Nieuw rechts blok in Frankrijk kan veel stemmen trekken
Ook Nederland heeft rechtse krachtenbundeling nodig
Foto Assemblée Nationale door PanierAvide, CC BY-SA 4.0
Sinds de laatste parlementsverkiezingen lijkt Frankrijk in een politieke impasse te zijn geraakt. Macron probeert wanhopig zijn pro-EU centrumkoers voort te zetten, maar de linkse en rechtse blokken in het parlement pikken dat niet. Zij stuurden premier Barnier naar huis. Diens opvolger Bayrou is eveneens een centrumpoliticus van de oude stempel, zodat de impasse aanhoudt. Toch ziet Jan Gajentaan hoopgevende tekenen voor de toekomst, met name door een nieuwe partij: UDR (Union des Droites pour la République).
Bij recente verkiezingen speelde Éric Ciotti, de voorman van de nieuwe partij UDR, een belangrijke rol. Ciotti is een van oorsprong gaullistische politicus uit Nice die lid was van de RPR, waarvan de naam later werd gewijzigd in Les Républicains tijdens Sarkozy. Hij heeft een rechts-liberaal profiel. Van 2022 tot 2024 was hij voorzitter van Les Républicains (LR). Daar ontstond een scheuring toen Ciotti, na de door Macron vernietigend verloren Europese verkiezingen, besloot om een rechts blok te gaan vormen met Rassemblement National van Marine Le Pen en de jeugdige lijsttrekker Jordan Bardella voor de kort daarop volgende nationale parlementsverkiezingen.
Face à l’impuissance et la paralysie il faut une majorité claire
Nous avons bâti une alliance dans la clarté avec le Rassemblement National
Une coalition de droite pour porter un changement radical
En face tous les partis se sont alliés, de l’extrême gauche à la fausse droite pic.twitter.com/RMVrD6j9Su
— Eric Ciotti (@eciotti) October 3, 2024
Vermakelijk feuilleton
De keuze van Ciotti leidde tot een vermakelijk feuilleton, want de Franse elite sloeg meteen op tilt. Van alles werd geprobeerd om Ciotti uit het partijbureau van Les Républicains te zetten, maar die wist dat te voorkomen met juridische tegenzetten. Uiteindelijk bleek slechts een grote minderheid van LR voor Ciotti te kiezen. Hij koos daarom eieren voor zijn geld en vormde een aparte lijst van LR-leden, die het rechtse blok steunden van RN met Bardella en Marine Le Pen. De Groep Ciotti – inmiddels dus UDR geheten – heeft daarom nu al zestien zetels in het parlement.
Haha, geweldig. De met Macron en links heulende elite van Les Republicains, doet voor de derde keer een vergeefse poging hun rebelse voorzitter Ciotti af te zetten. Die met verstandig rechts een blok heeft gevormd met Rassemblement National voor meer controle op immigratie. Held. https://t.co/DlWsBUmrd7
— Jan Gajentaan (@jangajentaan) June 27, 2024
Hoewel het rechtse blok van Marine Le Pen en Ciotti de grootste werd met ruim elf miljoen kiezers, bleek dit niet voldoende om een rechtse meerderheid in het Franse parlement te halen; door het monsterverbond van de centrumpolitici die Macron steunen en de extreemlinkse La France Insoumise van Mélenchon, wist Macron dat te voorkomen. Maar regeren met de anti-Israël radicaal Mélenchon gaat zelfs Macron een stapje te ver, vandaar de huidige impasse.
Heldere analyse
Éric Ciotti is mijn ogen een politieke held met een kristalheldere analyse. Eindelijk iemand uit de heersende politieke klasse die begrijpt dat er écht iets moet veranderen wat betreft ongecontroleerde immigratie, onbetaalbaar utopisch klimaatbeleid en verstikkende EU-dictatuur.
Dit zijn natuurlijk ook punten die Marine Le Pen en Jordan Bardella uitstekend verwoorden. Maar waar Marine Le Pen zich nog wel eens verliest in populistische visioenen en economisch links is, heeft Ciotti in mijn ogen de betere economische visie. Zo denkt Marine Le Pen te makkelijk over protectionistische maatregelen die uiteindelijk ook de Franse industrie treffen, aangezien ze tegenmaatregelen zullen uitlokken.
Ciotti snapt dat Frankrijk, waar inmiddels 58% van het BBP uit overheidsuitgaven bestaat, eerst moet snijden in die absurde, uit zijn krachten gegroeide overheid. Zodat burgers en bedrijven weer kunnen ademen, door lastenverlichting en meer vrijheid. In feite moet in Frankrijk gebeuren wat Milei laat zien in Argentinië; ik verwijs graag naar het uitstekende artikel daarover van OpinieZ-collega Raymond Peil.
Lofzang op @JMilei van @raymondpeil op @OpiniezMagazine. Terecht? Ja. Wat hij voor elkaar heeft gekregen qua écht klassiek liberalisme is ongekend. Inmiddels is dit stuk door Milei zelf geretweet. Kudos voor auteur Raymond Peil. https://t.co/dwmFbhKCkb
— Hans van Tellingen (@hansvantelling) December 15, 2024
Samenwerking met Marine Le Pen
Wie iets in positieve zin wil veranderen in Frankrijk zal moeten samenwerken met Marine Le Pen, net zoals je in Nederland weinig voor elkaar krijgt zonder Geert Wilders. Dit komt vooral door het falen van de bestaande politieke partijen zowel van links als rechts op het vlak van immigratie. Tegelijkertijd zijn verstandige politici uit de bestaande partijen nodig om die verandering in goede banen te leiden. Dat geldt voor rechtse politici zoals Ciotti in Frankrijk, maar ook voor verstandige linkse politici; denk aan Ronald Plasterk bij ons.
Nu maar hopen dat het rechtse blok van RN en UDR bij de volgende verkiezingen wél de meerderheid behaalt, zodat de noodzakelijke veranderingen plaats kunnen vinden. Een gunstig teken is dat Marine Le Pen als gast ook aanwezig was bij de officiële opening van het partijbureau van UDR. Zij begrijpt dat verbreding van haar politieke beweging nodig is.
✂️ Inauguration du siège du @partiudr à Paris ! 🇫🇷
Un lieu de ralliement pour tous les patriotes mais surtout un espoir pour la France et les Français autour de trois piliers : autorité, identité et liberté ! pic.twitter.com/SfxPazcICD
— Bernard CHAIX (@BernardChaix) December 17, 2024
Een vermoeiende politieke zoektocht
Schrijver dezes behoort tot degenen die lang op de VVD stemden, in mijn geval dertig jaar, maar ruim tien jaar geleden begrepen dat deze partij te veel aangetast is door het virus van political correctness om wezenlijk te veranderen. Het anti-PVV geblaat van Ed Nijpels in de talkshows spreekt boekdelen. Helaas, ieder initiatief rechts van de VVD – maar gematigder dan de PVV – lijkt te mislukken. VNL kwam niet van de grond. FvD had goud in handen, maar Baudet ontspoorde nadat hij de grootste werd tijdens PS2019. Ook Otten’s GO en Wybren van Haga’s BVNL kwamen niet van de grond.
JA21 heeft één zetel in het parlement en drie in de Senaat en zij doen daar zeker goed werk. Ik heb deze partij gesteund, maar het lijkt me op dit moment toch iets te veel een soort familieverband van Eerdmans & Nanninga, met alle respect. Dan heb je nog de nieuwe FvD van Thierry Baudet en Freek Jansen. Groeiende, maar een richting ingeslagen die ik niet goed kan volgen.
De voormalige VVD’er Derk Jan Eppink, inhoudelijk altijd sterk, illustreert die vermoeiende politieke zoektocht van rechtsliberalen. Van de VVD (met een tussenstap) ging hij naar FvD, vervolgens naar JA21 om te eindigen bij BBB. Ik vermoed omdat Eerdmans en Nanninga JA21 besturen als een soort beheerdersduo op een camping: er is weinig inspraak voor de kampeerders…
BBB
Nu doet BBB soms geweldige dingen, maar het is niet de rechts-liberale partij waar Eppink eigenlijk thuishoort. BBB stemt soms met GroenLinks mee voor vliegbeperkingen en bracht een motie uit met D66 om pushbacks in de Middellandse Zee te voorkomen. Dat is nu juist het beleid waarmee ze in Australië (Sovereign Borders) verdrinkingsdoden en onbeheersbare asielstromen voorkomen!
Ik denk dat veel kiezers uiteindelijk strategisch PVV stemden, de laatste keer. Al was het maar om te voorkomen dat Timmermans de grootste werd. Maar de PVV is een éénmanspartij met weinig bestuurlijk kader en kan tot nu toe weinig leveren van wat beloofd werd.
Voeg alle rechtse splinters samen
Er zou dus wel wat voor te zeggen zijn om al die rechtse splinters tussen VVD/NSC en PVV in te verenigen in een brede rechtse partij, die gaat opereren in samenwerking met PVV. Zoals Ciotti/UDR doet met RN. Maar probeer dan beleidsmatig en wat betreft bestuurlijke kwaliteit ook vanuit het midden te putten en zelfs links van het midden (denk nogmaals aan Plasterk).
Eigenlijk zou bij zo’n brede rechtse partij iedereen welkom moeten zijn die snapt, dat op de hoofdthema’s (immigratie/asiel, energiebeleid, EU-bureaucratie) écht iets moet veranderen, maar dat liever in een democratisch geleide partij doet. Ook iemand als de in toenemende mate eurokritische Hans Hoogervorst van de VVD zou erbij passen.
Ik vrees dat op dit moment belangen van personen realorechtse bundeling tegenhouden. Het wachten is op een charismatische figuur die dit wél voor elkaar gaat krijgen. Zoals Fortuyn in 2001/2002 en Baudet in 2018/2019. Of misschien kan BBB zich ontwikkelen tot een brede realorechtse volkspartij tussen VVD en PVV in, maar dan moeten zij inhoudelijk consistenter worden en bestuurlijk sterker. Nu vluchten veel teleurgestelde zwevende kiezers naar het CDA. Dat moeten we toch echt niet willen!
Over de auteur
- Amsterdammer in Rotterdam, blogger, schrijver van e-books, voetbalvader, in het dagelijks leven Recruitment / Human Resources Consultant.
Recent gepubliceerd
Antisemitisme7 mei 2026Gelijkheidsideologie ligt aan de basis van ressentiment en antisemitisme
Politiek Nederland29 april 2026Heeft het liberalisme nog toekomst in Nederland?
EU12 maart 2026EU-migratiepact is geen panacee voor alle kwalen
Politiek Nederland25 februari 2026Mona Keijzer weg bij BBB: wat nu?
Interessant artikel vanwege de visie. Ik snap alleen niet waarom er altijd weer gemopperd wordt over ‘bestuurlijke kwaliteit’. CDA, PvdA, VVD hebben de afgelopen 50 jaar enorm veel bestuurlijke kwaliteit aangeleverd.
En wat hebben ze er van gebakken?
In welke situatie zitten we nu vanwege al die bestuurlijke kwaliteit?
Het gaat uiteraard om de juiste maatregelen. De massale illegale immigratie is de kern van bijna alle problemen in dit land. Want het werkt door in alles: veiligheid, woningtekort, infrastructuur, sociale wetgeving.
Om dat te begrijpen heb je geen bestuurlijke kwaliteit nodig.
Regel opvang alleen nog via ambassade in het buitenland.
Voor dat besluit heb je geen bestuurlijke kwaliteit nodig.
Eens. Als bestuurlijk kwaliteit inhoudt dat er een mentaliteit onder dames en heren politici ontstaat van “Zoals de wind waait, waait mijn jasje” (zie de recente oproep van de heer Rutte over het defensiebudget), dan geef ik toch de voorkeur aan een ouderwetse huisvrouw die gewend is haar huishoudboekje op orde te houden.
Er verandert zonder oorlog niets in Europa, de EU, VN, WEF, NAVO enz fanaten geven de macht anders niet uit handen.
Deze machthebbers, hebben in de loop der jaren, hun mollen in alle geledingen van de bestuurlijke macht geënt.
Mijn gedachte hierover is Donker Zwart (niet discriminerend bedoelt).
Goede analyse van de Franse politiek wmb. Ciotti heeft zich inderdaad ontpopt tot iemand die de noden ziet van dit land. Ik hoop dat hij succes krijgt, positief is de “samenwerking” met de FN. Daarmee worden die hopelijk geloofwaardiger door deze oude rot in het vak. Ouwe rotten zijn belangrijk op alle niveaus in de samenleving. Zoals u Plasterk noemt. Links of rechts maakt niet zo veel uit maar de ervaringen en inzichten zijn wel belangrijk. Dank voor dit heldere artikel vanuit Frankrijk.
Goed verhaal. Treffend zijn de minpuntjes van de rechtse splinters geformuleerd. Ook ik stemde strategisch op de PVV; wellicht past mijn visie sociaal-economisch iets meer bij JA21. Maar een grote PVV lijkt me beter dan een kleinere PVV met diverse kleine splinters. Het valt te hopen dat PVV en JA21q bij de binnenkort te verwachten verkiezingen stemmen kunnen trekken van teleurgestelden in NSC. Het veelbelovende FvD heeft voor mij afgedaan na respectievelijk en onder andere: Baudet halfnaakt liggend op een piano, geen gezicht!; ontkennen maanlanding, heel apart, en hun visie over vaccinaties en de Coronaperiode en hun sympathie met Rusland. Verder hebben ze best wel goede ideeën over o.a. de asielproblematiek.
Al met al: hopend op nieuwe verkiezingen met als toch niet onrealistische uitslag o.a.: PVV 41; VVD 22; BBB 8; JA21 4; SGP 4 en FvD 4 zetels. Dan kan er een kabinet komen met een ruime constructief-rechtse meerderheid met ook nagenoeg voldoende draagvlak in de Eerste Kamer.
Als mensen blijven zand in de machine te strooien is dit zeker een realistische uitkomst.
Volgens mij is iedereen moe van Europa en de overige globalisering. Wij missen de menselijke maat, eigen natie en eigen geschiedenis, en eigen thuis om je in terug te trekken. Progressieve mensen hebben dat kennelijk niet nodig of ze zien profijt in chaos. Misschien zijn ze bang voor burgerlijkheid?
From the river to the sea in Magdenburg dankzij Wir schaffen das EU.
Hopelijk pakt Musk ook hier de handschoen op, zoal in de UK (Farage), Dld (AFD) en USA (Trump).
Soros en com suis krijgen een tegenstander die met hun wapens vecht.
In Nederland is het wachten op figuren als Ciotti en Milei, in Duitsland ook.
Iemand een idee wie dat zou kunnen zijn?