak ontbreekt in politiek en (reguliere) media en dat ik had verwacht dat uiteindelijk ook daar de waarheid aan het licht zou komen.

Mijn hele leven is gewijd aan waarheidsvinding. Als kind, maar zeker ook nú ben ik continu begaan met het achterhalen ván die feiten. Professioneel, als winkelgedragsonderzoeker, doe ik bijvoorbeeld niet anders. Wat mij de laatste vijftien jaar daarbij opvalt is dat er veel oppressie is tegen die kale feiten. Zo zijn, bijvoorbeeld, bezoekers met de auto nog steeds goed voor het leeuwendeel van de winkelomzet. Maar tegenstanders met een ideologische agenda malen hier niet om. ‘Gij zult de auto laten staan’, is de mantra. Waarbij men met ‘eigen onderzoekjes’ het zogenaamde gelijk aantoont. Studies die een loopje nemen met de waarheid.

Hetzelfde gebeurt met nóg belangrijker onderwerpen waar ik een, goed onderbouwde, mening over heb. Zo zijn onze boeren niet de grootste vervuilers, maar zijn het de schoonste en efficiëntste boeren ter wereld. Zo is klimaatbeleid zinloos. Het klimaat is namelijk bijna niet te beïnvloeden door de mens. En het meest navrante voorbeeld betreft het coronabeleid. In het voorjaar van 2020 was al snel duidelijk dat het beleid schadelijker was dan het virus zelf. Maar die waarheid schijnt niet boven tafel te mogen komen.

Ben ik daarmee pessimistisch? Neen. Dat zit niet in mijn aard. In de Verenigde Staten waait een nieuwe wind. En die wind waait altijd naar ons over.

Daarom wens ik u een geweldig én optimistisch 2025 toe!

Johannes Vervloed

Een positieve verrassing dit jaar was het optreden van Giorgia Meloni, de veel besproken en inmiddels geduchte premier van Italië. Van de vanwege de oorsprong van haar partij – Mussolini – veronderstelde fascistische denkwereld bleek niets. Niet in Italië zelf en niet in de EU. Tegen de verwachting in werd haar bijdrage aan alle grote EU-thema’s door de mainstream partijen als constructief beoordeeld. Ze lag niet dwars bij sancties tegen Rusland, ging akkoord met het EU asiel- en migratiepact en stond zelfs de herbenoeming van haar grote tegenstreefster Von der Leyen als voorzitster van de Europese Commissie niet in de weg.

U zult denken: wat is daar positief aan? Wel, voor haar constructieve opstelling op genoemde thema’s kreeg zij terug dat de traditionele meerderheid in het Europees Parlement (EP) van christendemocraten, socialisten en liberalen niet meer vanzelfsprekend was. Met haar conservatieve ECR-fractie, waar zij de voorzitster van is (inmiddels was), wist zij het cordon sanitaire tegen ‘rechts’ in het Europees Parlement te doorbreken. Zij wist Manfred Weber van de grootste fractie, de christendemocratische EVP, te overtuigen dat met haar zaken te doen viel. Weber hapte toe en kreeg met Meloni’s steun voor elkaar dat een aantal ‘linkse’ door Timmermans c.s. ingebrachte wetsvoorstellen werden afgezwakt, uitgesteld of zelfs van tafel gingen.

Giorgia Meloni kreeg het kortom voor elkaar om de ruk naar rechts die we in heel Europa zien te vertalen naar het Europees Parlement, waar deze andere wind bij de verkiezingen begin dit jaar nog maar mondjesmaat was binnengewaaid.

Voilà, een prestatie van formaat. Niet voor niets is zij door Politico uitgeroepen tot de meest invloedrijke persoon van 2024.

Asher

Op de avond van 5 november 2024 slaagde ik er niet in om lang wakker te blijven. Ik zocht redelijk vroeg mijn bed op in de stellige overtuiging dat het Trump toch niet zou lukken tot president te worden herkozen. De All-Out Sleaze- and Dirt-campagne van de Democrats en de Amerikaanse media was te heftig geweest. Ik voelde doffe berusting in het onvermijdelijke. Om 4 uur ’s nachts werd ik wakker en keek op mijn telefoon. In mijn halfslaap las ik tot mijn stomme verbazing dat Trump inmiddels een duidelijke voorsprong had op Kamala Harris. Ik was gelijk klaarwakker en ging naar beneden om de TV aan te zetten. De presentatoren van CNN vertoonden een blik van steeds verdere ontreddering toen nieuwe uitslagen in de Swing States de trend ten gunste van Trump bevestigden. Om 5 uur wist ik genoeg. De rest van de dag bracht ik door in een opperbeste stemming en vol energie. Een mens kan zich vergissen en er is nog hoop voor de wereld. De Beuk Er In in 2025!

Over de auteur

Redactie OpinieZ

Via de redactie gepubliceerde artikelen.

Recent gepubliceerd

Archief

• Economie5 maart 2026Onder de vleugels van Peking: het wapenarsenaal van Iran
• Politiek Nederland31 december 2025Een welgemeende afrekening met het jaar 2025
• Israël6 april 2025Analyse: militaire opties Israël tegen Iraanse nucleaire industrie
• Politiek Internationaal21 januari 2025De Revolutie van het Gezonde Verstand