Pro-Palestina demonstranten vinden ME echt niet Oké
NRC als podium voor onvolwassen staaltje zelfmedelijden
- Citizen Vigilante: een slechte film, een rauwe waarheid - 30 juni 2026
- De honger in de wereld blijft, de strijkstok ook - 18 juni 2026
- De zorgvuldig doodgezwegen straatoorlog - 11 juni 2026
Foto door Floralinde, CC BY-SA 4.0.
De NRC brengt een interview met Janneke en Mohamed die tijdens een (verboden) pro-Palestina demonstratie ernstig mishandeld zouden zijn door ME en politie. Nu lijden ze aan paniekaanvallen en hebben kalmeringspillen nodig. Maar is dit wel het hele verhaal? OV-handhaver Max heeft echter een andere lezing van de gebeurtenissen, waarbij hij zelf doodsangsten uitstond. De jammerklachten van Janneke en Mohamed komen daarmee in een ander licht te staan. Een column van Ines van Bokhoven.
Een aangrijpend stuk in NRC deze week: twee demonstranten die ernstig mishandeld zijn door ME en politie tijdens een pro-Palestina demonstratie op 13 november. Het gaat over het verhaal van Janneke, een juriste en yogadocent in opleiding, en Mohamed, een student die wel zijn naam in de krant wil, maar liever niet vertelt wat hij studeert.
Vreselijke ervaringen
Op het eerste gezicht is het een vreselijk verhaal. Alle zeilen zijn bijgezet om de lezers eens flink bij de haren te grijpen en boos te maken over zoveel onrecht: je maakt gebruik van je demonstratierecht en dan slaat de ME je in elkaar. Sluit je op in een bus. Brengt je naar plekken waarvan je niet weet waar je bent. Onmenselijk. Er komen nu dan ook kalmeringspillen aan te pas, een hulphondje van de buurman, paniekaanvallen bij het zien van een politieagent en de studie van Mohamed is erdoor onderbroken.
Het punt is: alle koffiedrinkers op het Museumplein en elders, van een paar jaar terug, weten hoe agressief en gewelddadig politie en ME kunnen zijn. We hebben allemaal filmpjes gezien van bijtende honden, bebloede mensen die van fietsen af werden geknuppeld, een vrouw die met een waterkanon tegen een muur aan werd geknald. Ja, de ME slaat geregeld door. Nee, deze mensen hebben niet altijd even veel tact en geduld. En dat er een onderzoek is gestart naar de toedracht van wat er die dertiende november allemaal gebeurde: ik juich het toe. Leve de waarheid.
Verboden demonstratie
Toch wil ik een paar fikse kanttekeningen plaatsen bij dit interview met Janneke en Mohamed. Dat is op zich niet zo moeilijk. Om te beginnen: het was een verboden demonstratie, er was op dat moment in de hele stad een demonstratieverbod van kracht na de pogrom van enkele dagen daarvoor. Dan toch gaan demonstreren is vragen om problemen: alleen al op de Dam, waar dit verhaal begon en men toch nog drie kwartier de tijd kreeg van zich te laten horen voordat de politie het plein dan eindelijk ontruimde, werden er bijna driehonderd mensen aangehouden.
Een verbod is een verbod: nergens hoor ik Janneke of Mohamed daar iets over zeggen. Dat ze daar dus eigenlijk helemaal niet hadden moeten zijn, dat ze dus zelf een flink stuk verantwoordelijkheid dragen voor wat hen overkwam: geen woord daarover. Zij wilden demonstreren en dus hoort er dan acuut ruimte gemaakt te worden, of het nou wel of niet mag.
Het is dat aan het begin van het stuk tussen neus en lippen door wordt vermeld dat die demo verboden was, want in de rest vind je het niet terug en de interviewer begint er ook niet over. Het is ergerlijk, en meer nog: het toont zo ongelofelijk goed aan hoe diep deze mensen in hun eigen kleine bubbel leven. Alsof dat verbod nooit is uitgevaardigd. Alsof zo’n verbod niet voor hen geldt. Alsof de buitenwereld, de harde realiteit, gewoon niet op hen van toepassing is – da’s voor anderen. Alsof al hun wensen zonder enige weerstand waargemaakt moeten worden.
Slachtoffer
Nu wil ik er ook weer geen wedstrijdje ‘wie is het grootste slachtoffer van politiegeweld’ van maken, maar waar was de verontwaardiging van Janneke, Mohamed en de redactie van NRC toen in de coronatijd demonstranten ernstig werden verwond door diezelfde ME, waar men nu zo verbolgen over is? Nogmaals: laten we er geen wedstrijd van maken. Maar als ik het filmpje in dit verslag bekijk, en ik denk aan de keiharde waterkanonnen, een vrouw die met haar hoofd tegen een muur werd geslagen door zo’n waterstraal, de benen-bijtende honden, een ME die zelfs een busje inzette om iemand aan te rijden, Romeo’s die openlijk bezig waren geweld uit te lokken en foto’s met elke keer weer heel, heel veel bloed en mensen die rennen voor hun leven, dan zie ik toch wel een paar levensgrote verschillen tussen dat beeldmateriaal en het filmpje hierboven. Als je tijdens een toch al verboden demonstratie het bevel krijgt door te lopen en je doet dat niet, dan loop je de kans dat er wordt ingegrepen. Niet leuk, maar wel voor de hand liggend – als je nog iets van contact hebt met de realiteit.
Mobiele Eenheid
Hoewel ik hier ook geen lofzang ga afsteken over de werkwijze van onze Mobiele Eenheid, wil ik er toch wel op wijzen dat dit ook mensen zijn, net als Janneke en Mohamed. Eerder dit jaar, op 29 juli, plaatste NRC daar ook een stuk over, met als kop de uitspraak van een ME-commandant dat het risico bestaat dat ook in hun korps de lontjes korter zouden kunnen worden. En da’s natuurlijk niet vreemd: in de lente en zomer moest men om de haverklap uitrukken vanwege alle gewelddadige toestanden rond de UvA, waarbij er ook nog eens met ammoniak werd gegooid naar de ME.
Als je beseft – zoals het stuk van NRC omschrijft – dat veel ME’ers politieagenten zijn die vaak boven op hun dagelijkse werk worden opgeroepen op alle uren van de dag, en dan vaak erg lang moeten overwerken met ook nog eens vaak gevaar voor lijf, leden en psychologisch welzijn, dan is een kort lontje niet zo ondenkbaar meer, nee. En als deze mensen dan ook nog eens vaak het gevoel hebben dat werk voor niets te doen, zoals ze ons geregeld laten weten, omdat men dezelfde demonstranten binnen de kortste keren weer voor de neus heeft staan, dan kan ik me zo voorstellen dat het ook bij deze lui wel eens een keertje klaar is. Het praat niets goed aan buitensporig geweld – maar Janneke en Mohamed wekken de indruk niet eens te snappen dat ook deze mensen doodsbang en pisnijdig kunnen worden, want ménsen.
Doodsangst
Blijkbaar was er van dat soort doodsangst aan de kant van de begeleiding ook sprake, vertelt handhaver Max aan het Parool. Hij was erbij en begeleidde een van de bussen naar dat Westelijk Havengebied. Het verhaal van Max is griezelig: er werd met zwaar vuurwerk gegooid (een bekende werkwijze van extreemlinks), een tram werd vernield, en ja hoor, hij kwam Janneke tegen. Janneke vertelt in het NRC-interview hoe men haar opsloot in een bus; Max legt uit dat hij die bus inging en haar vertelde dat ze de bus uit moest – wat ze niet deed. Tja. Opgesloten?
Dat volgde pas daarna, toen men binnenin geen kant meer op kon: een groep demonstranten wierp zich op de bus en bedreigde Max en de chauffeur, die de deur met een knop stevig op slot hield zodat de woedende meute niet naar binnen kon. “Op dat moment begonnen de demonstranten tegen de ramen van de bus te slaan. Een deel ging voor de bus zitten zodat wij niet meer weg konden. Anderen probeerden handmatig met een hendel de deuren van buiten van het slot te halen,” beschrijft Max. “Het was voor mij een situatie waarin ik me niet veilig voelde.” Is toch een net ietsje ander verhaal dan de jammerklachten van Janneke in NRC, niet? En hoewel dit dus in een Amsterdamse krant stond, weten Janneke en Mohamed van niks. Te druk met zichzelf bezig. Dat Max net als zij doodsbang was en wellicht nu ook kalmeringspillen nodig heeft, lijkt ze niet te boeien.
https://twitter.com/Annajonky/status/1862782658750578936
Op die avond van 13 november, kan ik me zo voorstellen, hadden deze politiemensen ook liever op de bank gezeten met een bakkie chips en een biertje. In plaats daarvan moesten ze alweer uitrukken, om alweer een demonstratie die er niet had moeten zijn op te lossen, en voor de zoveelste keer het risico te lopen dat ze persoonlijke schade opliepen.
Zelfmedelijden
Kijk, als je denkt dat regels niet voor je gelden en je naar God noch gebod wilt luisteren, dan kom je in de problemen. Een kind weet dat. En zeker als je mededemonstranten begonnen zijn aan hun zoveelste geweldsorgie: kom me dan niet vertellen dat het de politie of ME was die het niet eerlijk speelde. Zwaar vuurwerk kan dodelijk zijn of op zijn minst een mens danig verminken. Je gedraagt je dus als demonstrant op een manier die anderen regelrecht in levensgevaar brengt, en wordt dan woest als die anderen dat niet trekken en daar vrij negatief op reageren. Kwaad om klappen van de ME, terwijl het smijten met vuurwerk blijkbaar wordt gezien als een alledaagse, normale manier van demonstreren.
Mijn hemel, dán zit je diep in een geluidsdichte bubbel zonder ramen te navelstaren, als je dat nog weet te verdedigen zoals NRC dat doet met dit eenzijdige, onvolledige, diep-gekleurde interview waarin niemand met feiten dealt en we enkel verzinken in het zelfmedelijden van de onvolwassen Janneke en Mohamed.
Want met alle respect voor die twee: het is nou niet alsof de andere pro-Palestina-demo’s tot nu toe vredelievend verliepen. Het zijn elke keer weer orgiën van geweld en haat waar de gemiddelde omstander liefst met een grote, bange boog omheen loopt. Als je dat soort gezelschappen zelf opzoekt, voor ook nog eens een verboden demonstratie… Moet ik het nog eens herhalen?
Vond je dit artikel goed? Steun Ines van Bokhoven via inesvanbokhoven.backme.org
Als je met verboden acties meedoet loop je risico’s. Bij sommige acties is het echter zo dat de media aan de kant van de actievoerders gaan staan en worden ze als slachtoffers afgebeeld. Dat gebeurde niet met de boeren of corona demonstranten maar wel met de pro Palesteinse. De media zijn goed ziek en dan ontstaat de twijfel of dat ook voor de rechtstaat geldt.
Narcisten kenmerken zich doordat ze
1. een overdreven positief zelfbeeld hebben en dat vooral uiten door anderen voor te schrijven wat die moeten denken en voelen,
2. wat meestal niet lukt, zodat de narcist zich ondergewaardeerd voelt omdat de stoute wereld niet begrijpt dat de narcist de oplossing heeft voor alle problemen,
waarna 3. de narcist alsnog via de media zijn gelijk probeert te halen (en zijn zelfbeeld weer wat op te krikken)
Oplossing: ga iets doen in de echte wereld en hou op de wereldverbeteraar uit te hangen.
Hoe kunnen narcisten zo een invloed uitoefenen op de samenleving?
Hoe komen narcisten in de wereld?
Er zijn verschillende soorten narcisten. Het gaat altijd om een persoon die een persoonlijk verlies lijdt en daar niet over heen komt. Het leven is een aaneenschakeling van weerstanden en teleurstellingen. De narcist wil alleen de mooie en leuke dingen als compensatie voor het ooit geleden verlies en projecteert dit patroon op elke situatie. Of hij zoekt een geschikte situatie op om zijn gekwetste zelfbeeld te compenseren, de politiek is daar uitermate geschikt voor.
In elke situatie zijn er twee mogelijkheden: je neemt verantwoordelijkheid of je schrijft het probleem toe aan anderen (ouders, systeem, samenleving), dan ben je onderdeel van de oplossing. Althans in de eigen verbeelding. En dat is het echte probleem met narcisten: ze leven in een privé toneelstuk waarin zijzelf de hoofdrol hebben en andere mensen zijn figuranten. Dat andere mensen gewoon andere oplossingen hebben die niet a priori fout zijn, is voor een narcist moeilijk te begrijpen.
De officiële definitie: Narcisme is gedrag dat wordt gekenmerkt door een overmatige focus op de eigen persoon en het eigen imago, egoïsme, fantasieën over invloed en macht, een niet-realistisch zelfbeeld en een gebrek aan gemeende empathie.
Maar volgens mij is dit ziekelijk. Door omstandigheden, extern of intern, is de persoonlijkheid in meer of mindere aangetast. Mogelijk door factoren in de samenleving komt dit gedrag er in.
Dit zegt iets over onze samenleving.
“Mogelijk door factoren in de samenleving komt dit gedrag er in.”
De media?
Nog explicieter: die mensen die de media aansturen.
Volgens mij weten die precies wat ze doen en waarom.
Links is intrinsiek narcistisch. Geen zelfreflectie, geen schuldbesef. Alles is emotie. Deugen als levenstaak.
U gaat voorbij aan mijn eerste vraag. Mensen worden niet narcistisch geboren.
Hoe komen narcisten in de wereld?
Narcisme vindt haar oorsprong in een diep liggend minderwaardigheidsgevoel. Mogelijk veroorzaakt in de opvoeding, maar kan ook een fysisch/chemische oorzaak in de hersenen hebben. De narcist is ervan overtuigd dat de schuld van dit gevoel in de buitenwereld ligt.
Zouden de media hier ook geen invloed op hebben?
Hoe komen mensen aan een minderwaardigheidsgevoel?
Een minderwaardigheidsgevoel is niet aangeboren.
Narcisme laat zich o.a. zien in slachtofferschap en superioriteit. De media kunnen die aspecten versterken, maar zijn niet de oorzaak.
Wilt u die oorzaak wel kennen?
Zou mijn posts maar even terug lezen…
“Narcisme vindt haar oorsprong in een diep liggend minderwaardigheidsgevoel. Mogelijk veroorzaakt in de opvoeding, maar kan ook een fysisch/chemische oorzaak in de hersenen hebben. ”
……
Als je de gebeurtenissen van dit jaar overziet, denk ik, dat het lontje van de samenleving als geheel steeds korter wordt.
De media werken daar hard aan mee.
Ik begrijp Jankertje en Mohammed wel.
Zullen Janneke en Mo ook meeleven met de slachtoffers van Hamas op 7 oct. Moord, verkrachting, vernedering, ontvoering en andere gruwelijkheden?
Dat is toch bijna net zo errug als wat Janneke en Mo is aangedaan.
NL moet voor het Internationaal Strafhof gedaagd worden.
Ik zie uit welke hoek een veel te groot deel van net geweld komt op onze straten, in het criminele circuit, plm 1000 explosies (Bruidsmode Tarwekamp), haat van XR, haat van Bijj1,haat van Denk, haatpredikers, eerwraak, steekpartijen. homohaat, vrouwenhandel, KK Hollanderhaat, Daar horen we de Jannekes en Mo’s niet over.
Mijn kopje thee drink ik wel met Israëli incl de Arabische Israëli.
Wat een vreselijk verhaal. Ik heb er twee dozen Kleenex doorgejaagd maar serieus het verhaal doet mij denken aan die pestkop uit mijn schooltijd die uiteindelijk een keer keihard werd teruggepakt en toen huilend bij de meester zielig ging doen.
Mijn mening is dat politie en ME nog te weinig mogen ingrijpen.
De juffrouw staat bij een verboden demonstratie. Na een paar uur roept de politie om dat je weg moet gaan anders word je opgepakt. Mevrouw gaat niet weg en wordt zonder dat er proces verbaal wordt opgemaakt, weggebracht. Ze weigert om de bus te verlaten. Dan komt de meute naar de bus en slaat een raam van de bus kapot en wil in de bus komen. Uiteindelijk komt de ME en jaagt het zooitje uiteindelijk weg.
De overheid is geschift dat ze het zo lang op hun beloop laat want bij de coronademonstraties werden de demonstranten door politiehonden aan stukken gereten. Nu vernielen ze een bus en krijgen een klapje en zijn jaren arbeidsongeschikt.
Mijn advies is ga niet demonstreren als je een zachtgekookt eitje bent en de NRC is een blad voor en door volksverlakkers
Een terecht stuk. Gelukkig had ik mijn abonnement op de (het?) NRC al jaren geleden opgezegd. Het wordt steeds erger met dit blad. Woke en anti-semitisch, zo ver is het inmiddels gekomen.
Pro-Palestina zou ik liever vervangen door pro-Hamas. De zgn Palestijnse leiders verzieken het voor “hun” bevolkingsgroep. Arafat deed of hij vrede wilde, maar vond de toestromende dollars en euro’s interessanter, Abbas, idem. Hamas is pure Verelendung. De honger in Gaza is louter hun schuld. Belemmeren import en stelen het voedsel voor eigen verkoop.
Waar ik in de media – om niet moeilijk te raden redenen – niets over lees: de islamisten die in Duitsland de kerstmarkten verstieren met hun allahakbar gekrijs. Plus het feit dat die slapjanus van een rector-magnificus van de UvA nog steeds in functie is. Zelfs na de miljoenenschade waartoe zijn niet-handelen heeft geleid, zit hij er nog. Mag ik deze onderwerpen aanbevelen bij uw uitstekende auteurs>
De uitstekende auteurs kunnen blijven aanklagen, en dat doen ze met verve, maar als het volk zich niet zelf in grote massa’s gaat beroepen op hun recht als zijnde uiteindelijk de ‘baas’ in een democratisch land, zal er niets veranderen.
Blijven we terreurdemonstranten met zijden handschoentjes aanpakken? Gaan we massaal de politie/ME steunen als die hun geduld verliezen? Gaan we het leger eindelijk eens inzetten om binnenlands de orde te handhaven?
Ik wil hier graag een lans breken voor de ME-ers, de moedige mannen en vrouwen die op moeten treden terwijl de rest schuilt achter het toetsenbord. Ik ken een aantal ME-ers en ik weet hoe de organisatie is vormgegeven. ME-ers zijn, in tegenstelling tot wat overal geïmpliceerd wordt, geen verzameling lone rangers die doen waar ze zin in hebben. Ze zijn onderdeel van een peloton onder een strenge hiërarchie. Ze zijn getraind om in gevaarlijke of explosieve situaties bevelen van hogerhand zonder twijfels op te volgen. En ja, dat is klote voor, in dit geval, de demonstranten. Dan hadden ze zich maar aan de gelispelde woorden van mama Halsema moeten houden. Maar morgen kunnen het weer hooligans zijn, de dag erna kan het weer een heel andere groep mensen zijn. Een ME-er is getraind om het als zijn werk te zien, niets meer en niets minder.
Natuurlijk worden er wel eens individuele fouten gemaakt, en het komt ook zeker voor dat ME-ers opdrachten uitvoeren waar ze zelf niet achter staan. Het is logisch en terecht dat daar aandacht voor is. Persoonlijke denkbeelden en overtuigingen kunnen altijd hun weerslag hebben op de uitvoering van de werkzaamheden. Maar vergeet niet dat de ME één van de weinige dunne beschermingslaagjes is tussen orde en wanorde. En wie weet hebben we ze binnenkort harder nodig dan we nu kunnen vermoeden. Zodat wij in vrede ons bakkie chips kunnen eten.
Mooi gezegd. De politie moet al veertig jaar vechten met één hand op de rug en in de volle schijnwerpers. En ze doen nooit iets goed. Dat ze dat nog willen doen is mij een raadsel.
Verschrikkelijk als je als ME-er moet optreden in een stad met een mislukte burgemeester.
Uw laatste zin helemaal mee eens. Knokken voor het behoud van een dictatuur is ethisch onverantwoord, maar financieel voor de hypotheek wel. Raadsel opgelost.
De lieden die het alleenrecht claimen op het agressief mogen optreden tegen de autoriteit die overheid, gemeente, politie enz. zou moeten zijn, zijn veelal dezelfde lieden die heel autoritair hún overtuiging als de enige juiste claimen.
Er zijn veel mensen in Nederland die niet meer volwassen worden maar hun leven lang in een puberale status blijven., uitvergroot door de media.
Ik zou eerder nog een paar stappen terug gaan, volwassenen die in de kleutertijd zijn blijven steken en elk ongemak gelijk beantwoorden met emotie en driftbuien, maar ook het beledigd zijn gebruiken als een argument.
Demonstreren is een recht, belangrijk dat we dat recht hebben. Maar we moeten ons ook aan de wet houden. Het vervelende is dat zowel klimaatactivisten als pro Palestina het idee hebben dat zij weten wat de waarheid is en dat alle middelen geoorloofd zijn. Ze hebben weinig respect voor de democratie. Als je opzettelijk schade veroorzaakt, bijv vastlijmen aan een sluis, wegen blokkeren, dan mag die schade op je worden verhaald. En als je tegen de wet handelt dan wordt je opgepakt. Basta. Ik vind eigenlijk dat politie ME heel veel geduld hebben met de demonstratanten. En heel erg jammer dat NRC geen compleet beeld geeft. Helaas is dat voor MSM geen uitzondering
Goed dat u de extreem partijdige media nog eens aan de kaak stelt. Was het maar alleen NRC. Hopelijk prikken steeds meer mensen door dit soort gaslighting. We worden door met subsidies gespekte actiegroepen, die straffeloos ingaan tegen wetten, verordeningen en regels, naar anarchie gedreven.
Dit soort groeperingen doet voor hoe je alles aan je laars lapt en er mee wegkomt. Eens is de maat vol, en ik verheug me niet op wat ik vrees dat er dan gebeurt.
Dank Ines.
From the river to the sea in Magdenburg dankzij Wir schaffen das EU.
correctie in de tekst. Ze leiden niet aan paniekaanvallen, maar lijden er aan. Dat moet met een lange ij.